inloggen
×

Mijn Crescas

Inloggen met gebruikersnaam & wachtwoord






Zonder wachtwoord snel inloggen?

Columns

Weblogs disclaimer

Eldad Kisch

Vanaf het moment dat Eldad Kisch (1937) na een jarenlange carrière als arts in Israël van zijn welverdiende pensioen geniet, sloeg hij een andere weg in. Hij schreef zich in als eerstejaars student aan de Universiteit van Tel Aviv en ging vergelijkende taalkunde studeren. De studie was niet wat hij er van verwachtte, hij vond het ronduit een vervelend vak! Na een jaar haakte hij af en studeerde op eigen houtje verder in de immense bibliotheek van de universiteit. Zijn op- en aanmerkingen legt hij vast in, wat hij noemt, zijn taalkundige columns. Daarnaast is Eldad Kisch nog steeds actief als arts in de vredesbeweging. Ook over zijn ervaringen op dit gebied schrijft hij columns. Van deze columns verscheen in 2012 bij uitgeverij Boekscout zijn boek ‘Uit het Dagboek van een Vredestichtertje’.

vrijdag 29 januari 2016

Deze zaterdag was een nogal bijzondere medische dag met de mobiele kliniek van PHR (Physicians for Human Rights). Het gewone patroon is al zo bekend bij mijn trouwe lezers, dat ik er niet meer over schrijf, om jullie niet te vervelen.

Deze keer ging de reis naar de Bedoeïenen in het meest noordelijke bezette deel van de Jordaanvallei, dat grenst aan Beit She’an. Dat is een eind rijden vanuit het centrum van het land en daarom gingen we 's ochtends vroeger weg dan gewoonlijk. Ik was ooit eerder in die buurt geweest, met mijn vrouw Annelien. Zij helpt met haar organisatie MachsomWatch de ergste noden te lenigen door warme kleren en hoognodig ander materiaal te verstrekken. Ik heb toen ook gerapporteerd over de onmogelijke toestand daar.

Deze Bedoeïenen, van de stam Al-Farisi, zitten al vele generaties in deze streken, maar zijn de autoriteiten een doorn in het oog (om geen andere onwelvoeglijke uitdrukkingen over doornen elders te gebruiken). Zij wonen zoals gebruikelijk in tentenkampen en leven van karige landbouw en karige veeteelt. Er zijn nogal wat kleine clusters van tenten in die streek. Elk Bedoeïenenkamp heeft bij de ingang een duidelijk bord met als opschrift: 'Verboden toegang. Levensgevaar. Militair oefenterrein'. Dat arme leger, dat nergens anders plaats heeft om te oefenen met echte granaten dan precies hier! Niet weinig Bedoeïenenkinderen raken gewond door achteloos achtergelaten levende granaten.

De tenten van de Bedoeïenen zijn al vele malen neergehaald door het leger. En de plaatsvervangende tenten van het Rode Kruis of andere hulporganisaties worden op hun beurt in beslag genomen, in weer of geen weer. Ook de schuren voor de dieren - schapen, geiten, kippen, een enkele koe - worden omgebulldozerd en de kale beplanting wordt door het leger degelijk omgeploegd. De bronnen zijn volgegooid met zand en stenen. Bitter detail: water moeten de Bedoeïenen zelf kopen en van verre aanvoeren, terwijl de dikke pijp van Mekorot, de Israëlische waterleiding, voor hun tenten langs loopt, maar daar moeten ze via een dijkje overheen rijden en er vooral niet van gebruiken! Dit is 'holy water' alleen bestemd voor de settlers ernaast. Scholen mogen niet worden gebouwd en de weinige gelukkige schoolkinderen moeten ver weg getransporteerd worden, als ze al niet veelvuldig teruggestuurd worden bij de controleposten. Van regelmatig artsenbezoek is helemaal geen sprake en de medische verzorging bleek dan ook beneden elk peil.

De Bedoeïenen hebben iets heel emotioneels lopen met hun land, en ondanks de onvoorstelbare pesterijen blijven ze hardnekkig op hun land zitten, in diepe armoede, in de forse koude van nu en zonder schaduw in de zomer, tot de volgende vernielende actie van het leger onder het motto 'opdonderen'. En dan begint alles weer overnieuw.

Zo reden we op een gure, grauwe dag naar het noorden. Zoals gebruikelijk werden we verwelkomd door allerlei hoogwaardigheidsbekleders. De sprekers klaagden allemaal over de zinloze vernielingen en de bijna onmogelijkheid om een beetje redelijk de kost te verdienen onder deze omstandigheden. Bij het eerste kampje heerste totale wanorde, want er is daar niets waar wij kunnen werken. Tot er oplossingen waren gevonden voor onze kliniek ter plaatse, stonden we buiten te kleumen. Uiteindelijk kregen we met vier artsen ieder een hoekje van een vrij grote Bedoeïenentent, en nog een arts ergens anders. Er waren alleen stoelen, geen tafels, om over onderzoekbedden al helemaal niet te spreken. Daarna gingen we naar een tweede kampement, waar de wanorde zich herhaalde, omdat ook daar niets is waar een polikliniek gehouden kan worden. Van tijd tot tijd regende het en 's middags kwam er zelfs een flinke stortbui naar beneden, die ons gelukkig net onder een afdakje aantrof. Onze patiënten bevestigden de grote moeilijkheden van hun leven ter plaatse, maar hun wil om daar te blijven is evident.

Door het tijdverlies moesten we nog twee kampementen overslaan. Zoals altijd bij dit soort medische tochten staan onze gastheren er op, ons na het medische werk een maaltijd aan te bieden. Dit is een teken van de befaamde Arabische gastvrijheid en zij weigeren hier van af te zien; dat is hun eer te na. Wij, de artsen, hebben al vaak geprobeerd deze fase over te slaan, maar geen schijn van kans. Echte Bedoeïenen serveren aan geëerde gasten schapenvlees, rijst en een soort slappe yoghurt. Dit alles wordt gezamenlijk met de vingers gegeten uit grote schalen. Toen sommige van de gasten wat zuinig keken, brachten ze voor de fijngevoeligen onder ons gauw een paar lepels. Het was best lekker, maar ik heb toch liever een eigen bordje.

Dit is dus geen mooi verhaal over hoe wij in Israël en omstreken met onze minderheden omgaan. Als besluit van de dag gingen we op condoleancebezoek in Taibe, bij een Arabische ziekenbroeder die al jaren met ons werkt in PHR. Voor mij weer een nieuwe ervaring.

Delen |

Uw reactie:

vul de beveiligings-code in
aug 2019Onze Filipijnse verzorgsters
jul 2019Losse flodders
jul 2019Verwarrende woorden
jul 2019De Sjoa en de tweede generatie
jun 2019Tentoonstelling Kabbala
mei 2019Dierbare democratie
mei 2019Eurovisie
mei 2019Alternatieve dodenherdenking
mei 2019De Sjoa en de Wiedergutmachung
apr 2019De Sjoa ruim zeventig jaar later
apr 2019De Yeshayahu Leibovitz Prijs
apr 2019Dieren zijn net mensen
mrt 2019Verkiezingen 2019
mrt 2019Huiskamerpropaganda
mrt 2019Goede raad
feb 2019Medische opleiding
feb 2019HalfJoden
jan 2019Kleinzielig
dec 2018Kroniek
nov 2018UNRWA
nov 2018Black Athena
nov 2018Reacties
nov 2018Meer BDS
okt 2018Een rondje olijvenpluk
okt 2018Frustration
okt 2018Racisme
sep 2018Impressies
sep 2018Levensbeëindiging
aug 2018Vlaggen
jul 2018Hervertaling (hertaling)
jul 2018Broodjes smeren
jun 2018Verjaardag
jun 2018Gaza en wij
mei 2018Israël en de vooruitgang
mei 2018Steun voor Gaza
mei 2018Daar gaan we weer Spelen met vuur
apr 2018Weer Jom HaSjoa
apr 2018Trots
apr 2018Hoe privé is e-mail?
mrt 2018Heeft het zin?
mrt 2018Redigeren
mrt 2018Een duwtje in de goede richting
mrt 2018Taalgebruik door winkels en op reclameborden
mrt 2018Een film van Rolf Orthel: ‘Ik ben mijn herinnering’
feb 2018Droogte
feb 2018Vluchtelingen
feb 2018Qasr el-Yahud
jan 2018Avondje demonstreren
jan 2018De geitenpest
jan 2018Code-switching
jan 2018Umm Zuqa
dec 2017Schokkende gehoorzaamheid
dec 2017Roerige tijden
dec 2017Gezondheidszorg in de Gazastrook
nov 2017Een ongewoon verhaal uit nazi-Duitsland
nov 2017De herdenking van de moord op Jitschak Rabin
okt 2017Vooruitgang
okt 2017Vloeken
sep 2017Politieke vertalingen
sep 2017Stilstand Of eigenlijk achteruitgang
sep 2017Vrijheid van meningsuiting
sep 2017De bewakers van Westerbork - een boekrecensie
aug 2017Roof en diefstal
aug 2017Het gewone leven
aug 2017Landruil
jul 2017Schone elektriciteit voor een Palestijns dorp
jun 2017De verdwenen Jemenitische kinderen
jun 2017Pollard vs Vanunu
jun 2017Tegen de bezetting en voor de vrede
mei 2017De Art Gallery van Umm Al Fachem
mei 2017Coca-cola
mei 2017Een avond van hoop
apr 2017De herdenking van de Sjoa in Israël
apr 2017De haggada van Pesach
apr 2017Hittegolf
mrt 2017De Leibowitz prijs
mrt 2017Ellende in Gaza
mrt 2017Elor Azaria
feb 2017Gaza
feb 2017Gelijkheid en broederschap
feb 2017Een ontroerende bijeenkomst
jan 2017Umm al-Hiran
jan 2017De moderne wereld
dec 2016Komen giften bestemd voor Palestijnen terecht bij terreurorganisaties?
dec 2016De gevaren van het dichterschap
nov 2016Illusoire hoop
nov 2016Het verhaal van Rahieq
nov 2016De bekentenis – een toneelstuk van Motti Lerner
nov 2016Homoseksualiteit in de Bijbel
okt 2016Zo veel te lezen!
okt 2016Stolpersteine
sep 2016Mensen vol goede wil
sep 2016Een koddige discussie
aug 2016Profiling
aug 2016Landmijnen van vijftig jaar geleden
aug 2016Disturbing the Peace
jul 2016De settlers, een nieuwe documentaire van Shimon Dotan
jul 2016Onrustzaaiers
jun 2016Ramadan
jun 2016Het gedoe met de NGO's
mei 2016Choemoes
mei 2016De lessen van de Sjoa
mei 2016ITO-land
apr 2016Qaryut
apr 2016Leenwoorden
mrt 2016Breaking the Silence
mrt 2016BDS
feb 2016Naastenliefde
feb 2016De zwarte lijst
jan 2016Liefde voor het land
jan 2016De Bruiloft van de Haat
dec 2015Demonstratie en droom
dec 2015Na het stenen tijdperk
dec 2015Bestaat er een tweede en derde generatie sjoa-aandoening?
nov 2015Nieuwe CD met chazzanoet uit Groningen
nov 2015Volksverhuizing
nov 2015Rabin
okt 2015Demonstratie
okt 2015Israël nu
sep 2015Breaking the Silence
aug 2015W.G. Sebald
aug 2015Belangrijke beslissingen van het Nederlandse Ministerie van Financiën
aug 2015De Joodse ‘lente’
aug 2015Opruiing
jul 2015Monddood gemaakt
jul 2015Khader Adnan
jun 2015Cholot
jun 2015Geneeskunst
jun 2015Positief denken?
mei 2015Rechtshandhaving onder bezetting
mei 2015Apartheid
apr 2015Alternatieve herdenking van de gevallenen 2015
apr 2015Pesachproblematiek
mrt 2015Maar die kat kwam weer …
mrt 2015Demonstratie zaterdagavond 7 maart
mrt 2015Op naar de vrede
feb 2015Losse flodders
feb 2015Opruiming
jan 2015"Alles is in orde …!"
jan 2015Zekerheden
jan 2015Tunnelvisie
dec 2014Mensenrechten
dec 2014Boeken en kranten
nov 2014Ra'ad Moessa
nov 2014Rabinherdenking
okt 2014Een gewone vrijdag van protest en actie
okt 2014MachsomWatch
okt 2014Het nieuwe (Joodse) jaar
sep 2014Zinloze oorlog
aug 2014Onderhandelen met Hamas
aug 2014Situatie
aug 2014Vijgeblad
jul 2014Schuilkelder
jul 2014De Israël Vredesconferentie
jun 2014Het Klaaglied
jun 2014Meer petities
jun 2014Petitie
jun 2014Een golf van hongerstakers
mei 2014Documentaire over de oorlogsjaren in het N.I.Z.
mei 2014Israël en minderheden
mei 2014Open brief aan mezelf
mei 2014Globalisering en taal
apr 2014Israël boos
apr 2014Immigranten
apr 2014Afleiding
mrt 2014Namen
mrt 2014Het werk met mijn dokters
mrt 2014Ballingschap
mrt 2014Vertaalmachines
feb 2014Boycot en de rest
feb 2014Links actief
feb 2014Junk-mail
feb 2014De autobiografie
jan 2014Doof
jan 2014Een Joods concentratiekamp?
jan 2014De scheidingsmuur
dec 2013Twee ministers van Buitenlandse Zaken uit Nederland
dec 2013Een stukje geschiedenis - 75 jaar geleden
nov 2013Taalverwerving bij adoptie
nov 2013Vertrouwen bouwen
nov 2013Schaamte
nov 2013Woorden
okt 2013Makhoul
okt 2013Het nut van memoires
okt 2013De gevoelswaarde van lettercombinaties
sep 2013Sprekende dieren
sep 2013Een onrechtvaardige wet
sep 2013De spelling van het Nederlands
aug 2013De taal van conflicten
jul 2013Geen woorden, maar daden
jul 2013Voor de vakantie
jul 2013Nostalgie
jun 2013De biologie van de taal
jun 2013Altijd wat
jun 2013Kennismaking
mei 2013De talen van de Joden