inloggen
×

Mijn Crescas

Inloggen met gebruikersnaam & wachtwoord






Zonder wachtwoord snel inloggen?

Columns

Weblogs disclaimer

Harry Polak

Harry Polak (1947), psycholoog, was tot zijn pensionering in 2012 kwaliteitsadviseur in de geestelijke gezondheidszorg. Als voorzitter van de dialoogcommissie van de Liberaal Joodse Gemeente Amsterdam was hij een belangrijke en graag geziene bruggenbouwer. In maart 2016 maakten Harry en zijn vrouw alija. Ze wonen nu in Herzliya, vlakbij twee van hun drie dochters, Israëlische schoonzonen en kleinkinderen.

vrijdag 31 juli 2020

Eind juni zijn we verhuisd. Nog niet alle dozen zijn uitgepakt en we zijn bezig met het ophangen van de litho’s en het aanbrengen van handdoekrekken aan de muren en dergelijke. Het huis is echter sinds de eerste twee weken van juli al vrij goed bewoonbaar.

Een van de administratieve klussen rond het verhuizen was het overzetten van de huisverzekering. Dat ging niet goed via internet, daarvoor moest worden gebeld. Dat kon in het Engels. De vorige keer, toen we vanuit Nederland aankwamen in Herzliya, deed ik het in het Hebreeuws. Toen begreep ik niet alle vragen en dat heeft ongetwijfeld gescheeld in de premie, omdat die onder meer afhangt van de (on)mogelijkheid om in te breken.

Ons nieuwe gebouw heeft beneden een centrale ingang met een cijfercode plus dat de voordeur van ons appartement op de derde verdieping inbraak- en brandveilig is, zoals het geval is bij veel huizen in Israël. Al onze kamers hebben elektrische rolluiken. Als je die neerlaat, kom je er niet – tenzij je heel grof geweld gebruikt. Al die veiligheidsvoorzieningen heb ik sterk benadrukt en de premie ging daardoor zowaar wat omlaag.

Ik heb er niet bij verteld dat op sjabbat één of meer van de bewoners een stukje karton in het slot van de centrale ingang stoppen, zodat je steeds naar binnen kan zonder de code te hoeven intoetsen. Als je dat wel zou doen, activeer je de elektrische deuropener en dat is voor religieuze Joden een doodzonde op sjabbat.

De lift heeft een sjabbatstand. Als je die inschakelt, gaat de lift non-stop omhoog en omlaag, waarbij telkens elke verdieping wordt aangedaan. Op die manier kan je toch met de lift op sjabbat, want je zit niet aan de knoppen en schakelt dus zelf geen elektriciteit in. Gelukkig wordt de lift op sjabbat niet gebruikt door de religieuze bewoners, want zo’n sjabbatstand scheelt ongetwijfeld in het elektriciteitsverbruik. Voor het milieu is het ook niet zo gunstig. Onze religieuze buren gaan dus met de trap. Waarschijnlijk wonen ze op de laagste verdiepingen, want op de wekelijkse rustdag naar de vierde of de vijfde klauteren, is best hard werken.

In Israël worden de gebouwen in de straten doorgaans los van elkaar gebouwd en niet aan elkaar, zoals in Nederland meestal in de steden gebeurt. Ieder gebouw een eigen straatnummer. Aan het straatnummer wordt het nummer van het appartement toegevoegd. Bijvoorbeeld: 2 /1, het huisnummer dat we in Herzliya hadden. Het lijkt op het systeem in Amsterdam, waar we op 61 III woonden.

Ons gebouw ligt aan de oneven zijde van de straat en heeft twee aparte ingangen. Als je vanaf de straat met je gezicht naar ons gebouw staat, wonen wij in het rijtje verdiepingen dat bereikbaar is via de linkeringang. Dat is de ingang die het dichtst bij de kop of het begin van de straat ligt, waar de straatnummering wordt gestart (de laagste nummers bevinden zich altijd het dichtst bij het centrum van de stad; de linkerkant van de straat heeft oneven nummers, de rechterkant even nummers). Het is niet onlogisch dat onze ingang daarom de aanduiding א (A) heeft. De andere ingang heeft dus B (ב). Het staat nergens op de gevel. We hebben het gezien in het huurcontract en op de rekening van de onroerendgoedbelasting (arnona op z’n Hebreeuws).

Het gekke is dat in het naburige gebouw de linkeringang ב heeft en de andere, het verst van de kop gelegen ingang, א. Bij dat gebouw staat het ook nog eens duidelijk op de gevel.

Helemaal onlogisch is de aanduiding van de buren niet. Hebreeuws lees en schrijf je immers van rechts naar links.

Aan de overkant, de rechterkant met de even nummers, zijn alle gebouwen met twee ingangen consequent zo aangegeven dat de A (א) zich rechts bevindt en de B (ב) links. Het klopt helemaal met de Hebreeuwse schrijf- en leeswijze en het komt ook nog eens overeen met de logica dat bij de nummering de A voor de B komt, net zoals bijvoorbeeld 17 voor 18 komt.

Het is niet dat ik me er druk om maak. Allerminst, maar het viel me gewoon op toen ik nadat we net waren verhuisd door de straat liep. Toch is het niet onbelangrijk, want bij het verzekeren van het huis is het wel prettig dat je exact het juiste adres opgeeft. En verder heeft het ontbreken van letters bij de twee ingangen van ons gebouw onder andere tot gevolg gehad dat de pizzabezorger iets kwam afleveren bij ons (17 /6), terwijl we niks hadden besteld en het voor de buren van de andere ingang was. Ook zij wonen op 17 /6. In hun verzekeringscontract zal ongetwijfeld staan op 17ב דירה(appartement) 6. Althans dat hoop ik dan maar voor hen.

   Deel dit bericht: Facebook  Facebook

Reacties

Louis Godscchalk

vrijdag 31 juli 2020
Lees met interesse wat je schrijft. Wij hebben een verzekeringsagent - die Engels spreekt - en die de polis in het Engels afgeeft. Als je t.z.t. interesse hebt mail je maar. Sjabbat Sjalom. Louis Godschalk

Harry Polak

zondag 2 augustus 2020
Alsnog sjavoea tov. Dank voor de tip. Mogelijk iets voor de toekomst.

Harry Polak

zondag 2 augustus 2020
De laatste zin moet natuurlijk zijn: 17 ב en dan דירה 6 (appartement). Was te moeilijk voor het tekstprogramma.

Uw reactie:

vul de beveiligings-code in
jul 2020Huisnummering
jun 2020BINGO!
jun 2020Aangenaam is anders
mei 2020Opnieuw op huizenjacht
mei 2020De Franse en de Noorse wet
apr 2020Zeventig plus
apr 2020Israël in coronatijd
mrt 2020De Verenigde Lijst
mrt 2020Hoofddoek
feb 2020Nog vier maanden
feb 2020Nog steeds geen huis
jan 2020Nieuw huis?
jan 2020Met Raoul en Frans struikelend door het Joodse land
dec 2019Verkiezingen 3.0
dec 2019Verhuizen
nov 2019Thessaloniki
nov 2019Wasmachineleed
okt 2019Cultuurverschillen van klein tot groot
okt 2019Ontheemd
sep 2019Na de verkiezingen
sep 2019Jong geleerd
aug 2019ING-belevenissen
aug 2019Dimitri
aug 2019Chidoesj strijdt verder voor gelijke rechten
jul 2019Doorbraak voor non-orthodoxie via strijdkrachten
jun 2019Op vredespad – tegen beter weten in?
jun 2019Sjabbat is geen zondag
mei 2019Verkiezingsdebat: in Nederland wel, in Israël niet
mei 2019Hoogste tijd voor Gaza 4.0
mei 2019Erfgenamen
apr 2019Verkiezingen voor de 21ste Knesset
mrt 2019Vlinders
mrt 2019Habrigada hajehoediet (הבריגדה היהודית)
mrt 2019Brabants bont
feb 2019Einat Wilf
feb 2019Longontsteking
jan 2019De gan
jan 2019Nazareth
dec 2018Conserverende aanslag
nov 2018De 30ste november
nov 2018Stadsparken
nov 2018Bitoeach sioedi (ביתוח סיעודי)
okt 2018Lokale verkiezingen
okt 2018Herzliya - Amsterdam v.v.
sep 2018Laat de UNRWA opgaan in de UNHCR
sep 2018Bezeq is niet HOT
aug 2018Israël als natiestaat
aug 2018Aardbevingen
jul 2018Familiebezoek
jul 2018Nederlanders over de grens
jun 2018Op stap naar Spanje
jun 2018Films en nieuws kijken
jun 2018Nederlandse taalles in Israël
mei 2018De Giro d’Italia en nog wat
mei 2018Jom Ha Sjoa
apr 2018Dialoog
mrt 2018Het huurcontract
feb 2018Oelpan (Hebreeuws les) – de volgende klas en nog wat
jan 2018Winkelsluitingswet
dec 2017Witgoed
nov 2017Geoefende analfabeten
okt 2017Thuis
okt 2017Israël. Hoe kun je dáár nou gaan wonen?
sep 2017Op en neer naar Nederland
aug 2017Hollanders ‘in den vreemde’
jun 2017Israël op zijn smalst
mei 2017Staaroperatie in het Assutaziekenhuis
apr 2017Stemmen vanuit Israël
mrt 2017Een jaartje verder
jan 2017Oelpan
okt 2016Tweedehands of nieuw?
sep 2016Op zoek naar een auto
sep 2016Zachte landing
aug 2016Het verkorte rijexamen (mivchan hamara = conversietest)
aug 2016Dubbelleven
jul 2016Mea (100)
jul 2016Nola
jun 2016Cultuur
jun 2016Misrad Harishui (ministerie van Vergunningen)
mei 2016Antizionisme
mei 2016Geduld
mei 2016Zeg eens A(lef)
apr 2016Liften of niet?
apr 2016Een hele belasting
mrt 2016Alija