inloggen
×

Mijn Crescas

Inloggen met gebruikersnaam & wachtwoord






Zonder wachtwoord snel inloggen?

Columns

Weblogs disclaimer

Eva van Sonderen

Eva van Sonderen (1948) studeerde Engels aan het Nutsseminarium en sociologie/sociale geschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam. Daarnaast verdiepte ze zich in Jungiaanse psychologie en later in het werken aan dromen in droomgroepen (o.l.v.Robert Bosmak). Ze ging aan de slag als vertaalster en free-lance journaliste, publiceerde her en der verhalen en artikelen, o.a. in De Gids, De Groene Amsterdammer en Bres. Eva werkte mee aan het boek 'Israel: een blanco cheque?' (Amphora/Van Gennep 1983). Van 1985 tot 1988 maakte ze deel uit van de vrouwengroep De Nieuwe Wilden in de Poëzie, o.l.v.Elly de Waard. Vanaf 1990 was ze correspondente voor het NIW in Israël. Een aantal jaren heeft ze bijdragen geschreven voor Levend Joods Geloof en het Jonag Bulletin. In 2016 is ze opgehouden met haar werk als sociaal rapporteur in het kader van de WUV. Zo heeft ze nu volop tijd voor andere interesse gebieden, zoals theorie en practijk van traumaverwerking in dromen;alternatieve geneeswijzen, zoals Emotional Freedom Technique (‘Tapping’), Johrei,( Japans) en de door de Nederlandse Mireille Mettes onwikkelde MIR-zelfhelings methode.

vrijdag 11 april 2014

Vanaf afgelopen sjabbat is het prachtig voorjaarsweer in Jeruzalem. Bloeiende citrusbomen lijken een zoemend geluid te maken door de bijen die op de bedwelmende geur afkomen. Lavendel, rozemarijn en salie bloeien blauw-paars en ook de rozenknoppen springen open. In de Mosjava Germaniet heeft een ouder echtpaar een rijk versierde tegel laten inmetselen bij de toegangspoort, met de Hebreeuwse tekst van het ‘gebed voor de bomen’. Ernaast hangt een geprinte uitnodiging om hun tuin binnen te gaan en het gebed bij een van de fruitbomen uit te spreken. Het lijkt het volmaakte klimaat om Pesach te vieren, het feest van de bevrijding uit een ‘nauwe, beperkte plek’ (Mitsrajiem), de slavernij in Egypte.

Helaas zijn de vredesbesprekingen onder leiding van de onvermoeibare (nou ja, niet geheel onvermoeibaar dus) John Kerry net op niets uitgelopen, dus voorlopig lijkt Israël in Mitsrajiem te blijven hangen. De analyses waarom het mis is gegaan en wie er de schuld van is, vliegen je om de oren. Premier Netanjahoe geeft als gewoonlijk de voorkeur aan de status-quo boven welke verandering dan ook. Terwijl wat er nu gebeurt, meer kans geeft op een Hamas-staat op de Westelijke Jordaanoever, dan als er via onderhandelingen een twee-staten oplossing zou komen.

De Oslo-akkoorden zijn indertijd ontstaan door geheime onderhandelingen in de Noorse hoofdstad (achter de rug van premier Rabin om), waarbij veel aandacht werd besteed aan het scheppen van een prettige, emotioneel veilige sfeer. Gesprekken vonden plaats in een mooie vredige omgeving, er werden tussendoor boswandelingen gemaakt. Dat is een component om een overeenkomst te bereiken; als het aan mij lag, vonden dit soort onderhandelingen tussen regeringsleiders plaats in een fraai retraitecentrum en zou iedereen daar eerst twee maanden mindfulness-training moeten ondergaan, aangevuld met droomtherapie, en pas dan, als de ego’s waren afgezwakt en men zich bewust was geworden van persoonlijke angsten, zou er überhaupt onderhandeld mogen worden (over utopia gesproken ...). Een tweede factor voor het in de praktijk brengen van een vredesakkoord, is het voorlichten en opvoeden van de Palestijnse en Israëlische bevolking. Dat is ten tijde van de Oslo-akkoorden niet gebeurd, een klein beetje in Israël, waar de kleuterscholen vredesliedjes instudeerden, en in het geheel niet bij de Palestijnen. Niet voor niets maakte Kerry tijdens deze laatste ronde besprekingen gewag van het ‘diepe wantrouwen’ bij beide partijen.

Niemand weet wat er nu gaat gebeuren, al doen veel doemscenario’s de ronde: een derde gewelddadige Intifada die weer ontzettend veel doden zal opleveren (chas we chalila); een Palestina dat Israëlische militairen in Den Haag zou kunnen aanklagen voor oorlogsmisdaden; de ineenstorting van de Palestijnse Autoriteit, wat zou kunnen betekenen dat Israël verantwoordelijk wordt voor het hele economische en maatschappelijke reilen en zeilen van de Palestijnse bevolking op de Westoever; de eenwording van Hamas en de Palestijnse Autoriteit met de daarbij behorende radicalisatie.

In Ha’aretz van 9 april geeft David Rosenberg een scherpe beschrijving van de toestand van de Palestijnse gebieden:

Palestina is een pleegkind geworden dat bij een probleemgezin is geplaatst. Eén van de ouders (de VS en Europa) probeert het kind met geld om te kopen om mee te werken en te gehoorzamen, en de andere ouder (Israël) negeert het als het zich goed gedraagt, en straft meteen als het in opstand komt. Het kind zelf (Palestina dus) is er door eigen toedoen aan gewend geraakt dat geld en aandacht in de plaats zijn gekomen van ‘zijn lot in eigen handen nemen’.

Het resultaat is een economische ramp, besluit Rosenberg. De Palestijnse Autoriteit heeft een opgeblazen overheidssector gecreëerd, gefinancierd met donorgeld, een sector die niets produceert. Er is een goed opgeleide middenklasse op de Westoever, die van onderop economische groei zou kunnen aansturen, mits ze daar de kans voor krijgt, aldus Rosenberg. Door allereerst een vrij verkeer van personen en goederen in te stellen in de Palestijnse gebieden, minder check-points dus. Ten tweede door de grens van Israël open te stellen voor arbeid en handel uit de Palestijnse gebieden en ten derde door de beperking voor Palestijnen in gebied C op te heffen (60% van de Westoever, waar Israël het voor het zeggen heeft).

Rosenberg hoopt dat economische belangen voor elkaar kunnen krijgen waar militaire en diplomatieke oplossingen in gefaald hebben. Het wordt een afweging tussen veiligheid (angst voor hernieuwde terreuraanslagen) en visie (economische opbloei in de Palestijnse gebieden).

Pesach sameach!

Delen |

Reacties

Chawwa

vrijdag 11 april 2014
Prachtige analyse. Prachtig. Waar en treurig. Chag sameach

J.W.L.Goudeket

vrijdag 11 april 2014
Ik zou een ieder geïnteresseerd in de Israelische politiek, en zeker de Crescas columnisten aanraden het boek "The Israel solution" van de zeer ter zake deskundige JPost schrijfster Caroline Glick over het diepere hoe en wat van de Joods -Palestijnse problematiek.
Chag Sameach.

Eva van Sonderen

vrijdag 11 april 2014
Chag sameach, Chawwa!

Uw reactie:

vul de beveiligings-code in
aug 2019Tisja beAv 2019 – “God on Trial”
aug 2019Ervaringen uit de diaspora
jun 2019Nechama Rivlin 1945-2019
mei 2019Bosbranden
mei 2019Songfestival
mei 2019Na de wapenstilstand
apr 2019Dovemansoren
mrt 2019Een ongewoon verhaal
mrt 2019Poerim in beeld
mrt 2019Stress hanteren en trauma’s kwijtraken
mrt 2019Lente in Amsterdam, winter in Jeruzalem
feb 2019Berichten uit de diaspora
jan 2019Overdenkingen na het overlijden van Amos Oz
dec 2018Een bezoek aan Tekoa
nov 2018Da'at Elyon
nov 2018Chaja Polak: ‘De man die geen hekel had aan Joden’
okt 2018Gesprek met Marceline Loridan-Ivens (2003)
sep 2018Ari Fuld z.l. – een sympathieke rechts-radicale settler
sep 2018Rosh Hasjana, goed en slecht nieuws
aug 2018Wel of niet (koosjer) vlees eten
jul 2018Tisja beAv – The joy of our heart has ceased, our dancing has turned into mourning
jul 2018In memoriam – Claude Lanzmann
jun 2018Pluralisme in Jeruzalem en Tel Aviv
mei 2018Pressurecooker Gaza ontploft
mei 2018Onnodige tragedie
apr 2018Israëls zeventigste verjaardag
apr 2018Lange, hete zomer
mrt 2018Een toevallig gevonden boek
mrt 2018Terugblik op Poerim
feb 2018Noodkreet
jan 2018Deportatie en verzet
jan 2018Doodstraf
dec 2017Rust en rumoer
nov 2017Meeliften op het dagboek van Anne Frank
okt 2017Noach, de zondvloed en (seksueel) geweld
okt 2017Vreugde van het water scheppen
okt 2017Een dinsdag in Jeruzalem
sep 2017New age, alt-right en antisemitisme
aug 2017De totale zonsverduistering
jul 2017De Kotel en de wet op bekering
jun 2017Geweld tegen Arabische vrouwen
mei 2017De zakenman en het fotomodel op bezoek in Jeruzalem
mei 2017Jom Hasjoa in Israël
apr 2017De maaltijd van de Moshiach
apr 2017Demonstreren in Jeruzalem
mrt 2017Weapons of the Spirit
mrt 2017Ana B’choach
feb 2017Emoties en de brit mila
jan 2017Een nieuwe koning in Egypte die Jozef niet had gekend
jan 2017Aanslag in Armon Hanatziv
jan 2017De rechtsstaat Israël
dec 2016Ellende en onheil
dec 2016Portefeuille
nov 2016Bosbranden
nov 2016Amerikaanse verkiezingen
okt 2016Sjana tova – van traditioneel tot vernieuwend
sep 2016Afscheid bij Crescas
sep 2016Prayer for the Soul and the Holy City
sep 2016Bariloche
aug 2016Gideon Levy
aug 2016Zomergasten en groene papegaaien
jul 2016Traditie en moderne ontwikkelingen
jun 2016In memoriam: Alegria
mei 2016Donkere wolken boven Zion?
mei 2016René Kahn – Tikoen Olam met behulp van psychofarmaca
apr 2016Overdenking bij de dood van Wim Brands
mrt 2016Denkflarden bij het samenstellen van sjlachmones
mrt 2016Stervensbegeleiding in Jeruzalem II – het French Hospice
mrt 2016Stervensbegeleiding in Jeruzalem
feb 2016Uitzichtloosheid in Gaza
feb 2016Separate but equal is not equal. Hebben vrouwen gewonnen, of de religieuze stromingen?
jan 2016Aanslagen op de Westoever
jan 2016Van Dis
dec 2015Het verschillende gebruik van messen
dec 2015Chanoeka 2015
nov 2015De oorlog van Gog en Magog
nov 2015Herdenking van de moord op Rabin
okt 2015Een bi-nationale staat voor twee volkeren
okt 2015De terreur van de lange messen
sep 2015Is er nog één Joods volk?
aug 2015Profetie
aug 2015Toch nog lichtpuntjes
jul 2015Tisja beAv 2015
jul 2015Een spook waart door Jeruzalem ...
jul 2015Tegengestelde verhalen - wat is waarheid
jun 2015Stedenband
jun 2015Licht en donker in Jeruzalem
mei 2015Catch the Jew! (Vang de Jood)
mei 2015Beth Mozes
apr 2015Tunnel of Hope
mrt 2015Angst en trauma hebben de verkiezingen gewonnen
mrt 2015Poeriem en Iran
feb 2015Nederlandse Joden, hier of daar
feb 2015Ibrahim Abu El-Hawa
jan 2015Verschillen in perceptie na de aanslagen in Parijs
jan 2015Journaal van te verwachten sneeuwstorm
jan 2015Het jaar 2014
dec 2014Chanoeka tussen Rechovot en Jeruzalem
dec 2014Welkom terug
nov 2014Door de Arabische sjoek
nov 2014Olijven plukken (2)
okt 2014Olijven plukken met Rabbis for Human Rights
okt 2014De goede oude tijd
okt 2014Onder de helm
sep 2014Rosj Hasjana 2014
sep 2014Berlijn en Jeruzalem
aug 2014Overwinning
aug 2014Staakt-het-vuren
jul 2014Oorlog en de as van de Rode Koe
jul 2014In Israël gebeurt in drie weken meer dan in Nederland in een jaar
jun 2014Hopen op het beste, het ergste vrezen - vervolg
jun 2014Hopen op het beste, het ergste vrezen
jun 2014Sjawoe’ot en de éénstaat oplossing
mei 2014Naar Tekoa
mei 2014Het Achterhuis voor tieners verklaard
mei 2014Anne Frank met luxe verwen-arrangement
apr 2014Jeruzalems begin en einde van Pesach
apr 2014Is er hoop na Kerry?
apr 2014De Holyland affaire
mrt 2014Nu al: pre-Pesachkoorts
mrt 2014Botsende klimaatzones en botsende belangen
feb 2014Diaspora-nieuws
feb 2014Ziekenfonds
jan 2014Landau over Sharon
jan 2014Afrikaanse asielzoekers in Tel Aviv
dec 2013Pre-Kersjt in Jeruzalem
dec 2013Een geurkaarsje voor Mandela
dec 2013Amos Oz, Chanoeka en Friedländer
nov 2013De Hollandsche Schouwburg. Theater, Deportatieplaats, Plek van Herinnering
nov 2013Filipijnen
nov 2013Bethlehem, de film
okt 2013Aviva Zornberg over de akeda
okt 2013De Kabbala van rabbijn Ashlag
sep 2013Wie verdient er nu de Nobelprijs?
aug 2013Scheermes en scheerkwast bij de hand houden
aug 2013Een relatief rustig eiland
aug 2013Gasmasker
jul 2013Tisja Be'Av
jul 2013Dertigste Jeruzalem Filmfestival
jul 2013Tel Aviv, stad van tegenstellingen
jun 2013Hitte
jun 2013Rosj Chodesj Tammoez
jun 2013'De vijand'
mei 2013Een echte seculiere sjabbatsfeer
mei 2013Onderduiken in de apenrots
apr 2013In dienst gaan
apr 2013Zon en zingeving in Israël
mrt 2013Kitniyot
mrt 2013Chamsin
mrt 2013Rabbi Menachem Froman, van Goesj Emoeniem tot Jerusalem Peacemaker
mrt 2013Conflict bereikt tuinhekje
feb 2013David Hartman - zichrono livracha
jan 2013The day after
jan 2013Ontregeld
jan 2013Lemaleh et hachalal
dec 2012Chanoeka in Nachlaot
nov 2012Oorlog met Gaza (2)
nov 2012Oorlog met Gaza
nov 2012New York
okt 2012Noach, de Zondvloed en zonne-energie
okt 2012Op de Machane Yehuda
sep 2012High Times – thuiskweek in Israël