Vasten voor regen

Leo Mock

vrijdag 3 december 2010

U kent natuurlijk allemaal het bekende Chanoeka-liedje “I´m dreaming of a white Chanuka...” – wel, daar is ie dan dit jaar: een witte Chanoeka! Volgens de oude NIHS-zakalmanak – gevonden bij het opruimen van het gebouw ter gelegenheid van de 375-jarige viering – een zeldzame gebeurtenis. De laatste witte Chanoeka werd daar in 1923 opgetekend, met daarbij de oude wijsheidsspreuk: “is die Chanuka weiss dan is Pesach heiss”. We zullen zien... Nog even over het weer, maar dan in Israël. De vastendag van vorige week blijkt niet te helpen - een vastendag die sowieso door allerlei orthodoxe groeperingen naast zich neer werd gelegd. Ultra´s lachen om het Opperrabbinaat dat natuurlijk veel te soft is, en de religieuze zionisten die vroeger de natuurlijke achterban vormden van dit rabbinaat, vinden juist dat de koers van het Opperrabbinaat veel te ultra is. Mezger wordt bijvoorbeeld als marionet gezien van de ultraorthodoxe rabbijn Eljasjiev. Kortom, behalve de beide opperrabbijnen zelf en wat mensen die graag met hun ponem in de krant komen, was er zeer weinig animo onder orthodoxen om een maaltijdje over te slaan om zo meer regen af te dwingen. Seculiere Israeli’s zullen sowieso al hun schouders hebben opgehaald en dit (niet geheel onterecht) als magisch denken beschouwen - hoe denk je nou het weer te beïnvloeden door te vasten?? Dat wil natuurlijk niet zeggen dat men het zo makkelijk opgeeft. Afgelopen maandag werd er opnieuw een vastendag afgekondigd door het Opperrabbinaat - dit keer bij de Kotel. Er werden smeekgebeden (selichot) gezegd en op de sjofar geblazen - de hele ceremonie was on-line op Internet te volgen.

Voor sommigen was dat allemaal niet genoeg en moeten er drastischere maatregelen genomen worden. In de Yediot Acharonot was te lezen hoe een luchtballon met enkele rabbijnen, notabelen, ‘gewone bidders’, en de schoonheidskoningin Shaviet Wiezel (huh?!) afgelopen donderdag opsteeg om vanaf 1000 meter hoogte een regengebed uit te spreken dat door de voormalige Sefardische Opperrabbijn Mordechai Elijahoe is geschreven. Vrijwel gelijktijdig schijnen de beide Opperrabbijnen Amar en Metzger die donderdag gebeden te hebben uitgesproken bij het graf van Chonie de Cirkeltrekker in Chazor Hagelilit – een ontwikkelingstad in Noord-Galilea waar echt geen #$% te beleven is, behalve dat graf van de legendarische regenmaker dan. Volgens de Talmoed ging Chonie wanneer de regen uitbleef in een zelfgetrokken cirkel op de grond staan en dreigde God dat “hij de cirkel niet zou verlaten totdat U het laat regenen”. Uiteraard koos God dan altijd eieren voor zijn geld en liet het dan regenen, soms een beetje te hard om Chonie te pesten en dan weer sarrend met een stom motregentje waar je weer weinig aan had. En alsof het allemaal niet mooi genoeg is, vertrok er ook nog een schip vanuit Ein Gev met aan boord tientallen rabbijnen. Het schip doorkoersde het door de droogte zwaargeteisterde Meer van Galilea / Kinneret terwijl de rabbijnen aan boord het gebed om regen uitspraken dat Mezger himself geschreven had! Uiteraard blies men aan boord hard en gedurig op de sjofar...

Nog even terug naar Chanoeka. De grootste Chanoekia is in Israel gemaakt. Het gevaarte is 55 meter hoog, 50 meter breed, telt 90.000 lampen (lekkere energieverspilling...) en weegt 2 ton, vertelt Chabad-rabbijn Jakov Glauberman trots aan de krant. De superchanoekia zal worden geplaatst bij het Ariel Sharon-park op een van de hellingen van de Chirria – de grootste afvalberg (lekkuur dann...) in Israel, vlak bij Ramat-Gan.

Terug naar Nederland. Ik had het vorige week over het onderwijs. Ondertussen neemt de repressie in onderwijzend Nederland verder toe. De Rotterdamse onderwijswethouder Hugo de Jonge wil dan ook forse maatregelen: fikse boetes voor de ouders, stadswachten die de spijbelaars thuis opzoeken, ouders aanspreken op het verzuimgedrag van hun kind, leerlingen die veelvuldig spijbelen en een procesverbaal krijgen moeten voor de rechter verschijnen, etc. Ferme law & order taal waar niemand echt iets mee opschiet maar altijd fijn is. Want, zo zei de wethouder: “een dag niet op school, is een dag niet gewerkt aan je toekomst”. He, dacht ik, lees ik het goed? Een onbedwingbaar neurotisch lachje welde uit mijn buik op. Was het maar waar dat een dag niet op school, een dag niet gewerkt aan je toekomst is. Het hele onderwijssysteem is toch hopeloos verouderd en sluit totaal niet aan bij de huidige levensstijl van jongeren en de snelle (misschien beter: jachtige) maatschappij. Dat los je met wat computers echt niet op hoor. Natuurlijk rijst het aantal zogenaamde ADHD kinderen de pan uit, die dan vervolgens gedrogeerd moeten worden met de speed-variant Retalin. Ik citeer van de website Medisch Contact:

Van de jongeren die ADHD-medicatie gebruiken is 15 procent verslaafd aan het geneesmiddel. Dat blijkt uit een studie van het Instituut voor Verslavingsonderzoek (IVO). (...) Ruim de helft van de respondenten (57%) is ooit door een huisarts, psycholoog of psychiater gediagnosticeerd met ADHD of ADD. Bij de overigen is de aandachtsstoornis nooit formeel vastgesteld.

Een derde van de respondenten geeft aan dat ze methylfenidaat gebruiken voor recreatieve doeleinden. In veel gevallen gebeurt dat doelbewust, bijvoorbeeld om de effecten van alcohol te dempen. De helft van de respondenten gebruikt ADHD-medicatie alleen oraal, de andere helft snuift het ook.

En trouwens: je vinger opsteken in de klas werkt ook helemaal niet – lees maar.

Chanoeka is het onderwijs-feest bij uitstek. Zoals de fysieke Tempel destijds werd ingewijd, wijden we onze spirituele Tempel idealiter dagelijks in door middel van goed onderwijs voor de nieuwe generatie. “Onderwijs de jongeling naar zijn weg”, leert de Tenach al – de leerling staat centraal. Want dan “ook al hij ouder is zal hij niet meer van haar (=de weg) afwijken...” (Spreuken 22:6).

3 + 3 = ?
Beste Leo, Zou het niet de moeite waard zijn een vervolgstudie te doen naar die kinderen die hun vinger niet opsteken in de klas? Zou er een relatie kunnen liggen met die volwassenen die later in het verkeer te pas en te onpas hun (verkeerde) vinger opsteken? Zijn dat dan vooral die scholieren die in de klas hun vinger opstaken of juist die leerlingen, die niet mee bleken te doen bij het vinger opsteken? Sommige personen reageren natuurlijk ook (erg) vertraagd of begrepen gewoon de bedoeling niet van het vinger opsteken. Groet, David

Columns 2020

Columns 2019

Columns 2018

Columns 2017

Columns 2016

Columns 2015

Columns 2014

Columns 2013

Columns 2012

Columns 2011

Columns 2010

Columns 2009

Columns 2008

Doneren

Crescas kan niet zonder jouw steun. Met elke donatie, hoe klein ook, steun je onze activiteiten en zorg je dat wij nog meer voor Joods Nederland kunnen betekenen.