inloggen
×

Mijn Crescas

Inloggen met gebruikersnaam & wachtwoord






Zonder wachtwoord snel inloggen?

Columns

Weblogs disclaimer

Eva van Sonderen

Eva van Sonderen (1948) studeerde Engels aan het Nutsseminarium en sociologie/sociale geschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam. Daarnaast verdiepte ze zich in Jungiaanse psychologie en later in het werken aan dromen in droomgroepen (o.l.v.Robert Bosmak). Ze ging aan de slag als vertaalster en free-lance journaliste, publiceerde her en der verhalen en artikelen, o.a. in De Gids, De Groene Amsterdammer en Bres. Eva werkte mee aan het boek 'Israel: een blanco cheque?' (Amphora/Van Gennep 1983). Van 1985 tot 1988 maakte ze deel uit van de vrouwengroep De Nieuwe Wilden in de Poëzie, o.l.v.Elly de Waard. Vanaf 1990 was ze correspondente voor het NIW in Israël. Een aantal jaren heeft ze bijdragen geschreven voor Levend Joods Geloof en het Jonag Bulletin. In 2016 is ze opgehouden met haar werk als sociaal rapporteur in het kader van de WUV. Zo heeft ze nu volop tijd voor andere interesse gebieden, zoals theorie en practijk van traumaverwerking in dromen;alternatieve geneeswijzen, zoals Emotional Freedom Technique (‘Tapping’), Johrei,( Japans) en de door de Nederlandse Mireille Mettes onwikkelde MIR-zelfhelings methode.

vrijdag 4 mei 2018

Afgelopen week is er zoveel gebeurd in en rondom Israël dat ik er wel drie verschillende columns aan had kunnen wijden. (Ik schrijf dit op 30 april, heb net gelezen dat de Israëlische luchtmacht de afgelopen nacht een Iraans/Syrische basis heeft gebombardeerd, waar Iraanse surface-to-surface raketten lagen opgeslagen, basis plat en achttien doden.) Iran heeft al eerder laten weten wraak te zullen nemen na Israëlische aanvallen. Sommige mensen verwachten in mei een oorlog met Iran. Boker tov, Israel!

Waar mijn omgeving en ik meer mee bezig waren, is de tragedie die totaal niet had mogen gebeuren, de dood van tien Israëlische jongeren die in het kader van hun mechina (voorbereidingsjaar voor het leger) op tijoel (excursie) waren in de woestijn van Judea. Iedereen hier weet dat je, wanneer er storm- en regenwaarschuwingen zijn, niet moet gaan trekken door de wadi’s van de woestijn. Enorme watermassa’s kunnen opeens, uit het niets, als een donderende stroom door zo’n droge rivierbedding denderen en alles op hun pad meesleuren.

Donderdag 26 april had het al heftig geonweerd, gestortregend en gehageld. Toen ik uit het raam keek, was het pad langs het huis verdwenen, in plaats daarvan stroomde er een vuilbruine beek die met watervallen uitkwam in de straat. Verder waagde ik me niet, want mijn ‘waterdichte’ laarzen waren al lek gestoten. De volgende dag bleken in verschillende steden straten, kelders of laaggelegen huizen overstroomd te zijn. De Jaffastraat in Jeruzalem was veranderd in een woeste rivier (YouTube) die cafétafels, stoelen en supermarktkarretjes meesleurde en in Risjon leZion kwam het water met bakken door het dak van een modern winkelcentrum. Twee Palestijnse jongeren, een bedoeïen en een schapenhoedster, waren slachtoffer geworden van een onverwachte stormvloedgolf in het zuiden.

Ook voor vrijdag was noodweer voorspeld: onweer, stormwind en stortregen. Dat de leiding van de goed bekend staande Bnei Zion militaire academie een groep van 25 jongeren toch op een dagtochtje door de woestijn van Judea liet gaan, is verbijsterend. Er was ook geen toestemming gevraagd aan de politie of aan andere autoriteiten. Tien jongeren van deze groep, onder wie negen meisjes, werden in een wadi meegesleurd door een plotselinge metershoge stroom van water, modder en enorme steenbrokken; waarschijnlijk waren zij op slag dood. De meeste jongens liepen op een iets hoger gelegen stuk of konden tegen de wand van het ravijn naar boven klimmen. De enige jongen die omkwam, Tzur Alfi, had verscheidene vrienden geholpen via zijn schouders naar boven te klimmen tot de vloed ook hem meesleurde. Een van de meest tragische details was een app-berichtje van een van de meisjes, dat ze een dag tevoren aan vriendinnen had gestuurd: “Ik kan me niet voorstellen dat we echt in zulk weer op excursie gaan. Het is toch te gek om naar een plek te gaan waar vloedgolven zijn, dat is het tarten van het lot. We gaan dood – ik meen het serieus”, schreef ze. Toch is ze meegegaan. Je moet de collectieve druk van zo’n groep niet onderschatten, zeker als de leiding hen geruststelt: “Het gaat pas om drie uur stortregenen en wij zijn daar om één uur.” Alsof de krachten van de natuur tot op de minuut te voorspellen zijn.

Iedereen in mijn omgeving was er de volgende dag mee bezig – van de tien slachtoffers waren er twee afkomstig uit Jeruzalem, Yael Sadan z.l. en Ma’ayan Barchum z.l., en sommige kennisen van mij hadden een van hen goed gekend, of hun eigen zoon had een mechina-jaar op de Bnei Zion academie doorlopen. Vrijdag 27 april werden zeven van de slachtoffers al begraven, op zondag volgden de drie overige teraardebestellingen. Er waren honderden mensen bij de begrafenissen aanwezig. Het is een nationale tragedie die iedereen tezamen brengt. De shock en de rouw zijn vermengd met woede, want deze ramp was totaal niet nodig geweest; er was gewaarschuwd voor barre weersomstandigheden! Een van de vrouwelijke stafleden van Bnei Zion – haar vader werkt in het reddingswezen – had zijn boodschap om de tijoel uit te stellen zelfs doorgegeven aan de leiding. Maar in dit soort (pre-)militaire instellingen wordt naar de woorden van een vrouw kennelijk minder geluisterd dan naar een ‘gever’. Het hoofd van Bnei Zion en de gids die de groep begeleidde, zijn inmiddels in hechtenis genomen. De aanklacht luidt: dood door schuld wegens verregaande nalatigheid.

Ik hoop dat er nu werkelijk een discussie komt over de Ihiyeh beseder-mentaliteit, de houding van overmoed, zelfs arrogantie, die maakt dat Israëli’s graag de hand lichten met voorschriften. Die anarchistische houding kan vruchtbaar zijn als het gaat om doorbraken op creatief of technologisch terrein, maar niet als het gaat om veiligheid. Het is ook een macho-houding, zeker in de militaire sfeer, zo van: wij kunnen alles, ook het onmogelijke, let’s go! De stem van vrouwen, die over het algemeen wat voorzichtiger zijn, telt dan niet mee.

Delen |

Uw reactie:

vul de beveiligings-code in
aug 2019Tisja beAv 2019 – “God on Trial”
aug 2019Ervaringen uit de diaspora
jun 2019Nechama Rivlin 1945-2019
mei 2019Bosbranden
mei 2019Songfestival
mei 2019Na de wapenstilstand
apr 2019Dovemansoren
mrt 2019Een ongewoon verhaal
mrt 2019Poerim in beeld
mrt 2019Stress hanteren en trauma’s kwijtraken
mrt 2019Lente in Amsterdam, winter in Jeruzalem
feb 2019Berichten uit de diaspora
jan 2019Overdenkingen na het overlijden van Amos Oz
dec 2018Een bezoek aan Tekoa
nov 2018Da'at Elyon
nov 2018Chaja Polak: ‘De man die geen hekel had aan Joden’
okt 2018Gesprek met Marceline Loridan-Ivens (2003)
sep 2018Ari Fuld z.l. – een sympathieke rechts-radicale settler
sep 2018Rosh Hasjana, goed en slecht nieuws
aug 2018Wel of niet (koosjer) vlees eten
jul 2018Tisja beAv – The joy of our heart has ceased, our dancing has turned into mourning
jul 2018In memoriam – Claude Lanzmann
jun 2018Pluralisme in Jeruzalem en Tel Aviv
mei 2018Pressurecooker Gaza ontploft
mei 2018Onnodige tragedie
apr 2018Israëls zeventigste verjaardag
apr 2018Lange, hete zomer
mrt 2018Een toevallig gevonden boek
mrt 2018Terugblik op Poerim
feb 2018Noodkreet
jan 2018Deportatie en verzet
jan 2018Doodstraf
dec 2017Rust en rumoer
nov 2017Meeliften op het dagboek van Anne Frank
okt 2017Noach, de zondvloed en (seksueel) geweld
okt 2017Vreugde van het water scheppen
okt 2017Een dinsdag in Jeruzalem
sep 2017New age, alt-right en antisemitisme
aug 2017De totale zonsverduistering
jul 2017De Kotel en de wet op bekering
jun 2017Geweld tegen Arabische vrouwen
mei 2017De zakenman en het fotomodel op bezoek in Jeruzalem
mei 2017Jom Hasjoa in Israël
apr 2017De maaltijd van de Moshiach
apr 2017Demonstreren in Jeruzalem
mrt 2017Weapons of the Spirit
mrt 2017Ana B’choach
feb 2017Emoties en de brit mila
jan 2017Een nieuwe koning in Egypte die Jozef niet had gekend
jan 2017Aanslag in Armon Hanatziv
jan 2017De rechtsstaat Israël
dec 2016Ellende en onheil
dec 2016Portefeuille
nov 2016Bosbranden
nov 2016Amerikaanse verkiezingen
okt 2016Sjana tova – van traditioneel tot vernieuwend
sep 2016Afscheid bij Crescas
sep 2016Prayer for the Soul and the Holy City
sep 2016Bariloche
aug 2016Gideon Levy
aug 2016Zomergasten en groene papegaaien
jul 2016Traditie en moderne ontwikkelingen
jun 2016In memoriam: Alegria
mei 2016Donkere wolken boven Zion?
mei 2016René Kahn – Tikoen Olam met behulp van psychofarmaca
apr 2016Overdenking bij de dood van Wim Brands
mrt 2016Denkflarden bij het samenstellen van sjlachmones
mrt 2016Stervensbegeleiding in Jeruzalem II – het French Hospice
mrt 2016Stervensbegeleiding in Jeruzalem
feb 2016Uitzichtloosheid in Gaza
feb 2016Separate but equal is not equal. Hebben vrouwen gewonnen, of de religieuze stromingen?
jan 2016Aanslagen op de Westoever
jan 2016Van Dis
dec 2015Het verschillende gebruik van messen
dec 2015Chanoeka 2015
nov 2015De oorlog van Gog en Magog
nov 2015Herdenking van de moord op Rabin
okt 2015Een bi-nationale staat voor twee volkeren
okt 2015De terreur van de lange messen
sep 2015Is er nog één Joods volk?
aug 2015Profetie
aug 2015Toch nog lichtpuntjes
jul 2015Tisja beAv 2015
jul 2015Een spook waart door Jeruzalem ...
jul 2015Tegengestelde verhalen - wat is waarheid
jun 2015Stedenband
jun 2015Licht en donker in Jeruzalem
mei 2015Catch the Jew! (Vang de Jood)
mei 2015Beth Mozes
apr 2015Tunnel of Hope
mrt 2015Angst en trauma hebben de verkiezingen gewonnen
mrt 2015Poeriem en Iran
feb 2015Nederlandse Joden, hier of daar
feb 2015Ibrahim Abu El-Hawa
jan 2015Verschillen in perceptie na de aanslagen in Parijs
jan 2015Journaal van te verwachten sneeuwstorm
jan 2015Het jaar 2014
dec 2014Chanoeka tussen Rechovot en Jeruzalem
dec 2014Welkom terug
nov 2014Door de Arabische sjoek
nov 2014Olijven plukken (2)
okt 2014Olijven plukken met Rabbis for Human Rights
okt 2014De goede oude tijd
okt 2014Onder de helm
sep 2014Rosj Hasjana 2014
sep 2014Berlijn en Jeruzalem
aug 2014Overwinning
aug 2014Staakt-het-vuren
jul 2014Oorlog en de as van de Rode Koe
jul 2014In Israël gebeurt in drie weken meer dan in Nederland in een jaar
jun 2014Hopen op het beste, het ergste vrezen - vervolg
jun 2014Hopen op het beste, het ergste vrezen
jun 2014Sjawoe’ot en de éénstaat oplossing
mei 2014Naar Tekoa
mei 2014Het Achterhuis voor tieners verklaard
mei 2014Anne Frank met luxe verwen-arrangement
apr 2014Jeruzalems begin en einde van Pesach
apr 2014Is er hoop na Kerry?
apr 2014De Holyland affaire
mrt 2014Nu al: pre-Pesachkoorts
mrt 2014Botsende klimaatzones en botsende belangen
feb 2014Diaspora-nieuws
feb 2014Ziekenfonds
jan 2014Landau over Sharon
jan 2014Afrikaanse asielzoekers in Tel Aviv
dec 2013Pre-Kersjt in Jeruzalem
dec 2013Een geurkaarsje voor Mandela
dec 2013Amos Oz, Chanoeka en Friedländer
nov 2013De Hollandsche Schouwburg. Theater, Deportatieplaats, Plek van Herinnering
nov 2013Filipijnen
nov 2013Bethlehem, de film
okt 2013Aviva Zornberg over de akeda
okt 2013De Kabbala van rabbijn Ashlag
sep 2013Wie verdient er nu de Nobelprijs?
aug 2013Scheermes en scheerkwast bij de hand houden
aug 2013Een relatief rustig eiland
aug 2013Gasmasker
jul 2013Tisja Be'Av
jul 2013Dertigste Jeruzalem Filmfestival
jul 2013Tel Aviv, stad van tegenstellingen
jun 2013Hitte
jun 2013Rosj Chodesj Tammoez
jun 2013'De vijand'
mei 2013Een echte seculiere sjabbatsfeer
mei 2013Onderduiken in de apenrots
apr 2013In dienst gaan
apr 2013Zon en zingeving in Israël
mrt 2013Kitniyot
mrt 2013Chamsin
mrt 2013Rabbi Menachem Froman, van Goesj Emoeniem tot Jerusalem Peacemaker
mrt 2013Conflict bereikt tuinhekje
feb 2013David Hartman - zichrono livracha
jan 2013The day after
jan 2013Ontregeld
jan 2013Lemaleh et hachalal
dec 2012Chanoeka in Nachlaot
nov 2012Oorlog met Gaza (2)
nov 2012Oorlog met Gaza
nov 2012New York
okt 2012Noach, de Zondvloed en zonne-energie
okt 2012Op de Machane Yehuda
sep 2012High Times – thuiskweek in Israël