inloggen
×

Mijn Crescas

Inloggen met gebruikersnaam & wachtwoord






Zonder wachtwoord snel inloggen?

Columns

Weblogs disclaimer

Salomon Bouman

Salomon Bouman (1937) was gedurende 37 jaar correspondent voor NRC-Handelsblad, De Standaard en de Nederlandse radio in Israël. Alvorens zich in 1965 in Israël te vestigen was hij parlementair verslaggever van Het Parool. Bouman studeerde internationale betrekkingen aan Science Po in Parijs en aan de Johns Hopkins University, SAIS, School for Advanced International Studies in Bologna. Voor NRC-Handelsblad berichtte hij ook uit Washington, Cairo, Amman, Cameroen, Duitsland en de meeste Oost-Europese landen. Hij woont nu in Bilthoven. Bouman heeft een zoon en dochter in Israël en vier Israëlische kleinkinderen. De afgelopen drie jaar heeft Salomon Bouman twee boek gepubliceerd: 'Israel tussen hoop en vrees, van socialistische pioniersgeest naar kapitalisme. Uitgegeven door AUP, Amsterdam University Press. En een roman 'Ontmoeting en misverstand', heilig is de drager van onheil, uitgegeven door Amphora, Amsterdam.

vrijdag 8 juni 2012

Ik zit weer in mijn stamcafé in Ramat-Hasharon. Ik overdenk wat ik deze week in mijn Crescas-column zal schrijven. Een hoeveelheid onderwerpen staat me voor de geest. In journalistiek opzicht kan ik me hier niet vervelen. Zeker niet als het om journalistieke onafhankelijkheid gaat. Want die wordt bedreigd.

Een journalist van Ha’arets die van een soldate geheime documenten uit het hoofdkwartier in handen kreeg, staat wegens het in bezit hebben van deze documenten een zware gevangenisstraf te wachten. Hij heeft er geen woord over gepubliceerd. Zou hij dat wel hebben willen doen, dan zou hij zijn artikel eerst aan de militaire censuur hebben voorgelegd. In een hoofdartikel trekt Ha’arets aan de alarmbel. De democratie is in gevaar! De aanklacht is geformuleerd en ligt bij de rechtbank. Het wachten is op de uitspraak. Misschien komen de rechters tot het inzicht dat journalistieke onafhankelijkheid één van de pijlers is van de Israëlische democratie. Ik hoop het, maar zeker ben ik er niet van, want de hetze tegen alles wat links lijkt en is, dringt in alle lagen van de samenleving door.

Het Israëlische drama in al zijn facetten, goed en slecht, draait als een nooit eindigende film door. Wat betekent dat? Als je er diep over nadenkt kom je tot de conclusie dat Israël nog steeds een staat in wording is. De grote geschillen met de buitenwereld - de Palestijnen en Arabieren - en de binnenlandse religieuze en sociale problematiek, houden dit land en zijn ruim zeven miljoen inwoners in zijn greep. Voor lange tijd. Ik ben er zeker van dat er een verband is tussen de buitenlandse en binnenlandse vraagstukken. Maar wie heeft de moed hier dat gegeven onder ogen te zien en het mes te zetten in de reeks onopgeloste problemen die vrijwel dagelijks het nieuws voeden zodat Israël in evenwicht kan komen. Nu balanceert dit mooie land tussen hoop en angst. De keerzijde van Israëls soms irriterende arrogantie/zekerheid is naar mijn inzicht in dit land onzekerheid, gevoed uiteraard door de tragische Joodse geschiedenis door de eeuwen heen. De daardoor gevoede emoties hebben een verlammend effect op effectief en rationeel handelen. Waarom zou premier Benjamin Netanyahoe, aan het hoofd van de grootste coalitie ooit, niet de weg inslaan van serieuze onderhandelingen met de Palestijnen om tot een twee-staten-oplossing te komen? Dat wil hij toch, meen ik, naar zijn uitspraken te oordelen. Hij reikt de Palestijnse president Mahmoed Abbas met de recente ‘gift’ van meer dan 90 lijken van Palestijnse terroristen de linker hand en met de rechter hand bouwt hij verder op de bezette westelijke oever van de Jordaan. Dat lijkt evenwichtig maar is het natuurlijk niet. Zijn onberekenbare minister van defensie Ehud Barak heeft volkomen onverwacht het balletje van eenzijdig terugtrekken uit grote delen van de Westelijke Jordaan-oever opgegooid, tot woede van de bewoners van nederzettingen in bezet gebied. De unilaterale terugtrekking uit de strook van Gaza, onder de regie van premier Ariel Sharon, heeft er toe geleid dat Gaza in handen is gevallen van Hamas met alle veiligheidsgevolgen van dien. Als Israël zich inderdaad om binnen- en buitenlandse redenen wil terugtrekken achter het lange veiligheidshek op de Westelijke oever van de Jordaan, dan zou het een klassieke blunder zijn als het weer een eenzijdige vertoning wordt die de legitimiteit van het Palestijnse gezag in Ramallah het nakijken geeft. Het zou toch voor Barak duidelijk moeten zijn dat een overeenkomst met de Palestijnen uitsluitend via rechtstreekse onderhandelingen moet lopen. Of is hij het met Netanyahoe eens dat de prijs die de Palestijnen tijdens rechtstreeks overleg eisen te hoog is, met name over de Palestijnse eis dat Oost-Jeruzalem de Palestijnse hoofdstad moet zijn. Moet Israël voor die eis op de vlucht slaan ... Waar is de balans tussen verstandig en onverstandig beleid? Ik begrijp wel wat er achter het idee van Barak/Netanyahoe zit. Beiden willen om demografische redenen van zoveel mogelijk Palestijnen af en zoveel mogelijk gebied, inclusief heel Jeruzalem, behouden. Beide leiders, want dat zijn het, voelen aan hun klompen aan dat het Israëlische volk, in de huidige gemoedsstemming, niet en misschien nooit zal instemmen met de deling van Jeruzalem. Dus concluderen zij dat een vredesregeling met de Palestijnen onhaalbaar is en er unilateraal moet worden teruggetrokken. Het is een leuke intellectuele exercitie. Meer niet. Er gebeurt niets. Of toch wel? Iran? Iedere dag in het nieuws.

Netanyahoe wil het Joodse volk beschermen tegen het Iraanse atoombomgevaar. Let op. Hij werpt zich op als zowel de Israëlische leider als de leider van het Joodse volk. Geen enkele premier heeft ooit deze dubbelfunctie geambieerd, laat staan opgeëist. De Iranese uitdaging heeft hem op dat spoor gezet. Ook iedere dag voorpaginanieuws. De klok tikt. Komt er een Israëlisch/Amerikaanse aanval/oorlog tegen Iran. Vanmorgen (maandag) werd ik opgeschrikt door het nieuws dat een woning in Jeruzalem, waar illegalen verbleven, in brand is gestoken. Vier mensen uit Eritrea werden gewond. Dat is een verontrustende aanwijzing dat de haat tegen gekleurde vreemdelingen die in massa om politieke en economische redenen naar Israël zijn gekomen, snel escaleert. Jarenlang heeft Israël niet verhinderd dat Afrikaanse vluchtelingen uit Soedan, Eritrea en andere landen het land via de Sinai-woestijn konden binnendringen. Nu zijn er tegen de 60.000 illegalen van wie de overgrote meerderheid in het zuiden van Tel-Aviv. Nu lees ik in de krant dat Netanyahoe heeft besloten op de kortst mogelijke termijn 25.000 illegalen, die geen gevaar lopen in landen van herkomst, uit te wijzen. Wat Nederland op kleine schaal kan, kan Israël beter en sneller. Misschien. Want makkelijk zal het niet zijn duizenden illegalen van de straat te vissen. De balans tussen willen en kunnen staat onder spanning. Misschien weet de grote Madonna alle antwoorden. Want zij trad weer op in Israël. Een showvrouw die zich verdiept in de Kabbala en daaruit levenskracht en wijsheid put. Jammer dat ze Israël niet naar vrede kan swingen. Misschien hoopte zij door vredesgroepen bij haar optreden in het stadion van Ramat Gan uit te nodigen, de Israëli’s een grote dienst te bewijzen. Wel lief.

Delen |

Reacties

J.Goudeket

vrijdag 8 juni 2012
Mijnheer Bouman toch, u, met alle opleiding en veld ervaring zou toch zeker mogen weten dat de PA nooit maar dan ook nooit vrede zou willen want kwam die er dan zouden ze ineens de eigen broek moeten gaan ophouden. Weg honderden miljoenen steun uit de zak van de Europeesche en Amerikaanse belasting betalers in hun zakken. Plotseling zouden ze moeten gaan werken aan het opbouwen van een functionerende staat en als u ze één voor één bekijkt, in welk Arabisch land is dat nou gelukt? Nee aan ons Joden ligt het niet, en dat zou u indien u eerlijk en objectief zou oordelen, hoe vreemd wij Joden soms ook kunnen zijn niet anders dan bevestigen, wij zouden maar wat graag rustig en onbedreigd in het eigen landje leven.

Zvi Markuszower

vrijdag 8 juni 2012
Ook deze keer weer vliegt de heer Bouman uit de bocht. Hoe kun je nu in hemelsnaam zeggen dat de democratie in gevaar is wanneer een overheid een militair aanklaagt die geheime documenten ontvreemdde en een journalist aanklaagt die deze documenten in bezit heeft. Deze journalist heeft mede door zijn gedrag er voor gezorgd dat een naief dom meisje 4.5 jaar gevangenisstraf heeft gekregen.
Het is toch te gek voor woorden dat de heer Bouman en de Israelische "kwaliteitskrant" Haaretz dit verdedigen. Als je in welk leger dan ook opereert wordt je geacht de vertrouwelijkheid in acht te nemen van die zaken waar je in het kader van je werkzaamheden mee belast bent.
Dat geldt niet alleen voor militairen , heer Bouman, dat geldt voor elke fatsoenlijke medewerker van welke organisatie dan ook.
Zelfs journalisten zijn gebonden aan fatsoensregels!

Roland van Geens

vrijdag 8 juni 2012
Graag zou ik geloven, dat de Palestijnen over vrede zouden willen spreken met Natanjahoe c.s. Maar hoe kan ik Abbas geloven als hij in het Engels zegt dat te willen en zich vervolgens omdraait om in het
Arabisch te zeggen: "We zouden wel gek zijn, de huidige situatie is veel voordeliger voor ons." Ik raad meneer Bouman aan om eens naar Ramalla te gaan en het Ministerie van Buitenlandse Zaken te bezoeken. Daar kan hij een lijst krijgen met de namen van meer dan 3000 NGO's die in de zgn. West Bank werken. Zij brengen meer dan 30 % van het Palestijnse BNP binnen. De buitenlandse medewerkers leiden een ongekend luxe leventje, dat ze zich in hun thuisland, Duitsland, V.S. of Nederland nooit zouden kunnen veroorloven. Die organisaties nemen alleen de beste Palestijnse medewerkers in dienst en betalen hen het drievoudige van het salaris dat een Palestijns bedrijf hen zou kunnen betalen. Het gevolg is dat er nooit een werkelijk Palestijnse economie van de grond kan komen. Sommige Palestijnen zijn in het buitenland rijk geworden en weet u wat ze met hun geld doen? Ze investeren in de Joodse nederzettingen op de West Bank: 2? miljard dollar in 2011. Zoveel last hebben ze van die nederzettingen ... Voor Gaza is een identiek verhaal te vertellen.

Uw reactie:

vul de beveiligings-code in
aug 2019Haat
aug 2019Els
jul 2019Peretz
jul 2019Barak
jul 2019Lakmoestest
jun 2019Assimilatie
jun 2019Verdelers
jun 2019Verrechtsing
jun 2019Aangebrand
mei 2019Hightech
mei 2019Droomvrede
mei 2019Donkere wolken
mei 2019Gaza
mei 2019Excessen
apr 2019Geen Palestijnse staat
apr 2019Zure vruchten
apr 2019Verkiezingen
mrt 2019Vergif
mrt 2019Ilhan Omar
mrt 2019Mark Blaisse
mrt 2019Amandelen
mrt 2019Macht
feb 2019Polen
feb 2019Knops
feb 2019Gantz
feb 2019Analyse
jan 2019Democratie
jan 2019Oz
dec 2018Yaniv Sagee
dec 2018Netanjahoe
nov 2018Haat
nov 2018Luns en de Golan
nov 2018Mini-oorlog
nov 2018Jan Brokken
nov 2018Pittsburgh
okt 2018De Amerikaanse Israël-lobby
okt 2018israël en Saoedi-Arabië
okt 2018Songfestival
okt 2018Twee maal Israël
sep 2018Naar sjoel
sep 2018UNRWA
aug 2018Indië
aug 2018Krom denken
aug 2018Overpeinzingen
aug 2018Hitler
jul 2018Israël rechts
jun 2018Zuurstof
jun 2018Ballon
jun 2018Diner
jun 2018Sjoel Deventer
mei 2018Anne
mei 2018Toch
mei 2018Geen akkoord
mei 2018Ze doen ons niets
apr 2018Moed
apr 2018Iran
apr 2018Weer
mrt 2018Haggada
mrt 2018Kim en Trump
mrt 2018Boek Hinke Piersma
mrt 2018Syrië
feb 2018Grossman
feb 2018Israël en Poetin
feb 2018Netanjahoe
feb 2018Protesten
jan 2018Impressie
jan 2018Film
jan 2018Dr. Aref
jan 2018Israëlische Arabieren
dec 2017Ambassadeurs
dec 2017Fiddler
dec 2017Trump
dec 2017Koeweitse schrijver
nov 2017Storm
nov 2017Aardbeving
nov 2017Herdenking Rabin
nov 2017Verwarrend
okt 2017Hightech perikelen
okt 2017Netanjahoe
okt 2017De Iraanse deal
okt 2017Trump moment
okt 2017Duitsland
sep 2017RM in Londen
sep 2017Mossad
sep 2017Channa
sep 2017Generaals
aug 2017Angst
aug 2017Kritiek
aug 2017Kushner
jul 2017Twitter
jun 2017Vrouwen
jun 2017Leugendetector
jun 2017Dan Bavly
jun 2017Fake News
mei 2017Geld stinkt niet
mei 2017Torpedo
mei 2017Onmacht
mei 2017Vrede?
apr 2017Sjoa
apr 2017Explosie
apr 2017Assad
mrt 2017Hamas
mrt 2017Merkel
mrt 2017Trump de Messias?
mrt 2017God
mrt 2017Een zwarte lijst
feb 2017Verwarring
feb 2017Witte Huis
feb 2017Zaken doen met Trump
feb 2017Trump behagen
jan 2017Ma’alé Adomiem
jan 2017Net Trump
jan 2017Vijf ex-chef-stafs
jan 2017Donald en Benjamin
dec 2016Friedman
dec 2016Ronit
dec 2016Pijnlijk
dec 2016Brand in Israël
nov 2016Israël en Trump
nov 2016Trump
nov 2016Qatar
okt 2016Israëlische Arabieren
sep 2016Peres
sep 2016NYT
sep 2016Nir
sep 2016Hillary
sep 2016China
aug 2016Poetin-Netanjahoe
aug 2016Hedy
aug 2016Ankie
jul 2016Bloeme Evers
jul 2016Dyab Abou Jahjah
jun 2016Asscher
jun 2016Trump
jun 2016De tijd dringt
jun 2016Lieberman
mei 2016Harakiri
mei 2016Een naar gevoel
apr 2016Moeilijk
apr 2016Andere wind
mrt 2016EU-crisis
mrt 2016Dustin
mrt 2016Zege Sanders
mrt 2016Joden in de familie
feb 2016Mead
feb 2016Olmert
feb 2016Bernie Sanders
feb 2016Vrouwen bij de Klaagmuur
jan 2016Joodse gezanten
jan 2016Gelijk
jan 2016Angst
jan 2016Geld
dec 2015Silvan
dec 2015Zee
dec 2015Sarid
dec 2015IDFA
nov 2015Nogmaals ISIS
nov 2015ISIS
nov 2015Tot de vulkaan uitbarst
nov 2015Rabin
okt 2015Eurotherapie
okt 2015TV-beelden
okt 2015Kafka
sep 2015Hek
sep 2015Barenboim
aug 2015Onthullingen
aug 2015Boemerang
aug 2015Doodstraf
aug 2015Gay Parade
jul 2015Turkije
jul 2015Wenen
jul 2015Drie maal schaamte
jul 2015Michael Oren
jun 2015Druzen
jun 2015EU – Griekenland – VS - Rusland
jun 2015Voet
jun 2015Rivlin
mei 2015Goochelen
mei 2015Nieuwe regering
mei 2015Anne Frank
apr 2015Getallen
apr 2015KNVB
apr 2015Pesach
mrt 2015Telefoontje
mrt 2015Rozen met doornen
mrt 201517 Maart
mrt 2015Bibi in de Senaat
feb 2015Angst
feb 2015Vete
feb 2015Machtsevenwicht
jan 2015Arabische partij
jan 2015Vrouwen
jan 2015Moord
jan 2015Livni
dec 2014Islammacht
dec 2014Hillary
dec 2014Democratie
nov 2014Komedie
nov 2014Sarona
nov 2014Moord
nov 2014Ha’aretz
okt 2014Intifada?
okt 2014Dollars voor Gaza
okt 2014ISIS
okt 2014Monster
sep 2014Sjana tova!
sep 2014Dialoog
sep 2014Intern zielsdebat
sep 2014Opiniepeiling
aug 2014Voor afwijkende meningen is geen plaats
aug 2014Moord
aug 2014Bovenmenselijke moed
aug 2014Bestand
jul 2014Gaza-oorlog
jul 2014Te lang
jun 2014Israël en de Palestijnse economie
jun 2014Pius de Twaalfde
jun 2014Houthakker gezocht
jun 2014Rivlin
mei 2014Paus Franciscus
mei 2014Anti-Defamation League
mei 2014Amos Oz
mei 2014Hamas
apr 2014De woede van Obama
apr 2014Geen vrede
apr 2014Corruptie en bezetting
mrt 2014Staking bij ‘buitenlandse zaken’
mrt 2014Heidegger en Arendt
mrt 2014CIDI en antisemitisme
mrt 2014Kerry als piloot
feb 2014Alice Herz-Sommer
feb 2014Water
feb 2014Premier Lieberman
feb 2014Kerry
jan 2014Shulamit Aloni
jan 2014Ivriet
jan 2014Van Bommel
jan 2014Ontboezeming
jan 2014Nieuwjaar
dec 2013De Russen komen
dec 2013Afrikanen
dec 2013Druk op Bibi
dec 2013Arik Einstein
nov 2013Iran-akkoord
nov 2013Het gewicht van de geschiedenis
nov 2013Kinderen van Teheran
nov 2013Christenen in Jeruzalem
nov 2013Goed en slecht nieuws
okt 2013Qatar
okt 2013Spijkerbroek en Twan
okt 2013Peres in Nederland
sep 2013Robama
sep 2013Bach
sep 2013Een ander Midden-Oosten
aug 2013Advies aan minister Timmermans
jul 2013Ron Demer
jul 2013Spionage
jun 2013Bedoeïenen
jun 2013Peres
jun 2013Yoram Kaniuk
jun 2013Haat
mei 2013Hannah Arendt
mei 2013Vluchten
mei 2013Koninkrijk
apr 2013Conclusie
apr 2013Voices of the Levites
apr 2013Islam
apr 2013Gas
mrt 2013Obama tovert
mrt 2013Obama in Israël: 'Yes you can'.
mrt 2013Kritiek op Nederland
mrt 2013Foto
mrt 2013Lincoln
feb 2013IJsjes
feb 2013Hartman
feb 2013Obama naar Israël
feb 2013Egypte
jan 2013Er is toekomst
jan 2013Amerikaans isolationisme
jan 2013Nieuwe verhoudingen
jan 2013Peres
dec 2012Emoties
dec 2012Omroep
dec 2012Straffen
nov 2012Verrassingen
nov 2012Als tropische regen
nov 2012Van Agt
nov 2012Indianenverhaal
nov 2012Tafelgesprek
okt 2012De Palestijnse kwestie slaapt
okt 2012Fiets
okt 2012Vervroegde algemene verkiezingen
okt 2012Voetbal
sep 2012China – Japan
sep 2012Wilders en koosjer slachten
aug 2012Schiphol
aug 2012WC in Keulen
jul 2012Atoombom op Teheran
jun 2012Mosri
jun 2012Wonder
jun 2012Vandalisme
jun 2012Tussen hoop en angst
jun 2012Dibi
mei 2012Robben
mei 2012De val van het Nederlandse kabinet
mei 2012Benzion Netanyahoe
mei 2012Gas
apr 2012Dhimmi en Wilders …
apr 2012Macht en fictie
apr 2012Philip Mok is niet meer
apr 2012Rabbijn en Islamiet
mrt 2012Verrader
mrt 2012Barak’s appartement
mrt 2012Beurs omhoog, raketten naar beneden
mrt 2012Obama en Netanyahoe
mrt 2012Paranoia
feb 2012NRC
feb 2012Besnijdenis
feb 2012Syrië
feb 2012Birobidjan
jan 2012Netanyahoe en de pers
jan 2012Goed nieuws uit Israël
jan 2012Charedisch vogeltje
dec 2011Internet
dec 2011Minaret
dec 2011Geen reden voor Israëlische angst
dec 2011Brug te ver
nov 2011Naakt
nov 2011Angst
nov 2011Na de vrijlating van Gilad Shalit
okt 2011Knoop
okt 2011Hoofdstad
sep 2011De geest van Netanyahoe
sep 2011Grote risico’s
sep 2011Zoveel dreigementen
sep 2011Zuur Turks fruit
aug 2011Nog meer lente …
jul 2011Leve de waarheid!
mei 2011Het ene geluid is het andere niet ...
apr 2011Vrijheid van godsdienst