Eurovisie

Eldad Kisch

vrijdag 17 mei 2019

Toen een jaar geleden de kans zich aandiende dat het Eurovisie-feest in Israël zou worden gehouden, dacht ik dat dit een unieke gelegenheid zou zijn om Israël op de vingers te tikken over de bezetting.

Verschillende argumenten worden in de wereld en hier gehanteerd om dit festival ongestoord te laten verlopen: de belangrijkste daarvan is dat de kunst boven de politiek staat, zoals ook ooit bij de Olympische spelen is gesteld betreffende de sport. In de afgelopen maanden zijn er hier en daar wel speldenprikken geleverd met boycotacties, echter zonder duidelijke resultaten. Het ingrijpen van Hamas met raketten zou mogelijk meer kans hebben gehad de het Eurovisie Songfestival te pakken te nemen, en dat gevaar werd net op tijd ontkracht door een nieuwe wapenstilstand.

Ook lokaal, bij de verschillende plaatsen in Tel Aviv waar halve finales voor het festival worden gehouden, vonden kleine demonstraties plaats, en natuurlijk de enorme plakkaten die de gasten en deelnemers er op wijzen dat niet alles koek en ei is met de Israëlische bezetting van de Palestijnse gebieden en de worggreep op de Gazastrook. De vredesbewegingen suggereerden dat er wat meer belangstelling is van de toeristen om aandacht te besteden aan dat aspect door rondleidingen met een bezoek aan de controleposten in hun plannen op te nemen.

Afgelopen dinsdagavond was er een demonstratie op het Habima-plein in Tel Aviv, waar enkele honderden deelnemers met luidsprekers, plakkaten en spandoeken de bevolking en de festivalgangers wezen op de voortgaande bezetting van de Westelijke Jordaanoever en de systematische afsluiting van de Gazastrook. De leuzen waren onder andere, vrij vertaald: “Hier bij de Eurovisie is alles schittering, maar onder de bezetting heerst verbittering.” Ook de pogingen van Netanjahoe om te ontkomen aan rechtsvervolging door haastige en zeer specifieke wetgeving bleven niet onvermeld. Of dit alles enige zin heeft, is de vraag, maar het geeft een goed gevoel hier niet aan de kant te hebben gestaan. Voor alle zekerheid hadden we er een dagje van gemaakt met een bezoek aan het Tel Aviv museum. Dus geen total loss.

En als je je niet kunt beheersen, kijk dan rustig naar de finale op de 18de.

3 + 3 = ?

Columns 2020

Columns 2019

Columns 2018

Columns 2017

Columns 2016

Columns 2015

Columns 2014

Columns 2013

Doneren

Crescas kan niet zonder jouw steun. Met elke donatie, hoe klein ook, steun je onze activiteiten en zorg je dat wij nog meer voor Joods Nederland kunnen betekenen.