inloggen
×

Mijn Crescas

Inloggen met gebruikersnaam & wachtwoord






Zonder wachtwoord snel inloggen?

Columns

Weblogs disclaimer

Simon Soesan

Simon Soesan (1956, Beverwijk) woont sinds 1973 in Haifa, Israël, waar hij zijn eigen sales-en-marketing bureau had. Tegenwoordig is hij vertegenwoordiger van Keren Hayesod – United Israel Appeal in Duitsland. Soesan is bekend van columns in diverse Nederlandse bladen, zoals NRC-Handelsblad, het Reformatorisch Dagblad, Israël Actueel en het Nieuw Israelietisch Weekblad. Zijn korte verhalen werden gebundeld in 'Pita met hagelslag' (2005) en ‘Patatje vrede’ (2007), 'Apoetaah' (2016) is zijn derde boek en in juni 2018 is 'Ik ben jij' verschenen. Zijn familie en vriendschappen met Joden, Moslims en Christenen, inspireren hem bij het schrijven.

vrijdag 17 juli 2015

Eindelijk had ik hem! Tijdens één van mijn laatste zakenreizen zag ik hem in een winkel vlakbij mijn hotel hangen, MIJN overhemd. Hoelang had ik er niet van gedroomd om ooit zoiets te hebben? Een mooi Hawaii-overhemd met bloemen, vogels en wolken … precies iets om in mijn vrije tijd te dragen! En het was niet zomaar een Hawaii-overhemd, nee het was er een van een 'echt' merk! Voor de zekerheid kocht ik er meteen twee en in gedachten hoorde ik de Beach Boys zingen, terwijl ik bij ze op het podium mocht staan omdat ik exact het juiste overhemd aan had.

Thuisgekomen wachtte ik tot de eerstvolgende vrije dag, de vrijdag. Omdat mijn vrouw op die dag ook niet werkt - in Israël valt het weekend op vrijdag en zaterdag - hebben we afgesproken af en toe samen ergens te gaan ontbijten in onze prachtige stad Haifa. Terwijl zij nog in de keuken aan het rommelen was, kleedde ik me snel aan en liep naar haar toe. Ik spreidde mijn armen dramatisch uit om haar alle details en kleuren van mijn nieuwe overhemd te tonen en draaide in het rond als een echt fotomodel. Vol verwachting keek ik haar aan en zei: "Mooi hè?!"
Ze keek me sprakeloos en met grote ogen aan en rende vervolgens naar de kamers van onze zoon en dochter en dwong beiden om met haar mee te komen. Ik draaide me nog een keer om, opdat ook hen niets van de vogels, wolken en bloemen zou ontgaan. Alle drie keken ze me zwijgend en met grote ogen aan.

"Abba" zei onze soldate uiteindelijk. "Dit kan echt niet! Dit is vreselijk!"
"Je ziet eruit als een oude toerist uit Florida," zei mijn vrouw verbijsterd.
"Abba, als er een wet zou zijn tegen slechte smaak, dan zou je nu levenslang of de doodstraf krijgen," voegde de voortzetter van mijn familienaam hier nog eens fijntjes aan toe.

Ik stopte met mijn gedans en keek ze verbaasd aan. "Waar hebben jullie het over?" vroeg ik. "Dit is je-van-het, de laatste mode, vet, supercool."

Alle drie keken ze me hoofdschuddend aan, alsof ik een verloren zaak was. "Je doet dit nu toch niet aan als we gaan ontbijten, hè?" vroeg mijn vrouw angstig. Ik knikte standvastig, deed de voordeur voor haar open en we stapten in onze auto, naar het cafeetje waar we zouden gaan ontbijten. Daar aangekomen viel het me op dat er redelijk wat mensen nogal geschokt naar ons keken. Ik dacht dat ze misschien niet begrepen waarom zo’n knappe vrouw met een figuur als ik überhaupt ergens heen wilde, dus gaf ik geen sjoege.
We zochten een tafeltje uit en kregen de menukaart. De ober bracht mij een kaart in het Engels, niet in het Ivriet, en nadat we iets uitgezocht hadden kwam hij terug.
"Koet dee," zei hij in z'n beste Engels. "Ken ei hilp joe? Wie hef kreet foet for joe toedee."
"Je kunt gewoon Ivriet spreken," stelde ik hem gerust. "Jee, wat knap meneer, uw Ivriet is gewoon perfect. En dat voor een Amerikaan," zei de behulpzame ober.
Ik keek naar mijn vrouw, die triomfantelijk lachte. De kelner keek naar de man achter de kassa. Deze frunnikte wat met knoppen en even later hoorden we de Beach Boys die 'Sloop John B.’ speelden. Mijn levenspartner begon nu echt te lachen.
Ik besloot nog steeds geen sjoege te geven en we hadden een gezellig ontbijt samen. Toen ik betaalde, zei de kelner "Senk joe" en knipoogde naar mijn vrouw. De gotspe!

Onderweg naar huis gingen we uiteraard nog even langs de buurtsuper van Danny en Koby, waar we onze dagelijkse etenswaren altijd kopen. Vrijdag is een korte drukke dag, dus moet je daar niet te laat aankomen, anders is er niets meer.
We liepen samen het winkeltje in en Koby kwam ons tegemoet. Koby doet in zijn vrije tijd aan bodybuilding en daarom was het geen verrassing om hem met twee kratten Cola te zien lopen. Hij wierp een blik op mij en liet de kratten bijna uit zijn handen vallen. Zelfs zijn 'boker tov’ kwam er deze keer niet helemaal uit. Hij riep Danny, zijn compagnon, die joviaal op ons af kwam lopen … totdat hij mij zag. Als versteend bleef hij staan. "Wa-wat heb jij nou aan?" vroeg hij verbijsterd. "Hij vindt dat mooi, vet, supercool," zei de moeder van onze kinderen tergend.
"Jeeeeeetje," zei Danny, terwijl hij zijn vrouw Esther riep.
"Mooi," riep deze opgetogen. Ik keek mijn vrouw triomfantelijk aan.
"Precies wat ik al een hele tijd zocht," ging Esther door, "als gordijn voor de kinderkamer." Lachend liep ze weg. Ik was nu wel zwaar versjteerd.

Snel kochten we wat we nodig hadden. Bekenden hielden mijn vrouw staande. "Dementeren?" "Koorts?" "Mid-life crisis?" waren slechts wat flarden die ik kon verstaan.

Thuis gekomen wachtte onze oudste ons buiten op, samen met haar broertje en zus. Ze wilde het met eigen ogen zien.
"Abba," probeerde ze lief iets te zeggen. Ik keek haar waarschuwend aan, waarop zij zweeg.
In het trappenhuis kwamen we Avram, onze mesjoggene buurman tegen. Deze legde met een theatraal gebaar snel zijn handen beschermend voor zijn ogen. "Mesjoggene Hollander!" riep hij. "Probeer je me nu ook al blind te maken met dat rare bloessie van je?"
Snel liep ik door naar huis. Binnengekomen liep ik meteen door naar de badkamer, deed mijn mooie overhemd uit, deed een poloshirt aan en ging terug naar de woonkamer.
Mijn familie keek naar me, maar niemand durfde wat te zeggen.

Het vriendje van onze oudste kwam binnenlopen en bekeek me.
"Hé," riep hij naar me, "waar is nou dat Hawaii-shirt? Die dingen zijn zo cool, het is absoluut de laatste mode."
Hij keek verbaasd naar zijn vriendin, haar broertje, zus en moeder, die alle vier tegelijk "shhhhhh" zeiden.

Simon Soesan

Bewerkt en geredigeerd door Hendrien Kloots
© Caun & Van Beem

Delen |

Reacties

lex nathans

vrijdag 17 juli 2015
Simon, je weet altijd precies te schrijven, wat mij overkomen is of zal overkomen.
Mijn hawai-shirt(uit Bali) wordt altijd gedragen als mijn vrouw een paar dagen niet thuis is.
Ik hoef dat nooit te zeggen, want ik wordt geelijk uitgenodigd bij alle buren, om te komen eten. Zij weten al dat mijn vrouw dus niet thuis is. Shabath shalom/

bram nathans

vrijdag 17 juli 2015
heel grappig en trouwens is mij ook zo iets overkomen.

Simon Soesan

vrijdag 17 juli 2015
Gebroeders Nathans....leuk dat jullie hier meelezen...
Zullen we een Hawaii-bloes-club oprichten?
Sjabbat sjalom!

Uw reactie:

vul de beveiligings-code in
aug 2019Ontspoord, macht en verbeelding
jul 2019Bij hoog en laag
jun 2019Omgekeerde wereld
mei 2019Een kaart uit het verleden
apr 2019Kiezen
mrt 2019Gids voor de verwarde Israëlvolger
mrt 2019Nechama gaf een kus … aan mij en m’n zus
mrt 2019Niet uit hun naam
feb 2019Ik wil die naam terug
feb 2019Westerbork
jan 20196, 7
dec 2018Sapperdeflap – סאפרדפלאפ
nov 2018Dubbelganger
nov 2018Saba! Kijk mij eens!
nov 2018Antisemitisme? Prima toch?
okt 2018Veilig weer naar buiten
aug 2018Allemaal Israëli's
mei 2018Inpakken en wegwezen
mrt 2018Pesachfikkie met saba
mrt 2018Nee, nee en nog eens nee
mrt 2018Lente
feb 2018Wokkiewokkie
feb 2018Cadeautjes
dec 2017Get a life
dec 2017Ada
nov 2017Little criminals
nov 2017Sjalom chavera
nov 2017El Al
okt 2017Saba, water!
sep 2017UNEPTZO
sep 2017Bomba!
sep 2017Modern antisemitisme
aug 2017Bij de neus genomen
aug 2017Dubbele moraal
jun 2017Beschaamd
jun 2017De grote zorgen van Brave Burger S (BBS) – een waar gebeurd verhaal
mei 2017Chajaliem bodediem
apr 2017De nieuwe Jood
apr 2017Gematst
mrt 201775 jaar later, 79 namen
mrt 2017BN onder de BN'ers
mrt 2017Über alles
feb 2017Taxi Frankfurt
feb 2017Het lucifersdoosje
feb 20172 minuten, 37 seconden
feb 2017Bayt Cham
jan 2017Wraak is zoet
jan 2017Wij, het probleem
jul 201655432
jun 2016Piekiediekie
jun 2016Terreur
mei 2016Nee, saba!
mei 201647
mei 2016Am Jisraeel Chai
apr 2016Lone soldiers
apr 2016Opa, loop toch niet zo snel
mrt 2016Saba Balagan
mrt 2016Tekenles
feb 2016Dag speen!
feb 2016Dol fijn
feb 2016Stampen
jan 2016Heppikniegedaan
jan 2016Koekel met 350
jan 2016Vuurwerk
dec 2015Wintermarkt
dec 2015Feest der Feesten
nov 2015Ter informatie
nov 2015Steek je rijk (oftewel Steek van de week)
okt 2015Wat een spreker is die man
okt 2015Bezorgd
okt 2015Tot de volgende keer
sep 2015Op het terras
aug 2015Waar is Menachem?
aug 2015Dagje Dachau
aug 2015Voor de duidelijkheid
aug 2015Praatjes vullen geen straatjes
jul 2015Snurk
jul 2015Mijn mooie overhemd
jul 2015Geen probleem
jun 2015Sharien en de soldaten
jun 2015Ver-keuring
jun 2015Antisemitisme op Sicilië
mei 2015... aldus Mantsoer
mei 2015De smeichelaar
mei 2015Family Business
mei 2015De rotonde
apr 201567 jaar Israël
apr 2015Pesach-tsores
apr 2015Antisemieten
mrt 2015De Vrijmatzeballen – een duizenden jaren oud geheim gedeeltelijk ontrafeld
mrt 2015Eén li eretz acheret – ik heb geen ander land
feb 2015Het lek
feb 2015De bofkonten
feb 2015De verkleedpartij
jan 2015Terug naar de hel
jan 2015Je suis … wat …?
jan 2015Vader weet het beter
dec 2014De achterste rij in sjoel met Chanoeka …
dec 2014Gratis Krant
dec 2014De Karmelieten
nov 2014Samen. Leven.
nov 2014Wat een schandaal!
nov 2014Medor ledor
nov 2014De Makollet
okt 2014Dankbaar
okt 2014Justitie
okt 2014Ziekenfonds
okt 2014Een mitswe doen
okt 2014Vast wel
sep 2014Wij geloven in vrede
sep 2014Te gast
sep 2014Duitse worst
sep 2014Neumann
aug 2014Het verhaal van Chamdi en Maria
aug 2014Tsadok
aug 2014Inpakken en wegwezen
aug 2014Het tunnelongeluk
jul 2014Laat me niet lachen
jul 2014Absurd
jun 2014Omgekeerde wereld
jun 2014Deurtje open, deurtje dicht
jun 2014Technion
jun 2014Moederdag
mei 2014Spin
mei 2014Stom-Stom
mei 2014Israël en de wereldkaart
mei 2014En uw naam is?
mei 2014Kinderen van
apr 2014Het jaar erna
apr 2014Apoetaah!
mrt 2014Sprookje
mrt 2014Kleine boodschap
mrt 2014Grapjas
mrt 2014Traditie, traditie
feb 2014Echt Hollands
feb 2014Doen we meteen!
feb 2014De blinde wacht
feb 2014De mesjoggene hond
jan 2014Joodse Stamppot
jan 2014De kip en de hond
jan 2014Lachen met Arik
jan 2014Daarom!
jan 2014Woord van het jaar
dec 2013Een verhaal van twee steden
dec 2013Hier ben ik thuis
dec 2013Hesped voor mijn moeder
dec 2013Yunis en de kaarsjes
nov 2013Lo Janoem We Lo Jisjan
nov 2013Dag vriend
nov 2013Klikken of knippen
nov 2013En gij gelooft het
nov 2013Mijn collega
okt 2013Traditie
okt 2013Het antwoord op de vraag
okt 2013Briefje aan Driesje (en Gretteke)
sep 2013Negentig
sep 2013Im een ani li, mi li?
aug 2013Chag Sameach
aug 2013IJzeren koepels
aug 2013De hitte van juli-augustus
jul 2013Cadeautje
jul 2013Ramadan
jul 2013Mijn vriend Ahmed
jun 2013Kan jou wat schelen!
jun 2013De Dode Zee
jun 2013Nooduitgang
jun 2013De toekomst
mei 2013Anders nog iets?
mei 2013Vriendjespolitiek
mei 2013Kaaskoppen
mei 2013Lag B'Omer
apr 2013Ladies and gentlemen: we have him!
apr 2013Gekke Yuval
apr 201368 Jaar later
apr 2013Simon Caun, één van de zes miljoen
mrt 2013Oy – Bama ...
mrt 2013De vijfde zoon
mrt 2013Dit is het enige land
mrt 2013Het complot
mrt 2013Twitter
feb 2013Bij de beesten af
feb 2013Een boom van een vent
feb 2013Een nieuw parlement
feb 2013De show
jan 2013Rubik’s kubus
jan 2013De hoop van de toekomst
jan 2013Geluidsoverlast
jan 2013Jihad is een miljoen waard
dec 2012Aliyah
dec 2012Eén van de honderdtweeënveertig
dec 2012De gouden wc
nov 2012Verkeerd adres
nov 2012Mein Shtetl brennt
nov 2012Krachtpatser
nov 2012Amsterdam Klezmer Band
nov 2012Circus
okt 2012De agressor
okt 2012De Armeense Elvis
okt 2012Stoelendans
okt 2012De Italiaanse school
sep 2012Excuses aan Ban Ki Moon
sep 2012Licht uit, spot aan
aug 2012Alles is overleefbaar?
aug 2012Aardbeien
jul 2012Wij, burgers van Israël
jul 2012De maan die boven ons schijnt
jun 2012De Palestijnse ramp
jun 2012Vier vingers en een duim
jun 2012De drollenbrigade
jun 2012Geluk
jun 2012Club 504 viert zestig
mei 2012Verontschuldigingen
mei 2012Maakt u zich vooral niet druk
mei 2012Welke Roemeen?
mei 2012Gewetenloos
apr 2012Onafhankelijk
apr 2012'Meant to go, not to stop ...`
apr 2012Het verloren volk gevonden?
apr 2012De overbodige stoel
mrt 2012Sterke verhalen
mrt 2012Het is niet elke dag Poerim!
mrt 2012Het verhaal van Ruth
mrt 2012De geschiedenisles
mrt 2012Jiddisje Kop
feb 2012Gorilla
feb 2012Rochamma
feb 201290 Kilometer van Haifa
feb 2012Het wonderkind
jan 2012Goed dat er politie is
jan 2012Petje af
jan 2012Hoop van de toekomst
dec 2011Het licht van de Almachtige
dec 2011De laatsten
dec 2011En Anwar redt er vier
dec 2011Sje Hichianoe
nov 2011Praatjesmaker
nov 2011Achmed Ismail Chatib
nov 2011Geinponem
nov 2011De uitzondering op de regel
okt 2011Deis je
okt 2011En de zonen keerden terug naar hun grenzen
okt 2011De eerlijke dokter
okt 2011Dakwerk
sep 2011Beste wensen
sep 2011Gekke Shai
sep 2011En ze moedigt militaire dienst aan!
sep 2011Staatsgeheim
sep 2011Het is ook nooit goed
aug 2011Verkeerd verbonden
jul 2011Mary - Miriam
jul 2011Onverdoofd
jul 2011Gekke Achmed
jun 2011Lachen met de man van 9 miljard
jun 2011Het verhaal van Chamdi en Maria
jun 2011De laatste der Zitany's
jun 2011Sjeintje Boterkoek
mei 2011Het gespetter, niet de steak
mei 2011De wandelclub
mei 2011De geschiedenisles
mei 2011Je lacht je dood
apr 2011Sprakeloos
apr 2011Wat deze avond verschilde
apr 2011De Koffer
apr 2011Een klein symbool
apr 2011Licht uit, spot aan
mrt 2011De mesjoggene hond
mrt 2011Yunis
mrt 2011Dankzij de redders van mijn ouders
mrt 2011Soldate X