sluiten
×
Mogen wij u om een kleine bijdrage vragen om het werk van Crescas blijvend mogelijk te maken? Alle content op deze website is vrij toegankelijk: de wekelijkse columns, video’s, geluidsbestanden, artikelen, etc. Dat willen wij graag zo houden. U kunt ons daarbij helpen met een kleine, vrijwillige bijdrage. Ieder bedrag is welkom. Met de groene knop hiernaast is dat zó geregeld. Dankuwel.
inloggen
×

Mijn Crescas

Inloggen met gebruikersnaam & wachtwoord






Zonder wachtwoord snel inloggen?

Columns

Weblogs disclaimer

Salomon Bouman

Salomon Bouman (1937) was gedurende 37 jaar correspondent voor NRC-Handelsblad, De Standaard en de Nederlandse radio in Israël. Alvorens zich in 1965 in Israël te vestigen was hij parlementair verslaggever van Het Parool. Bouman studeerde internationale betrekkingen aan Science Po in Parijs en aan de Johns Hopkins University, SAIS, School for Advanced International Studies in Bologna. Voor NRC-Handelsblad berichtte hij ook uit Washington, Cairo, Amman, Cameroen, Duitsland en de meeste Oost-Europese landen. Hij woont nu in Bilthoven. Bouman heeft een zoon en dochter in Israël en vier Israëlische kleinkinderen.

vrijdag 17 februari 2017

De messiaans-zionistisch storm in de rug van premier Benjamin Netanjahoe heeft hem op de knieën gebracht. Nauwelijks een etmaal voor zijn ontmoeting met president Donald Trump heeft Netanjahoe zijn idee van een twee-staten-oplossing, een kleine Palestijnse staat naast Israël, ingeslikt. Tenminste, als we Gilad Erdan, de minister voor Staatsveiligheid, moeten geloven. Ik ben zo vrij dit te doen. “Van alle ministers is Netanjahoe het meest tegen een Palestijnse staat”, zei deze bewindsman kort na de regeringszitting waarin het belangrijke bezoek aan de nieuwe, ondoorzichtige Amerikaanse president werd besproken. Netanjahoe, die thuis te maken heeft met politieonderzoeken naar zijn mogelijk corrupt handelen, had goed geluisterd naar minister Naftali Benett die hem bezwoer in Washington het woord Palestina niet in de mond te nemen. Het ‘politieke leven’ van Netanjahoe hangt af van Benetts Habayit partij. Zonder de steun van deze partij belandt Netanyahoe in de wildernis.

Ik vraag me af of de export van Netanjahoe’s problemen naar het Witte Huis hem inderdaad de kans zal geven terug te komen op zijn oorspronkelijk idee van een twee-staten-oplossing. Uit het Witte Huis kwamen berichten dat president Trump bij Netanjahoe niet zal aandringen op een twee-staten-oplossing.

Netanjahoe is op een zeer ongelukkig moment naar Washington gekomen. Michael Flynn, de kersverse nationale veiligheidsadviseur van Trump, zag zich genoodzaakt af te treden wegens zijn contacten met de Russische gezant in Washington en waarschijnlijk ook in Moskou. Voordat Trump de verkiezingen won, besprak Flynn met de Rus het opheffen van de sancties tegen Rusland. Voor Netanjahoe is het een tegenslag dat Flynn van het toneel is verdwenen, omdat hij nauw betrokken was bij het voorbereiden van de agenda van Netanjahoe’s ontmoeting met Trump.

De afgelopen weken is duidelijk geworden dat Trump geen kaas heeft gegeten van internationale betrekkingen. Het ontbreekt hem aan dossierkennis, maar niet aan temperament. Een gesprek met Poetin moest hij afbreken om zich in de details van het nucleaire akkoord te kunnen verdiepen. Een dergelijk voorval deed zich ook voor tijdens een gesprek met de Canadese premier Trudeau.

Ik neem aan dat Trump via zijn Joodse schoonzoon Jared Kushner wel enige kennis heeft van de gecompliceerde situatie in het Midden-Oosten. In hem ziet hij een soort Messias die het Israëlisch-Palestijns probleem zou kunnen oplossen. Volgens berichten in de Amerikaanse media was Trump van plan zeer kort na zijn ambtsaanvaarding de verplaatsing van de Amerikaanse ambassade van Tel Aviv naar Jeruzalem aan te kondigen. Netanjahoe was al in de wolken! Wie dat idee uit zijn hoofd heeft gepraat, weet ik niet – misschien de koning van Jordanië – maar Trumps eerste beslissing als president om op die verkiezingsbelofte terug te komen, was een wijs besluit. Ook loopt Trump niet warm voor uitbreiding van de nederzettingen.

Netanjahoe had zich een president gewenst die zich wél aan zijn verkiezingsretoriek zou houden, met wie hij handjeklap zou kunnen maken over vrede met de Palestijnen. Nu ontmoette hij een Amerikaanse president die zich in de nesten heeft gewerkt over de immigratie uit zeven islamitische landen en die bovendien heeft te maken met een disfunctionele staf op het Witte Huis. President Chaos lijkt me een betere naam voor hem dan Donald.

Om deze redenen is Trump voor Netanjahoe een onberekenbare gesprekspartner. Hij zint op succes! Dat heeft hij nodig om ook maar minimale glans aan zijn nog jonge presidentschap te geven. Waar kan hij dat succes halen? Vóór hem hebben de presidenten Carter, Bush, Clinton en Obama geprobeerd Israël en de Palestijnen op de dansvloer te krijgen voor de vredestango. Maar de muziek was er niet. Trump heeft gezegd dat hij het ook wil proberen. Deze zakenman laat zich niet leiden door electorale overwegingen, zoals de presidenten voor hem. Ik acht het mogelijk dat Netanjahoe een zware dobber aan hem krijgt om hem van een vredesinitiatief af te houden. De gewonde en gehoonde Trump zich zou wel eens op rekening van Netanjahoe’s anti-Palestijnse dromen kunnen willen rehabiliteren en Iran voorlopig met rust laten.

(Deze bijdrage is geschreven voor het einde van het bezoek van Netanjahoe aan het Witte Huis.)

Delen |

vrijdag 10 februari 2017

Premier Netanjahoe heeft met kennis zaken gegokt op de verkiezing van de republikein Donald Trump tot de opvolger van de door hem geminachte democraat Barack Obama. Nu zit hij volgens een oud Nederlands gezegde met de gebakken peren. Want in het Witte Huis zetelt een wispelturige, narcistische, onbetrouwbare president die wordt ‘geregeerd’ door enkele anti-Joodse adviseurs. Zijn invloedrijkste raadgever, Steve Bannon, die – vergelijkbaar met indertijd Greet Hofmans’ invloed op koningin Juliana – Trump betovert, is op het randje af een in suprematie van de blanken gelovende antisemiet. Dat wisten we al toen hij hoofdredacteur was van de website Breitbart en anti-Joodse schrijvers aan het woord liet. Toen het Witte Huis echter op de herdenking van de Sjoa uitkwam met een tekst waarin Joden als slachtoffers van de Sjoa niet werden genoemd, gingen bij veel Joden en niet-Joden rode lichtjes branden nadat bekend werd hoe dat was gebeurd. Het State Department had namelijk gewoontegetrouw een tekst ter goedkeuring naar het Witte Huis gestuurd waarin Joden wel als het expliciete doelwit van het nazi-regiem werden genoemd. Het Witte Huis streepte het woord Joden door en gaf aan de Sjoa een universele betekenis.

Netanjahoe, die de Sjoa vaak in stelling brengt om zijn handelen te rechtvaardigen, heeft deze bittere pil uit het Witte Huis zonder tegensputteren geslikt.

Het aantal antisemitische incidenten in de Verenigde Staten is na de verkiezing van Trump opvallend snel toegenomen.

Ik heb nu wel begrepen dat Israëls belangen, zoals Netanjahoe die beleeft, volkomen ondergeschikt zullen zijn aan de ‘America first’ filosofie van Trump. Hij krijgt geen vrij spel ten aanzien van de Palestijnen. Dat begreep Netanjahoe al in Londen, waar premier Theresa May hem bij voorbaat liet weten dat Engeland vasthoudt aan de twee-staten-oplossing. Aangezien zij hand in hand met Trump op het bordes van het Witte Huis heeft gelopen, neem ik aan dat zij ook namens Trump een waarschuwend vingertje opstak. En dan… gaat de Amerikaanse ambassade naar Jeruzalem zoals Trump tijdens zijn verkiezingscampagne had beloofd?

Misschien weet Netanjahoe het wel. Want hij is beslist in een overmoedige stemming. Kort voor zijn bezoek aan Trump heeft de Knesset een wet goedgekeurd die het mogelijk maakt private Palestijnse grond te onteigenen. Pure diefstal concludeerde Haaretz. Aanvankelijk had Netanjahoe zijn nationalistische coalitiegenoten gevraagd de stemming uit te stellen tot na zijn bezoek aan het Witte Huis. Zij hadden geen oor naar hem. Netanjahoe, die in principe geen moeite heeft met deze wet, wilde natuurlijk eerst de temperatuur in Washington testen. In Londen, Parijs, Amman, Ramallah, door de Verenigde Naties en elders is de wet als een aanfluiting van het internationale recht veroordeeld, een dolksteek in de rug van het akkoord van Oslo. De Palestijnen hebben nu, met de laatste anti-nederzettingenresolutie van de Veiligheidsraad achter de hand, een sterk wettelijk instrument in handen om Israël voor het Internationale Strafhof in Den Haag te slepen Bij het schrijven van deze zinnen heb ik nog geen reactie van het Witte Huis gehoord, hoewel een woordvoerder in Washington eerder verklaarde dat uitbreiding van nederzettingen de vrede in de weg staat.

Netanjahoe moet opletten dat hij in Washington niet in de valstrik loopt van zijn eigen anti-Iran retoriek. Voor hij het goed beseft maakt hij deel uit van het plan van Steve Bannon om – met de zege van Trump - een oorlog tegen Iran te voeren. Steve Bannons wereldbeeld wordt gevormd door oorlog, ook tegen China en de islam waarvan de gevolgen het Amerikaanse politieke systeem moeten opschudden. Hij is een revolutionair met een verwrongen wereldbeeld met grote invloed op Trump.

Met kennis van zaken zei Hillary Clinton tijdens de door haar verloren verkiezingen dat Trump ‘ongeschikt is voor het presidentschap’. Een bekende Amerikaanse psycholoog, dr. John D. Gartner, heeft tegen de beroepsethiek in, zonder de man in behandeling te hebben gehad, een zorgwekkend analyse over Trump gepubliceerd. Dr. Gartner is gespecialiseerd in persoonlijkheidsstoornissen, impulsief gedrag en depressie. Zijn conclusie is dat Trump aan een gevaarlijke mentale ziekte lijdt en niet capabel is om president te zijn.

Uit Trumps handelen blijkt dat deze man naar erkenning snakt. Ondanks zijn rijkdom werd hij door de New-Yorkse elite niet geaccepteerd. Na zijn verkiezingszege namen grote namen uit de wereld van de literatuur, film en muziek afstand van hem. Nooit is een president in de eerste honderd dagen van zijn presidentschap zo op de hak genomen in satires als Donald Trump. Televisie kijken moet voor hem geen plezier zijn, invloedrijke kranten lezen evenmin. In het begin van zijn presidentschap heeft Trump de oorlog verklaard aan de media. Nu krijgt hij een lading spot en kritiek als een lawine over zich heen. Nooit, zo blijkt uit een opiniepeiling, heeft een president in het begin van zijn ambtstermijn zo laag gescoord als Donald Trump.

Krampachtig houdt hij vast aan zijn idee fixe dat hij tijdens de verkiezingen meer stemmen kreeg dan Hillary, die immers enkele miljoenen stemmen kreeg van illegalen, dubbelstemmers en zelfs doden, volgens Trump dan.

En met Trump, naar mijn idee in wezen een dood ongelukkige, onzekere man in het Witte Huis, moet Netanjahoe deze week zaken doen. Misschien begrijpen de heren elkaar goed omdat ze beiden de buik vol hebben van de pers, Poetin een reuze kerel vinden, Iran een boosaardig land en de islam als een bedreiging ervaren. En wat doen de Palestijnen er dan toe?

Delen |

vrijdag 3 februari 2017

De datum is vastgesteld. Op 15 februari zal premier Benjamin Netanjahoe worden ontvangen door president Donald Trump op het Witte Huis als één van Amerika’s trouwste bondgenoten. Krijgt Netanjahoe van Trump vrij spel om het idee van een Palestijnse staat naast Israël de das om te doen? En zal Trump Netanjahoe in het oor fluisteren dat hij geen traan zal laten als de machtige Israëlische luchtmacht met Amerikaanse dieptebommen de nucleaire installaties in Iran aanvalt? Het zijn vragen die door de verkiezing van Donald Trump een apocalyptische actualiteit hebben gekregen. Ik houd mijn hart vast. Als Trump zich bovendien aan zijn belofte houdt om de Amerikaanse ambassade naar Jeruzalem te verplaatsen om Netanjahoe te plezieren, heeft niet hij maar Israël een probleem. Er zijn aanwijzingen dat raadgevers van Trump de gevaren van het verplaatsen van de ambassade wel inzien. Ze bekommeren zich niet om Israël maar om het ondermijnend effect van een dergelijke maatregel op regiems in Arabische landen als Egypte en Jordanië, die te boek staan als Amerikaanse bondgenoten. Opstootjes in Caïro en Amman kunnen uit de hand lopen en deze regiems in gevaar brengen. Jeruzalem met zijn twee grote moskeeën - de Rotskoepel en al-Aksa- is de islamitische achilleshiel van de anti-Israëlische emoties in de Arabische wereld.

Trump heeft in de eerste tien dagen van zijn presidentschap bewezen dat hij zich ongeacht de gevolgen aan zijn verkiezingsbeloften houdt. Het verplaatsen van de Amerikaanse ambassade naar Jeruzalem is er één van. Als Netanjahoe zich niet volledig door zijn nationalistische instincten laat verblinden, zou hij er verstandig aan doen Trump ervan te weerhouden hem deze hete appel in de schoot te werpen. Ik vrees echter dat Netanjahoe deze optie in de wind slaat. Voor deze Israëlische premier is verplaatsing van de Amerikaanse ambassade naar Jeruzalem, Israëls eeuwige hoofdstad, de hoofdprijs van zijn anti-Palestijnse politiek. En als dan bovendien de machteloze Palestijnse president Mahmoed Abbas besluit de in het akkoord van Oslo vastgelegde erkenning van Israël op te zeggen als Trump zijn verkiezingsbelofte inlost, zal Netanjahoe er geen traan om laten. Dat is voor hem ongetwijfeld een stimulans om de annexatiepolitiek van Judea en Samaria via een nog actievere nederzettingenpolitiek te realiseren. De plannen liggen klaar. Er ligt zelfs al een wetsontwerp bij de Knesset om privé Palestijns land in de nabijheid van nederzettingen te annexeren. De inlijving van de grote stad Ma’alé Adoemiem, niet ver van Jeruzalem op de westelijke oever van de Jordaan, staat ook hoog op de agenda van de rechtse regeringscoalitie. Onder het motto het ‘leven in Judea en Samaria te normaliseren’ kondigde Israël afgelopen donderdag aan er drieduizend woningen te zullen bouwen ter genoegdoening van de kolonisten voor de ontruiming van een illegale nederzetting door het leger op last van het Hooggerechtshof. Met Trump op de stoel van Obama in het Witte Huis komt de ‘sluipende annexatie’ in een hogere versnelling!

Het hangt af van het resultaat van de besprekingen die Netanjahoe met Trump zal voeren of de droom van ‘Groot-Israël’ werkelijkheid gaat worden. In zijn ijver Trump te behagen, lokte Netanjahoe een incident met Mexico uit door de Amerikaan te complimenteren met het bouwen van een veiligheidsmuur tussen de Verenigde Staten en Mexico.

Ik las in Haaretz deze week dat wegens het wapenarsenaal (raketten van korte en langere afstand) van Hezbollah honderdduizend Israëli’s in levensgevaar komen indien het tot vijandelijkheden komt tussen deze in de strijd in Syrië geharde sji’itische militie en Israël. Ik weet niet waarom deze waarschuwing nú op het volk in Zion werd losgelaten. Misschien heeft het iets te maken met een mogelijk Israëlisch-Amerikaanse actie tegen atoomaspiraties van Iran. Hezbollah is vanuit Teheran gezien een veiligheidsgarantie tegen een dergelijk avontuur. De ayatollahs horen dat Netanjahoe en Trump dezelfde toon aanslaan: Iran mag geen atoombommogendheid worden, het door president Obama met Teheran gesloten akkoord over de bevriezing van het Iraanse atoomprogramma voor een periode van tien jaar ten spijt.

Dat Trump impulsief te werk gaat, bewees hij met het per decreet sluiten van de Amerikaanse grenzen voor moslims uit een zevental landen in het Midden-Oosten voor uiteenlopende periodes. Vluchtelingen uit Syrië komen er nooit meer in en dat uit naam van “homeland security”. De anti-islamitische teneur van dit presidentiele besluit lokte wereldwijde kritiek uit, ook en juist van Joodse zijde in de VS.

Amerikaanse Joden herinnerden er aan dat de Verenigde Staten voor en zelfs na 1940 de grenzen sloten voor Joden die vluchtten voor het Nazi-regiem en bij gedwongen terugkeer naar Europa in de val van Auschwitz liepen.

Delen |

vrijdag 27 januari 2017

Ivanka Trump en Jared Kushner, man en vrouw, kregen van de rabbijn toestemming zich op sjabbat te verplaatsen in een auto om de inauguratie en wat er op volgde van papa en schoonvader bij te wonen. Het grote feest is voorbij; de strenge sjabbatregels zullen weer ‘regeren’ bij het bij een chabad-synagoge in Washington aangesloten exceptionele echtpaar.

Jared Kushner, de orthodoxe zoon van Sjoa-overlevenden, heeft het oor en hart van Donald. Hij is tijdens een plechtigheid in het Witte Huis ingezworen als bijzondere raadgever van de president. Een zeer invloedrijke functie, die hem volgens Donald in staat moet stellen Israël en de Palestijnen in een vredeskeurslijf te dwingen. “Als hij het niet kan, kan niemand het”, zei Donald.

Ik vraag me oprecht af wat de Amerikaanse obsessie is om Amerikaanse Joden als bemiddelaars in het Israëlisch-Palestijnse geschil te laten optreden en bovendien Joodse ambassadeurs naar Tel Aviv – misschien gauw Jeruzalem – te sturen. Kunnen en willen zij objectief zijn? Hoe ervaren de Palestijnen die goedwillende Joden uit Washington, die ook hún zaak zouden moeten bepleiten? Als Donald dan ook nog een soort rabbijn Meir Kahane, in de gedaante van Friedman, als ambassadeur naar Israël stuurt, vraag ik me beslist af wat er omgaat in het hoofd van Donald. Die orthodoxe Jood is tégen een Palestijnse staat en vóór de verplaatsing van de Amerikaanse ambassade naar Jeruzalem.

Trump-Friedman-Kushner, wat een rampzalige combi om Israël en de Palestijnen nader tot elkaar te brengen. Voor Netanjahoe een godsgeschenk! Eindelijk verlost van die ‘verschrikkelijke’ Obama heeft hij de goedheid de Palestijnen een ‘ministaat’ aan te bieden als opstapje voordat Kushner zijn tanden in het onoplosbare conflict zet.

Met dat Palestijnse ministaatje in gedachten is Netanjahoe volgende maand hartelijk welkom bij zijn geestgenoot in het Witte Huis. Bij terugkomst heeft hij ongetwijfeld een vrijgeleide van Trump op zak om de ongebreidelde expansie van nederzettingen voort te zetten. Zou hij dan de grote nederzettingstad Ma’alé Adomiem (mooi gebouwd) ten oosten van Jeruzalem, die op de westelijke oever van de Jordaan ligt, annexeren? Vanuit de sterke nationalistische vleugel in zijn regering wordt daar campagne voor gevoerd. Inlijving van die grote nederzetting snijdt de westelijke oever van de Jordaan in tweeën, waarmee een congruente Palestijnse staat, mocht die er ooit komen, tot het verleden behoort!

Ik vind het voor de lezers van mijn column van belang er op te wijzen dat twee opinieonderzoeken hebben uitgewezen dat er in Israël nog een meerderheid is tégen annexatie en vóór de stichting van een Palestijnse staat naast Israël. Misschien komt die meerderheid aan het woord als Netanjahoe over zijn corruptieschandalen struikelt. Het politieonderzoek schijnt in een beslissende fase te zijn gekomen.

Volgens de krant Ha’aretz van maandag jongstleden zijn er voldoende aanknopingspunten om Netanjahoe voor de rechter te slepen. Zou door zijn aftreden de Israëlische politieke koers echt van rechts naar links worden bijgestuurd? Ik betwijfel het. Ik zie op links geen zwaargewichten die het tegen het emotionele, Messiaanse zionisme kunnen opnemen. Of toch weer Ehoed Barak, de premier die in 2000 in Camp David faalde een vergelijk met Jasser Arafat binnen te halen?

Of laaien de emoties in het Israëlisch-Palestijnse conflict over eventuele verplaatsing van de Amerikaanse ambassade naar Jeruzalem zó hoog op dat alle ratio als sneeuw voor de zon verdwijnt?

Ik hoop en bid dat Donald Trump tot het inzicht komt dat het inlossen van zijn verkiezingsbelofte inzake Jeruzalem olie op het vuur van de hartstochten in dit deel van de wereld is. Onlusten in Jeruzalem, Amman, Caïro en elders in de Arabische wereld. Wie zit daar op te wachten?

Delen |

vrijdag 20 januari 2017

De belaagde Israëlische premier Benjamin Netanjahoe heeft zich met minachting voor de uitgaande president Barack Obama stevig in het kamp van de aanstaande vrijdag geïnstalleerde president Donald Trump geschaard.

Het deert hem niet dat zeventig landen in Parijs vasthielden aan het eerder door hem gelanceerde idee van een twee-staten-oplossing: Israël naast Palestina. Na vrijdag is het ‘anders’ zei hij … dan is Trump met hem, tenminste dat denkt hij.

Voorlopig heeft Netanjahoe gelijk. Trump geeft geen krimp. Hij houdt koppig vast aan het idee de Amerikaanse ambassade van Tel Aviv naar Jeruzalem te verplaatsen. Zelfs in de regeringsploeg van Trump zitten invloedrijke ministers die het een onzinnig, ja, zelfs een gevaarlijk idee vinden. Zelf ben ik er niet tegen indien de overplaatsing van de Amerikaanse ambassade naar Tel Aviv plaatsvindt in het raamwerk van een vredesovereenkomst waarbij de status van Jeruzalem wordt geregeld.

Omdat Jeruzalem onze eeuwig hoofdstad is, zal dat WONDER nog wel eeuwig op zich laten wachten.

Natuurlijk volg ik de capriolen van Trump via de elektronische media. Laat hij deze week bijval hebben gekregen van zijn ‘vriend’ Poetin, die zijn Amerikaanse critici voor hoeren uitmaakte!

In een blad met veel bloot, het Duitse dagblad Bild, heeft Trump een interview gegeven dat in de Europese hoofdsteden de wijnglazen deed rinkelen. Bild mengt seks met nieuws en ik moet zeggen dat de nieuwswaarde van de berichtgeving in Bild opvallend sterk is.

Voor de lezers van mijn column wil ik er op wijzen dat Trump in Bild trots is op zijn Duitse wortels. ‘Netheid en orde’, ontleent hij aan zijn Duitse erfenis.

Voorlopig schept hij wanorde in de wereld. Ruzie met China over Taiwan, de Europese Unie valt uit elkaar en wel ja sancties tegen Rusland opheffen in een deal over atoomraketten. En ook Mexico zal toch moeten betalen voor het tegen illegale immigratie te bouwen hekwerk langs de grens.

Het zijn slechts enkele hoofdlijnen uit het denken van de ‘amateurpresident’ Trump, die vanaf vrijdag de meest onberekenbare president van het machtigste land ter wereld zal zijn.

Maar ‘onze’ Netanjahoe ziet Trump wel zitten! Stof om over na te denken.

Nu weer niezen, want ik heb het echt flink te pakken.

Delen |
feb 2017Witte Huis
feb 2017Zaken doen met Trump
feb 2017Trump behagen
jan 2017Ma’alé Adomiem
jan 2017Net Trump
jan 2017Vijf ex-chef-stafs
jan 2017Donald en Benjamin
dec 2016Friedman
dec 2016Ronit
dec 2016Pijnlijk
dec 2016Brand in Israël
nov 2016Israël en Trump
nov 2016Trump
nov 2016Qatar
okt 2016Israëlische Arabieren
sep 2016Peres
sep 2016NYT
sep 2016Nir
sep 2016Hillary
sep 2016China
aug 2016Poetin-Netanjahoe
aug 2016Hedy
aug 2016Ankie
jul 2016Bloeme Evers
jul 2016Dyab Abou Jahjah
jun 2016Asscher
jun 2016Trump
jun 2016De tijd dringt
jun 2016Lieberman
mei 2016Harakiri
mei 2016Een naar gevoel
apr 2016Moeilijk
apr 2016Andere wind
mrt 2016EU-crisis
mrt 2016Dustin
mrt 2016Zege Sanders
mrt 2016Joden in de familie
feb 2016Mead
feb 2016Olmert
feb 2016Bernie Sanders
feb 2016Vrouwen bij de Klaagmuur
jan 2016Joodse gezanten
jan 2016Gelijk
jan 2016Angst
jan 2016Geld
dec 2015Silvan
dec 2015Zee
dec 2015Sarid
dec 2015IDFA
nov 2015Nogmaals ISIS
nov 2015ISIS
nov 2015Tot de vulkaan uitbarst
nov 2015Rabin
okt 2015Eurotherapie
okt 2015TV-beelden
okt 2015Kafka
sep 2015Hek
sep 2015Barenboim
aug 2015Onthullingen
aug 2015Boemerang
aug 2015Doodstraf
aug 2015Gay Parade
jul 2015Turkije
jul 2015Wenen
jul 2015Drie maal schaamte
jul 2015Michael Oren
jun 2015Druzen
jun 2015EU – Griekenland – VS - Rusland
jun 2015Voet
jun 2015Rivlin
mei 2015Goochelen
mei 2015Nieuwe regering
mei 2015Anne Frank
apr 2015Getallen
apr 2015KNVB
apr 2015Pesach
mrt 2015Telefoontje
mrt 2015Rozen met doornen
mrt 201517 Maart
mrt 2015Bibi in de Senaat
feb 2015Angst
feb 2015Vete
feb 2015Machtsevenwicht
jan 2015Arabische partij
jan 2015Vrouwen
jan 2015Moord
jan 2015Livni
dec 2014Islammacht
dec 2014Hillary
dec 2014Democratie
nov 2014Komedie
nov 2014Sarona
nov 2014Moord
nov 2014Ha’aretz
okt 2014Intifada?
okt 2014Dollars voor Gaza
okt 2014ISIS
okt 2014Monster
sep 2014Sjana tova!
sep 2014Dialoog
sep 2014Intern zielsdebat
sep 2014Opiniepeiling
aug 2014Voor afwijkende meningen is geen plaats
aug 2014Moord
aug 2014Bovenmenselijke moed
aug 2014Bestand
jul 2014Gaza-oorlog
jul 2014Te lang
jun 2014Israël en de Palestijnse economie
jun 2014Pius de Twaalfde
jun 2014Houthakker gezocht
jun 2014Rivlin
mei 2014Paus Franciscus
mei 2014Anti-Defamation League
mei 2014Amos Oz
mei 2014Hamas
apr 2014De woede van Obama
apr 2014Geen vrede
apr 2014Corruptie en bezetting
mrt 2014Staking bij ‘buitenlandse zaken’
mrt 2014Heidegger en Arendt
mrt 2014CIDI en antisemitisme
mrt 2014Kerry als piloot
feb 2014Alice Herz-Sommer
feb 2014Water
feb 2014Premier Lieberman
feb 2014Kerry
jan 2014Shulamit Aloni
jan 2014Ivriet
jan 2014Van Bommel
jan 2014Ontboezeming
jan 2014Nieuwjaar
dec 2013De Russen komen
dec 2013Afrikanen
dec 2013Druk op Bibi
dec 2013Arik Einstein
nov 2013Iran-akkoord
nov 2013Het gewicht van de geschiedenis
nov 2013Kinderen van Teheran
nov 2013Christenen in Jeruzalem
nov 2013Goed en slecht nieuws
okt 2013Qatar
okt 2013Spijkerbroek en Twan
okt 2013Peres in Nederland
sep 2013Robama
sep 2013Bach
sep 2013Een ander Midden-Oosten
aug 2013Advies aan minister Timmermans
jul 2013Ron Demer
jul 2013Spionage
jun 2013Bedoeïenen
jun 2013Peres
jun 2013Yoram Kaniuk
jun 2013Haat
mei 2013Hannah Arendt
mei 2013Vluchten
mei 2013Koninkrijk
apr 2013Conclusie
apr 2013Voices of the Levites
apr 2013Islam
apr 2013Gas
mrt 2013Obama tovert
mrt 2013Obama in Israël: 'Yes you can'.
mrt 2013Kritiek op Nederland
mrt 2013Foto
mrt 2013Lincoln
feb 2013IJsjes
feb 2013Hartman
feb 2013Obama naar Israël
feb 2013Egypte
jan 2013Er is toekomst
jan 2013Amerikaans isolationisme
jan 2013Nieuwe verhoudingen
jan 2013Peres
dec 2012Emoties
dec 2012Omroep
dec 2012Straffen
nov 2012Verrassingen
nov 2012Als tropische regen
nov 2012Van Agt
nov 2012Indianenverhaal
nov 2012Tafelgesprek
okt 2012De Palestijnse kwestie slaapt
okt 2012Fiets
okt 2012Vervroegde algemene verkiezingen
okt 2012Voetbal
sep 2012China – Japan
sep 2012Wilders en koosjer slachten
aug 2012Schiphol
aug 2012WC in Keulen
jul 2012Atoombom op Teheran
jun 2012Mosri
jun 2012Wonder
jun 2012Vandalisme
jun 2012Tussen hoop en angst
jun 2012Dibi
mei 2012Robben
mei 2012De val van het Nederlandse kabinet
mei 2012Benzion Netanyahoe
mei 2012Gas
apr 2012Dhimmi en Wilders …
apr 2012Macht en fictie
apr 2012Philip Mok is niet meer
apr 2012Rabbijn en Islamiet
mrt 2012Verrader
mrt 2012Barak’s appartement
mrt 2012Beurs omhoog, raketten naar beneden
mrt 2012Obama en Netanyahoe
mrt 2012Paranoia
feb 2012NRC
feb 2012Besnijdenis
feb 2012Syrië
feb 2012Birobidjan
jan 2012Netanyahoe en de pers
jan 2012Goed nieuws uit Israël
jan 2012Charedisch vogeltje
dec 2011Internet
dec 2011Minaret
dec 2011Geen reden voor Israëlische angst
dec 2011Brug te ver
nov 2011Naakt
nov 2011Angst
nov 2011Na de vrijlating van Gilad Shalit
okt 2011Knoop
okt 2011Hoofdstad
sep 2011De geest van Netanyahoe
sep 2011Grote risico’s
sep 2011Zoveel dreigementen
sep 2011Zuur Turks fruit
aug 2011Nog meer lente …
jul 2011Leve de waarheid!
mei 2011Het ene geluid is het andere niet ...
apr 2011Vrijheid van godsdienst