inloggen
×

Mijn Crescas

Inloggen met gebruikersnaam & wachtwoord






Zonder wachtwoord snel inloggen?

Columns

Weblogs disclaimer

Simon Soesan

Simon Soesan (1956, Beverwijk) woont sinds 1973 in Haifa, Israël, waar hij zijn eigen sales-en-marketing bureau had. Tegenwoordig is hij vertegenwoordiger van Keren Hayesod – United Israel Appeal in Duitsland. Soesan is bekend van columns in diverse Nederlandse bladen, zoals NRC-Handelsblad, het Reformatorisch Dagblad, Israël Actueel en het Nieuw Israelietisch Weekblad. Zijn korte verhalen werden gebundeld in 'Pita met hagelslag' (2005) en ‘Patatje vrede’ (2007), 'Apoetaah' (2016) is zijn derde boek en in juni 2018 is 'Ik ben jij' verschenen. Zijn familie en vriendschappen met Joden, Moslims en Christenen, inspireren hem bij het schrijven.

vrijdag 12 juli 2019

Hanin Nasser is een Israëlische hoogspringster. Meer weet ze niet en meer is ook niet belangrijk. In onze stad Haifa voeden we onze kinderen op als Israëli’s en of ze nou Druze, Christen, Jood of Moslim zijn – is interessant, maar dat speelt niet zo bij ons. Maar ze gaat ons – Israël – vertegenwoordigen op de Europese Atletiek U23 en daar hebben heel wat mensen een probleem mee. Want als Israëli met een Arabische achtergrond kan ze Israël niet vertegenwoordigen – dat is verraad aan het Palestijnse narratief!

Uit de hele wereld, ook uit Israël, werd ze eerst aangesproken, maar dat hielp niet, dus wordt ze nu bedreigt: “Wat nou, ga je toch? Dan vermoorden we jou en je familie.” Want waar de BDSlijmerds geen gelijk kunnen krijgen, is het enige antwoord: geweld.

Heel anders gaat dat toe in Amsterdam, waar een van de pot gerukte burgermeester alles doet om de Joodse bevolking het leven onmogelijk te maken. Niet alleen doet ze niks aan de leugens die op de Dam worden verspreid, ze gaat ook immigranten in Buitenveldert plaatsen. Deze burgermeester, die onlangs aantoonde dat ze niks van de islam begrijpt, door vertegenwoordigers van de islamitische gemeente als vrouw te woord te staan en ze te ontvangen in haar ambtswoning (lees de Qur’an, lees de Taqiya) en zo deze mensen in feite beschaamde door ze niet te respecteren, snapt ook niks van het leiden van een stad. Maar ze is ook niet democratisch gekozen, waardoor het niet gaat om wat ze kan, maar wie ze kent.

De ‘overheid’ is akkoord met het plaatsen van het namenmonument in de Weesperstraat. Zelfs de rechtbank stond het toe. Daar kun je voor zijn of tegen zijn. Persoonlijk ben ik er tegen. Omdat volgens mij het grootste monument ter herinnering wat de Nederlandse overheid flikte met de Duitse moordmachine een Amsterdam zonder Joden moet zijn. Maar dat is mijn mening en die telt niet, want ik ben ’m in 1973 gesmeerd.

Toch vraag ik me af wat die bijdrage per naam te betekenen heeft. De overheid vond die Jodentransporten toch zo rendabel en belangrijk voor de economie? En de overheid pikte toch snel zoveel mogelijk Joodse eigendommen in, die ze nog steeds weigert terug te geven? Zelfs Wilhelmientje, die als een haas met haar vermogen en familie vluchtte (in tegenstelling tot heel wat andere staatshoofden en koningen in die tijd), had een mooie verzameling Joods servies op ’t Loo. Dus waarom nu een bijdrage vragen aan de nabestaanden? Mijn familie verloor 337 man, mooie business voor de overheid, toch? Ik zeg: dokken!

In Tenach staat een vraag: “Ha ratsachta ve gam jarasta?” – “Heeft u niet alleen gemoord, maar ook geërfd?”

Iedere keer dat je denkt dat Nederland niet lager kan, kan het nóg lager gaan.

Let op mijn woorden: dat monument komt er. En wordt beklad. En dan moet er een hekje om. En camera’s bij. En bewaking. Want antisemieten kunnen niet tegen ongelijk.

Hoe hoog je ook wilt springen – BDS kan het niveau altijd nog verlagen.

Ik wens Hanan Nasser veel succes. Spring zo hoog als je wilt – the sky is the limit!

Delen |

vrijdag 7 juni 2019

Daar stonden ze dan, de heldhaftige politieagenten op de Dam. Met tandenstokertjes haalden ze nog rustig de restanten weg van de iftar maaltijd, toen opeens iemand, een Jood nog wel, de anti-Israël demonstratie probeerde te verstoren met een gevaarlijk wapen: hij had een Israël-vlaggetje op zijn hoed!

En terwijl op de achtergrond mensen zowel de vernietiging van mijn land verzochten als de dood van mijn volk, greep de politie in en stortte zich op deze terrorist, die meteen in de boeien werd geslagen. Want Joden oppakken, daar heeft de politie meer dan genoeg ervaring mee!

Ook in Den Haag werd geroepen dat de staat Israël van de wereldmap moet worden geveegd. En dat wij Joden allemaal nog moeten branden. Of nogmaals aan het gas moeten. De politie, ook daar net terug van een heerlijke iftar maaltijd, was tevreden – geen Jood die daar de ‘vrede’ kwam verstoren.

Nederland, wereldkampioen in het verraden, verkopen en oppakken van Joden, blijft zich vasthouden aan zijn tradities!

Ook in Duitsland, die wereldkampioen afslachten van Joden is, werd er heel wat gedemonstreerd tegen mijn land. En mijn volk. We zijn bezetters, werd er gesteld, maar men kon historisch, nog geografisch, uitleggen waar of hoe we dat doen. Imams roepen er elke vrijdag op tot het doodsteken en afslachten van Joden, want waar in de wereld kun je beter terecht met zulke leuzen dan in Deutschland?

En terwijl de politie in Europa ervoor zorgt dat Joden zich gedeisd houden, zorgen ook de Joodse organisaties ervoor dat de Joodse stem zich dempt. Want risjes, nee dank u.

Europa maakt zich klaar om Judenrein te zijn. Mijn vader, 96, kijkt het allemaal meewarig aan. “Het zal mijn tijd wel duren”, zegt hij vaak. Hij heeft het allemaal al gezien: de opkomst van Hitler, de vlotte vlucht van de koningin en haar clubje, dat zich, aan de andere kant van het kanaal, op het standpunt stelden dat het transporteren van Joden uit NL goed was voor de economie …, de harteloze behandeling toen hij, zoals vele andere Joden, terug kwam van de Sjoa, om te ontdekken dat niet alleen 337 familieleden waren afgeslacht, maar ook hun huisraad bij de buren verdwenen was.

Wat hij nog nooit had gezien, is de snelle actie van de politie, die een man met een Israël-vlaggetje op zijn hoed, in de boeien sloeg. Preventie op z'n best.

De Kerstmarkt wordt Wintermarkt, om bepaalde mensen niet te kwetsen. In Duitsland denkt men het probleem op te lossen door Joden te waarschuwen niet met een keppeltje op straat te lopen, terwijl men eigenlijk christenen moet waarschuwen niet met een kruis op straat te gaan.

Omgekeerde wereld.

Delen |

vrijdag 24 mei 2019

Ik heb er vele malen over geschreven – zoekt u maar bij Crescas – hoe mijn oom, Simon Caun, in juli 1942 werd opgeroepen om voor het Duitse Rijk te komen werken. Hoe hij zich met zijn zus Betty, mijn moeder zaliger, ging registreren bij het register nabij Artis. Hoe de ambtenaar hem een vals persoonsbewijs gaf omdat hij “er niet Joods uitzag” en beiden naar huis stuurde. Hoe zijn vader, onze opa Caun, hem de volgende dag mee terug nam naar die ambtenaar, hem vriendelijk vroeg om de persoonsbewijzen weer om te wisselen en zijn zoon naar het Rijk stuurde – omdat niemand toen nog een idee had wat er allemaal gebeurde.

De rest is de vaste lezer bekend.

Simon Caun ging op 20 juli met een nieuw pak aan en zingend met wat vrienden op de avondtrein naar Westerbork, waar hij direct diezelfde nacht naar Auschwitz werd getransporteerd en daar, op 22 juli in de avond, direct na aankomst, de gaskamer werd ingeschopt.

Het is nu 77 jaar later.

Duitsland besloot, na zoveel jaar de geheime, meestal gestolen archieven online te zetten. Een ieder kan er met namen gaan zoeken. Mijn broer vond alles wat van registratie Amsterdam was meegenomen toen Duitsland eindelijk de oorlog verloor: van onze grootouders, onze ouders, onze tante – en nog veel meer.

En nog een registratiekaart.

Bijgehouden door ene Van Aals.

Die noteerde dat Simon Caun zich samen met zijn zus op 15 juli registreerde. En – met de hand bijgetekend – op 16 juli nog even langskwam met zijn vader.

Waarop iemand (Van Aals?) schreef: “Transport (TRP) 21/7/42”, doelende op het feit dat Simon, op 20 juli op de trein van Amsterdam naar Westerbork, was voorbestemd om naar Auschwitz te gaan, om daar te worden afgeslacht door het o, zo beschaafde Duitse volk.

Voor de tweede maal in mijn leven (ik vond in 2007 de transportlijst naar Auschwitz met zijn naam) heb ik heel even mijn oom mogen aanraken.

Blijft nog één vraag over: wie was Van Aals?

Delen |

vrijdag 12 april 2019

U gaat het meemaken: diverse ‘experts’ die u gaan uitleggen en vertellen wie wat gaat doen met de resultaten van onze verkiezingen. Want ze weten het allemaal zo goed. Dus u hoeft het niet van mij te horen, want dat ik 46 jaar in dit land ben en dat de meeste kopstukken in deze verkiezingen allemaal kennissen/vrienden/maatjes van me zijn is allemaal niet interessant. Dus laat ik de analyses over aan de experten die niet in Israël wonen, maar hun brood verdienen met het doen alsof ze iets van ons leven hier snappen. Want ze komen hier een paar maal per jaar, dus zijn het experts.

Nee, deze verkiezingen gingen wat mij betreft niet over Bibi of Gantz. En ook niet over links, rechts, seculier, Gaza of Iran.

Deze verkiezingen gingen voor mij over mijn zionisme (ik weet het, een vies woord in Nederland, maar ik kan het niet helpen, zo ben ik. Niet vies, wel zionist). Ik ben ervoor naar huis gevlogen en kon er met mijn kleinkinderen over praten. IK legde ze uit wat democratie is, wat verschillende opinies betekenen. Hoe het werkt. En hoewel ze liever een computerspelletje wilden spelen, kon ik ze bij brengen wat verkiezingen zijn. Want ik kwam bijna 46 jaar geleden naar dit land om iets te doen. Helpen opbouwen en iets achterlaten.

Dus gingen we deze week, op verkiezingsdag, naar het stemlokaal en legde ik ze uit wat de mensen voor ons deden. En toen het mijn beurt was, nam ik ze mee naar de stemcommissie en vroeg ze om de kinderen uit te leggen wat we nu moesten doen. En daarna gingen we allemaal het hokje in om het juiste papiertje, de juiste ‘pettek’, zoals we hier zeggen, uit te kiezen. En die mochten ze samen in de enveloppe doen. Gezamenlijk liepen we naar de stembus, waar ik de drie jongens om hulp vroeg om de enveloppe erin te gooien.

Wat mij betreft is het stemmen in ons land net zo belangrijk als het doorvoeren van onze Joodse overlevering, onze geschiedenis en het voortbestaan van onze Joodse identiteit. Alle drie de jongens namen hun taak heel serieus. Want je kan het ze niet vroeg genoeg bijbrengen: dat we allemaal recht hebben op onze eigen mening, onze eigen overtuiging en dat we die kunnen uiten met ons stemrecht, wat ook een plicht is.

Dus gaat u rusting naar de ‘experts’ luisteren en lees hun stukjes maar.

Politieke verkiezingen draaien om de toekomst van ons land, en die toekomst zijn mijn kleinkinderen, waar ik me op concentreer. Omdat we het altijd beter kunnen doen en omdat we iets goeds willen achterlaten voor hen.

De dag na de verkiezingen speelde onze oudste kleinzoon, acht jaar oud, Mozes in een toneelstuk op school. “Saba, weet je waarom ons volk veertig jaar rondliep in de woestijn? Omdat ze met de Israëlische post gestuurd waren!” De rest van de dag bleef hij die mop herhalen.

Goed of slecht, alles wat we hier hebben, hebben we zelf gecreëerd en we zijn nog lang niet klaar. We zijn druk bezig het nog beter te doen. En we gaan nergens heen. We blijven hier. En als we ontevreden zijn met onze regering, dan stemmen we ze weg.

Vraag het mijn kleinkinderen maar.

En niet de ‘experts’.

Delen |

vrijdag 29 maart 2019

Daar de meeste lezers Israël nauwlettend volgen – en ondersteunen – vanuit hun comfortabele voorkamer, geef ik hier, om de lezers van dienst te zijn, wat uitleg over wat er nu allemaal aan de hand is in de grootste Jodenstreek ooit.

Op 9 april hebben wij verkiezingen. En hoewel Am Jisraeel in slechts twee groepen verdeeld is (de ene weet alles, de andere weet alles beter), zijn we politiek een ietsiepietsie meer verdeeld en hebben we rond de honderd geregistreerde partijen die allemaal een plekje zoeken in onze Knesset, die honderdtwintig zetels telt …

De laatste tien jaar hadden we Netanjahoe als premier. Netanjahoe, een politiek genie, die vanwege de vele combinaties die hij pleegt te maken om te kunnen regeren, ook bekend staat als de Combinator, heeft voor het eerst een serieuze uitdager: Benny Gantz, ex-stafchef, die samen met andere ex-stafchefs en bekende kopstukken uit onze politiek een soort remblok wil creëren om zo het rechts-religieuze blok van Netanjahoe tegen te houden.

Zoals bij alle andere verkiezingen gaat het hard en vaak grof aan toe: diverse kandidaten schelden andere kandidaten uit; er wordt meer gesproken over wat de tegenstanders niet kunnen dan wat men eigenlijk wil gaan doen, mocht men winnen.

Tegelijkertijd worden de Gazanen nog steeds onderdrukt dor de Hamas-terroristen, die, om het inpikken van de diverse financiële steun die men krijgt te verbergen, Gaza als Palestina willen verkopen. Niets is minder waar! Gaza was, is en wil altijd Gaza zijn, maar om dat aan de wereld duidelijk te maken moet je een tovenaar zijn. De wereld gelooft dat we Gaza bezetten, al zitten we er al veertien jaar niet meer. Ook gelooft de wereld dat wij Gaza blokkeren, terwijl VN-rapporten dagelijks de aantallen trucks en de hoeveelheden bevoorrading via de Israëlische grensovergangen registreren en rapporteren. Ook het feit dat Egypte een maand geleden verklaarde dat de grensovergangen tussen Egypte en Gaza voor het eerst sinds zes jaar opengingen, kon de wereld niet overtuigen dat de blokkade niet het werk was van Israel, maar van Egypte.

De Gazanen zijn het nu wel zat met die Hamas-sprookjes en onderdrukking. Ze gaan de straat op en worden met veel geweld opgewacht door de Hamas-helden.

In de laatste twintig jaar is er ongeveer zestien miljard euro steun naar Gaza gegaan. U mag zelf uitzoeken waar de scholen, huizen, ziekenhuizen, infrastructuur et cetera. te vinden zijn. Gaza heeft, net als de Palestijnse Autoriteit, geen werkgelegenheid, krijgt van Israël stroom, water, medicijnen, voedsel, communicatie et cetera, maar dat vertellen de EU-media niet. Ook niet dat ze verplicht zijn ons daarvoor te betalen, wat ze weigeren. Als wij dan dat geld inpikken, dan hoort u ervan.

Ooit zei Abba Eban, onze mythologische minister van Buitenlandse Zaken, dat “De Palestijnen geen kans missen om een kans te missen”: op 29 november 1947 kregen ze 78 procent van het land aangeboden door de VN – ze weigerden. Begin jaren 90 kregen ze diverse Israëlische voorstellen om vrede te maken, waar heel veel land voor werd aangeboden – ze weigerden, bliezen bussen en restaurants op, waardoor ultrarechts in Israël aan de macht kwam, waarna er niet meer met hen werd gepraat.

Zelfs toen de toenmalige premier Ehoed Barak Arafat een bijzonder genereus voorstel deed – werd dat afgewezen.

De Arabische cultuur verschilt van de westerse. En nee, ik beweer niet dat de een beter of slechter is dan de andere, maar het verschilt en mengt zich niet, net zoals water en olie zich niet mengen. Nu kunt u uiteraard een demonstratie organiseren waarin u eist dat water en olie zich meteen moeten mengen, maar dat betekent niet dat dat dan ook zal gebeuren. Politici zijn, net als zakenmannen, nooit honderd procent eerlijk, maar als je een verdrag tekent, dan is de kous af en moet je je daaraan houden.

Ik laat het over aan de experts om te kijken wie zich niet houdt aan de diverse verdragen uit de jaren negentig. Hint: deze keer hebben de Joden het níet gedaan.

Terug naar de verkiezingen, waar iedereen zich mee wil bemoeien, zodat niet alleen de Russen de blaam treft. Netanjahoe, die zichzelf graag afficheert als Mr. Security, is de laatste jaren minder succesvol en minder overtuigend. Hij ziet er moe uit, is een centralist die alles zelf wil doen – hij bekleedt nog steeds vijf ministerposten) en schijnt tot aan zijn nek in criminele onderzoeken te zitten, die variëren van omkoping, corruptie en misbruik van vertrouwen tot het verzamelen van idioot dure cadeaus. Zijn vrouw staat bekend als een zenuwlijder die vaak schreeuwt en haar gezicht verliest, terwijl hun oudste zoon bekend staat als hoerenloper, niksnut (hij is dertig en woont nog thuis) en haatverspreider via de sociale media.

We gaan het dus zien, op 10 april. Ik kan u niet zeggen hoeveel raketten er nog op ons zullen worden afgeschoten. Ik kan u niet zeggen over we over een uurtje oorlog hebben. Ik kan u niet zeggen wie gelijk heeft: Netanjahoe of Gantz. Ook kan ik niet voorspellen dat onze volgende regering al onze problemen gaat oplossen.

Maar wat ik zeker weet, is dat deze rommel onze eigen rommel is, dat het heus allemaal niet zo hard van stapel zal lopen en dat we hier zijn en nergens heen gaan. Want dit is ons huis, dit is ons land.

En u mag ook kiezen: bij welke groep hoort u? De groep die alles weet of die alles beter weet?

Delen |
jul 2019Bij hoog en laag
jun 2019Omgekeerde wereld
mei 2019Een kaart uit het verleden
apr 2019Kiezen
mrt 2019Gids voor de verwarde Israëlvolger
mrt 2019Nechama gaf een kus … aan mij en m’n zus
mrt 2019Niet uit hun naam
feb 2019Ik wil die naam terug
feb 2019Westerbork
jan 20196, 7
dec 2018Sapperdeflap – סאפרדפלאפ
nov 2018Dubbelganger
nov 2018Saba! Kijk mij eens!
nov 2018Antisemitisme? Prima toch?
okt 2018Veilig weer naar buiten
aug 2018Allemaal Israëli's
mei 2018Inpakken en wegwezen
mrt 2018Pesachfikkie met saba
mrt 2018Nee, nee en nog eens nee
mrt 2018Lente
feb 2018Wokkiewokkie
feb 2018Cadeautjes
dec 2017Get a life
dec 2017Ada
nov 2017Little criminals
nov 2017Sjalom chavera
nov 2017El Al
okt 2017Saba, water!
sep 2017UNEPTZO
sep 2017Bomba!
sep 2017Modern antisemitisme
aug 2017Bij de neus genomen
aug 2017Dubbele moraal
jun 2017Beschaamd
jun 2017De grote zorgen van Brave Burger S (BBS) – een waar gebeurd verhaal
mei 2017Chajaliem bodediem
apr 2017De nieuwe Jood
apr 2017Gematst
mrt 201775 jaar later, 79 namen
mrt 2017BN onder de BN'ers
mrt 2017Über alles
feb 2017Taxi Frankfurt
feb 2017Het lucifersdoosje
feb 20172 minuten, 37 seconden
feb 2017Bayt Cham
jan 2017Wraak is zoet
jan 2017Wij, het probleem
jul 201655432
jun 2016Piekiediekie
jun 2016Terreur
mei 2016Nee, saba!
mei 201647
mei 2016Am Jisraeel Chai
apr 2016Lone soldiers
apr 2016Opa, loop toch niet zo snel
mrt 2016Saba Balagan
mrt 2016Tekenles
feb 2016Dag speen!
feb 2016Dol fijn
feb 2016Stampen
jan 2016Heppikniegedaan
jan 2016Koekel met 350
jan 2016Vuurwerk
dec 2015Wintermarkt
dec 2015Feest der Feesten
nov 2015Ter informatie
nov 2015Steek je rijk (oftewel Steek van de week)
okt 2015Wat een spreker is die man
okt 2015Bezorgd
okt 2015Tot de volgende keer
sep 2015Op het terras
aug 2015Waar is Menachem?
aug 2015Dagje Dachau
aug 2015Voor de duidelijkheid
aug 2015Praatjes vullen geen straatjes
jul 2015Snurk
jul 2015Mijn mooie overhemd
jul 2015Geen probleem
jun 2015Sharien en de soldaten
jun 2015Ver-keuring
jun 2015Antisemitisme op Sicilië
mei 2015... aldus Mantsoer
mei 2015De smeichelaar
mei 2015Family Business
mei 2015De rotonde
apr 201567 jaar Israël
apr 2015Pesach-tsores
apr 2015Antisemieten
mrt 2015De Vrijmatzeballen – een duizenden jaren oud geheim gedeeltelijk ontrafeld
mrt 2015Eén li eretz acheret – ik heb geen ander land
feb 2015Het lek
feb 2015De bofkonten
feb 2015De verkleedpartij
jan 2015Terug naar de hel
jan 2015Je suis … wat …?
jan 2015Vader weet het beter
dec 2014De achterste rij in sjoel met Chanoeka …
dec 2014Gratis Krant
dec 2014De Karmelieten
nov 2014Samen. Leven.
nov 2014Wat een schandaal!
nov 2014Medor ledor
nov 2014De Makollet
okt 2014Dankbaar
okt 2014Justitie
okt 2014Ziekenfonds
okt 2014Een mitswe doen
okt 2014Vast wel
sep 2014Wij geloven in vrede
sep 2014Te gast
sep 2014Duitse worst
sep 2014Neumann
aug 2014Het verhaal van Chamdi en Maria
aug 2014Tsadok
aug 2014Inpakken en wegwezen
aug 2014Het tunnelongeluk
jul 2014Laat me niet lachen
jul 2014Absurd
jun 2014Omgekeerde wereld
jun 2014Deurtje open, deurtje dicht
jun 2014Technion
jun 2014Moederdag
mei 2014Spin
mei 2014Stom-Stom
mei 2014Israël en de wereldkaart
mei 2014En uw naam is?
mei 2014Kinderen van
apr 2014Het jaar erna
apr 2014Apoetaah!
mrt 2014Sprookje
mrt 2014Kleine boodschap
mrt 2014Grapjas
mrt 2014Traditie, traditie
feb 2014Echt Hollands
feb 2014Doen we meteen!
feb 2014De blinde wacht
feb 2014De mesjoggene hond
jan 2014Joodse Stamppot
jan 2014De kip en de hond
jan 2014Lachen met Arik
jan 2014Daarom!
jan 2014Woord van het jaar
dec 2013Een verhaal van twee steden
dec 2013Hier ben ik thuis
dec 2013Hesped voor mijn moeder
dec 2013Yunis en de kaarsjes
nov 2013Lo Janoem We Lo Jisjan
nov 2013Dag vriend
nov 2013Klikken of knippen
nov 2013En gij gelooft het
nov 2013Mijn collega
okt 2013Traditie
okt 2013Het antwoord op de vraag
okt 2013Briefje aan Driesje (en Gretteke)
sep 2013Negentig
sep 2013Im een ani li, mi li?
aug 2013Chag Sameach
aug 2013IJzeren koepels
aug 2013De hitte van juli-augustus
jul 2013Cadeautje
jul 2013Ramadan
jul 2013Mijn vriend Ahmed
jun 2013Kan jou wat schelen!
jun 2013De Dode Zee
jun 2013Nooduitgang
jun 2013De toekomst
mei 2013Anders nog iets?
mei 2013Vriendjespolitiek
mei 2013Kaaskoppen
mei 2013Lag B'Omer
apr 2013Ladies and gentlemen: we have him!
apr 2013Gekke Yuval
apr 201368 Jaar later
apr 2013Simon Caun, één van de zes miljoen
mrt 2013Oy – Bama ...
mrt 2013De vijfde zoon
mrt 2013Dit is het enige land
mrt 2013Het complot
mrt 2013Twitter
feb 2013Bij de beesten af
feb 2013Een boom van een vent
feb 2013Een nieuw parlement
feb 2013De show
jan 2013Rubik’s kubus
jan 2013De hoop van de toekomst
jan 2013Geluidsoverlast
jan 2013Jihad is een miljoen waard
dec 2012Aliyah
dec 2012Eén van de honderdtweeënveertig
dec 2012De gouden wc
nov 2012Verkeerd adres
nov 2012Mein Shtetl brennt
nov 2012Krachtpatser
nov 2012Amsterdam Klezmer Band
nov 2012Circus
okt 2012De agressor
okt 2012De Armeense Elvis
okt 2012Stoelendans
okt 2012De Italiaanse school
sep 2012Excuses aan Ban Ki Moon
sep 2012Licht uit, spot aan
aug 2012Alles is overleefbaar?
aug 2012Aardbeien
jul 2012Wij, burgers van Israël
jul 2012De maan die boven ons schijnt
jun 2012De Palestijnse ramp
jun 2012Vier vingers en een duim
jun 2012De drollenbrigade
jun 2012Geluk
jun 2012Club 504 viert zestig
mei 2012Verontschuldigingen
mei 2012Maakt u zich vooral niet druk
mei 2012Welke Roemeen?
mei 2012Gewetenloos
apr 2012Onafhankelijk
apr 2012'Meant to go, not to stop ...`
apr 2012Het verloren volk gevonden?
apr 2012De overbodige stoel
mrt 2012Sterke verhalen
mrt 2012Het is niet elke dag Poerim!
mrt 2012Het verhaal van Ruth
mrt 2012De geschiedenisles
mrt 2012Jiddisje Kop
feb 2012Gorilla
feb 2012Rochamma
feb 201290 Kilometer van Haifa
feb 2012Het wonderkind
jan 2012Goed dat er politie is
jan 2012Petje af
jan 2012Hoop van de toekomst
dec 2011Het licht van de Almachtige
dec 2011De laatsten
dec 2011En Anwar redt er vier
dec 2011Sje Hichianoe
nov 2011Praatjesmaker
nov 2011Achmed Ismail Chatib
nov 2011Geinponem
nov 2011De uitzondering op de regel
okt 2011Deis je
okt 2011En de zonen keerden terug naar hun grenzen
okt 2011De eerlijke dokter
okt 2011Dakwerk
sep 2011Beste wensen
sep 2011Gekke Shai
sep 2011En ze moedigt militaire dienst aan!
sep 2011Staatsgeheim
sep 2011Het is ook nooit goed
aug 2011Verkeerd verbonden
jul 2011Mary - Miriam
jul 2011Onverdoofd
jul 2011Gekke Achmed
jun 2011Lachen met de man van 9 miljard
jun 2011Het verhaal van Chamdi en Maria
jun 2011De laatste der Zitany's
jun 2011Sjeintje Boterkoek
mei 2011Het gespetter, niet de steak
mei 2011De wandelclub
mei 2011De geschiedenisles
mei 2011Je lacht je dood
apr 2011Sprakeloos
apr 2011Wat deze avond verschilde
apr 2011De Koffer
apr 2011Een klein symbool
apr 2011Licht uit, spot aan
mrt 2011De mesjoggene hond
mrt 2011Yunis
mrt 2011Dankzij de redders van mijn ouders
mrt 2011Soldate X