inloggen
×

Mijn Crescas

Inloggen met gebruikersnaam & wachtwoord






Zonder wachtwoord snel inloggen?

Columns

Weblogs disclaimer

Eva van Sonderen

Eva van Sonderen (1948) studeerde Engels aan het Nutsseminarium en sociologie/sociale geschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam. Daarnaast verdiepte ze zich in Jungiaanse psychologie en later in het werken aan dromen in droomgroepen (o.l.v.Robert Bosmak). Ze ging aan de slag als vertaalster en free-lance journaliste, publiceerde her en der verhalen en artikelen, o.a. in De Gids, De Groene Amsterdammer en Bres. Eva werkte mee aan het boek 'Israel: een blanco cheque?' (Amphora/Van Gennep 1983). Van 1985 tot 1988 maakte ze deel uit van de vrouwengroep De Nieuwe Wilden in de Poëzie, o.l.v.Elly de Waard. Vanaf 1990 was ze correspondente voor het NIW in Israël. Een aantal jaren heeft ze bijdragen geschreven voor Levend Joods Geloof en het Jonag Bulletin. In 2016 is ze opgehouden met haar werk als sociaal rapporteur in het kader van de WUV. Zo heeft ze nu volop tijd voor andere interesse gebieden, zoals theorie en practijk van traumaverwerking in dromen;alternatieve geneeswijzen, zoals Emotional Freedom Technique (‘Tapping’), Johrei,( Japans) en de door de Nederlandse Mireille Mettes onwikkelde MIR-zelfhelings methode.

vrijdag 28 juni 2013

Het is hier heet, heet en nog eens heet. De zomer is er nu echt en zal ons pas half of eind oktober een beetje verlaten. Ik kijk naar de weerkaart van Nederland met lage temperaturen en regen, en smacht. Zoals men in Nederland smacht naar tropische temperaturen.

Alleen in airconditioned ruimtes is het overdag goed toeven. Een paar dagen geleden was ik voor werk bij de Nederlandse ambassade, een hele middag luchtgekoeld. Daarna was Tel Aviv nog heet, maar Tsomet Sfarim, een boekwinkel op Dizengoff waarvan ik nog een tegoedbon had, bood soelaas. Je kunt er ook koffie drinken en de krant lezen. En tegen de tijd dat ik eindelijk mijn keuze had gemaakt, was het buiten afgekoeld.

Ieder zichzelf respecterend restaurant hier heeft airco. Mensen komen er niet alleen om te eten en te drinken, maar ook om af te koelen. Oi wee als het systeem het midden augustus af laat weten. Een kwaliteitsrestaurant heeft niet alleen een gewone airco, maar in de keuken een extra systeem om hete stoom af te zuigen en om verse koele lucht van buitenaf binnen te brengen. De elektra-rekeningen zijn er dan ook naar: een restaurant van 250 à 300 vierkante meter geeft tweemaandelijks vijfentwintig- tot dertigduizend shekel uit aan elektra. En dan zijn er nog klanten die klagen: de één vindt de airco te hoog staan en heeft het koud, de ander wil de airco wat lager laten zetten. In mijn ervaring houden Amerikanen over het algemeen van ijskoude ruimtes. In Kol Haneshama, de progressieve sjoel in Baka, met een groot aantal Noord-Amerikaanse leden, (rabbijn Arik Asscher, van Rabbis for Human Rights, is één van hen) dien je in de zomer een warme sjaal mee te nemen.

Eén troost: de avonden zijn heerlijk. Je kunt dan nog steeds buiten lopen op sandalen en in je T-shirtje. En er worden tuinfeesten gehouden. Zondag 23 juni vierde de rabbijn van de eerdergenoemde sjoel, Levy Weiman-Kelman, zijn zestigste verjaardag met een feestje in een zaal van de Cinemathèque. Op een groot scherm werden video’s uit zijn leven getoond: een intelligente tiener uit New York die tijdens een Conservative jeugdkamp al van plan was om naar Israël te gaan. Via een incarnatie met Afro-kapsel en woeste baard naar een jonge rabbijn, opgeleid aan het Jewish Theological Seminary (Conservative), die in Jeruzalem - of all places - een Reformgemeente oprichtte, eerst in een buurtcentrum en later in een door Teddy Kollek geschonken piepklein gebouwtje in Baka. Daar werd de kehilla aangevallen door een boze orthodoxe rabbijn met zijn aanhang. Inmiddels is er, mede door de onvermoeibare fondsenwerving van Kelman, een ruim nieuw gebouw verrezen. Tussen de video’s was er een amusante conference door twee ‘charedim’ die verontwaardigd commentaar leverden op de beelden. De tweede helft van de avond vond buiten plaats, op het grasveld onder een grote volle maan, met zicht op de Oude Stad, met goede wijn en hapjes en muzikale optredens van leden van de kehilla. Op het laatst bleek Levy Kelman zelf een begenadigde rockzanger te zijn.

Afgelopen dinsdag moest ik naar de acupuncturist van het ziekenfonds. Omdat de bus op zich liet wachten, nam ik een taxi. Een oudere Arabische taxicauffeur. We kwamen op een of andere manier te praten over de huurprijzen in Jeruzalem en het gebrek aan huurbescherming: na afloop van een jaarcontract kun je vaak weer verkassen. “In Ramallah gebeurt dat niet,” zegt de chauffeur. “Alleen als je de huur niet betaalt, zetten ze je eruit. Maar Jeruzalem ...” Ik vraag hem of hij in Ramallah woont, maar nee. Na wat doorvragen vertelt hij in Shuafat te wonen. Shuafat, Noord-Jeruzalem, is een Arabische wijk met aangrenzend een vluchtelingenkamp.

Het dorp Shuafat werd in de Onafhankelijkheidsoorlog van ’48 bezet door Jordanië. De UNWRA stichtte in ’48 een kamp voor Palestijnse vluchtelingen in de verwoeste Joodse wijk van Jeruzalem, het Muascar kamp. Na de Zesdaagse Oorlog werd Shuafat geannexeerd door Israël en in 1964 werd het Muascar kamp verplaatst naar een stuk grond naast Shuafat. Het vluchtelingenkamp is het enige dat sinds ’67 binnen de grenzen van Jeruzalem valt en daardoor hebben de bewoners recht op Jeruzalemse identiteitskaarten, kunnen ze zich vrij bewegen, ook als er afsluitingen van de Westbank zijn en hebben ze recht op Israëlische gezondheidszorg en sociale verzekeringen. Dat is de prettige kant van de annexatie. De beroerde kant is dat het kamp ernstig overbevolkt is en niet overal is aangesloten op de riolering. De Israëlische politie durft er niet te komen, de Palestijnse politie mag er niet komen, het is immers Israël, en als gevolg is er veel criminaliteit en drugshandel. Wegens het ruimtegebrek wordt er ook ‘wild gebouwd’: bewoners zetten zelf één of meer verdiepingen op hun huis, zonder op de veiligheidsvoorschriften van de UNWRA te letten. Tijdens het burgemeesterschap van Olmert werden regelmatig zogenaamd illegale huizen met behulp van legerbulldozers gesloopt. Ik was daar een keer bij aanwezig, met een groep Israëlische demonstranten.

De chauffeur vroeg waar in Amerika ik vandaan kwam en ik haastte me te zeggen dat ik Nederlandse was, uit Amsterdam. Ik durfde hem niet te vragen of hij uit het vluchtelingenkamp kwam of uit het oude Shuafat. Ik denk het eerste, want hij begon bitter te vertellen over de Joden die het land van de Palestijnen hadden afgepakt. Toen vroeg hij of ik Christen was. Nee, ik ben Joods. Hij verontschuldigde zich over wat hij had gezegd, de meeste Nederlanders die hij had ontmoet waren immers Christenen. Hij vroeg wat voor werk ik deed. “Sociaal werkster,” zei ik (sociaal rapportrice voor de WUV, een soort sociale verzekeringsagent, is moeilijk uit te leggen). Oh, dat was een mooi beroep, al verdiende het niet veel, werd ik betaald door de gemeente? “Nee,” zei ik, “door de Nederlandse ambassade, want ik werk voor overlevenden van de sjoa, ex-Nederlanders.” Zijn gezicht versomberde en hij zei: “Ik weet dat die daardoor hier zijn gekomen. Maar dat was niet de schuld van ons Arabieren.”

Het conflict komt niet alleen bij het tuinhekje, het komt ook in de taxi, het is overal aanwezig.

Delen |

Uw reactie:

vul de beveiligings-code in
aug 2019Tisja beAv 2019 – “God on Trial”
aug 2019Ervaringen uit de diaspora
jun 2019Nechama Rivlin 1945-2019
mei 2019Bosbranden
mei 2019Songfestival
mei 2019Na de wapenstilstand
apr 2019Dovemansoren
mrt 2019Een ongewoon verhaal
mrt 2019Poerim in beeld
mrt 2019Stress hanteren en trauma’s kwijtraken
mrt 2019Lente in Amsterdam, winter in Jeruzalem
feb 2019Berichten uit de diaspora
jan 2019Overdenkingen na het overlijden van Amos Oz
dec 2018Een bezoek aan Tekoa
nov 2018Da'at Elyon
nov 2018Chaja Polak: ‘De man die geen hekel had aan Joden’
okt 2018Gesprek met Marceline Loridan-Ivens (2003)
sep 2018Ari Fuld z.l. – een sympathieke rechts-radicale settler
sep 2018Rosh Hasjana, goed en slecht nieuws
aug 2018Wel of niet (koosjer) vlees eten
jul 2018Tisja beAv – The joy of our heart has ceased, our dancing has turned into mourning
jul 2018In memoriam – Claude Lanzmann
jun 2018Pluralisme in Jeruzalem en Tel Aviv
mei 2018Pressurecooker Gaza ontploft
mei 2018Onnodige tragedie
apr 2018Israëls zeventigste verjaardag
apr 2018Lange, hete zomer
mrt 2018Een toevallig gevonden boek
mrt 2018Terugblik op Poerim
feb 2018Noodkreet
jan 2018Deportatie en verzet
jan 2018Doodstraf
dec 2017Rust en rumoer
nov 2017Meeliften op het dagboek van Anne Frank
okt 2017Noach, de zondvloed en (seksueel) geweld
okt 2017Vreugde van het water scheppen
okt 2017Een dinsdag in Jeruzalem
sep 2017New age, alt-right en antisemitisme
aug 2017De totale zonsverduistering
jul 2017De Kotel en de wet op bekering
jun 2017Geweld tegen Arabische vrouwen
mei 2017De zakenman en het fotomodel op bezoek in Jeruzalem
mei 2017Jom Hasjoa in Israël
apr 2017De maaltijd van de Moshiach
apr 2017Demonstreren in Jeruzalem
mrt 2017Weapons of the Spirit
mrt 2017Ana B’choach
feb 2017Emoties en de brit mila
jan 2017Een nieuwe koning in Egypte die Jozef niet had gekend
jan 2017Aanslag in Armon Hanatziv
jan 2017De rechtsstaat Israël
dec 2016Ellende en onheil
dec 2016Portefeuille
nov 2016Bosbranden
nov 2016Amerikaanse verkiezingen
okt 2016Sjana tova – van traditioneel tot vernieuwend
sep 2016Afscheid bij Crescas
sep 2016Prayer for the Soul and the Holy City
sep 2016Bariloche
aug 2016Gideon Levy
aug 2016Zomergasten en groene papegaaien
jul 2016Traditie en moderne ontwikkelingen
jun 2016In memoriam: Alegria
mei 2016Donkere wolken boven Zion?
mei 2016René Kahn – Tikoen Olam met behulp van psychofarmaca
apr 2016Overdenking bij de dood van Wim Brands
mrt 2016Denkflarden bij het samenstellen van sjlachmones
mrt 2016Stervensbegeleiding in Jeruzalem II – het French Hospice
mrt 2016Stervensbegeleiding in Jeruzalem
feb 2016Uitzichtloosheid in Gaza
feb 2016Separate but equal is not equal. Hebben vrouwen gewonnen, of de religieuze stromingen?
jan 2016Aanslagen op de Westoever
jan 2016Van Dis
dec 2015Het verschillende gebruik van messen
dec 2015Chanoeka 2015
nov 2015De oorlog van Gog en Magog
nov 2015Herdenking van de moord op Rabin
okt 2015Een bi-nationale staat voor twee volkeren
okt 2015De terreur van de lange messen
sep 2015Is er nog één Joods volk?
aug 2015Profetie
aug 2015Toch nog lichtpuntjes
jul 2015Tisja beAv 2015
jul 2015Een spook waart door Jeruzalem ...
jul 2015Tegengestelde verhalen - wat is waarheid
jun 2015Stedenband
jun 2015Licht en donker in Jeruzalem
mei 2015Catch the Jew! (Vang de Jood)
mei 2015Beth Mozes
apr 2015Tunnel of Hope
mrt 2015Angst en trauma hebben de verkiezingen gewonnen
mrt 2015Poeriem en Iran
feb 2015Nederlandse Joden, hier of daar
feb 2015Ibrahim Abu El-Hawa
jan 2015Verschillen in perceptie na de aanslagen in Parijs
jan 2015Journaal van te verwachten sneeuwstorm
jan 2015Het jaar 2014
dec 2014Chanoeka tussen Rechovot en Jeruzalem
dec 2014Welkom terug
nov 2014Door de Arabische sjoek
nov 2014Olijven plukken (2)
okt 2014Olijven plukken met Rabbis for Human Rights
okt 2014De goede oude tijd
okt 2014Onder de helm
sep 2014Rosj Hasjana 2014
sep 2014Berlijn en Jeruzalem
aug 2014Overwinning
aug 2014Staakt-het-vuren
jul 2014Oorlog en de as van de Rode Koe
jul 2014In Israël gebeurt in drie weken meer dan in Nederland in een jaar
jun 2014Hopen op het beste, het ergste vrezen - vervolg
jun 2014Hopen op het beste, het ergste vrezen
jun 2014Sjawoe’ot en de éénstaat oplossing
mei 2014Naar Tekoa
mei 2014Het Achterhuis voor tieners verklaard
mei 2014Anne Frank met luxe verwen-arrangement
apr 2014Jeruzalems begin en einde van Pesach
apr 2014Is er hoop na Kerry?
apr 2014De Holyland affaire
mrt 2014Nu al: pre-Pesachkoorts
mrt 2014Botsende klimaatzones en botsende belangen
feb 2014Diaspora-nieuws
feb 2014Ziekenfonds
jan 2014Landau over Sharon
jan 2014Afrikaanse asielzoekers in Tel Aviv
dec 2013Pre-Kersjt in Jeruzalem
dec 2013Een geurkaarsje voor Mandela
dec 2013Amos Oz, Chanoeka en Friedländer
nov 2013De Hollandsche Schouwburg. Theater, Deportatieplaats, Plek van Herinnering
nov 2013Filipijnen
nov 2013Bethlehem, de film
okt 2013Aviva Zornberg over de akeda
okt 2013De Kabbala van rabbijn Ashlag
sep 2013Wie verdient er nu de Nobelprijs?
aug 2013Scheermes en scheerkwast bij de hand houden
aug 2013Een relatief rustig eiland
aug 2013Gasmasker
jul 2013Tisja Be'Av
jul 2013Dertigste Jeruzalem Filmfestival
jul 2013Tel Aviv, stad van tegenstellingen
jun 2013Hitte
jun 2013Rosj Chodesj Tammoez
jun 2013'De vijand'
mei 2013Een echte seculiere sjabbatsfeer
mei 2013Onderduiken in de apenrots
apr 2013In dienst gaan
apr 2013Zon en zingeving in Israël
mrt 2013Kitniyot
mrt 2013Chamsin
mrt 2013Rabbi Menachem Froman, van Goesj Emoeniem tot Jerusalem Peacemaker
mrt 2013Conflict bereikt tuinhekje
feb 2013David Hartman - zichrono livracha
jan 2013The day after
jan 2013Ontregeld
jan 2013Lemaleh et hachalal
dec 2012Chanoeka in Nachlaot
nov 2012Oorlog met Gaza (2)
nov 2012Oorlog met Gaza
nov 2012New York
okt 2012Noach, de Zondvloed en zonne-energie
okt 2012Op de Machane Yehuda
sep 2012High Times – thuiskweek in Israël