inloggen
×

Mijn Crescas

Inloggen met gebruikersnaam & wachtwoord






Zonder wachtwoord snel inloggen?

Columns

Weblogs disclaimer

Renée Citroen

Renée Citroen (1948) was werkzaam als journalist/redacteur van onder andere: Wordt Vervolgd (Amnesty International), Blanes, NIW, Benjamin, JonagBulletin en Chidushim (Beit Ha'Chidush). Als 'opvolgster van Henriëtte Boas' schrijft ze regelmatig ingezonden brieven in NRC Handelsblad. Renée Citroen is oud-bestuurslid van Beit Ha'Chidush en mede-auteur van de Sidur Ha'Chidush en de Nieuwe Hagada.

vrijdag 13 mei 2016

Daar is er weer eentje: Abou Jahjah. Ik voeg hem toe aan mijn lijst van namen met een rood kruis erachter. Van Agt staat er natuurlijk op en good (nou ja) old Gretta. Le Pen en nog een paar, zoals de mevrouw die IS een zionistisch complot noemde. En toen kwamen er weer een stel langs, Ken Livingstone en Ilja Leonard Pfeijffer, het is haast niet bij te houden.
Ik noem ze antisemiet, maar het rare is: ze noemen zichzelf nooit zo. Ze wringen zich in bochten om zich zo onduidelijk mogelijk uit te drukken, maar je weet: risjes. Hoe? Nee, geen overgevoeligheid, zoals je dat altijd wordt verweten als je protesteert. Gewoon: gevoeligheid en bittere ervaring.

Ze zijn laf, want ze komen er nooit voor uit: ja, ik ben antisemiet. Anti-zionist is het hoogste dat ze durven zeggen, want antisemiet is 'minder grijpbaar' zegt Abou Jahjah zelf. Hè? Dan ben je toch juist grijpbaar?

Vreemd. Zijn ze er dan niet trots op? Dat zegt toch iedereen tegenwoordig: Kijk mij, ik zeg lekker wat ik denk. Maar ze zeggen nooit iets waardoor ze echt strafbaar zijn (behalve Le Pen dan). Waarom nou niet? Dan zouden ze toch mooi martelaar zijn van het vrije woord: ik ben antisemiet en dat mag niet.

Dat laffe insinueren is misschien ook slimmer (van de antisemiet uit gezien dan), je strooit een langzaam werkend gif rond. Eenmaal uitgezaaid, krijg je het niet meer in bedwang, net als de veren die een roddelaar moest uitstrooien van zijn rebbe. Die komen ook nooit meer terug in de zak.

In het jodendom kennen we de kracht van woorden, ze scheppen de wereld, maar ze kunnen ook kwetsen en doden. Zelfs Hugo Brandt Corstius, lees ik in het boek van zijn zoon Jelle, As in tas, was aangeslagen toen Theo van Gogh, zijn tegenstander en mede-polemist, vermoord werd. Hij, de woordkunstenaar, die zelf niet te kwetsen was, zag toen hoe gevaarlijk woorden kunnen zijn.

Wat erger is, zijn de insinuaties. Iemand pedofiel noemen is duidelijk, maar bijvoorbeeld een stel Joodse schrijvers 'auteurs' noemen, zoals Abou Jahjah doet, geeft ruimte om een heleboel te insinueren. Het suggereert dat ze geen echte schrijvers zijn en gooit ze op één hoop als Joden. Zo maak je onschuldige mensen verdacht. En dan kun je ontkennen dat je dat bedoeld hebt, als je kritiek krijgt. Of je zegt gewoon dat het een grap was, als je Leon de Winter op een schofterige manier hebt beledigd. En je kunt de ander ook nog eens lekker beschuldigen, van moslimhaat, gebrek aan humor en zo. Ben jij weer het zielige slachtoffer.

En dat zou allemaal nog niet zo erg zijn als het niet echt gevaarlijk zou zijn. Uitsluiting, onderdrukking en uiteindelijk vernietiging komen nooit ineens, maar gaan geleidelijk, zoals we net weer in de Hagada konden lezen en onze (groot)ouders uit eigen ervaring kennen.
Daarom maak ik mij zorgen en heb ik soms het gevoel dat het weer de jaren '30 zijn, al gaat alles nooit precies hetzelfde.

Ik begrijp nu wel beter waarom in die jaren zoveel Joden niet meteen vertrokken naar een relatief veilig land. Ik wil ook niet weg uit mijn huis, mijn dorp, en mijn familie en vrienden achterlaten. Maar laten we alert blijven en protesteren tegen alles wat geen antisemitisme heet, maar het wel is. Ook al worden we weggezet als overgevoelig, en volgens Pfeijffer als 'fanatieke zionisten en radicale holocaustheugers'. Maar fanatiek in opstand komen tegen het tot zondebok voor alle kwaad maken van Israël, en de Holocaust niet uit het nationale geheugen laten verdwijnen, is hard nodig. Anders krijgen de antisemieten toch hun zin.

Delen |

Reacties

R.Boot

vrijdag 13 mei 2016
Van harte mee eens.Ik kan zoveel landen opnoemen die onder hun eigen bevolking en dat van anderen hun gang kunnen blijven gaan met moorden(Turkije is een goed voorbeeld)maar Israël kan nooit iets goed doen. Want zelfs dan schreeuwen de antisemieten moord en brand. Martin Luther King heeft eens gezegd:
"Iemand die tegen Israël is is een antisemiet".

Freda Cohen Rapoport

vrijdag 13 mei 2016
Mooie verwijzing naar de veren die een roddelaar moest uitstrooien van zijn rebbe. Je hebt helemaal gelijk en ben trots op je.

Uw reactie:

vul de beveiligings-code in
okt 2018De zionisten
sep 2018Kijken in de orthodoxe ziel
sep 2018Chesed we-emet
aug 2018Evelien
aug 2018De pijn van het er niet bij horen
jul 2018Nog een Rebbe
jun 2018Het gebeurde wéér
jun 2018Ze lieten me huilend achter
jun 2018Een grijs wereldbeeld
mei 2018Van de Baal Shem Tov tot Susannah Heschel
mei 2018Een reis naar onszelf
apr 2018Waarheid
apr 2018Monument
mrt 2018De beste Pesach ooit
mrt 2018Lijden of genieten
mrt 2018Identiteit, Volendam of de wereld
mrt 2018Zwart/wit of grijs?
feb 2018Carlebach, wat te doen?
jan 2018Besnijdenis 2
jan 2018Een straatnaam
jan 2018Jodendom nu
dec 2017Medemenselijkheid
dec 2017Universele verklaring
nov 2017Dilemma's
nov 2017“Op de achtergrond sluimert het”
okt 2017Raar nieuws
okt 2017JMW toen en nu
okt 2017De brug
sep 2017Tesjoewa
sep 2017Het is altijd erger dan je dacht
sep 2017Westerbork, of all places
aug 2017De schaduw van twijfel
aug 2017Troost en rust
aug 2017Je verzint het niet
jul 2017Een seider voor de vierde juli
jun 2017Psalm 23
jun 2017Besnijden of niet?
mei 2017Geduld en empathie
mei 2017“De kinderen van de vermoorden”?
mei 2017Verbazing en afgunst
apr 2017Culturele toe-eigening
apr 2017Behulpzaam overlappen
apr 2017Tzafun – Wat verborgen is
mrt 2017Morandi
mrt 2017Juffrouw Boas
mrt 2017De flat
mrt 2017Besnijdenis
feb 2017Poerim toen en nu
feb 2017Daar gáán we weer
feb 2017Inburgeren
jan 2017Atheïsme
jan 2017Waarheid
jan 2017Flauw
dec 2016Familieruzie
dec 2016Roofkunst
dec 2016VaderJoden again
nov 2016Sjoelbezoek
nov 2016De mag/moet-cultuur
okt 2016Joodse identiteit – Geen woorden maar daden
okt 2016Vergeven
sep 2016Losers
sep 2016Afscheid
sep 2016Welkom bij de club
sep 2016Sterke vrouwen
aug 2016Terug naar vroeger?
aug 2016Schoonfamilie
aug 2016Antisemitisme 2.0
jun 2016De toon
jun 2016Psalm 81
mei 2016Joods begraven
mei 2016Antisemiet of niet?
mei 2016Vergeven?
apr 2016Altijd weer Pesach
apr 2016Pestjochies
mrt 2016De Vreemdeling
mrt 2016Behoudend
feb 2016Familie als Hotel California?
jan 2016Zondebok
dec 2015Wie is er bang voor Spinoza?
nov 2015Om toch
okt 2015Stilte in Joods Nederland