Stoelendans

Simon Soesan

vrijdag 12 oktober 2012

Jawel, het is weer zover! We gaan kiezen in Israël!

En terwijl veel leden van onze Knesset al druk aan het bellen zijn met hun PR-adviseurs, heb ik weer het idee dat ons nationaal genie, Netanyahoe, een heel andere bedoeling heeft met deze verkiezingen. Uiteraard gaat het om gekozen te worden. Herkozen is niet de juiste term, daar Bibi ook de verkiezingen in 2009 verloor, maar door handig gemanoeuvreer (hij beweerde dat het ‘rechtse blok' gewonnen had en kwam aan met een coalitie met de Partij van de Arbeid ...), liet hij het Verkozen Volk vergeten dat slechts de leider van de partij met de meeste stemmen (Livni, met Kadima) een regering mag samenstellen, iets wat hij heerlijk voor haar had verknald, door van te voren meer dan 12 miljard shekel (belastinggeld, niet zijn eigen geld ...) aan diverse ultrarechtse partijen te beloven.

Zoals journalist Ben Caspit heel juist opmerkte, is Bibi zich goed bewust wie hem een echt gevecht kan geven bij de volgende verkiezingen: Ehud Olmert, net vrijgesproken van de meeste corruptie-aantijgingen die tegen hem waren ingebracht. Het gaat niet om ons budget, niet om Iran – het gaat Bibi er om zijn opponent onvoorbereid te grazen te nemen.

Dus wachten we nu af wat Olmert gaat beslissen. Ik hoor de jingle al: ‘word premier van Israël - wil je niet, wil je wel ...’

Uiteraard zijn er weinig verrassingen hoe dit gespeeld zou kunnen worden. Als Livni akkoord gaat om Olmerts nummer twee te worden (ze is en was een fantastische minister van buitenlandse zaken), dan wordt het pas leuk. En misschien halen ze de voormalige en nog steeds razend populaire opperbevelhebber Gabi Ashkenazi erbij als minister van defensie. Ondanks de achterlijke wet die van dit soort mensen een afkoelingsperiode van 3 jaar eist, voordat ze de politiek in gaan. Fluitje van een cent om een wet te annuleren als je premier bent.

Deze drie samen kunnen een pracht alternatief worden voor Bibi´s huidige regering die, behalve 4 jaar in het zadel te blijven, niet veel goeds voor het land heeft gedaan. En mocht Netanyahoe dan toch nog met het Iraanse atoom gaan dreigen, dan kunnen we zeker zijn dat Olmerts antwoord het Syrische atoom is. Het verschil? Olmert maakte in alle stilte een einde aan het Syrische atoom, terwijl Netanyahoe, met zijn geschreeuw en ‘somebody stop me’ – politiek, niets aan het Iraanse atoom heeft gedaan.

Op de directe achtergrond zien we dan Lieberman, onze meest on-diplomatische minister van buitenlandse zaken ooit, Lapid (die weer vriendjes is met Olmert) en Deri, een ex-bajesklant (zeven jaar voor fraude met publiek geld), die een moderate religieuze levensstijl meebrengt.

We zullen overstelpt worden met peilingen, want peilingen, oh peilingen, dat is zo belangrijk! En je kunt elkaar er heerlijk gek mee maken. Volgens peilingen had Peres al vier keer verkiezingen moeten winnen. Hij heeft nooit verkiezingen gewonnen. Peres zegt daarom dat peilingen net als parfum zijn: je moet er alleen aan ruiken en het niet drinken ...

Stoelendans in Israël! Voedsel voor ons, de columnisten, want in Israël worden niet alleen baby's gekust door politici: baarden van rabbijnen worden gekust, keppeltjes worden opgezet, serieuze gezichten worden getrokken en uiteraard wordt er een logistiek opgezet om te verzekeren dat bepaalde partijen hun stemmers al met gesloten enveloppe de stembus in sturen.

Lachen wordt het, want iedereen gaat alles beloven. We gaan horen dat er wel geld is voor kankerpatiënten, dat er meer ziekenhuizen gebouwd gaan worden, dat onderwijs niet alleen per definitie, maar de facto gratis wordt, dat ouden van dagen beter opgevangen en gesteund gaan worden, dat iedereen het leger in moet, dat sjoa-overlevenden beter gesteund zullen worden en dat de ultra-orthodoxe paganisten aan het werk zullen gaan en in het leger gaan dienen en ook dat het tuig, dat op de West Bank olijfboomgaarden in de fik zet en moskeeën en kerken bekladt, opgepakt gaat worden. We gaan misschien zelfs horen dat er vrede komt, want alles, maar echt alles kan beloofd worden tijdens verkiezingen.

En na de verkiezingen gaan we heerlijk terug naar onze sleur en routine van klagen over de nieuwe regering van het mooiste land in de wereld. Want heus, geen politicus of paganist die mijn liefde voor dit land kapot kan maken.

© Simon Soesan

3 + 3 = ?
Ja ja Simon, Netanyahoe heeft in 4 jaar niets gedaan......valt wel mee dacht ik gezien het in verhouding tot de rest van de wereld en de daar heersende economische crisis alleszins acceptabele werkeloosheidscijfer en een verhoudingsgewijs behoorlijke economie, geen geringe prestatie voor een land met een waterhoofd van een defensie budget. Jij hebt waarschijnlijk ook in 2006 geen bedelbrief ontvangen van een zus van een militair die in Libanon Hezbollah moest bestrijden onder Olmert's geweldige Stalin stand-in Peretz, maar wiens eenheid niet eens over schoon ondergoed beschikte. Als het genie Olmert zijn zin had gekregen was Israel zo klein geworden dat een Iraanse kernbom bij een kosten - baten analyse van de ayatollahs niet eens meer nodig was geweest, een flinke voetzoeker was dan genoeg geweest om het restant op te blazen.
Hallo Joost. Dank voor je reactie. Ik heb geen bedoeling gehad om iemand in mijn column in het zonnetje te zetten, zeker Olmert niet. Ook ik ben me bewust van zijn leiderschap, vooral in 2006. Ik schilder een portret over wat zich in Israel afspeelt, zonder mijn persoonlijke gedachten erbij te halen. Ik weet niet over wat je zegt wat er kan gebeuren als Olmert zijn zin had gekregen dat is raden. Feitelijk weten dat het werkeloosheidcijfer in Israel handig naar beneden is gegaan door 1/3 2n 1/4 banen aan te bieden. resultaat? Twee werkende ouders, met ieder een kwart baan, die van 3-4000 shekel moeten leven, terwijl inderdaad de regering zich op de borst kan slaan dat er minder werkeloosheid is. Behoorlijke economie? In de laatste weken is het duidelijk geworden dat het allemaal een zeepbel was: prijzen zijn onbeschoft opgeschroefd, de kloof tussen superrijk en arm is vergroot, de middenklasse werkt harder en verdient minder - de bluf is voorbij. En rustig aan met ons defensie budget: het is 8% van ons nationaal budget. Hoog, in vergelijking met andere landen, zeker in vergelijking met Nederland, maar ja, in Nederland is de overeid niet willend, noch in staat, om haar eigen burgers te beschermen.

Columns 2020

Columns 2019

Columns 2018

Columns 2017

Columns 2016

Columns 2015

Columns 2014

Columns 2013

Columns 2012

Columns 2011

Doneren

Crescas kan niet zonder jouw steun. Met elke donatie, hoe klein ook, steun je onze activiteiten en zorg je dat wij nog meer voor Joods Nederland kunnen betekenen.