inloggen
×

Mijn Crescas

Inloggen met gebruikersnaam & wachtwoord






Zonder wachtwoord snel inloggen?

Columns

Weblogs disclaimer

Salomon Bouman

Salomon Bouman (1937) was gedurende 37 jaar correspondent voor NRC-Handelsblad, De Standaard en de Nederlandse radio in Israël. Alvorens zich in 1965 in Israël te vestigen was hij parlementair verslaggever van Het Parool. Bouman studeerde internationale betrekkingen aan Science Po in Parijs en aan de Johns Hopkins University, SAIS, School for Advanced International Studies in Bologna. Voor NRC-Handelsblad berichtte hij ook uit Washington, Cairo, Amman, Cameroen, Duitsland en de meeste Oost-Europese landen. Hij woont nu in Bilthoven. Bouman heeft een zoon en dochter in Israël en vier Israëlische kleinkinderen. De afgelopen drie jaar heeft Salomon Bouman twee boek gepubliceerd: 'Israel tussen hoop en vrees, van socialistische pioniersgeest naar kapitalisme. Uitgegeven door AUP, Amsterdam University Press. En een roman 'Ontmoeting en misverstand', heilig is de drager van onheil, uitgegeven door Amphora, Amsterdam.

vrijdag 26 oktober 2018

De tijden dat Amerikaanse politici zich uit angst voor de machtige pro-Israëlische lobby AIPAC van kritiek op Israël onthielden, is voorbij. Dat geldt in het bijzonder voor Democraten die zich kandidaat hebben gesteld voor een zetel in het Huis van Afgevaardigden tijdens de op 6 november te houden verkiezingen.

De Joodse stem in de grote steden is één van de historisch belangrijkste dragers van de Democratische electorale successen. Critici van Israëls politiek werden met de opkomst van het ideologische anti-Palestijnse beleid van Likoed na 1977 binnen de partij de mond gesnoerd en als electorale kandidaten door AIPAC afgemaakt. Er waait echter een nieuw, kritisch windje in de partij. Het is nog geen storm, maar wel reden voor de prominente pro-Israëlische senator Robert Menendez om zich in het openbaar uit te spreken over aarzelende steun voor Israël in de Democratische partij.

“Een nieuwe golf Democraten daagt de blinde steun van de partij aan Israël uit”, kopte The New York Times in een artikel over zich ontwikkelende kritiek op Israël in de partij. De krant wijst er op dat er groeiende bereidheid is in de gelederen van de Democratisch partij om de ideologische anti-Palestijnse politiek van premier Benjamin Netanjahoe af te wijzen. Ook diens symbiose met de Amerikaanse president Donald Trump moedigt in de partij kritiek op Israël aan.

Het inmiddels uitgevoerde besluit van Trump om de Amerikaanse ambassade te verplaatsen van Tel Aviv naar Jeruzalem en het door Netanjahoe uitroepen van Israël als natiestaat voor Joden alleen hebben de afgelopen maanden de kritiek in de Democratische partij aangescherpt. De nimmer aflatende nederzettingenpolitiek op de Westelijke Jordaanoever (Judea en Samaria volgens het Oude Testament) onder het welwillende oog van Trump en de ontkenning van Palestijns zelfbeschikkingsrecht botsen met de humanistische waarden van een groot segment van het liberale Amerikaanse Jodendom, dat traditioneel een onderdak vindt in de Democratische partij.

Van een voor Israël zorgwekkende doorbraak van anti-Israëlisch sentiment in de partij is echter geen sprake. Wel voltrekt zich - vooral onder Joodse jongeren - een herwaardering van de historisch gewortelde absolute steun aan Israël. Het anti-Israëlische sentiment wordt geprikkeld door een nieuw kortzichtig Israëlisch beleid om critici van Israël de toegang tot het land te bemoeilijken en zelfs te ontzeggen.

“Het is bitter te lezen dat prominente Amerikaanse Joden zoals Peter Beinart (bekende journalist) worden vastgehouden op vliegveld Ben Gurion wegens meningen die strijdig zijn met de politiek van de Israëlische regering. Dit gedrag is beledigend voor onze morele opvattingen en maakt dat Israël verder verwijderd raakt van vrede en van ons. Steeds vaker hebben onze rabbijnen de moed deze uitwassen aan de kaak te stellen”, schrijft een bezorgde Amerikaanse Jood op de site van J-Street.

Een ander merkt op dat de komende verkiezingen zullen uitwijzen of de kritiek op Israël op 6 november doorzet in de stembus. “Als de Democraten een meerderheid in het Huis van Afgevaardigden veroveren zal het mij niet verbazen als er een wet gaat worden ingediend om te snijden in financiële steun en wapenleveranties aan Israël”, schrijft weer een andere Amerikaanse Jood.

J-Street is sedert 2007 de Joodse tegenhanger van AIPAC. Deze groeiende Joodse pressiegroep aanvaardt de PLO als vredespartner, verwerpt het nederzettingenbeleid en is voor de stichting van een Palestijnse staat in gebieden die Israël in 1967, tijdens de Zesdaagse oorlog, veroverde.

Een recente opiniepeiling laat zien dat 72 procent van de Amerikaanse Joden de buitenlandse politiek van Trump afkeurt, 62 procent keurt zijn beleid ten aanzien van de Palestijnen af en 56 procent is het niet eens met de verplaatsing van de Amerikaanse ambassade naar Jeruzalem. (Het beleid van Trump ten aanzien van de Palestijnen lijkt een kopie te zijn van Israëls politiek.) Jeremy Ben-Ami, de president van J-Street, stelt dat de grote meerderheid van de Amerikaanse Joden zowel Trumps Palestijnse politiek als het opzeggen van het nucleaire akkoord met Iran afkeurt.

De opiniepeiling merkt ook op dat het een mythe is dat de meeste Amerikaanse Joden onvoorwaardelijk achter Israël staan. Slechts 33 procent doet dat. Aangezien Joden in overgrote meerderheid op Democratische kandidaten hebben gestemd, zou deze uitkomst kunnen verklaren waarom de steun aan Israël in de Democratische partij onder druk komt te staan. J-Street steunt bij de komende verkiezingen voor het Huis van Afgevaardigden en de Senaat 180 kandidaten die pro-Israël en pro vrede met de Palestijnen zijn en die waarschijnlijk in grote meerderheid Democraten zijn.

John Mearsheimer concludeert in zijn boek The Israel Lobby and US Foreign Policy dat de steun voor Israël in de Republikeinse partij toeneemt (Trump-effect) en bij de Democraten afzwakt. In 1984 kon Paul Findley (twintig jaar lid van het Congress) nog een boek publiceren met de titel They Dare to Speak Out, over politici die het waagden het op te nemen tegen AIPAC, de pro-Israëlische lobby.

AIPAC werd zo gevreesd en was zo invloedrijk dat Democratische politici die de moed hadden Israël te bekritiseren door deze machtige, goed georganiseerde pressiegroep tot de orde werden geroepen en in de meeste gevallen bij de stembus ten onder gingen. Een van hen is de Republikeinse senator Charles Perry, de eerste politicus van formaat die in 1975 na een bezoek aan het Midden-Oosten een beroep op Israël deed met de PLO te onderhandelen als de PLO Israëls bestaansrecht achter veilige grenzen zou erkennen, Perry omschreef PLO-leider Jasser Arafat tot ontsteltenis van Israël en AIPAC als een betrekkelijk gematigd leider. Negen jaar later, toen Perry voor de verkoop van AWACS radarvliegtuigen aan Saoedi-Arabië stemde, kreeg hij de volle macht van AIPAC over zich heen en verloor. Tom Dine, de directeur van AIPAC, jubelde. “De uitslag van de verkiezingen definieert de Joodse politieke macht voor de rest van deze eeuw”, zei hij.

Hij heeft ontegenzeglijk gelijk gehad over de invloed van AIPAC op de Republikeinse en de Democratische partij in de vorige eeuw. De tijden veranderen echter.

Delen |

Uw reactie:

vul de beveiligings-code in
aug 2019Haat
aug 2019Els
jul 2019Peretz
jul 2019Barak
jul 2019Lakmoestest
jun 2019Assimilatie
jun 2019Verdelers
jun 2019Verrechtsing
jun 2019Aangebrand
mei 2019Hightech
mei 2019Droomvrede
mei 2019Donkere wolken
mei 2019Gaza
mei 2019Excessen
apr 2019Geen Palestijnse staat
apr 2019Zure vruchten
apr 2019Verkiezingen
mrt 2019Vergif
mrt 2019Ilhan Omar
mrt 2019Mark Blaisse
mrt 2019Amandelen
mrt 2019Macht
feb 2019Polen
feb 2019Knops
feb 2019Gantz
feb 2019Analyse
jan 2019Democratie
jan 2019Oz
dec 2018Yaniv Sagee
dec 2018Netanjahoe
nov 2018Haat
nov 2018Luns en de Golan
nov 2018Mini-oorlog
nov 2018Jan Brokken
nov 2018Pittsburgh
okt 2018De Amerikaanse Israël-lobby
okt 2018israël en Saoedi-Arabië
okt 2018Songfestival
okt 2018Twee maal Israël
sep 2018Naar sjoel
sep 2018UNRWA
aug 2018Indië
aug 2018Krom denken
aug 2018Overpeinzingen
aug 2018Hitler
jul 2018Israël rechts
jun 2018Zuurstof
jun 2018Ballon
jun 2018Diner
jun 2018Sjoel Deventer
mei 2018Anne
mei 2018Toch
mei 2018Geen akkoord
mei 2018Ze doen ons niets
apr 2018Moed
apr 2018Iran
apr 2018Weer
mrt 2018Haggada
mrt 2018Kim en Trump
mrt 2018Boek Hinke Piersma
mrt 2018Syrië
feb 2018Grossman
feb 2018Israël en Poetin
feb 2018Netanjahoe
feb 2018Protesten
jan 2018Impressie
jan 2018Film
jan 2018Dr. Aref
jan 2018Israëlische Arabieren
dec 2017Ambassadeurs
dec 2017Fiddler
dec 2017Trump
dec 2017Koeweitse schrijver
nov 2017Storm
nov 2017Aardbeving
nov 2017Herdenking Rabin
nov 2017Verwarrend
okt 2017Hightech perikelen
okt 2017Netanjahoe
okt 2017De Iraanse deal
okt 2017Trump moment
okt 2017Duitsland
sep 2017RM in Londen
sep 2017Mossad
sep 2017Channa
sep 2017Generaals
aug 2017Angst
aug 2017Kritiek
aug 2017Kushner
jul 2017Twitter
jun 2017Vrouwen
jun 2017Leugendetector
jun 2017Dan Bavly
jun 2017Fake News
mei 2017Geld stinkt niet
mei 2017Torpedo
mei 2017Onmacht
mei 2017Vrede?
apr 2017Sjoa
apr 2017Explosie
apr 2017Assad
mrt 2017Hamas
mrt 2017Merkel
mrt 2017Trump de Messias?
mrt 2017God
mrt 2017Een zwarte lijst
feb 2017Verwarring
feb 2017Witte Huis
feb 2017Zaken doen met Trump
feb 2017Trump behagen
jan 2017Ma’alé Adomiem
jan 2017Net Trump
jan 2017Vijf ex-chef-stafs
jan 2017Donald en Benjamin
dec 2016Friedman
dec 2016Ronit
dec 2016Pijnlijk
dec 2016Brand in Israël
nov 2016Israël en Trump
nov 2016Trump
nov 2016Qatar
okt 2016Israëlische Arabieren
sep 2016Peres
sep 2016NYT
sep 2016Nir
sep 2016Hillary
sep 2016China
aug 2016Poetin-Netanjahoe
aug 2016Hedy
aug 2016Ankie
jul 2016Bloeme Evers
jul 2016Dyab Abou Jahjah
jun 2016Asscher
jun 2016Trump
jun 2016De tijd dringt
jun 2016Lieberman
mei 2016Harakiri
mei 2016Een naar gevoel
apr 2016Moeilijk
apr 2016Andere wind
mrt 2016EU-crisis
mrt 2016Dustin
mrt 2016Zege Sanders
mrt 2016Joden in de familie
feb 2016Mead
feb 2016Olmert
feb 2016Bernie Sanders
feb 2016Vrouwen bij de Klaagmuur
jan 2016Joodse gezanten
jan 2016Gelijk
jan 2016Angst
jan 2016Geld
dec 2015Silvan
dec 2015Zee
dec 2015Sarid
dec 2015IDFA
nov 2015Nogmaals ISIS
nov 2015ISIS
nov 2015Tot de vulkaan uitbarst
nov 2015Rabin
okt 2015Eurotherapie
okt 2015TV-beelden
okt 2015Kafka
sep 2015Hek
sep 2015Barenboim
aug 2015Onthullingen
aug 2015Boemerang
aug 2015Doodstraf
aug 2015Gay Parade
jul 2015Turkije
jul 2015Wenen
jul 2015Drie maal schaamte
jul 2015Michael Oren
jun 2015Druzen
jun 2015EU – Griekenland – VS - Rusland
jun 2015Voet
jun 2015Rivlin
mei 2015Goochelen
mei 2015Nieuwe regering
mei 2015Anne Frank
apr 2015Getallen
apr 2015KNVB
apr 2015Pesach
mrt 2015Telefoontje
mrt 2015Rozen met doornen
mrt 201517 Maart
mrt 2015Bibi in de Senaat
feb 2015Angst
feb 2015Vete
feb 2015Machtsevenwicht
jan 2015Arabische partij
jan 2015Vrouwen
jan 2015Moord
jan 2015Livni
dec 2014Islammacht
dec 2014Hillary
dec 2014Democratie
nov 2014Komedie
nov 2014Sarona
nov 2014Moord
nov 2014Ha’aretz
okt 2014Intifada?
okt 2014Dollars voor Gaza
okt 2014ISIS
okt 2014Monster
sep 2014Sjana tova!
sep 2014Dialoog
sep 2014Intern zielsdebat
sep 2014Opiniepeiling
aug 2014Voor afwijkende meningen is geen plaats
aug 2014Moord
aug 2014Bovenmenselijke moed
aug 2014Bestand
jul 2014Gaza-oorlog
jul 2014Te lang
jun 2014Israël en de Palestijnse economie
jun 2014Pius de Twaalfde
jun 2014Houthakker gezocht
jun 2014Rivlin
mei 2014Paus Franciscus
mei 2014Anti-Defamation League
mei 2014Amos Oz
mei 2014Hamas
apr 2014De woede van Obama
apr 2014Geen vrede
apr 2014Corruptie en bezetting
mrt 2014Staking bij ‘buitenlandse zaken’
mrt 2014Heidegger en Arendt
mrt 2014CIDI en antisemitisme
mrt 2014Kerry als piloot
feb 2014Alice Herz-Sommer
feb 2014Water
feb 2014Premier Lieberman
feb 2014Kerry
jan 2014Shulamit Aloni
jan 2014Ivriet
jan 2014Van Bommel
jan 2014Ontboezeming
jan 2014Nieuwjaar
dec 2013De Russen komen
dec 2013Afrikanen
dec 2013Druk op Bibi
dec 2013Arik Einstein
nov 2013Iran-akkoord
nov 2013Het gewicht van de geschiedenis
nov 2013Kinderen van Teheran
nov 2013Christenen in Jeruzalem
nov 2013Goed en slecht nieuws
okt 2013Qatar
okt 2013Spijkerbroek en Twan
okt 2013Peres in Nederland
sep 2013Robama
sep 2013Bach
sep 2013Een ander Midden-Oosten
aug 2013Advies aan minister Timmermans
jul 2013Ron Demer
jul 2013Spionage
jun 2013Bedoeïenen
jun 2013Peres
jun 2013Yoram Kaniuk
jun 2013Haat
mei 2013Hannah Arendt
mei 2013Vluchten
mei 2013Koninkrijk
apr 2013Conclusie
apr 2013Voices of the Levites
apr 2013Islam
apr 2013Gas
mrt 2013Obama tovert
mrt 2013Obama in Israël: 'Yes you can'.
mrt 2013Kritiek op Nederland
mrt 2013Foto
mrt 2013Lincoln
feb 2013IJsjes
feb 2013Hartman
feb 2013Obama naar Israël
feb 2013Egypte
jan 2013Er is toekomst
jan 2013Amerikaans isolationisme
jan 2013Nieuwe verhoudingen
jan 2013Peres
dec 2012Emoties
dec 2012Omroep
dec 2012Straffen
nov 2012Verrassingen
nov 2012Als tropische regen
nov 2012Van Agt
nov 2012Indianenverhaal
nov 2012Tafelgesprek
okt 2012De Palestijnse kwestie slaapt
okt 2012Fiets
okt 2012Vervroegde algemene verkiezingen
okt 2012Voetbal
sep 2012China – Japan
sep 2012Wilders en koosjer slachten
aug 2012Schiphol
aug 2012WC in Keulen
jul 2012Atoombom op Teheran
jun 2012Mosri
jun 2012Wonder
jun 2012Vandalisme
jun 2012Tussen hoop en angst
jun 2012Dibi
mei 2012Robben
mei 2012De val van het Nederlandse kabinet
mei 2012Benzion Netanyahoe
mei 2012Gas
apr 2012Dhimmi en Wilders …
apr 2012Macht en fictie
apr 2012Philip Mok is niet meer
apr 2012Rabbijn en Islamiet
mrt 2012Verrader
mrt 2012Barak’s appartement
mrt 2012Beurs omhoog, raketten naar beneden
mrt 2012Obama en Netanyahoe
mrt 2012Paranoia
feb 2012NRC
feb 2012Besnijdenis
feb 2012Syrië
feb 2012Birobidjan
jan 2012Netanyahoe en de pers
jan 2012Goed nieuws uit Israël
jan 2012Charedisch vogeltje
dec 2011Internet
dec 2011Minaret
dec 2011Geen reden voor Israëlische angst
dec 2011Brug te ver
nov 2011Naakt
nov 2011Angst
nov 2011Na de vrijlating van Gilad Shalit
okt 2011Knoop
okt 2011Hoofdstad
sep 2011De geest van Netanyahoe
sep 2011Grote risico’s
sep 2011Zoveel dreigementen
sep 2011Zuur Turks fruit
aug 2011Nog meer lente …
jul 2011Leve de waarheid!
mei 2011Het ene geluid is het andere niet ...
apr 2011Vrijheid van godsdienst