inloggen
×

Mijn Crescas

Inloggen met gebruikersnaam & wachtwoord






Zonder wachtwoord snel inloggen?

Columns

Weblogs disclaimer

Renée Citroen

Renée Citroen (1948) was werkzaam als journalist/redacteur van onder andere: Wordt Vervolgd (Amnesty International), Blanes, NIW, Benjamin, JonagBulletin en Chidushim (Beit Ha'Chidush). Als 'opvolgster van Henriëtte Boas' schrijft ze regelmatig ingezonden brieven in NRC Handelsblad. Renée Citroen is oud-bestuurslid van Beit Ha'Chidush en mede-auteur van de Sidur Ha'Chidush en de Nieuwe Hagada.

vrijdag 25 augustus 2017

Ik zie een witte Amerikaan op het journaal die keiharde antisemitische taal uitslaat. Dat heb ik nog nooit eerder zo gehoord, live op tv. In Nederland waren er een paar jaar geleden mensen die in het Arabisch antisemitische uitlatingen deden, maar die kon ik niet rechtstreeks verstaan. Jason Kessler wel.

Dat komt hard aan. Het is ook bedreigend om nazivlaggen met hakenkruisen live op tv te zien. Dat gebeurt hier ook niet. Wat ben ik blij dat ik in een land leef waar dit soort dingen verboden zijn. Het bestaat heus wel, daar maak ik me geen illusies over, maar het wordt niet getolereerd. Voor de meesten van ons gaat de vrijheid van meningsuiting niet zó ver. Wat een verschil is dat, merk ik nu. Ik ben geschokt en merk dat ik me in een hoekje wil verstoppen, weg van deze Amerikanen, die de geschiedenis herhalen van de jaren '30 in Duitsland.

Amerika, het land waarvan je dacht dat je dáár naar toe kon gaan als het in Europa te gevaarlijk werd. Ik heb vrienden die hun Amerikaanse paspoort maar niet opzeggen, want je weet maar nooit …

Amerika, het land waar Joden altijd zo open en easy going waren, waar ze hun jodendom vanzelfsprekend beleefden zonder de zwaarte die er hier vaak is. “Er zit een oceaan tussen ons en de Sjoa”, zei Helen Epstein, die ik ooit interviewde. Zij is de schrijfster van The Children of the Holocaust, het eerste boek over de problemen van de naoorlogse generatie. Ik merkte het ook aan de Amerikaanse Joden die ik hier ontmoette bij Beit Ha'Chidush en van wie ik hun gemakkelijke manier van omgaan met elkaar en het jodendom probeerde over te nemen. Zo wilde ik ook wel Joods zijn.

Is dat nu veranderd? Nee, maar de Amerikaanse Joden zijn wel geschrokken; het gebeurt nu openlijk in hun eigen land. Sommigen zijn al bezig met hun vertrek, anderen zijn al vertrokken, schrijft de Huffington Post.

Ik denk dat het voor hen extra schrikken is, omdat ze het niet gewend zijn, dat openlijke antisemitisme. Wat zou ik zelf doen? Ik zou proberen nuchter te blijven en te relativeren, dat doe ik hier ook. Toch blijft er altijd een schaduw van twijfel: zijn we niet te laat, gebeurt het misschien morgen ook hier? Het is goed alert te blijven, dus doe ik dat maar.
Andere Amerikaanse Joden zijn strijdlustig en laten van zich horen.

Er zit nog steeds een oceaan tussen ons en de VS, maar nu zijn wij het die hén moeten steunen.

Delen |

Uw reactie:

vul de beveiligings-code in
okt 2018De zionisten
sep 2018Kijken in de orthodoxe ziel
sep 2018Chesed we-emet
aug 2018Evelien
aug 2018De pijn van het er niet bij horen
jul 2018Nog een Rebbe
jun 2018Het gebeurde wéér
jun 2018Ze lieten me huilend achter
jun 2018Een grijs wereldbeeld
mei 2018Van de Baal Shem Tov tot Susannah Heschel
mei 2018Een reis naar onszelf
apr 2018Waarheid
apr 2018Monument
mrt 2018De beste Pesach ooit
mrt 2018Lijden of genieten
mrt 2018Identiteit, Volendam of de wereld
mrt 2018Zwart/wit of grijs?
feb 2018Carlebach, wat te doen?
jan 2018Besnijdenis 2
jan 2018Een straatnaam
jan 2018Jodendom nu
dec 2017Medemenselijkheid
dec 2017Universele verklaring
nov 2017Dilemma's
nov 2017“Op de achtergrond sluimert het”
okt 2017Raar nieuws
okt 2017JMW toen en nu
okt 2017De brug
sep 2017Tesjoewa
sep 2017Het is altijd erger dan je dacht
sep 2017Westerbork, of all places
aug 2017De schaduw van twijfel
aug 2017Troost en rust
aug 2017Je verzint het niet
jul 2017Een seider voor de vierde juli
jun 2017Psalm 23
jun 2017Besnijden of niet?
mei 2017Geduld en empathie
mei 2017“De kinderen van de vermoorden”?
mei 2017Verbazing en afgunst
apr 2017Culturele toe-eigening
apr 2017Behulpzaam overlappen
apr 2017Tzafun – Wat verborgen is
mrt 2017Morandi
mrt 2017Juffrouw Boas
mrt 2017De flat
mrt 2017Besnijdenis
feb 2017Poerim toen en nu
feb 2017Daar gáán we weer
feb 2017Inburgeren
jan 2017Atheïsme
jan 2017Waarheid
jan 2017Flauw
dec 2016Familieruzie
dec 2016Roofkunst
dec 2016VaderJoden again
nov 2016Sjoelbezoek
nov 2016De mag/moet-cultuur
okt 2016Joodse identiteit – Geen woorden maar daden
okt 2016Vergeven
sep 2016Losers
sep 2016Afscheid
sep 2016Welkom bij de club
sep 2016Sterke vrouwen
aug 2016Terug naar vroeger?
aug 2016Schoonfamilie
aug 2016Antisemitisme 2.0
jun 2016De toon
jun 2016Psalm 81
mei 2016Joods begraven
mei 2016Antisemiet of niet?
mei 2016Vergeven?
apr 2016Altijd weer Pesach
apr 2016Pestjochies
mrt 2016De Vreemdeling
mrt 2016Behoudend
feb 2016Familie als Hotel California?
jan 2016Zondebok
dec 2015Wie is er bang voor Spinoza?
nov 2015Om toch
okt 2015Stilte in Joods Nederland