inloggen
×

Mijn Crescas

Inloggen met gebruikersnaam & wachtwoord






Zonder wachtwoord snel inloggen?

Columns

Weblogs disclaimer

Eva van Sonderen

Eva van Sonderen (1948) studeerde Engels aan het Nutsseminarium en sociologie/sociale geschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam. Daarnaast verdiepte ze zich in Jungiaanse psychologie en later in het werken aan dromen in droomgroepen (o.l.v.Robert Bosmak). Ze ging aan de slag als vertaalster en free-lance journaliste, publiceerde her en der verhalen en artikelen, o.a. in De Gids, De Groene Amsterdammer en Bres. Eva werkte mee aan het boek 'Israel: een blanco cheque?' (Amphora/Van Gennep 1983). Van 1985 tot 1988 maakte ze deel uit van de vrouwengroep De Nieuwe Wilden in de Poëzie, o.l.v.Elly de Waard. Vanaf 1990 was ze correspondente voor het NIW in Israël. Een aantal jaren heeft ze bijdragen geschreven voor Levend Joods Geloof en het Jonag Bulletin. In 2016 is ze opgehouden met haar werk als sociaal rapporteur in het kader van de WUV. Zo heeft ze nu volop tijd voor andere interesse gebieden, zoals theorie en practijk van traumaverwerking in dromen;alternatieve geneeswijzen, zoals Emotional Freedom Technique (‘Tapping’), Johrei,( Japans) en de door de Nederlandse Mireille Mettes onwikkelde MIR-zelfhelings methode.

vrijdag 23 juni 2017

Er is onlangs enige ophef ontstaan over een rapport van VN-rapporteur Dubravka Simonovic aangaande het veronderstelde verband tussen huiselijk geweld van Palestijnse mannen tegen hun vrouwen, en de Israëlische bezetting van de Westelijke Jordaanoever. Ofwel, kort door de bocht: “het is Israëls schuld als Palestijnse mannen hun vrouwen mishandelen”.

Namens UN Watch vroeg Hillel Neuer hoe de rapporteur aan haar gegevens was gekomen, want dat stond nergens in het rapport, er werden geen cijfers genoemd, er was geen vergelijking met de situatie van vrouwen in andere Arabische landen zoals Libanon, Jordanië, Egypte of de Sinaï. Bovendien werd er geen woord gewijd aan islamitische predikers die op de Palestijnse televisie komen uitleggen hoe men zijn vrouw kan slaan: “niet zo dat ze er lelijk van wordt of dat de politie er bij moet komen”.

Natuurlijk zal geweld tegen vrouwen (en kinderen niet te vergeten) toenemen naarmate een samenleving erger onder druk staat door oorlogen, aanslagen, armoede en werkloosheid. Dat geldt voor Palestijnse vrouwen en dat geldt voor Israëlische vrouwen. In Israël zijn ook meer meldingen van huiselijk geweld in tijden van oorlog of terreuraanslagen. Zoals in het oude feministische liedje: “In Holland staat een huis. En in dat huis daar woont een man. En die man die slaat zijn vrouw. En die vrouw die slaat het kind. En het kind dat knijpt de poes. En de poes die vreet de muis, in Holland staat een huis”. Maar in de Arabische samenleving ligt de eerste oorzaak toch in een bijzonder patriarchale samenleving, waar mannen het hoofd van de grootfamilie vormen en vrouwen een ondergeschikte positie innemen.

In Haaretz stond 21 juni jongstleden een artikel speciaal over Arabische vrouwen in Israël die er toe worden overgehaald of gedwongen met geestelijk gehandicapte mannen te trouwen. Het gaat meestal om vrouwen uit arme gezinnen, met weinig opleiding, die eind twintig, begin dertig nog niet getrouwd zijn en bang zijn over te schieten. In een maandblad uitgegeven door het ministerie van Arbeid staat voor het eerst een onderzoek waarbij twaalf Arabische vrouwen zijn geïnterviewd over het hoe en waarom van zo’n huwelijk. Driekwart van hen was zich niet bewust van de handicap van hun aanstaande, die ze een of twee keer hadden gezien, onder het wakend oog van de familie. Zes van de twaalf vrouwen zeiden dat er druk op hen was uitgeoefend om toe te stemmen in het huwelijk. De meeste vrouwen zeiden ja omdat ze graag echtgenotes en moeders wilden worden en wilden ontsnappen aan de lage status die ze als ‘oude vrijsters’ hadden. Economisch en sociaal gingen ze er op vooruit en het huwelijk was de enige manier om sex te hebben en kinderen te krijgen Ze voelden wel dat er “iets vreemds” was aan hun toekomstige echtgenoot, maar ze begrepen zijn conditie toch niet echt. Een meerderheid van de vrouwen zei dat hun broers zich actief bemoeiden met hun uithuwelijking.

Toch blijken deze gearrangeerde huwelijken niet altijd ongelukkig te zijn. Ook al zijn de vrouwen eerst teleurgesteld, sommigen van hen ontdekken later dat ze meer zelfstandigheid en macht hebben dan andere Arabische vrouwen. Ze zijn in feite hoofd van het gezin, niet afhankelijk van een man die bepaalt wat ze wel en niet kunnen doen. Meestal is de familie van de bruidegom welvarender dan die van de bruid, dus de vrouw is financieel beter af en beheert het gezinsbudget. Ze beslist zelf waar ze het geld aan uitgeeft. Wel heeft ze de zorg voor een geestelijk gehandicapte man, maar zijn familie is haar dankbaar en springt meestal wel bij met hulp. De 35-jarige Yasmin zegt: “Ik behandel hem alsof hij een van mijn twee kleintjes is. Ik heb dus drie kinderen. Dat vind ik niet erg. Al mijn vriendinnen zouden graag zo vrij zijn als ik, zonder dat hun man en zijn familie bepalen wat zij wel en niet kunnen doen.” Ze voegt er aan toe dat ze van haar man houdt, hij is een goed mens en tegenwoordig ziet ze in dat hij een geschenk is dat Allah haar heeft gestuurd.

Natuurlijk loopt het niet altijd zo goed af. De afgelopen maand werd een jonge vrouw uit het bedoeïenenstadje Lakiya in de Negev-woestijn vermoord door drie mannelijke familieleden. Hanan al-Bahiri was getrouwd met een gehandicapte man. Een van haar ooms had het huwelijk gearrangeerd en de bruidsprijs betaald. Nadat ze op haar verzoek was gescheiden van haar man, voegde haar oom haar toe “dat ze maar thuis bij haar moeder moest blijven rotten en haar mond moest houden”. Zou ze dat niet doen, ging ze de straat op, dan wist ze wat er zou gebeuren. Omdat de bruisschat moest worden terugbetaald aan de oom was Hanan toch van plan te gaan werken. Op een avond werd ze op weg naar huis ontvoerd en later vermoord. De politie heeft de daders weten te vinden, hun motief was de angst dat Hanan de familie in opspraak zou brengen doordat ze ging werken en misschien zou gaan daten met andere mannen. Eerwraak dus. Hanans moeder vertelt dat het gezin, sinds zij naar de politie ging om aangifte te doen van de verdwijning van haar dochter, bedreigingen ontvangt. Haar andere kinderen durven niet maar naar school te gaan.


De vrouwen uit het onderzoek komen uit Arabische dorpen in het noorden van Israël. Hanan al-Bahiri kwam uit Lakiya in de Negev. Geen van hen van de Westelijke Jordaanoever of de Gazastrook.

Delen |

Uw reactie:

vul de beveiligings-code in
aug 2019Tisja beAv 2019 – “God on Trial”
aug 2019Ervaringen uit de diaspora
jun 2019Nechama Rivlin 1945-2019
mei 2019Bosbranden
mei 2019Songfestival
mei 2019Na de wapenstilstand
apr 2019Dovemansoren
mrt 2019Een ongewoon verhaal
mrt 2019Poerim in beeld
mrt 2019Stress hanteren en trauma’s kwijtraken
mrt 2019Lente in Amsterdam, winter in Jeruzalem
feb 2019Berichten uit de diaspora
jan 2019Overdenkingen na het overlijden van Amos Oz
dec 2018Een bezoek aan Tekoa
nov 2018Da'at Elyon
nov 2018Chaja Polak: ‘De man die geen hekel had aan Joden’
okt 2018Gesprek met Marceline Loridan-Ivens (2003)
sep 2018Ari Fuld z.l. – een sympathieke rechts-radicale settler
sep 2018Rosh Hasjana, goed en slecht nieuws
aug 2018Wel of niet (koosjer) vlees eten
jul 2018Tisja beAv – The joy of our heart has ceased, our dancing has turned into mourning
jul 2018In memoriam – Claude Lanzmann
jun 2018Pluralisme in Jeruzalem en Tel Aviv
mei 2018Pressurecooker Gaza ontploft
mei 2018Onnodige tragedie
apr 2018Israëls zeventigste verjaardag
apr 2018Lange, hete zomer
mrt 2018Een toevallig gevonden boek
mrt 2018Terugblik op Poerim
feb 2018Noodkreet
jan 2018Deportatie en verzet
jan 2018Doodstraf
dec 2017Rust en rumoer
nov 2017Meeliften op het dagboek van Anne Frank
okt 2017Noach, de zondvloed en (seksueel) geweld
okt 2017Vreugde van het water scheppen
okt 2017Een dinsdag in Jeruzalem
sep 2017New age, alt-right en antisemitisme
aug 2017De totale zonsverduistering
jul 2017De Kotel en de wet op bekering
jun 2017Geweld tegen Arabische vrouwen
mei 2017De zakenman en het fotomodel op bezoek in Jeruzalem
mei 2017Jom Hasjoa in Israël
apr 2017De maaltijd van de Moshiach
apr 2017Demonstreren in Jeruzalem
mrt 2017Weapons of the Spirit
mrt 2017Ana B’choach
feb 2017Emoties en de brit mila
jan 2017Een nieuwe koning in Egypte die Jozef niet had gekend
jan 2017Aanslag in Armon Hanatziv
jan 2017De rechtsstaat Israël
dec 2016Ellende en onheil
dec 2016Portefeuille
nov 2016Bosbranden
nov 2016Amerikaanse verkiezingen
okt 2016Sjana tova – van traditioneel tot vernieuwend
sep 2016Afscheid bij Crescas
sep 2016Prayer for the Soul and the Holy City
sep 2016Bariloche
aug 2016Gideon Levy
aug 2016Zomergasten en groene papegaaien
jul 2016Traditie en moderne ontwikkelingen
jun 2016In memoriam: Alegria
mei 2016Donkere wolken boven Zion?
mei 2016René Kahn – Tikoen Olam met behulp van psychofarmaca
apr 2016Overdenking bij de dood van Wim Brands
mrt 2016Denkflarden bij het samenstellen van sjlachmones
mrt 2016Stervensbegeleiding in Jeruzalem II – het French Hospice
mrt 2016Stervensbegeleiding in Jeruzalem
feb 2016Uitzichtloosheid in Gaza
feb 2016Separate but equal is not equal. Hebben vrouwen gewonnen, of de religieuze stromingen?
jan 2016Aanslagen op de Westoever
jan 2016Van Dis
dec 2015Het verschillende gebruik van messen
dec 2015Chanoeka 2015
nov 2015De oorlog van Gog en Magog
nov 2015Herdenking van de moord op Rabin
okt 2015Een bi-nationale staat voor twee volkeren
okt 2015De terreur van de lange messen
sep 2015Is er nog één Joods volk?
aug 2015Profetie
aug 2015Toch nog lichtpuntjes
jul 2015Tisja beAv 2015
jul 2015Een spook waart door Jeruzalem ...
jul 2015Tegengestelde verhalen - wat is waarheid
jun 2015Stedenband
jun 2015Licht en donker in Jeruzalem
mei 2015Catch the Jew! (Vang de Jood)
mei 2015Beth Mozes
apr 2015Tunnel of Hope
mrt 2015Angst en trauma hebben de verkiezingen gewonnen
mrt 2015Poeriem en Iran
feb 2015Nederlandse Joden, hier of daar
feb 2015Ibrahim Abu El-Hawa
jan 2015Verschillen in perceptie na de aanslagen in Parijs
jan 2015Journaal van te verwachten sneeuwstorm
jan 2015Het jaar 2014
dec 2014Chanoeka tussen Rechovot en Jeruzalem
dec 2014Welkom terug
nov 2014Door de Arabische sjoek
nov 2014Olijven plukken (2)
okt 2014Olijven plukken met Rabbis for Human Rights
okt 2014De goede oude tijd
okt 2014Onder de helm
sep 2014Rosj Hasjana 2014
sep 2014Berlijn en Jeruzalem
aug 2014Overwinning
aug 2014Staakt-het-vuren
jul 2014Oorlog en de as van de Rode Koe
jul 2014In Israël gebeurt in drie weken meer dan in Nederland in een jaar
jun 2014Hopen op het beste, het ergste vrezen - vervolg
jun 2014Hopen op het beste, het ergste vrezen
jun 2014Sjawoe’ot en de éénstaat oplossing
mei 2014Naar Tekoa
mei 2014Het Achterhuis voor tieners verklaard
mei 2014Anne Frank met luxe verwen-arrangement
apr 2014Jeruzalems begin en einde van Pesach
apr 2014Is er hoop na Kerry?
apr 2014De Holyland affaire
mrt 2014Nu al: pre-Pesachkoorts
mrt 2014Botsende klimaatzones en botsende belangen
feb 2014Diaspora-nieuws
feb 2014Ziekenfonds
jan 2014Landau over Sharon
jan 2014Afrikaanse asielzoekers in Tel Aviv
dec 2013Pre-Kersjt in Jeruzalem
dec 2013Een geurkaarsje voor Mandela
dec 2013Amos Oz, Chanoeka en Friedländer
nov 2013De Hollandsche Schouwburg. Theater, Deportatieplaats, Plek van Herinnering
nov 2013Filipijnen
nov 2013Bethlehem, de film
okt 2013Aviva Zornberg over de akeda
okt 2013De Kabbala van rabbijn Ashlag
sep 2013Wie verdient er nu de Nobelprijs?
aug 2013Scheermes en scheerkwast bij de hand houden
aug 2013Een relatief rustig eiland
aug 2013Gasmasker
jul 2013Tisja Be'Av
jul 2013Dertigste Jeruzalem Filmfestival
jul 2013Tel Aviv, stad van tegenstellingen
jun 2013Hitte
jun 2013Rosj Chodesj Tammoez
jun 2013'De vijand'
mei 2013Een echte seculiere sjabbatsfeer
mei 2013Onderduiken in de apenrots
apr 2013In dienst gaan
apr 2013Zon en zingeving in Israël
mrt 2013Kitniyot
mrt 2013Chamsin
mrt 2013Rabbi Menachem Froman, van Goesj Emoeniem tot Jerusalem Peacemaker
mrt 2013Conflict bereikt tuinhekje
feb 2013David Hartman - zichrono livracha
jan 2013The day after
jan 2013Ontregeld
jan 2013Lemaleh et hachalal
dec 2012Chanoeka in Nachlaot
nov 2012Oorlog met Gaza (2)
nov 2012Oorlog met Gaza
nov 2012New York
okt 2012Noach, de Zondvloed en zonne-energie
okt 2012Op de Machane Yehuda
sep 2012High Times – thuiskweek in Israël