inloggen
×

Mijn Crescas

Inloggen met gebruikersnaam & wachtwoord






Zonder wachtwoord snel inloggen?

Columns

Weblogs disclaimer

Harry Polak

Harry Polak (1947), psycholoog, was tot zijn pensionering in 2012 kwaliteitsadviseur in de geestelijke gezondheidszorg. Als voorzitter van de dialoogcommissie van de Liberaal Joodse Gemeente Amsterdam was hij een belangrijke en graag geziene bruggenbouwer. In maart 2016 maakten Harry en zijn vrouw alija. Ze wonen nu in Herzliya, vlakbij twee van hun drie dochters, Israëlische schoonzonen en kleinkinderen.

vrijdag 8 november 2019

Toen we in maart 2016 uit Nederland vertrokken, besloten we al het witgoed achter te laten en in Israël nieuwe spullen aan te schaffen. De Nederlandse koelkast zou hier hoe dan ook niet voldoen, want die was veel te klein. Een droger leek ons niet echt nodig en aan wasmachines geen gebrek hier.

De LG koelkast die we kochten, is tweemaal zo groot. Het vriesdeel heeft wat minder inhoud dan de aparte vriezer die we bezaten. We gingen er van uit dat de kwaliteit van het witgoed hier vergelijkbaar zou zijn met de West-Europese standaard. Mooi niet. Onze vorige wasmachine deed het iets meer dan een jaar. In een eerdere column heb ik uitgebreid uit de doeken gedaan hoe onze Bosch ratelend aan zijn einde kwam, nét nadat het garantiejaar was verlopen. In Israël krijg je op de meeste apparaten slechts één jaar garantie. Anders dan in de EU waar twee jaar gebruikelijk is.

Daarna hebben we een AEG gekocht. Weer bij een internetleverancier, zij het een andere. Opnieuw een Pools fabricaat, zo bleek na installatie. En dat blijkt toch echt een recept te zijn voor slechte kwaliteit (of hebben we toevallig pech?). Dat doen we de volgende keer anders. Deze AEG deed het nog geen twee jaar. Het apparaat begon op een ochtend vlak voor Jom Kipoer (Grote Verzoendag), toen we rustig zaten te ontbijten en het ding al aan het werk hadden gezet, opeens een geweldig kabaal te maken. Ik rende naar het rommelhok (machsan, zeggen ze hier), waar dat ding tot dan toe naar tevredenheid had staan draaien, om te constateren dat ie halverwege het hok was gekomen na blijkbaar enig gestuiter over de vloer vergezeld van een hoop gebons. Gelukkig sloeg hij af, zodat ik het apparaat niet hoefde te temmen alsof het om een wild dier ging. Dat was me vast niet goed afgegaan, ik ben geen toreador.

Wijs geworden na onze eerste aanschaf namen we voor de in Polen gemaakte AEG extra garantie. We betaalden 600 sjekel (ongeveer 150 euro) en kregen daarvoor maar liefst vier jaar extra garantie, bovenop het eerste garantiejaar. Er kwam zelfs nog een half jaar extra bij als aanbieding.

Het garantiebewijs had ik keurig bewaard en daarop stond een telefoonnummer. Toen ik belde, kreeg ik een lijstje met doorkiesnummers te horen. Niet helemaal verstaanbaar voor mij, dus gokte ik maar wat. Mis. Na vriendelijk doorverbonden te zijn, kreeg ik een meneer aan de lijn die Engels sprak. Vanwege de Joodse feestdagen kon hij niet direct een monteur sturen. Het werd pas een week later, mede omdat ze de zondag voor Soekot (Loofhuttenfeest) al gesloten waren. Meestal zijn bedrijven dan een hálve dag open, zoals op vrijdag, de dag voorafgaand aan sjabbat. Die begint vrijdagavond als de zon ondergaat, dus stopt men meestal tussen één tot twee uur ’s middags.

Op donderdag verscheen de monteur netjes op tijd. Zijn komst werd voorafgegaan door een geautomatiseerde telefonische mededeling dat hij in aantocht was. Die moet je bevestigen, anders wordt verondersteld dat je er ondanks de afspraak niet bent. Misschien dat ze voor alle zekerheid nog bellen als je niet bevestigt.

De nog jonge, magere en kleine monteur sprak geen woord Engels. In mijn beste Hebreeuws legde ik uit dat de machine veel lawaai was gaan maken en dat ie ermee ophield na enig gebonk en gedans. Tegenwoordig zijn wasmachines voorzien van allerlei elektronica, zodat de monteur op zoek ging naar een elektronische foutmelding. Die had ie snel te pakken door in hoog tempo op allerlei knopjes te drukken. Ik was uiteraard nieuwsgierig naar de code. Die liet hij even zien. Te snel voor mijn begrip. Ik had vooraf al volop gezocht naar foutcodes van AEG-wasmachines, doch de code die hij toonde, had ik niet op internet ontdekt. Hij vertelde van alles, waar ik bijna niets van begreep. Ik hoorde iets over een motor (manoa) en ook kwam het werkwoord bellen (lehitkasjeer) voorbij. Maar zouden zij míj bellen of moest ik hén bellen? Voordat we het wisten was de monteur verdwenen, ons achterlatend met een soort van open eind. De motor? Vanwege de dansende machine dacht ik eerder aan een kapotte schokbreker of zoiets.

Toen ik na een uurtje contact opnam met het servicenummer, meldde het bandje dat ze potdicht waren. Het bedrijf is niet alleen een héle dag voor een feestdag dicht, ze sluiten ook al halverwege de dag op de werkdagen van feesten, zoals Soekot en Pesach, die zeven dagen duren. Dus niet alleen de eerste en de zevende dag van een feest vrij, ook tussendoor op halve kracht. Dat komt vrij veel voor, daarom waren we niet eens verbaasd.

Na het weekend probeerden we maar weer eens te bellen. Dat was een oefening in doorzettingsvermogen en geduld. Het duurde gauw ruim een kwartier per keer voordat het léék of er werd opgenomen, alleen werd de lijn dan direct verbroken. Nadat we na enige malen bellen en afgebroken worden eindelijk iemand te pakken hadden, bleek dat die alleen Hebreeuws sprak. Ze zou er een Engels sprekende collega bijhalen en die kwam niet, ontdekten we na weer een kwartier. Toen we erin slaagden opnieuw iemand aan de lijn te krijgen, heb ik het maar in het Hebreeuws geprobeerd. Dat lukte eigenlijk heel aardig. Het ging inderdaad om de motor en die zou worden vervangen. We zouden dezelfde dag of uiterlijk de volgende dag worden gebeld.

Een uur later kwam het telefoontje. Natuurlijk werden we uitgerekend gebeld op het moment dat we in de auto zaten op weg naar onze kleinkinderen om op te passen. Handsfree bellen is gelukkig geen probleem in onze auto. Het was een bandje met een datumvoorstel en het verzoek om te bevestigen of te annuleren. We hebben maar bevestigd, hoewel het allemaal zó snel ging dat we niet konden checken of we wel konden op het genoemde tijdstip. Terwijl mijn vrouw naar de gan (crèche) was om onze kleinzoon op te halen, verscheen er een bericht op mijn telefoon met de datum die was genoemd. Er zat een link bij en ik kreeg de keus tussen bevestigen, annuleren of veranderen. De keus was niet moeilijk: opnieuw bevestigd, omdat we inmiddels hadden ontdekt dat we konden op de zondag dat ze zouden komen.

Het was dezelfde monteur. Hij had een nieuwe motor bij zich. Helaas, Murphy’s Law had inmiddels zijn intrede gedaan. De elektrische aansluiting van de motor paste niet bij onze machine. De monteur beloofde dat hij zou aandringen op spoed voor de volgende afspraak. De volgende dag kwam er weer een automatische telefoonafspraak binnen. Helaas pas een afspraak over enkele dagen, niks spoed, plus dat we dan echt niet konden. Gebeld voor een éérdere afspraak en dat lukte zowaar. Al moest ik daarvoor een andere afspraak verschuiven.

De monteur zou ergens tussen 8 en 13 uur komen op vrijdagochtend. Hij kwam rond 11. Het was een andere monteur. Hij droeg een baseballpet achterstevoren, kuste de mezoeza (deurkokertje met religieuze tekst erin) en gaf me een hand bij binnenkomst. Meestal geven ze geen hand en de mezoeza kussen gebeurt ook niet snel door bezorgers van een apparaat of monteurs. Ook hij sprak geen Engels. Hij was een totaal ander figuur dan de vorige. Erg ongeduldig, hij zat flink te foeteren over het apparaat en maakte nogal wat kabaal met het gereedschap bij zijn werkzaamheden (achteraf bleek nog dat er een schroefje van een afdekplaat was verdwenen). Op een gegeven moment begon hij te bellen met een collega, want hij kwam er duidelijk niet uit. Hij vroeg ons vervolgens zowaar om een föhn om iets op te warmen binnenin de machine. We kregen steeds meer het idee dat hij er de brui aan zou geven. Inderdaad, even later kapte hij ermee en gaf aan dat er een senior-monteur aan te pas moest komen. We hebben nog snel onze schoonzoon in Netanja gebeld om hem te laten praten met de niet succesvolle monteur en hij bevestigde wat ik al ongeveer had begrepen.

Dat wordt dus een nieuwe afspraak. De vierde. Helaas waren ze al vertrokken toen onze schoonzoon voor ons belde. De wasmachine laat ons nu al maand in de steek. Het servicebedrijf schiet ook niet op, wat mede komt door alle Joodse feestdagen aan het eind van de zomer. Gelukkig kunnen we onze wasjes draaien bij onze dochters. Ach, het is eigenlijk peanuts. Het geeft ongemak en duurt lang, wat irritant is. Doch er zijn veel ergere dingen.

   Deel dit bericht: Facebook  Facebook

Reacties

Zvi Markuszower

vrijdag 8 november 2019
Advies: koop nooit witgoed bij een internet leverancier.
Wel ondergoed, maar nooit artikelen waar je service voor wilt hebben!

Harry Polak

vrijdag 8 november 2019
Kan zijn dat we de volgende keer naar een winkel gaan. Anderzijds, de afwasmachine hebben we op internet gekocht. De Bosch is in Duitsland gefabriceerd en doet het nog braaf. De koelkast is ook via internet binnengekomen. Over de LG hebben we niks te klagen. Je kan overige Duits fabrikaat op internet aanschaffen. Die zijn wat duurder.

Eva van Sonderen

zondag 10 november 2019
Wat een ellende verhaal, al zijn er erger dingen. Ik heb gelukkig hier een Indesit wasmachine kunnen overnemen van iemand die deze met haar aliya nieuw had meegenomen toen ik die overnam was hij drie jaar oud. Inmiddels heb ik hem 23 jaar. Ongeveer een jaar geleden ging hij raar kreunen en piepen en deed het niet meer. Een mij aangeraden monteur opgebeld, die sprak inderdaad geen woord engels, maar heeft hem opengemaakt en iets aan gedaan, waarna hij het weer deed. Hij legde in gebroken engels uit dat er een steen in zat. Een steen?! Ik vroeg me af hoe er een steen door de kleine gaatjes van de trommel konden komen. Hij bleek kalkaanslag te bedoelen (kennelijk ook eved.) Gaf mij een bepaald merk spul op, waarmee ik een oude lap moest bevochtigen en de rest in de machine gieten en dan laten draaien, zonder was uiteraard. Met een briefje van hem langs allerlei technische winkels, die dat niet hadden, en tenslotte een ander merk van deze kalkontharder gekocht en gebruikt. 32-jarige wasmachine doet het weer prima. Maar ik prop de machine dan ook nooit te vol, nooit vloeibaar wasmiddel (dat geeft op den duur een slijmerige laag op alle rubber onderdelen), giet azijn bij het waspoeder en droog het rubber van de deur na iedere wasbeurt. Wat ook scheelt: dit is nog een wasautomaat zonder te veel electronica. Nooit bij een internetwinkel kopen lijkt me een goede raad.

Harry Polak

maandag 11 november 2019
Prijs je gelukkig met de 23 jaar oude Indesit! En dat terwijl dit merk in Nederland niet eens zo goed stond aangeschreven. Bij ons zit de machine altijd vrij vol, maar nooit boven het maximale gewicht. Azijn doen we er ook altijd bij. We gebruiken meestal vloeibaar wasmiddel. Internetwinkels zijn naar mijn ervaring niet per se slechter dan gewone winkels.

Harry Polak

maandag 11 november 2019
Nou, het wasmachineverhaal maakt wel wat los. Morgen komen ze onze kapotte machine weghalen om die te repareren in de werkplaats ("laboratorium", zeiden ze). Na vier bezoeken en drie monteurs lijkt dat de enige oplossing. We krijgen tijdelijk een andere wasmachine ter vervanging. Daar heb ik sterk op aangedrongen en daar waren ze wel gevoelig voor. Ik ben benieuwd! Alle vier of vijf telefoongesprekken gingen in het Engels.

Harry polak

dinsdag 12 november 2019
Nou, electronicspro uit Modi’in liet ons in de steek vandaag ondanks de afspraak. Ze kwamen niet opdagen en ook geen bericht zelfs. Vanwege de veiligheid, was het verweer, toen we belden met de vraag waar ze bleven. Nogal onzinnig, want we wonen niet rond Gaza of in Tel Aviv. Met zo’n mentaliteit kom je niet ver. Een hele slechte beurt! Komt dit nog goed?

Uw reactie:

vul de beveiligings-code in
jun 2020BINGO!
jun 2020Aangenaam is anders
mei 2020Opnieuw op huizenjacht
mei 2020De Franse en de Noorse wet
apr 2020Zeventig plus
apr 2020Israël in coronatijd
mrt 2020De Verenigde Lijst
mrt 2020Hoofddoek
feb 2020Nog vier maanden
feb 2020Nog steeds geen huis
jan 2020Nieuw huis?
jan 2020Met Raoul en Frans struikelend door het Joodse land
dec 2019Verkiezingen 3.0
dec 2019Verhuizen
nov 2019Thessaloniki
nov 2019Wasmachineleed
okt 2019Cultuurverschillen van klein tot groot
okt 2019Ontheemd
sep 2019Na de verkiezingen
sep 2019Jong geleerd
aug 2019ING-belevenissen
aug 2019Dimitri
aug 2019Chidoesj strijdt verder voor gelijke rechten
jul 2019Doorbraak voor non-orthodoxie via strijdkrachten
jun 2019Op vredespad – tegen beter weten in?
jun 2019Sjabbat is geen zondag
mei 2019Verkiezingsdebat: in Nederland wel, in Israël niet
mei 2019Hoogste tijd voor Gaza 4.0
mei 2019Erfgenamen
apr 2019Verkiezingen voor de 21ste Knesset
mrt 2019Vlinders
mrt 2019Habrigada hajehoediet (הבריגדה היהודית)
mrt 2019Brabants bont
feb 2019Einat Wilf
feb 2019Longontsteking
jan 2019De gan
jan 2019Nazareth
dec 2018Conserverende aanslag
nov 2018De 30ste november
nov 2018Stadsparken
nov 2018Bitoeach sioedi (ביתוח סיעודי)
okt 2018Lokale verkiezingen
okt 2018Herzliya - Amsterdam v.v.
sep 2018Laat de UNRWA opgaan in de UNHCR
sep 2018Bezeq is niet HOT
aug 2018Israël als natiestaat
aug 2018Aardbevingen
jul 2018Familiebezoek
jul 2018Nederlanders over de grens
jun 2018Op stap naar Spanje
jun 2018Films en nieuws kijken
jun 2018Nederlandse taalles in Israël
mei 2018De Giro d’Italia en nog wat
mei 2018Jom Ha Sjoa
apr 2018Dialoog
mrt 2018Het huurcontract
feb 2018Oelpan (Hebreeuws les) – de volgende klas en nog wat
jan 2018Winkelsluitingswet
dec 2017Witgoed
nov 2017Geoefende analfabeten
okt 2017Thuis
okt 2017Israël. Hoe kun je dáár nou gaan wonen?
sep 2017Op en neer naar Nederland
aug 2017Hollanders ‘in den vreemde’
jun 2017Israël op zijn smalst
mei 2017Staaroperatie in het Assutaziekenhuis
apr 2017Stemmen vanuit Israël
mrt 2017Een jaartje verder
jan 2017Oelpan
okt 2016Tweedehands of nieuw?
sep 2016Op zoek naar een auto
sep 2016Zachte landing
aug 2016Het verkorte rijexamen (mivchan hamara = conversietest)
aug 2016Dubbelleven
jul 2016Mea (100)
jul 2016Nola
jun 2016Cultuur
jun 2016Misrad Harishui (ministerie van Vergunningen)
mei 2016Antizionisme
mei 2016Geduld
mei 2016Zeg eens A(lef)
apr 2016Liften of niet?
apr 2016Een hele belasting
mrt 2016Alija