Het juist gekozen perspectief

Leo Mock

vrijdag 15 september 2017

Het was me het weekje wel. Eerst richtte Irma enorme schade aan op Sint Maarten, Puerto Rico, Cuba om vervolgens in afgezwakte vorm Florida te teisteren. Orkaantje José deed het nog eens dunnetjes over, maar bleek gelukkig minder gevaarlijk dan gedacht. Mexico schudde ook nog even op zijn grondvesten, en in Livorno was het ook al niet pluis – de straten stonden blank en de wateroverlast zorgde voor minstens zeven doden. En nog maar twee weken geleden kwam orkaan Harvey in de VS aan land en zorgde voor grote schade in Texas. Vooral Houston werd zwaar getroffen. Dichter bij huis werd voor afgelopen woensdag (13 september) voor de eerste herfststorm door het KNMI code oranje afgegeven voor bepaalde delen van Nederland. Waarop Schiphol direct al enkele tientallen vluchten schrapte. En dan raakte studentenvereniging Vindicat ook nog zijn subsidie kwijt – de zogenaamde bestuursbeurs

In 2016 was volgens nu.nl de schade door natuurrampen wereldwijd 175 miljard dollar (de schade van alleen orkaan Harvey wordt al geschat op rond de 160 miljard!) – het hoogste schadebedrag in de afgelopen vier jaar. Aan de andere kant vielen er het laagste aantal dodelijke slachtoffers van de afgelopen dertig jaar – máár 8.700 doden. En dan waren we Katrina natuurlijk alweer bijna vergeten (2005, 1.833 doden en circa 150 miljard dollar schade). En natuurlijk de tsunami bij Indonesië in 2004 (ca. 230.000 doden) en de aardbeving bij Haïti in 2010 (ca. 300.000 doden).

Zou er dan tóch iets aan de hand zijn? Warmt het klimaat op en zijn er daarom meer natuurrampen? En is die opwarming de schuld van de mens? Beide vragen houden mensen over de hele wereld de afgelopen decennia bezig. Ja, er zijn zelfs twee kampen ontstaan die elkaar verketteren als het moet – de opwarmaanhangers versus de klimaatverander-ontkenners, die bovendien strijden over de mogelijk rol van de mens in het geheel. Zijn immers natuurrampen niet van alle tijden en ligt een ijstijd of juist smeltende ijskap niet áltijd op de loer? Toch is die hele discussie veel minder relevant dan je zou denken. Zelfs als er geen opwarming is en de mens ook geen invloed heeft op klimaatontwikkeling, zou het dan niet nog steeds onze morele plicht zijn de mensheid te beschermen tegen natuurrampen? Een standpunt dat zelfs te verdedigen valt door naar de economische schade van rampen te kijken.

Met de huidige communicatiemiddelen, die al het leed wereldwijd onze huiskamer of smartphone-schermpje laten binnenstromen, kunnen we niet meer passief toekijken. Als we vliegtuigen kunnen laten opstijgen, auto’s, treinen en bussen hebben uitgevonden, het Internet hebben gecreëerd, op de maan zijn geweest, medische ingrepen kunnen doen die we honderd jaar geleden absoluut niet konden uitvoeren, raketten naar mars kunnen sturen, moet het dan niet ook mogelijk zijn met gezamenlijke inspanning de mensheid optimaal te beschermen tegen natuurrampen? Door bijvoorbeeld geavanceerde systemen die de aardkorst, zeebodem en lucht in de gaten houden, natuurramp veilige huizen, bestendige schuilplekken, snel inzetbare hulptroepen wereldwijd en dergelijke te creëren, waardoor het aantal slachtoffers beperkt blijft? En zouden we uit twijfel niet tóch milieubewust moeten zijn omdat het technologisch vast betaalbaar kan?

Veel dingen zijn een kwestie van keuzes en perspectief. Zoals mijn dochter pas zei: “Pap, school lijkt wel op vrijwilligerswerk.” “Hoe zo?”, vroeg ik verbaasd. “Omdat je het vooral voor anderen doet en er ook niet voor betaald wordt.” Met het juist gekozen perspectief en de beste keuzes kan de wereld echt nog veel beter worden. Zowel door het individu gemaakt, als door gemeenschappen, steden, landen en de mensheid wereldwijd.

Ik wens u alvast een goed, gezegend, en veilig jaar toe.

Sjabbat sjalom!

3 + 3 = ?

Columns 2020

Columns 2019

Columns 2018

Columns 2017

Columns 2016

Columns 2015

Columns 2014

Columns 2013

Columns 2012

Columns 2011

Columns 2010

Columns 2009

Columns 2008

Doneren

Crescas kan niet zonder jouw steun. Met elke donatie, hoe klein ook, steun je onze activiteiten en zorg je dat wij nog meer voor Joods Nederland kunnen betekenen.