inloggen
×

Mijn Crescas

Inloggen met gebruikersnaam & wachtwoord






Zonder wachtwoord snel inloggen?

Columns

Weblogs disclaimer

Eldad Kisch

Vanaf het moment dat Eldad Kisch (1937) na een jarenlange carrière als arts in Israël van zijn welverdiende pensioen geniet, sloeg hij een andere weg in. Hij schreef zich in als eerstejaars student aan de Universiteit van Tel Aviv en ging vergelijkende taalkunde studeren. De studie was niet wat hij er van verwachtte, hij vond het ronduit een vervelend vak! Na een jaar haakte hij af en studeerde op eigen houtje verder in de immense bibliotheek van de universiteit. Zijn op- en aanmerkingen legt hij vast in, wat hij noemt, zijn taalkundige columns. Daarnaast is Eldad Kisch nog steeds actief als arts in de vredesbeweging. Ook over zijn ervaringen op dit gebied schrijft hij columns. Van deze columns verscheen in 2012 bij uitgeverij Boekscout zijn boek ‘Uit het Dagboek van een Vredestichtertje’.

vrijdag 7 augustus 2020

Deze column gaat over een internationale medische conferentie die prachtig in dit tijdsgewricht past, want het was geheel virtueel, met als onderwerp de geneeskunde van de toekomst zoals in versnelling gebracht door de Covid-19 pandemie. Mijn verwachtingen waren niet hoog gespannen, maar ik moet toegeven dat ik gedurende vijf uur geboeid de lezingen en interviews heb gevolgd. Jullie krijgen geen overzicht van alles, liever wat krenten uit het geheel.

De kwaliteit voor oog en oor was buitengewoon hoog, wat ik niet kan zeggen van alle Zoombijeenkomsten die ik de laatste maanden heb mogen meemaken. De conferentie was ook georganiseerd door professionals. Wat mij het meeste trof was de confluentie van disciplines die vertegenwoordigd waren op het toneel, een afspiegeling van de totale en daarbij belangeloze samenwerking van de meest uiteenlopende organisaties voor het goede doel.

Het hoofdpunt van de nieuwe trends is het gebruik van AI (Artificial Intelligence) om overstelpende hoeveelheden gegevens te bewerken en zo tot inzichten en conclusies te komen binnen uren of dagen in plaats van weken of maanden. Er is haast bij om met oplossingen te komen ten einde het coronavirus in te dammen en nuttige behandeling te realiseren.

Het begon met een lezing over ons eigen Algemene Ziekenfonds (Clalit), dat al jaren gegevens van alle verzekerden verwerkt om betere inzichten en behandelingen te verstrekken aan hun verzekerden. De energie is nu geconcentreerd op corona, waarbij het systeem wordt aangewend om te 'voorspellen' wie er ernstig ziek kan worden en de behandelende artsen daar tijdig op te wijzen. Als voorbeeld van eerder onderzoek kregen wij te horen over een studie van chronische ziektes (diabetes en nierziekten) om te voorzien waar de zaken mis kunnen lopen met een terugblik naar eerdere waarschuwende gegevens in de databank. Nu kunnen artsen op grond van die kennis tijdig beter op die vroege indicatoren letten om mogelijke complicaties te vermijden. Dit verzamelen van gegevens en de verwerking ervan gebeurt met gebruik van AI.

Een prachtig voorbeeld van hoe deze pandemie het beste in mensen naar voren brengt, kwam van de Israëlische defensie industrie, die heel vroeg in de crisis een groot deel van haar enorme kennis inzake productiemethoden omzette – samen met anderen – om eenvoudige beademingsapparatuur, die in vele ziekenhuizen ontbrak, te ontwerpen en te leveren in het begin van de pandemie. Dit was een kwestie van dagen! in plaats van maanden. De beademingsapparatuur is zo nodig geschikt voor twee patiënten. Een ander product is een corona-ademtest in een blaasbuisje die binnen dertig seconden een uitslag geeft. Zo kon de rakettenfabriek Rafael de lopende band van een kleine producent van beademingsapparatuur, die dertig apparaten per maand afleverde en opeens een bestelling van duizend apparaten voor directe aflevering ontving, ook helpen door hun productielijn zo te stroomlijnen en te automatiseren dat ze de bestelling konden aannemen en tijdig afleveren.

Ook hele andere aspecten werden belicht: hoe krijg je medewerking van het publiek? Dat werd getoond door te laten zien hoe de verschillende landen zich opstelden bij het uitbreken van de pandemie. Vooral van belang is duidelijke en ware voorlichting, en vertrouwen op de leiding. (Ik moest even lachen, maar gelukkig kon niemand me zien). Daarnaast rees de vraag hoe de artsen reageren op adviezen die worden gegenereerd door AI. Dat vinden vooral de oudere artsen moeilijk.

Op het grote gebied van coronabestrijding is er in de hele wereld een enorme internationale samenwerking in beweging van de meest uiteenlopende disciplines om problemen snel op te lossen. Er werd veel gesproken over zogenoemde bioconversion, waar die samenloopt in betere technieken en efficiëntere geneesmiddelen.

Een interessant nieuwtje ging rond over Chinese hackers die zich specialiseren op medische systemen in ziekenhuizen en ziekenfondsen. Zij eisen enorme losgelden, tot drie miljoen dollar, om hun dreigementen af te kopen en te ontkomen aan onherstelbare schade. Om kosten te besparen hebben die medische systemen onvolledige beveiliging, en jaren werk kan zo de mist in gaan. Het wordt dan goedkoper om het losgeld te betalen!

Voor mij nieuw was dat zowel Google als Microsoft enorme medische afdelingen hebben, die zich nu op volle kracht inzetten voor de Covid-19 pandemie in samenwerking met kleine en grote instellingen.

Een conferentie die een hele goede smaak achterlaat over de positieve kanten van onze wereld.

   Deel dit bericht: Facebook  Facebook

vrijdag 31 juli 2020

De demonstraties tegen het ongelukkige functioneren van onze huidige regering, op bijna alle gebieden, nemen niet af, integendeel – en veel jongeren hebben ook genoeg van de economische janboel die nu is ontstaan. Bij onze laatste demonstratie aan de grote weg dicht bij ons huis kregen wij duidelijk meer bijval dan in de weken daarvoor. De mensen zijn het echt zat. Niet dat ik denk dat er directe resultaten te verwachten zijn, maar het is goed voor onze ziel om niet alle ondoordachte maatregelen en beslissingen zonder protest over ons heen te laten komen.

Een mij onbekende persoon, Tom Pimentel, judoleraar van mijn kleinkinderen, schreef op zijn Facebookpagina hoe hij op sjabbat met vrienden op weg was naar Jeruzalem om te demonstreren bij de ambtswoning van Netanjahoe, en geheel onverwachts op de grote weg werd aangehouden door de politie, meegenomen, verhoord, tijdelijk vastgehouden en gehinderd om verder te gaan. Het hele verhaal, dat ik hier heel gecomprimeerd weergeef, kwam ook in de pers en op de televisie. Ik had het Facebookbericht uit het Ivriet vertaald, want ik was er nogal ontzet over, omdat het klinkt of de politiestaat er nu dan toch is, en heb dat aan vele vrienden en bekenden doorgestuurd.

Het blijkt echter dat het verhaal nog een extra wending kent. Tom, de auteur die dit alles had meegemaakt, is in zijn vrije tijd een amateur kunstenaar en hij had de dag vóór de demonstratie enkele oude autobanden gekocht van wat hier een 'pantsjermacher' heet (je kunt in pantsjer het Engelse woord puncture herkennen), om daar thuis een kunstwerk van te maken. Toen de verkoper hem vroeg waar hij de banden voor nodig had, grapte Tom "om morgen te verbranden bij de demonstratie tegen Netanjahoe." Dat had Tom niet verteld op zijn Facebookpagina. Die banden lagen rustig bij hem thuis, en waren niet mee in de auto naar Jeruzalem. Maar deze logica is de politiedetective kennelijk ontgaan.

Het is nu beter te begrijpen waarom de politie hem had gevolgd, en aangehouden, hij was namelijk verlinkt, en de politie is niet erg humoristisch ingesteld en meende een misdrijf te voorkomen. Alsof ze niets beters te doen hebben. Er zijn dus twee kanten aan deze zaak: politiewillekeur of informanten? Beide niet attractief. Ik weet niet wat ik erger vind.

Dus alsjeblieft hier geen grappen maken en plein publique, vooral niet als het onze geliefde leider betreft, zoals we dat van totalitaire landen maar al te goed kennen …

Een kleine correctie: de situatie rond de controleposten bij de Groene Lijn is niet geheel doorzichtig, maar PHR heeft sinds begin juni weer normaal en druk gefunctioneerd met artsenbezoeken en we hebben zelfs nog vaker medicijnen geleverd met onze rijdende apotheek. Ik had daarover een korte reactie toegevoegd aan mijn column van 10 juli, waar ik had gemeld dat wij weer op moesten houden met onze dienstverlening, maar ik ben er niet zeker van dat iedereen dat leest. Ikzelf zit wat betreft vatbaarheid voor corona nogal in de gevarenhoek, en het was me afgeraden om mee te gaan. Voor nu vind ik het genoeg om toe te kijken vanaf de zijlijn en dezer dagen ga ik gewoon weer mee, met mondmasker en al.

   Deel dit bericht: Facebook  Facebook

vrijdag 24 juli 2020

Het is bijna onmogelijk om je dezer dagen buiten de politiek te houden. De demonstraties bij de ambtswoning van Netanjahoe gaan over slinkende inkomens en honger, en worden met harde hand door de politie uiteengedreven. De regeerders komen al weken met dwaze, en waarschijnlijk onuitvoerbare en onbetaalbare voorstellen van financiële tegemoetkoming waarvan nog steeds niets op de breuklijnen zichtbaar is.

De zorgen om de democratie, de rechterlijke macht en een leefbaar land staan even op het tweede plan, terwijl de strijd tegen corona op onduidelijke en onbenullige manier naar de hand van de hoge heren wordt gezet, zonder begrijpelijke richtlijnen, en waar alle hoofdzaken ondergeschikt zijn gemaakt aan het eigenbelang van Netanjahoe en zijn meelopers.*) Een treurige situatie.

Het is voor een leek niet goed te begrijpen wat een normaal mens moet doen in zo'n pandemie. Want onder de experts, die we gedurende de hele dag op de televisie zien, is niemand het met elkaar eens. Ja zeker, mondkapjes, afstand houden en handen wassen, dat gaat nog, maar verder is het haat en nijd. Totaal verbod op verkeer buiten je woonplaats, helemaal het huis niet uit? Wel zwemmen, niet zwemmen? Ze doen maar wat.

Onze nauwe betrokkenheid bij de gebeurtenissen werd me donderdagavond 16 juli overduidelijk toen het Knessetlid Joav Kish – een ver familielid en Likoednik, waar ik me ten zeerste voor geneer (let op de spelling van zijn naam in het Engels, niet op de gebruikelijke manier terugvertaald uit het Ivriet) – opeens op de televisie verscheen in de functie van onderminister van Gezondheid. Dat was nieuw voor mij. Zowel hij als de minister van Gezondheid zelf hebben geen enkele achtergrond of kwalificatie voor deze belangrijke functie, misschien met uitzondering van het succesvol likken van de kont van Netanjahoe.

En dan ook nog dichter bij huis een vals alarm in de familie dat mijn kleindochter besmet zou zijn met corona. Wel in quarantaine thuis, maar de test was negatief.

Op allerlei manieren zorgelijke tijden, en een korte reis het land uit om wat frisse lucht te scheppen, is momenteel nogal problematisch, ook geen plezier.

*) In de eerste versie van mijn column had ik hier het woord sycofanten gebruikt, maar het Groene Boekje erkent dat niet als Nederlands; het Witte Boekje wel. Ook Van Dale's etymologisch woordenboek heeft er een mooi verhaal over. Dus ik spaar kool en geit door het toch even als voetnoot te vermelden. Erudiet, nietwaar?

   Deel dit bericht: Facebook  Facebook

vrijdag 17 juli 2020

Het lijkt wel of al die demonstraties van ontevredenheid van de bevolking niet veel effect sorteren; het zwaaien met vlaggen, redevoeringen, reclameborden en andere blijken van onvrede maken geen diepe indruk op onze regeerders. Een goedbezochte demonstratie op het Rabinplein op zaterdagavond, tegen de nooit gehouden beloftes van de regering om kleine zelfstandigen te helpen, zal ook niet veel uitmaken. Want de rechtse machthebbers hebben hun eigen agenda, en gaan door met verspillen van ons geld aan onnuttige ministeries, meerdere ambtswoningen, onnodige luxe vliegtuigen en andere duistere zaken.

Minister Tsachi Hanegbi toonde zijn totale gebrek aan begrip voor de gewone man door op de televisie te verklaren dat er niemand in Israël honger lijdt door de verstoorde – nee, verwoeste – economie na de corona-epidemie. Daarover zei hij: “Onzin!” Dat zou hem bij de stembus nog wel eens op kunnen breken. Het probleem is dat er geen alternatief is. De bevolking blijft in meerderheid Bibi bewonderen, de sterke man, Mister Security, wat hij ook doet.

Ik geloof dat we de regering moeten treffen waar het pijn doet, in haar geldbuidel. Er gaan stemmen op om geen belasting te betalen. Dat lijkt me een prima idee. Mijn probleem is dat er van elke sjekel die bij mij binnen komt, al aan de bron belasting wordt afgetrokken, zoveel als de regering goeddunkt. Ik weet gewoon niet hoe het mogelijk is géén belasting te betalen, tenzij je een zelfstandige bent.

   Deel dit bericht: Facebook  Facebook

vrijdag 10 juli 2020

Vrijdagavond, ingaande sjabbat. Mijn echtgenote Annelien maant mij dat we even moeten gaan demonstreren voor het goede doel, namelijk de Israëlische democratie redden of versterken, want die wordt met voeten getreden door de bij elkaar gelapte en corrupte regering van Netanjahoe. Annelien vertelt mij dat volgens haar politieke medestanders grote aantallen vrijwilligers op bruggen en verkeersknooppunten staan te demonstreren. Ik geloof haar op haar woord want vorige week zag onze brug zwart van de mensen die zwaaiden met Israëlische en zwarte vlaggen. De zwarte vlag verbeeldt de ernstige schaduw die over onze democratie aan het vallen is. Ik kleed me even aan, want ik loop er niet netjes bij in deze warme tijden van meer dan 30 graden Celsius, en we lopen met onze mondkapjes naar een nabije brug over een centrale snelweg.

De snelweg is vol verkeer van mensen die op weg zijn naar grootouders om ze te bezoeken voor het sjabbatmaal en ze onbedoeld te besmetten met het coronavirus.

We komen aan bij de brug, maar er is daar geen mens! Niets te beroerd trek ik mijn zwarte t-shirt uit en begin te zwaaien. Niemand op de snelweg reageert. Vorige week, toen ik daar ook ijverig aanwezig was, werd er nog wel eens luid getoeterd, en dat betekent dan instemming of afschuw, dat is niet echt duidelijk, maar het is wel een soort reactie en dat geeft moed. Nu dodelijke stilte. Ik vermoed dat niemand begrijpt wat wij tweeën daar op die brug staan te doen, zwaaiend met onze zwarte lappen.

Eenmaal weer thuis komt de waarheid aan het licht; de demonstratie is gepland voor de volgende dag, zaterdagavond, uitgaande sjabbat! Dus morgen moeten we weer. (En toen stond de brug vol met mensen en vlaggen, en er werd soms zelfs getoeterd.)

We kunnen wel klachten hebben over onze vrijheden, maar in onze tuin hangt een vaandel met het opschrift 'Crime Minister' (voor u, minder snelle geesten – hiermee wordt gedoeld op onze Prime Minister!) En dat kan dan toch zomaar.

De inmenging van de geheime dienst om via onze mobiele telefoons de met corona besmette burgers te volgen om na te gaan of ze zich wel aan hun huisarrest houden, wordt door een deel van ons met afschuw bekeken. Ik heb een suggestie voor de mensen die dit een slecht idee vinden: zet je mobieltje af en bel alleen als het hoog nodig is. En laat hem vooral thuis liggen als je even buitenshuis een boodschap moet doen. Of is dat té eenvoudig voor onze belgrage maatschappij?

En ten slotte: onze tochten met de dokters over de Groene Lijn liggen na een maand van hernieuwde activiteit weer stil, want corona is in opmars in de bezette gebieden en de Palestijnen sloten uit voorzorg de grens.

   Deel dit bericht: Facebook  Facebook
aug 2020FutureMed 2020
jul 2020De politiestaat
jul 2020Gaat Israël naar de haaien?
jul 2020Burgerlijke ongehoorzaamheid
jul 2020Demonstratie bij de grote weg
jul 2020De bioritmes van het eten
jun 2020Wat denken de Palestijnen écht over Israël?
jun 2020Weerzinwekkend
mei 2020De idiotie van de persoonlijke code
mei 2020Twee maal Yaïr
mei 2020We hoeven ons hier nooit te vervelen
mei 2020De toekomst
apr 2020Dement?
mrt 2020Opgesloten
mrt 2020Meer coronavirus
mrt 2020Handen wassen
mrt 2020Oproep
feb 2020Kasteel de Schaffelaar
feb 2020Overleven van de Sjoa in Nederland
jan 2020Wordt Israël een normaal land?
jan 2020Afval en recyclen
dec 2019Microkosmos
nov 2019Het Taalorgaan van Chomsky
nov 2019De Derde Wereld
nov 2019Israël en de ander
okt 2019Palestijnse patiënten in Israël
okt 2019Het Holocaust Namenmonument – kritische geluiden
okt 2019Meer over de ‘tegemoetkoming’ van de Nederlandse Spoorwegen
sep 2019Els van Diggele en de eenzijdige voorlichting over Israël in de media
aug 2019De tegemoetkoming van de Nederlandse Spoorwegen
aug 2019Onze Filipijnse verzorgsters
jul 2019Losse flodders
jul 2019Verwarrende woorden
jul 2019De Sjoa en de tweede generatie
jun 2019Tentoonstelling Kabbala
mei 2019Dierbare democratie
mei 2019Eurovisie
mei 2019Alternatieve dodenherdenking
mei 2019De Sjoa en de Wiedergutmachung
apr 2019De Sjoa ruim zeventig jaar later
apr 2019De Yeshayahu Leibovitz Prijs
apr 2019Dieren zijn net mensen
mrt 2019Verkiezingen 2019
mrt 2019Huiskamerpropaganda
mrt 2019Goede raad
feb 2019Medische opleiding
feb 2019HalfJoden
jan 2019Kleinzielig
dec 2018Kroniek
nov 2018UNRWA
nov 2018Black Athena
nov 2018Reacties
nov 2018Meer BDS
okt 2018Een rondje olijvenpluk
okt 2018Frustration
okt 2018Racisme
sep 2018Impressies
sep 2018Levensbeëindiging
aug 2018Vlaggen
jul 2018Hervertaling (hertaling)
jul 2018Broodjes smeren
jun 2018Verjaardag
jun 2018Gaza en wij
mei 2018Israël en de vooruitgang
mei 2018Steun voor Gaza
mei 2018Daar gaan we weer Spelen met vuur
apr 2018Weer Jom HaSjoa
apr 2018Trots
apr 2018Hoe privé is e-mail?
mrt 2018Heeft het zin?
mrt 2018Redigeren
mrt 2018Een duwtje in de goede richting
mrt 2018Taalgebruik door winkels en op reclameborden
mrt 2018Een film van Rolf Orthel: ‘Ik ben mijn herinnering’
feb 2018Droogte
feb 2018Vluchtelingen
feb 2018Qasr el-Yahud
jan 2018Avondje demonstreren
jan 2018De geitenpest
jan 2018Code-switching
jan 2018Umm Zuqa
dec 2017Schokkende gehoorzaamheid
dec 2017Roerige tijden
dec 2017Gezondheidszorg in de Gazastrook
nov 2017Een ongewoon verhaal uit nazi-Duitsland
nov 2017De herdenking van de moord op Jitschak Rabin
okt 2017Vooruitgang
okt 2017Vloeken
sep 2017Politieke vertalingen
sep 2017Stilstand Of eigenlijk achteruitgang
sep 2017Vrijheid van meningsuiting
sep 2017De bewakers van Westerbork - een boekrecensie
aug 2017Roof en diefstal
aug 2017Het gewone leven
aug 2017Landruil
jul 2017Schone elektriciteit voor een Palestijns dorp
jun 2017De verdwenen Jemenitische kinderen
jun 2017Pollard vs Vanunu
jun 2017Tegen de bezetting en voor de vrede
mei 2017De Art Gallery van Umm Al Fachem
mei 2017Coca-cola
mei 2017Een avond van hoop
apr 2017De herdenking van de Sjoa in Israël
apr 2017De haggada van Pesach
apr 2017Hittegolf
mrt 2017De Leibowitz prijs
mrt 2017Ellende in Gaza
mrt 2017Elor Azaria
feb 2017Gaza
feb 2017Gelijkheid en broederschap
feb 2017Een ontroerende bijeenkomst
jan 2017Umm al-Hiran
jan 2017De moderne wereld
dec 2016Komen giften bestemd voor Palestijnen terecht bij terreurorganisaties?
dec 2016De gevaren van het dichterschap
nov 2016Illusoire hoop
nov 2016Het verhaal van Rahieq
nov 2016De bekentenis – een toneelstuk van Motti Lerner
nov 2016Homoseksualiteit in de Bijbel
okt 2016Zo veel te lezen!
okt 2016Stolpersteine
sep 2016Mensen vol goede wil
sep 2016Een koddige discussie
aug 2016Profiling
aug 2016Landmijnen van vijftig jaar geleden
aug 2016Disturbing the Peace
jul 2016De settlers, een nieuwe documentaire van Shimon Dotan
jul 2016Onrustzaaiers
jun 2016Ramadan
jun 2016Het gedoe met de NGO's
mei 2016Choemoes
mei 2016De lessen van de Sjoa
mei 2016ITO-land
apr 2016Qaryut
apr 2016Leenwoorden
mrt 2016Breaking the Silence
mrt 2016BDS
feb 2016Naastenliefde
feb 2016De zwarte lijst
jan 2016Liefde voor het land
jan 2016De Bruiloft van de Haat
dec 2015Demonstratie en droom
dec 2015Na het stenen tijdperk
dec 2015Bestaat er een tweede en derde generatie sjoa-aandoening?
nov 2015Nieuwe CD met chazzanoet uit Groningen
nov 2015Volksverhuizing
nov 2015Rabin
okt 2015Demonstratie
okt 2015Israël nu
sep 2015Breaking the Silence
aug 2015W.G. Sebald
aug 2015Belangrijke beslissingen van het Nederlandse Ministerie van Financiën
aug 2015De Joodse ‘lente’
aug 2015Opruiing
jul 2015Monddood gemaakt
jul 2015Khader Adnan
jun 2015Cholot
jun 2015Geneeskunst
jun 2015Positief denken?
mei 2015Rechtshandhaving onder bezetting
mei 2015Apartheid
apr 2015Alternatieve herdenking van de gevallenen 2015
apr 2015Pesachproblematiek
mrt 2015Maar die kat kwam weer …
mrt 2015Demonstratie zaterdagavond 7 maart
mrt 2015Op naar de vrede
feb 2015Losse flodders
feb 2015Opruiming
jan 2015"Alles is in orde …!"
jan 2015Zekerheden
jan 2015Tunnelvisie
dec 2014Mensenrechten
dec 2014Boeken en kranten
nov 2014Ra'ad Moessa
nov 2014Rabinherdenking
okt 2014Een gewone vrijdag van protest en actie
okt 2014MachsomWatch
okt 2014Het nieuwe (Joodse) jaar
sep 2014Zinloze oorlog
aug 2014Onderhandelen met Hamas
aug 2014Situatie
aug 2014Vijgeblad
jul 2014Schuilkelder
jul 2014De Israël Vredesconferentie
jun 2014Het Klaaglied
jun 2014Meer petities
jun 2014Petitie
jun 2014Een golf van hongerstakers
mei 2014Documentaire over de oorlogsjaren in het N.I.Z.
mei 2014Israël en minderheden
mei 2014Open brief aan mezelf
mei 2014Globalisering en taal
apr 2014Israël boos
apr 2014Immigranten
apr 2014Afleiding
mrt 2014Namen
mrt 2014Het werk met mijn dokters
mrt 2014Ballingschap
mrt 2014Vertaalmachines
feb 2014Boycot en de rest
feb 2014Links actief
feb 2014Junk-mail
feb 2014De autobiografie
jan 2014Doof
jan 2014Een Joods concentratiekamp?
jan 2014De scheidingsmuur
dec 2013Twee ministers van Buitenlandse Zaken uit Nederland
dec 2013Een stukje geschiedenis - 75 jaar geleden
nov 2013Taalverwerving bij adoptie
nov 2013Vertrouwen bouwen
nov 2013Schaamte
nov 2013Woorden
okt 2013Makhoul
okt 2013Het nut van memoires
okt 2013De gevoelswaarde van lettercombinaties
sep 2013Sprekende dieren
sep 2013Een onrechtvaardige wet
sep 2013De spelling van het Nederlands
aug 2013De taal van conflicten
jul 2013Geen woorden, maar daden
jul 2013Voor de vakantie
jul 2013Nostalgie
jun 2013De biologie van de taal
jun 2013Altijd wat
jun 2013Kennismaking
mei 2013De talen van de Joden