inloggen
×

Mijn Crescas

Inloggen met gebruikersnaam & wachtwoord






Zonder wachtwoord snel inloggen?

Columns

Weblogs disclaimer

Harry Polak

Harry Polak (1947), psycholoog, was tot zijn pensionering in 2012 kwaliteitsadviseur in de geestelijke gezondheidszorg. Als voorzitter van de dialoogcommissie van de Liberaal Joodse Gemeente Amsterdam was hij een belangrijke en graag geziene bruggenbouwer. In maart 2016 maakten Harry en zijn vrouw alija. Ze wonen nu in Herzliya, vlakbij twee van hun drie dochters, Israëlische schoonzonen en kleinkinderen.

vrijdag 19 juni 2020

De hoofdprijs is het niet geworden. Toch is het huis dat we – na bezichtiging van bijna dertig huizen in de tweede ronde in mei – hebben gevonden, best oké. De pluspunten zijn dat het in hartje Ra’anana staat in een rustige, loverrijke straat. Het is een gerenoveerd gebouw (TAMA 38). Geen recente renovatie, al een paar jaar geleden uitgevoerd. Niettemin nog steeds heel netjes. Dat is geen toeval, want er wordt door de beheerder scherp toegezien op het onderhoud en de manier waarop de bewoners omgaan met de hal, lift, gangen, vuilnisruimte en dergelijke. Ons appartement ziet er niet spiksplinternieuw uit, maar het is wel in goede staat. Vrij ruim, overal airco en automatische rolluiken om de zon buiten te houden, wat in de zomer hard nodig is. Helaas geen horren in de ramen tegen de muggen. Een niet al te groot balkon op het westen. Bergruimte op de begane grond en een overdekte parkeerplaats.

Na alle tegenvallers (huizen die niet voldeden aan onze verlangens, slechte contracten, vreemde eigenaars) gebeurde wat we al hadden voorzien. Op enig moment waren we met drie interessante huizen tegelijk bezig. Eén lag in Kfar Saba. Helemaal nieuw, helaas aan de krappe kant. Het uitzicht was heel fraai vanaf de zesde verdieping. Een zeer rustige en mooie straat met veel groen, vlakbij de lange winkelstraat dwars door het centrum. Het andere huis lag in Netanya, vlakbij de flat van onze oudste dochter, man en twee kinderen. Ook nieuw, al hadden er reeds huurders voor ons gewoond. Compleet voorzien van bijna alle keukenapparatuur, goed doordachte indeling van de ruimten. Luxe entree van een hoge torenflat. Ons appartement op de eerste verdieping had een prachtig uitzicht op zee, als je bereid was over de parkeerplaats heen te kijken. De huur viel best mee, de servicekosten waren daarentegen pittig. Dit huis bleek onverwacht nog een gegadigde te hebben en die pikte het voor onze neus weg. Voor onze makelaar én ons een volslagen verrassing. Het bleek dat de eigenaar langs andere weg net voor ons was benaderd door onze concurrenten. De makelaar had geen alleenrecht op het aanbieden van het huurhuis.


Huis in Netanya met zeezicht

We moesten oppassen dat we op tijd de knoop zouden doorhakken welk huis het zou worden om te voorkomen dat we op enig moment géén van de drie huizen zouden krijgen. Immers, als je te lang twijfelt, kan de eigenaar met de volgende kandidaat in zee gaan. Hoewel er gigantisch veel wordt gebouwd (Herzliya bijvoorbeeld wordt twee tot drie keer zo groot), is de woningnood in het midden van het land nog steeds nijpend.

De eigenaar van ons nieuwe appartement in Ra’anana bleek een ontzettend aardige, sociaal bewogen vrouw te zijn. We noemen haar Lea, wat niet haar echte naam is. Ze spreekt heel behoorlijk Engels en had direct vertrouwen in ons, zei ze. Toen we het op maandagmorgen zagen, zeiden we dat we het wilden, waarop ze ons nadrukkelijk vroeg of ze het zoeken naar huurders kon staken. Dat hebben we toen bevestigd, zij het dat alles pas definitief wordt na het zetten van de handtekeningen. Daarom zou het best moeilijk zijn geweest als we toch voor het andere, wat betere huis in Netanya hadden gekozen. Dat huis zagen we direct daarna op maandagmiddag. Zoals gezegd, ging dat na een spannende periode van een dag of twee aan onze neus voorbij, dus hoefden we Lea niet teleur te stellen. Dat dilemma bleef ons bespaard.

Het tekenen van dit contract was het andere uiterste van wat we tot nog toe al diverse malen hadden meegemaakt. Het was een keurige huurovereenkomst en alles was bespreekbaar. Met het grootste gemak veranderde Lea diverse passages conform onze wensen. We werden er bijna een beetje wantrouwig van, zo makkelijk ging het allemaal.

Het zetten van de handtekeningen gebeurde bij haar thuis. Een prachtig vrijstaand huis iets buiten Ra’anana. Met zwembad. Daar maakten we kennis met haar man. Die bleek eigenaar te zijn van een fabriek in Barkan, het industriegebied van Ariël. Dat ligt over de Groene Lijn, dus op bezet of betwist gebied. Beoogd Palestijns gebied noem ik het liever, er vanuit gaande dat het ooit nog eens komt tot een Palestijnse staat als de Palestijnen wakker worden uit hun droom dat Israël goedschiks of kwaadschiks zal verdwijnen. In de fabriek werken Arabieren (zo je wil: Palestijnen) uit Israël en Palestijnen afkomstig uit de gebieden waar Abbas en consorten de scepter zwaaien. Yosha (gefingeerde naam) vertelde ons dat die twee groepen grondig de pest aan elkaar hebben. Althans in zijn fabriek merkte hij dat tot zijn verbazing en schrik.


Advertentie van het huis in Ra'anana

Nu we definitief een huis hebben gevonden, kan het inpakken, waar we in januari al enigszins mee waren begonnen tijdens de eerste ronde van onze zoektocht naar een ander huis, met gezwinde spoed worden voortgezet. We zitten inmiddels op tachtig dozen en met al onze boeken zal het zal zeker het dubbele worden. Ook de administratieve rompslomp kan nu worden opgepakt: adreswijziging via het ministerie van Binnenlandse Zaken (dat ging heel soepel), gas, water en licht aanvragen (gedoe) en afsluiten in ons huidige huis (komt nog) net als internet- en tv-abonnement overzetten, huisverzekering omzetten en alles wat daar bij hoort. Instanties in Nederland op de hoogte te stellen, wat allemaal via internet kan en dat is dus een fluitje van een cent. Dat kan voor een groot deel ook in Israël, maar niet bij alles. Dan zit er niks anders op dan langs te gaan. Dat betekent dus een hernieuwde kennismaking met de Israëlische bureaucratie (volgende meer daarover). Deze keer in coronatijd.

Als we eind juni overgaan, begint daarna uiteraard de fase van uitpakken, boekenkasten en degelijke opbouwen en inrichten. Dat betekent dat ik even uit de lucht ben. Tot later!

   Deel dit bericht: Facebook  Facebook

Reacties

Louis Godschalk

zaterdag 20 juni 2020
Mazzel Tov. Ivonne & Louis Godschalk. Een adembenemende zoektocht!

Uw reactie:

vul de beveiligings-code in
aug 2020Tel Chai (תל חי)
jul 2020Huisnummering
jun 2020BINGO!
jun 2020Aangenaam is anders
mei 2020Opnieuw op huizenjacht
mei 2020De Franse en de Noorse wet
apr 2020Zeventig plus
apr 2020Israël in coronatijd
mrt 2020De Verenigde Lijst
mrt 2020Hoofddoek
feb 2020Nog vier maanden
feb 2020Nog steeds geen huis
jan 2020Nieuw huis?
jan 2020Met Raoul en Frans struikelend door het Joodse land
dec 2019Verkiezingen 3.0
dec 2019Verhuizen
nov 2019Thessaloniki
nov 2019Wasmachineleed
okt 2019Cultuurverschillen van klein tot groot
okt 2019Ontheemd
sep 2019Na de verkiezingen
sep 2019Jong geleerd
aug 2019ING-belevenissen
aug 2019Dimitri
aug 2019Chidoesj strijdt verder voor gelijke rechten
jul 2019Doorbraak voor non-orthodoxie via strijdkrachten
jun 2019Op vredespad – tegen beter weten in?
jun 2019Sjabbat is geen zondag
mei 2019Verkiezingsdebat: in Nederland wel, in Israël niet
mei 2019Hoogste tijd voor Gaza 4.0
mei 2019Erfgenamen
apr 2019Verkiezingen voor de 21ste Knesset
mrt 2019Vlinders
mrt 2019Habrigada hajehoediet (הבריגדה היהודית)
mrt 2019Brabants bont
feb 2019Einat Wilf
feb 2019Longontsteking
jan 2019De gan
jan 2019Nazareth
dec 2018Conserverende aanslag
nov 2018De 30ste november
nov 2018Stadsparken
nov 2018Bitoeach sioedi (ביתוח סיעודי)
okt 2018Lokale verkiezingen
okt 2018Herzliya - Amsterdam v.v.
sep 2018Laat de UNRWA opgaan in de UNHCR
sep 2018Bezeq is niet HOT
aug 2018Israël als natiestaat
aug 2018Aardbevingen
jul 2018Familiebezoek
jul 2018Nederlanders over de grens
jun 2018Op stap naar Spanje
jun 2018Films en nieuws kijken
jun 2018Nederlandse taalles in Israël
mei 2018De Giro d’Italia en nog wat
mei 2018Jom Ha Sjoa
apr 2018Dialoog
mrt 2018Het huurcontract
feb 2018Oelpan (Hebreeuws les) – de volgende klas en nog wat
jan 2018Winkelsluitingswet
dec 2017Witgoed
nov 2017Geoefende analfabeten
okt 2017Thuis
okt 2017Israël. Hoe kun je dáár nou gaan wonen?
sep 2017Op en neer naar Nederland
aug 2017Hollanders ‘in den vreemde’
jun 2017Israël op zijn smalst
mei 2017Staaroperatie in het Assutaziekenhuis
apr 2017Stemmen vanuit Israël
mrt 2017Een jaartje verder
jan 2017Oelpan
okt 2016Tweedehands of nieuw?
sep 2016Op zoek naar een auto
sep 2016Zachte landing
aug 2016Het verkorte rijexamen (mivchan hamara = conversietest)
aug 2016Dubbelleven
jul 2016Mea (100)
jul 2016Nola
jun 2016Cultuur
jun 2016Misrad Harishui (ministerie van Vergunningen)
mei 2016Antizionisme
mei 2016Geduld
mei 2016Zeg eens A(lef)
apr 2016Liften of niet?
apr 2016Een hele belasting
mrt 2016Alija