Gaza en wij

Eldad Kisch

vrijdag 15 juni 2018

De toestand in en rond de Gazstrook wordt er niet beter op. 'Vreedzame' demonstraties met dodelijke afloop, uitgebreide branden op Israëlisch gebied, aangestoken met eenvoudige vliegers, en het eind is nog niet in zicht. Onze ridicule en zinloze politiek met Argentinië en het voetbal strekken ons ook niet tot eer.

Een lichtpunt is hier Physicians for Human Rights (PHR), met hoognodige medische hulp aan de bewoners van de Gazastrook. Medisch-ethisch gezien doet het er niet toe of de demonstrant het zichzelf op de hals heeft gehaald of dat hij is geraakt door een verdwaalde kogel: prompte en doelmatige behandeling komt hem toe. PHR is begonnen met het sturen van medicijnen en hoognodige verdere hulpmiddelen, zie hun nieuwsbrief. En dit werk gaat door!

Voor 8 mei was er een demonstratie uitgeroepen door Vrouwen in het Zwart, ter markering van 51 jaar bezetting. Deze kleine organisatie demonstreert trouw in Tel Aviv (en elders in de wereld), en riep aanverwante en bevriende organisaties op mee te doen. Wij, Annelien en ik, niet lui, gingen op weg naar de Ben-Zion Boulevard in Tel Aviv. Ik had zelfs een passend zwart T-shirt aangetrokken. Wat organisatorisch misschien niet zo gelukkig lag, was dat de jaarlijkse Gay-parade precies in die buurt plaatsvindt; meer dan tweehonderdduizend jonge en nogal naakte feestgangers dromden door de buurt, onder het genot van een biertje, met veelkleurige vlaggen, met ongekend zware (en volgens mij totaal onnodige) politiebewaking. De agenten hadden inderdaad niets te doen en aten een ijsje. Of dronken zelfs steels een biertje?

Toen we ter plaatse aankwamen, konden we onze medestanders nauwelijks vinden in de mensenmassa: nog geen twintig demonstranten in een hoekje met borden "51 jaar - Stop de Bezetting". De Gay-parade was volop op het avondnieuws – wij werden niet genoemd.

Pas later hoorden wij dat verderop, buiten ons gezichtsveld, andere vredesactivisten, er in waren geslaagd de route van de Gay-parade voor korte tijd met hekken te blokkeren. Zij maakten daar de feestgangers attent op het feit dat nog geen zeventig kilometer van Tel Aviv de Gazastrook een grote gevangenis is, en dat daar andere demonstranten door het Israëlische leger met scherp worden gewond en gedood.

Nogal een contrast.

3 + 3 = ?
Eldad, een late link naar NAKBA, toch nog wel relevant: https://www.independent.co.uk/voices/palestine-keys-return-home-israel-palestinians-a8398341.html
Ik ken deze droevige verhalen van nabij. Deze dromen zijn 'pipe dreams'. Er is nooit iets gedaan om deze mensen te helpen, niet door de Arabische landen die ze als troeven in hun staat van vluchtlingen houden, en niet door de UNRWA die het probleem al tot in de vierde generatie onderhoudt. Israel heeft de Joden die de Arabische landen uitgeschopt zijn zonder morren opgenomen en in het sociale en economische leven geincorporeerd. Dat waren er toen ongeveer net zo veel.

Columns 2020

Columns 2019

Columns 2018

Columns 2017

Columns 2016

Columns 2015

Columns 2014

Columns 2013

Doneren

Crescas kan niet zonder jouw steun. Met elke donatie, hoe klein ook, steun je onze activiteiten en zorg je dat wij nog meer voor Joods Nederland kunnen betekenen.