inloggen
×

Mijn Crescas

Inloggen met gebruikersnaam & wachtwoord






Zonder wachtwoord snel inloggen?

Columns

Weblogs disclaimer

Eldad Kisch

Vanaf het moment dat Eldad Kisch (1937) na een jarenlange carrière als arts in Israël van zijn welverdiende pensioen geniet, sloeg hij een andere weg in. Hij schreef zich in als eerstejaars student aan de Universiteit van Tel Aviv en ging vergelijkende taalkunde studeren. De studie was niet wat hij er van verwachtte, hij vond het ronduit een vervelend vak! Na een jaar haakte hij af en studeerde op eigen houtje verder in de immense bibliotheek van de universiteit. Zijn op- en aanmerkingen legt hij vast in, wat hij noemt, zijn taalkundige columns. Daarnaast is Eldad Kisch nog steeds actief als arts in de vredesbeweging. Ook over zijn ervaringen op dit gebied schrijft hij columns. Van deze columns verscheen in 2012 bij uitgeverij Boekscout zijn boek ‘Uit het Dagboek van een Vredestichtertje’.

vrijdag 5 januari 2018

Op de laatste mooie zaterdag van dit jaar, waarin we langer dan ooit moeten wachten op de regens, nam mijn echtgenote Annelien mij mee op een georganiseerde tocht naar de Palestijnen in de Jordaanvallei, op het meest noordelijke deel van de Westelijke Jordaanoever, in een miniem dorpje van zes families met de naam Umm Zuqa. Ik hoor veel over deze streek want Annelien gaat er geregeld heen met MachsomWatch, om te constateren hoe de tenten van de lokale bedoeïenen of Arabieren zijn neergehaald door het leger, of hun zonnepanelen – geschonken door de Europese Unie of door Nederland – weer eens zijn vernield of gewoon weggesleept. Hoe deze mensen, allen herders met grote kudden schapen en geiten, het daar uithouden, tussen hamer en aanbeeld van settlers en het leger, is bewonderenswaardig en op de grens van onbegrijpelijk. Hun leven, toch al op een laag pitje door de harde klimatologische omstandigheden, wordt verder bemoeilijkt door een bijna chronisch gebrek aan water. Hun bronnen worden dichtgegooid met stenen en kadavers van dieren. En waarom dit alles? Ze moeten gewoon opdonderen, vinden de autoriteiten.

De WHO stelt dat een gemiddeld mens minimaal tussen de vijftig en honderd liter water nodig heeft per dag, voor drinken, wassen en huiselijke behoeften. Joodse stedelingen in Israël krijgen meer dan 450 liter toegewezen tegen redelijke betaling en de settlers, buren van deze Palestijnen in dezelfde warme omgeving krijgen ook zoiets, om nog maar te zwijgen over hun allocatie voor landbouw. De Palestijnen moeten uitkomen met – raad eens! – minder dan twintig liter per persoon en aangezien ze niet op het waternet zijn aangesloten (want ze bestaan eigenlijk niet!), moeten ze hun water voor woekerprijzen kopen en laten aanvoeren (vaak van dezelfde settlers die het voor een prikje toegewezen krijgen en dan voor grof geld doorverkopen, niet verder vertellen!).

Wat ik mij niet had gerealiseerd, was dat deze leerdag van Ta’ayush, een Joods-Arabische samenwerking voor coöperatie tussen Joden en Arabieren (het woord Ta’ayush betekent coöperatie of samenleving), speciaal was bedoeld voor actieve leden van Ta'ayush, die deze herders begeleiden met hun kudden naar mogelijke weidegronden, in de hoop dat de aanwezigheid van Joodse Israëli's, met videocamera's, de agressie van de settlers en de soldaten, die bijna onveranderlijk de luimen van de settlers steunen, in wat rustiger kanalen kan leiden. Ik kreeg daardoor een zee aan informatie over me heen, en leerde zo over gronden van de staat, vuurzones van het leger, beschermde natuurreservaten, toegewezen gebieden (wat dat dan moge betekenen) en nog meer, waar kudden al of niet mogen grazen (meestal niet). Niets is aangegeven, dat moet je precies weten of je moet zeer gedetailleerde kaarten bezitten. En de autoriteiten weten het ook niet echt. De makkelijkste oplossing is te zeggen dat grazen hier verboden is. Dat is het standaard antwoord. En dan is er natuurlijk die oude stand-by: Closed Military Area, geliefd bij alle militaire commandanten, die te pas en te onpas kan worden uitgeroepen om ongewenste demonstranten en herders de toegang te ontzeggen.

De volgende les behandelt wat een soldaat wel of niet mag, net als een politieman. En dan een kort hoofdstukje wat een Palestijn mag: niets!

Zoals bijna onvermijdelijk bij dit soort uitjes boden de lokale Arabieren ons een eenvoudige en smakelijke lunch aan. Toen er na afloop onder gasten geld werd ingezameld voor het eten, werd onze gastheer echt kwaad. Tenslotte mochten we geld geven voor de dieren van het dorp, want alles is hier kurkdroog in afwachting van de regen, en het voer moet worden gekocht van geld dat er nauwelijks is. Een elegant compromis.

De volgende besprekingen in de groep gingen over de gevoelens, frustraties en de woede van de begeleiders wanneer de kuddes door de settlers naar alle kanten uiteengedreven zijn – zoek ze maar weer bij elkaar, voor zover de dieren niet zijn gestolen, of van schrik in het ravijn zijn gestort. Het leger staat er in het beste geval als toekijker bij te lachen, en vaak laten de soldaten zich de les lezen door de settlers en doen ze flink mee. Hoe verwerk je al die frustraties?

Toen ik discreet achter een van de tenten een plasje ging doen, trof ik een twee-dagen-oud geitje aan dat door de tralies van zijn stal de wijde wereld in was gelopen. We brachten hem gauw terug bij zijn moeder.

Ten slotte was er nog een lezing over wat de vrijwilligers wel en niet mogen filmen en fotograferen. Dat is ook een hele wetenschap. Het leger is hier een heilige koe.

Toch wil ik ook een positief geluid laten horen: verschillende dochters van deze Palestijnse boeren, uit dit dorp en andere gehuchten in de omgeving, werkten zich op uit deze hoogst armetierige omstandigheden en studeren nu aan Israëlische en Palestijnse universiteiten. Dat is mogelijk gemaakt met studiebeurzen die zijn ingezameld op particulier initiatief van een actieve dame onder de beschermende arm van MachsomWatch. Een semester kost omstreeks de duizend euro. Een mooi initiatief. Wie hieraan mee wil werken, neme graag contact met mij op via Crescas, of direct met Annelien of mij.

Delen |

Reacties

Victoria van den Bergh

vrijdag 12 januari 2018
"hoe verwerk je al die frustraties?....." Dat is voor mij ook het kernpunt....Maar jij noemt nu weer ONgelofelijke wantoestanden met die dieren als inzet. -die niet alleen bron van zorg zijn, maar vooral ook voor inkomsten én voedsel moeten zorgen. En zelf weerloos zijn....Je stuurt een hartverwarmende geiten-foto mee!
Ik stuur je zo gauw mogelijk de info, die ook zal gaan over mijn deelname aan een excursie naar de Jordaanvallei, die mij de ogen opende.... met hartelijke groeten, victoria.

Uw reactie:

vul de beveiligings-code in
aug 2019Onze Filipijnse verzorgsters
jul 2019Losse flodders
jul 2019Verwarrende woorden
jul 2019De Sjoa en de tweede generatie
jun 2019Tentoonstelling Kabbala
mei 2019Dierbare democratie
mei 2019Eurovisie
mei 2019Alternatieve dodenherdenking
mei 2019De Sjoa en de Wiedergutmachung
apr 2019De Sjoa ruim zeventig jaar later
apr 2019De Yeshayahu Leibovitz Prijs
apr 2019Dieren zijn net mensen
mrt 2019Verkiezingen 2019
mrt 2019Huiskamerpropaganda
mrt 2019Goede raad
feb 2019Medische opleiding
feb 2019HalfJoden
jan 2019Kleinzielig
dec 2018Kroniek
nov 2018UNRWA
nov 2018Black Athena
nov 2018Reacties
nov 2018Meer BDS
okt 2018Een rondje olijvenpluk
okt 2018Frustration
okt 2018Racisme
sep 2018Impressies
sep 2018Levensbeëindiging
aug 2018Vlaggen
jul 2018Hervertaling (hertaling)
jul 2018Broodjes smeren
jun 2018Verjaardag
jun 2018Gaza en wij
mei 2018Israël en de vooruitgang
mei 2018Steun voor Gaza
mei 2018Daar gaan we weer Spelen met vuur
apr 2018Weer Jom HaSjoa
apr 2018Trots
apr 2018Hoe privé is e-mail?
mrt 2018Heeft het zin?
mrt 2018Redigeren
mrt 2018Een duwtje in de goede richting
mrt 2018Taalgebruik door winkels en op reclameborden
mrt 2018Een film van Rolf Orthel: ‘Ik ben mijn herinnering’
feb 2018Droogte
feb 2018Vluchtelingen
feb 2018Qasr el-Yahud
jan 2018Avondje demonstreren
jan 2018De geitenpest
jan 2018Code-switching
jan 2018Umm Zuqa
dec 2017Schokkende gehoorzaamheid
dec 2017Roerige tijden
dec 2017Gezondheidszorg in de Gazastrook
nov 2017Een ongewoon verhaal uit nazi-Duitsland
nov 2017De herdenking van de moord op Jitschak Rabin
okt 2017Vooruitgang
okt 2017Vloeken
sep 2017Politieke vertalingen
sep 2017Stilstand Of eigenlijk achteruitgang
sep 2017Vrijheid van meningsuiting
sep 2017De bewakers van Westerbork - een boekrecensie
aug 2017Roof en diefstal
aug 2017Het gewone leven
aug 2017Landruil
jul 2017Schone elektriciteit voor een Palestijns dorp
jun 2017De verdwenen Jemenitische kinderen
jun 2017Pollard vs Vanunu
jun 2017Tegen de bezetting en voor de vrede
mei 2017De Art Gallery van Umm Al Fachem
mei 2017Coca-cola
mei 2017Een avond van hoop
apr 2017De herdenking van de Sjoa in Israël
apr 2017De haggada van Pesach
apr 2017Hittegolf
mrt 2017De Leibowitz prijs
mrt 2017Ellende in Gaza
mrt 2017Elor Azaria
feb 2017Gaza
feb 2017Gelijkheid en broederschap
feb 2017Een ontroerende bijeenkomst
jan 2017Umm al-Hiran
jan 2017De moderne wereld
dec 2016Komen giften bestemd voor Palestijnen terecht bij terreurorganisaties?
dec 2016De gevaren van het dichterschap
nov 2016Illusoire hoop
nov 2016Het verhaal van Rahieq
nov 2016De bekentenis – een toneelstuk van Motti Lerner
nov 2016Homoseksualiteit in de Bijbel
okt 2016Zo veel te lezen!
okt 2016Stolpersteine
sep 2016Mensen vol goede wil
sep 2016Een koddige discussie
aug 2016Profiling
aug 2016Landmijnen van vijftig jaar geleden
aug 2016Disturbing the Peace
jul 2016De settlers, een nieuwe documentaire van Shimon Dotan
jul 2016Onrustzaaiers
jun 2016Ramadan
jun 2016Het gedoe met de NGO's
mei 2016Choemoes
mei 2016De lessen van de Sjoa
mei 2016ITO-land
apr 2016Qaryut
apr 2016Leenwoorden
mrt 2016Breaking the Silence
mrt 2016BDS
feb 2016Naastenliefde
feb 2016De zwarte lijst
jan 2016Liefde voor het land
jan 2016De Bruiloft van de Haat
dec 2015Demonstratie en droom
dec 2015Na het stenen tijdperk
dec 2015Bestaat er een tweede en derde generatie sjoa-aandoening?
nov 2015Nieuwe CD met chazzanoet uit Groningen
nov 2015Volksverhuizing
nov 2015Rabin
okt 2015Demonstratie
okt 2015Israël nu
sep 2015Breaking the Silence
aug 2015W.G. Sebald
aug 2015Belangrijke beslissingen van het Nederlandse Ministerie van Financiën
aug 2015De Joodse ‘lente’
aug 2015Opruiing
jul 2015Monddood gemaakt
jul 2015Khader Adnan
jun 2015Cholot
jun 2015Geneeskunst
jun 2015Positief denken?
mei 2015Rechtshandhaving onder bezetting
mei 2015Apartheid
apr 2015Alternatieve herdenking van de gevallenen 2015
apr 2015Pesachproblematiek
mrt 2015Maar die kat kwam weer …
mrt 2015Demonstratie zaterdagavond 7 maart
mrt 2015Op naar de vrede
feb 2015Losse flodders
feb 2015Opruiming
jan 2015"Alles is in orde …!"
jan 2015Zekerheden
jan 2015Tunnelvisie
dec 2014Mensenrechten
dec 2014Boeken en kranten
nov 2014Ra'ad Moessa
nov 2014Rabinherdenking
okt 2014Een gewone vrijdag van protest en actie
okt 2014MachsomWatch
okt 2014Het nieuwe (Joodse) jaar
sep 2014Zinloze oorlog
aug 2014Onderhandelen met Hamas
aug 2014Situatie
aug 2014Vijgeblad
jul 2014Schuilkelder
jul 2014De Israël Vredesconferentie
jun 2014Het Klaaglied
jun 2014Meer petities
jun 2014Petitie
jun 2014Een golf van hongerstakers
mei 2014Documentaire over de oorlogsjaren in het N.I.Z.
mei 2014Israël en minderheden
mei 2014Open brief aan mezelf
mei 2014Globalisering en taal
apr 2014Israël boos
apr 2014Immigranten
apr 2014Afleiding
mrt 2014Namen
mrt 2014Het werk met mijn dokters
mrt 2014Ballingschap
mrt 2014Vertaalmachines
feb 2014Boycot en de rest
feb 2014Links actief
feb 2014Junk-mail
feb 2014De autobiografie
jan 2014Doof
jan 2014Een Joods concentratiekamp?
jan 2014De scheidingsmuur
dec 2013Twee ministers van Buitenlandse Zaken uit Nederland
dec 2013Een stukje geschiedenis - 75 jaar geleden
nov 2013Taalverwerving bij adoptie
nov 2013Vertrouwen bouwen
nov 2013Schaamte
nov 2013Woorden
okt 2013Makhoul
okt 2013Het nut van memoires
okt 2013De gevoelswaarde van lettercombinaties
sep 2013Sprekende dieren
sep 2013Een onrechtvaardige wet
sep 2013De spelling van het Nederlands
aug 2013De taal van conflicten
jul 2013Geen woorden, maar daden
jul 2013Voor de vakantie
jul 2013Nostalgie
jun 2013De biologie van de taal
jun 2013Altijd wat
jun 2013Kennismaking
mei 2013De talen van de Joden