inloggen
×

Mijn Crescas

Inloggen met gebruikersnaam & wachtwoord






Zonder wachtwoord snel inloggen?

Columns

Weblogs disclaimer

Simon Soesan

Simon Soesan (1956, Beverwijk) woont sinds 1973 in Haifa, Israël, waar hij zijn eigen sales-en-marketing bureau had. Tegenwoordig is hij vertegenwoordiger van Keren Hayesod – United Israel Appeal in Duitsland. Soesan is bekend van columns in diverse Nederlandse bladen, zoals NRC-Handelsblad, het Reformatorisch Dagblad, Israël Actueel en het Nieuw Israelietisch Weekblad. Zijn korte verhalen werden gebundeld in 'Pita met hagelslag' (2005) en ‘Patatje vrede’ (2007), 'Apoetaah' (2016) is zijn derde boek en in juni 2018 is 'Ik ben jij' verschenen. Zijn familie en vriendschappen met Joden, Moslims en Christenen, inspireren hem bij het schrijven.

vrijdag 11 april 2014

Enkele jaren gelden bezocht ik een goede vriend die toen in een dorp in Groningen woonde. Er was iets bekends aan het adres maar ik wist niet wat. Daar het in onze familie nog steeds traditie is om, in geval van twijfel, mijn vader te bellen, deed ik dat. Ik gaf hem het adres. Met zijn supergeheugen wist hij me te vertellen dat daar ooit een broer van mijn opa had gewoond. Die was – uiteraard – tijdens de Tweede Wereldoorlog met gezin en al door zijn dorpsburen aan de Duitsers verraden en, met vrouw en kinderen, uit zijn huis gesleept, op de trein gezet en afgeslacht in een concentratiekamp. Het huis staat er nog steeds en ik liep ernaar toe, om even te kijken. Terwijl ik daar zo stond, zag ik de gordijnen bewegen en even later kwam een oude man het huis uit en liep op me af.

“Oprotten! Zeg niets, ik weet wie je bent! Al jaren wacht ik op het moment dat een Jood zal komen om me mijn huis af te pakken. Oprotten en snel!” Mijn vriend en ik keken elkaar aan. Hij wilde wat zeggen, maar ik seinde hem om rustig te blijven. We liepen terug naar zijn huis. Het had immers geen nut om in discussie te gaan. Had ik bewijzen? Wat kon ik de man zeggen?

Ik moest hieraan denken toen ik deze week de documentaire Het jaar erna zag, die afgelopen maandag bij omroep Max werd uitgezonden. Drie mensen, waaronder mijn vader van 90, vertelden daar hun relaas: hoe ze werden opgevangen in Nederland toen ze het lef hadden om naar huis te komen, nadat ze de Holocaust op de een of andere manier hadden overleefd. Hun relaas spreekt boekdelen. Maar was niet verbazend.

In Nederland anno 2014 is niets meer verbazingwekkend. Een Nederlandse priester, die zijn leven wijdde aan het helpen van kinderen met een beperking in het stadje Homs in Syrië, wordt zijn huis uitgesleurd, afgeslacht en de Nederlandse regering blijft stil. Zelfs de blaaskaak op Buitenlandse zaken, die altijd wel even in de schijnwerpers wil staan, heeft het te druk om er iets van te zeggen. Misschien is het een Nederlandse eigenschap, ik weet het niet. Ik ben geen antropoloog. De verkeerde kant helpen, foute dingen toestaan, zand erover, niks zeggen, huichelen ...

Nogmaals, voor de zoveelste keer: mijn familie en ik hebben ons leven te danken aan de familie Snellen, die behoorden tot een zeldzame minderheid van Nederlanders die daadwerkelijk ‘nee’ zeiden tegen de Duitse afslachting – met grootschalige Nederlandse hulp – van de Nederlandse Joden, Roma en Sinti, homofielen en andere ‘anderen’.

Op mijn bar mitswe, nadat ik mijn parasja had voorgezongen, zei de rabbijn tegen mij dat ik zo’n mooie stem had en dat ik moest overwegen om misschien rabbijn of voorzanger te worden. Ik zei toen al dat ik naar Israël zou gaan. Toen wist ik dat al. Omdat ik nooit meer als Jood als een minderheid wil leven. Toen al wist ik dat er geen plaats voor mij is als Jood buiten Israël.
En ik ging naar Israël. Nu al meer dan veertig jaar geleden en ik heb er geen spijt van gehad. Want met al onze problemen in ons landje is en blijft het ons landje. Ongeacht wat de buren of een blaaskaak op het Nederlandse ministerie van buitenlandse zaken denken. En de fouten die we maken zijn onze fouten en staan in een grote schaduw van alles wat we wel juist weten te doen. Kwestie van perspectief.

Drie mensen, waaronder mijn kei van een vader, vertelden hun verhaal. Niet over wat hun overkwam tijdens de Nederlands-Duitse samenwerking om van de Joden af te komen, maar wat zich daarna in Nederland afspeelde: roof, leugens en het ‘verkrachten’ van mensen die blijkbaar nog niet genoeg meegemaakt hadden. Ik vraag me af wie heeft gekeken. Hoeveel mensen deze documentaire zagen. Zeker niet veel overheidsdienaren.

Mijn vaders opmerking, over hoe men hem in de tram toesiste dat ‘ze hem hadden moeten vergassen’, kreeg een extra dimensie toen hij zei dat hij daar verdrietig van werd en zich afvroeg hoe men zoiets kan zeggen. Deze opmerking, samen met de droevige verhalen van de twee andere geïnterviewde overlevenden, zullen nog lang nagalmen bij helaas te weinig mensen.

© Simon Soesan

Delen |

Reacties

Wiep Cnossen

woensdag 9 april 2014
Beste Simon ik heb je vader zijn verhaal zien doen en was overdonderd door een stuk geschiedenis waar ik nog nooit bij stil had gestaan. Frappant dat hij slechts het woord "verdrietig" in de mond nam, want mij maakt het razend. Wat een ingetogen en wijs mens! Daar kan de blaaskaak nog een heleboel van leren. Die zou het liefst vandaag nog een kopje thee drinken met de Iraanse Holocaust ontkenners, zodat gezegde "de kogel komt van links" op termijn "de atoombom komt van links" mag heten. Kan hij uiteindelijk een rondedansje doen met Dries, Greta en andere anti-semieten. Maar hun gericht komt. Am Israel Chai!

J.W.L.Goudeket

vrijdag 11 april 2014
Beste Simon,
zou je dit interview van omroep Max via Youtube of een potcast op het internet kunnen krijgen? Of wellicht via Dr.Manfred Gerstenfeld in Arutz7 gepubliceerd?
Chag Sameach.

Simon Soesan

vrijdag 11 april 2014
@Wiep, dank!
@Goedeket: ik begrijp niet waar u het over hebt

Lea Lewin

vrijdag 11 april 2014
@Dit interview is te zien in "uitzending gemist" op de computer. Hoop dat het lukt, ga het zelf ook zo bekijken. Gag Pesach sameach!

lex nathans

vrijdag 11 april 2014
gak samegh! de documentaire "het jaar erna" is de beste film,die ik heb mogen zien. We hebben eigenlijk nooit er over nagedacht wat er gebeurde in het kikkerland na de sjoah, maar de shoah was nog lang niet over voor heel veel mensen. Hoe men toch in nederland blijft wonen als jood is me absoluut niet duidelijk, nu er een homeland voor ons joodse volk is.

Wilma Stein

zaterdag 12 april 2014
Beste Simon,
Dat je vader een "kei" is weet ik echt al jaren. Het feit dat hij nu nog steeds de moed heeft zijn mond open te trekken is tekenend.
Laten we hopen dat er eens een moment komt ook in Nederland dat er weer plaats voor ons Joden. Maar daar hebben we dan wel mensen zoals je vader bij nodig. Waardig en toch confronterend.
Gak Pesach sameiach!

Uw reactie:

vul de beveiligings-code in
aug 2019Ontspoord, macht en verbeelding
jul 2019Bij hoog en laag
jun 2019Omgekeerde wereld
mei 2019Een kaart uit het verleden
apr 2019Kiezen
mrt 2019Gids voor de verwarde Israëlvolger
mrt 2019Nechama gaf een kus … aan mij en m’n zus
mrt 2019Niet uit hun naam
feb 2019Ik wil die naam terug
feb 2019Westerbork
jan 20196, 7
dec 2018Sapperdeflap – סאפרדפלאפ
nov 2018Dubbelganger
nov 2018Saba! Kijk mij eens!
nov 2018Antisemitisme? Prima toch?
okt 2018Veilig weer naar buiten
aug 2018Allemaal Israëli's
mei 2018Inpakken en wegwezen
mrt 2018Pesachfikkie met saba
mrt 2018Nee, nee en nog eens nee
mrt 2018Lente
feb 2018Wokkiewokkie
feb 2018Cadeautjes
dec 2017Get a life
dec 2017Ada
nov 2017Little criminals
nov 2017Sjalom chavera
nov 2017El Al
okt 2017Saba, water!
sep 2017UNEPTZO
sep 2017Bomba!
sep 2017Modern antisemitisme
aug 2017Bij de neus genomen
aug 2017Dubbele moraal
jun 2017Beschaamd
jun 2017De grote zorgen van Brave Burger S (BBS) – een waar gebeurd verhaal
mei 2017Chajaliem bodediem
apr 2017De nieuwe Jood
apr 2017Gematst
mrt 201775 jaar later, 79 namen
mrt 2017BN onder de BN'ers
mrt 2017Über alles
feb 2017Taxi Frankfurt
feb 2017Het lucifersdoosje
feb 20172 minuten, 37 seconden
feb 2017Bayt Cham
jan 2017Wraak is zoet
jan 2017Wij, het probleem
jul 201655432
jun 2016Piekiediekie
jun 2016Terreur
mei 2016Nee, saba!
mei 201647
mei 2016Am Jisraeel Chai
apr 2016Lone soldiers
apr 2016Opa, loop toch niet zo snel
mrt 2016Saba Balagan
mrt 2016Tekenles
feb 2016Dag speen!
feb 2016Dol fijn
feb 2016Stampen
jan 2016Heppikniegedaan
jan 2016Koekel met 350
jan 2016Vuurwerk
dec 2015Wintermarkt
dec 2015Feest der Feesten
nov 2015Ter informatie
nov 2015Steek je rijk (oftewel Steek van de week)
okt 2015Wat een spreker is die man
okt 2015Bezorgd
okt 2015Tot de volgende keer
sep 2015Op het terras
aug 2015Waar is Menachem?
aug 2015Dagje Dachau
aug 2015Voor de duidelijkheid
aug 2015Praatjes vullen geen straatjes
jul 2015Snurk
jul 2015Mijn mooie overhemd
jul 2015Geen probleem
jun 2015Sharien en de soldaten
jun 2015Ver-keuring
jun 2015Antisemitisme op Sicilië
mei 2015... aldus Mantsoer
mei 2015De smeichelaar
mei 2015Family Business
mei 2015De rotonde
apr 201567 jaar Israël
apr 2015Pesach-tsores
apr 2015Antisemieten
mrt 2015De Vrijmatzeballen – een duizenden jaren oud geheim gedeeltelijk ontrafeld
mrt 2015Eén li eretz acheret – ik heb geen ander land
feb 2015Het lek
feb 2015De bofkonten
feb 2015De verkleedpartij
jan 2015Terug naar de hel
jan 2015Je suis … wat …?
jan 2015Vader weet het beter
dec 2014De achterste rij in sjoel met Chanoeka …
dec 2014Gratis Krant
dec 2014De Karmelieten
nov 2014Samen. Leven.
nov 2014Wat een schandaal!
nov 2014Medor ledor
nov 2014De Makollet
okt 2014Dankbaar
okt 2014Justitie
okt 2014Ziekenfonds
okt 2014Een mitswe doen
okt 2014Vast wel
sep 2014Wij geloven in vrede
sep 2014Te gast
sep 2014Duitse worst
sep 2014Neumann
aug 2014Het verhaal van Chamdi en Maria
aug 2014Tsadok
aug 2014Inpakken en wegwezen
aug 2014Het tunnelongeluk
jul 2014Laat me niet lachen
jul 2014Absurd
jun 2014Omgekeerde wereld
jun 2014Deurtje open, deurtje dicht
jun 2014Technion
jun 2014Moederdag
mei 2014Spin
mei 2014Stom-Stom
mei 2014Israël en de wereldkaart
mei 2014En uw naam is?
mei 2014Kinderen van
apr 2014Het jaar erna
apr 2014Apoetaah!
mrt 2014Sprookje
mrt 2014Kleine boodschap
mrt 2014Grapjas
mrt 2014Traditie, traditie
feb 2014Echt Hollands
feb 2014Doen we meteen!
feb 2014De blinde wacht
feb 2014De mesjoggene hond
jan 2014Joodse Stamppot
jan 2014De kip en de hond
jan 2014Lachen met Arik
jan 2014Daarom!
jan 2014Woord van het jaar
dec 2013Een verhaal van twee steden
dec 2013Hier ben ik thuis
dec 2013Hesped voor mijn moeder
dec 2013Yunis en de kaarsjes
nov 2013Lo Janoem We Lo Jisjan
nov 2013Dag vriend
nov 2013Klikken of knippen
nov 2013En gij gelooft het
nov 2013Mijn collega
okt 2013Traditie
okt 2013Het antwoord op de vraag
okt 2013Briefje aan Driesje (en Gretteke)
sep 2013Negentig
sep 2013Im een ani li, mi li?
aug 2013Chag Sameach
aug 2013IJzeren koepels
aug 2013De hitte van juli-augustus
jul 2013Cadeautje
jul 2013Ramadan
jul 2013Mijn vriend Ahmed
jun 2013Kan jou wat schelen!
jun 2013De Dode Zee
jun 2013Nooduitgang
jun 2013De toekomst
mei 2013Anders nog iets?
mei 2013Vriendjespolitiek
mei 2013Kaaskoppen
mei 2013Lag B'Omer
apr 2013Ladies and gentlemen: we have him!
apr 2013Gekke Yuval
apr 201368 Jaar later
apr 2013Simon Caun, één van de zes miljoen
mrt 2013Oy – Bama ...
mrt 2013De vijfde zoon
mrt 2013Dit is het enige land
mrt 2013Het complot
mrt 2013Twitter
feb 2013Bij de beesten af
feb 2013Een boom van een vent
feb 2013Een nieuw parlement
feb 2013De show
jan 2013Rubik’s kubus
jan 2013De hoop van de toekomst
jan 2013Geluidsoverlast
jan 2013Jihad is een miljoen waard
dec 2012Aliyah
dec 2012Eén van de honderdtweeënveertig
dec 2012De gouden wc
nov 2012Verkeerd adres
nov 2012Mein Shtetl brennt
nov 2012Krachtpatser
nov 2012Amsterdam Klezmer Band
nov 2012Circus
okt 2012De agressor
okt 2012De Armeense Elvis
okt 2012Stoelendans
okt 2012De Italiaanse school
sep 2012Excuses aan Ban Ki Moon
sep 2012Licht uit, spot aan
aug 2012Alles is overleefbaar?
aug 2012Aardbeien
jul 2012Wij, burgers van Israël
jul 2012De maan die boven ons schijnt
jun 2012De Palestijnse ramp
jun 2012Vier vingers en een duim
jun 2012De drollenbrigade
jun 2012Geluk
jun 2012Club 504 viert zestig
mei 2012Verontschuldigingen
mei 2012Maakt u zich vooral niet druk
mei 2012Welke Roemeen?
mei 2012Gewetenloos
apr 2012Onafhankelijk
apr 2012'Meant to go, not to stop ...`
apr 2012Het verloren volk gevonden?
apr 2012De overbodige stoel
mrt 2012Sterke verhalen
mrt 2012Het is niet elke dag Poerim!
mrt 2012Het verhaal van Ruth
mrt 2012De geschiedenisles
mrt 2012Jiddisje Kop
feb 2012Gorilla
feb 2012Rochamma
feb 201290 Kilometer van Haifa
feb 2012Het wonderkind
jan 2012Goed dat er politie is
jan 2012Petje af
jan 2012Hoop van de toekomst
dec 2011Het licht van de Almachtige
dec 2011De laatsten
dec 2011En Anwar redt er vier
dec 2011Sje Hichianoe
nov 2011Praatjesmaker
nov 2011Achmed Ismail Chatib
nov 2011Geinponem
nov 2011De uitzondering op de regel
okt 2011Deis je
okt 2011En de zonen keerden terug naar hun grenzen
okt 2011De eerlijke dokter
okt 2011Dakwerk
sep 2011Beste wensen
sep 2011Gekke Shai
sep 2011En ze moedigt militaire dienst aan!
sep 2011Staatsgeheim
sep 2011Het is ook nooit goed
aug 2011Verkeerd verbonden
jul 2011Mary - Miriam
jul 2011Onverdoofd
jul 2011Gekke Achmed
jun 2011Lachen met de man van 9 miljard
jun 2011Het verhaal van Chamdi en Maria
jun 2011De laatste der Zitany's
jun 2011Sjeintje Boterkoek
mei 2011Het gespetter, niet de steak
mei 2011De wandelclub
mei 2011De geschiedenisles
mei 2011Je lacht je dood
apr 2011Sprakeloos
apr 2011Wat deze avond verschilde
apr 2011De Koffer
apr 2011Een klein symbool
apr 2011Licht uit, spot aan
mrt 2011De mesjoggene hond
mrt 2011Yunis
mrt 2011Dankzij de redders van mijn ouders
mrt 2011Soldate X