inloggen
×

Mijn Crescas

Inloggen met gebruikersnaam & wachtwoord






Zonder wachtwoord snel inloggen?

Columns

Weblogs disclaimer

Eva van Sonderen

Eva van Sonderen (1948) studeerde Engels aan het Nutsseminarium en sociologie/sociale geschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam. Daarnaast verdiepte ze zich in Jungiaanse psychologie en later in het werken aan dromen in droomgroepen (o.l.v.Robert Bosmak). Ze ging aan de slag als vertaalster en free-lance journaliste, publiceerde her en der verhalen en artikelen, o.a. in De Gids, De Groene Amsterdammer en Bres. Eva werkte mee aan het boek 'Israel: een blanco cheque?' (Amphora/Van Gennep 1983). Van 1985 tot 1988 maakte ze deel uit van de vrouwengroep De Nieuwe Wilden in de Poëzie, o.l.v.Elly de Waard. Vanaf 1990 was ze correspondente voor het NIW in Israël. Een aantal jaren heeft ze bijdragen geschreven voor Levend Joods Geloof en het Jonag Bulletin. In 2016 is ze opgehouden met haar werk als sociaal rapporteur in het kader van de WUV. Zo heeft ze nu volop tijd voor andere interesse gebieden, zoals theorie en practijk van traumaverwerking in dromen;alternatieve geneeswijzen, zoals Emotional Freedom Technique (‘Tapping’), Johrei,( Japans) en de door de Nederlandse Mireille Mettes onwikkelde MIR-zelfhelings methode.

vrijdag 23 november 2018

Enige tijd geleden publiceerde rabbijn Tamarah Benima een artikel waarin ze zich vrij somber uitte over de toekomst van het Jodendom in Nederland. Ze verzuchtte onder meer dat de leden van haar (twee verschillende) sjoelgemeenschappen vaak “niet in God geloofden” en ze hoopte op een soort bewustzijnsverruimende pil-zonder-vervelende-bijwerkingen, zoiets als de LSD waarmee ze zelf een eenheidsbeleving had gekregen. Uit haar hele analyse werd deze opmerking eruit gelicht: “hupsakee, allemaal aan de LSD!”, reageerde iemand. Ik denk niet dat we moeten zoeken naar zo’n synthetisch middel, want er zijn methodes binnen de Joodse traditie, in kabbala en chassidoet, waarmee we hetzelfde kunnen bereiken. Ik had daar altijd al een vermoeden van, maar sinds kort weet ik het zeker. En daarvoor hoef je niet naar een ultra-orthodoxe jesjiewe.

Sinds kort is de Moshava Jevaniet (de Griekse Kolonie), vlakbij de Moshava Germaniet, namelijk een heel bijzonder Joods centrum rijker: Da’at Elyon. Van de buitenkant ziet het er eenvoudig uit, een benedenwoning in een doorsnee gebouw en ook binnen overheerst de soberheid. Een kleine kamer met een hoog plafond is met een paar stoelen, zwarte matrasjes en meditatiekussens veranderd in een meditatieruimte. Aan de muur een Shviti met sierlijke gouden letters, en in de vensterbank een plankje met, eveneens goudkleurig, Joed-heh-Wav-heh, de vierletterige naam van de Eeuwige. Da’at eljon betekent letterlijk: Kennis van het Hogere, maar dan kennis als gnosis, innerlijke ervaring, innerlijk weten. Het Engels verwoordt het beter: de Higher Mind tegenover de Lower Mind (da’at tachton), die we nodig hebben om te kunnen functioneren in de fysieke wereld.

Ik had al enige tijd de nieuwsbrief van Da’at Elyon ontvangen, met mooie teksten die betrekking hadden op de parasja van de week, maar die ik meestal ongeduldig wegklikte, omdat mijn mailbox iedere dag veel te veel berichten bevat. Deze keer keek ik echter naar de pagina op Facebook en las de aankondiging van een cursus Joodse meditatie voor beginners. En op een maandagavond klopte ik aan op het adres in rechov Jotam. Twee vrouwen in trui en spijkerbroek deden open, en ik herademde: geen voetlange rokken of hoofdtooi waar geen haar aan mag ontsnappen.

Even later zaten we met zo’n zes vrouwen, op stoelen of op de meditatiekussens tegenover rabbijn Glick, een man met een prettig open gezicht, die een groot wit talliet omsloeg. Hij vertelde dat hij van oorsprong een orthodoxe rabbijn is, maar zich ook jarenlang heeft verdiept in de mystiek van oosterse godsdiensten, zoals soefisme en vedanta (het monotheïstische hart van het hindoeïsme). In die oosterse religies staat de Gods beleving centraal, en zijn meditatie en contemplatie daarop gericht. De verschillende stadia van de meditatieve reis zijn in die tradities duidelijker in kaart gebracht dan in de Joodse traditie, vertelde hij. Maar dat wil niet zeggen dat die directe weg tot God niet bestaat binnen het Jodendom. De directe toegang tot God is alleen nogal verstopt geraakt onder bergen geschriften, rituelen en commentaren.

We begonnen met een algemene oefening om onze geest te kalmeren door een kwartier lang te mediteren op in- en uitademing, gebruikmakend van de letter heh, als een soort deur, die afwisselend naar de ene en de andere kant openging. Daarna een twintig minuten lange meditatie waarbij we ons concentreerden op twee verschillende s’firot. (energetische centra). Hoewel ik al jaren geen yoga meer heb gedaan, bleek ik nog vrij gemakkelijk in lotuszit op het meditatiekussen te kunnen zitten, zonder afleiding door stijfheid of kramp! In de pauze kregen we een heerlijk kopje thee (ik moet een volgende keer vragen wat voor mengsel dat precies was) met zelfgebakken koekjes. Daarna volgde nog zo’n drie kwartier van meditatieve oefeningen, een met de focus op de vierletterige Godsnaam, en een met de focus op het ‘Sjma Jisraeel’. Na afloop was er nog even tijd om bij te praten in de sobere zitkamer.

Da’at Elyon is niet het eerste centrum voor Joodse contemplatie dat rabbijn Glick heeft opgericht. Glick kreeg smicha (zijn rabbinale bevoegdheid) van de orthodoxe Yeshiva Universiteit in New York, en eveneens smicha van rabbijn Shlomo Carlebach z.l. In 1981 kwam hij met zijn vrouw Nomi naar Jeruzalem en samen begonnen ze Chochmat Halev (Wijsheid van het Hart), een centrum in de Oude Stad voor bestudering van Joodse spiritualiteit. Gedurende die periode maakte rabbijn Glick deel uit van een groep Joodse zoekers die samen mediteerden en de kabbalistische en chassidische traditie bestudeerden. Honderden Joden uit binnen- en buitenland kwamen daar kennis opdoen en mediteren. Yossi Klein Halevi was een van hen, (en misschien ook David Cooper, die in Nederland bekend is geworden als auteur van twee boeken: Het hart van de berg, en God is een werkwoord. Cooper is na een aantal jaren teruggekeerd naar de Verenigde Staten.)

Ondanks het succes besloot Glick in 1988 het centrum te sluiten, omdat hij nog meer persoonlijke verdieping zocht. Het gezin Glick verhuisde naar zuid-Frankrijk waar Yoel en Nomi opnieuw een retreat centrum openden voor een kleine groep spirituele zoekers. Rabbijn Glick dompelde zich in die periode onder in de wijsheidstradities van verschillende religies en esoterische stromingen. In 2004 hernam hij zijn intensieve studie van de Joodse bronnen, op zoek naar teksten met een even heldere visie en systematische benadering van mystiek en meditatie als welke hij in bijvoorbeeld de Indiase vedanta traditie had gevonden. Op 63-jarige leeftijd, met meer grijze haren, is hij dan terug in Jeruzalem om ieder Joods persoon die zich aangesproken voelt, in te wijden in de levende traditie zoals die bekend was bij vroegere Joodse wijzen in de tijd dat de Tempel nog bestond, of in de tijd van de Baal Sjem Tov, of van de eerste Lubavitcher rebbe.

In een interview in de Times of Israel zegt Glick: “We hebben een centrum nodig waar mensen een tijd kunnen verblijven, waar ze kunnen werken aan die innerlijke verbinding met Gods levende aanwezigheid. Het werk zou kunnen bestaan uit meditatie en gebed, het bestuderen van spirituele wijsheid en het werken aan de eigen persoonlijkheid” (self-transformation). Op langere termijn is het doel dat de studenten van deze school zelf leraren/leraressen worden om de methode van de Da’at Elyon te verspreiden.
Welkom Tamarah!

Delen |

Uw reactie:

vul de beveiligings-code in
aug 2019Tisja beAv 2019 – “God on Trial”
aug 2019Ervaringen uit de diaspora
jun 2019Nechama Rivlin 1945-2019
mei 2019Bosbranden
mei 2019Songfestival
mei 2019Na de wapenstilstand
apr 2019Dovemansoren
mrt 2019Een ongewoon verhaal
mrt 2019Poerim in beeld
mrt 2019Stress hanteren en trauma’s kwijtraken
mrt 2019Lente in Amsterdam, winter in Jeruzalem
feb 2019Berichten uit de diaspora
jan 2019Overdenkingen na het overlijden van Amos Oz
dec 2018Een bezoek aan Tekoa
nov 2018Da'at Elyon
nov 2018Chaja Polak: ‘De man die geen hekel had aan Joden’
okt 2018Gesprek met Marceline Loridan-Ivens (2003)
sep 2018Ari Fuld z.l. – een sympathieke rechts-radicale settler
sep 2018Rosh Hasjana, goed en slecht nieuws
aug 2018Wel of niet (koosjer) vlees eten
jul 2018Tisja beAv – The joy of our heart has ceased, our dancing has turned into mourning
jul 2018In memoriam – Claude Lanzmann
jun 2018Pluralisme in Jeruzalem en Tel Aviv
mei 2018Pressurecooker Gaza ontploft
mei 2018Onnodige tragedie
apr 2018Israëls zeventigste verjaardag
apr 2018Lange, hete zomer
mrt 2018Een toevallig gevonden boek
mrt 2018Terugblik op Poerim
feb 2018Noodkreet
jan 2018Deportatie en verzet
jan 2018Doodstraf
dec 2017Rust en rumoer
nov 2017Meeliften op het dagboek van Anne Frank
okt 2017Noach, de zondvloed en (seksueel) geweld
okt 2017Vreugde van het water scheppen
okt 2017Een dinsdag in Jeruzalem
sep 2017New age, alt-right en antisemitisme
aug 2017De totale zonsverduistering
jul 2017De Kotel en de wet op bekering
jun 2017Geweld tegen Arabische vrouwen
mei 2017De zakenman en het fotomodel op bezoek in Jeruzalem
mei 2017Jom Hasjoa in Israël
apr 2017De maaltijd van de Moshiach
apr 2017Demonstreren in Jeruzalem
mrt 2017Weapons of the Spirit
mrt 2017Ana B’choach
feb 2017Emoties en de brit mila
jan 2017Een nieuwe koning in Egypte die Jozef niet had gekend
jan 2017Aanslag in Armon Hanatziv
jan 2017De rechtsstaat Israël
dec 2016Ellende en onheil
dec 2016Portefeuille
nov 2016Bosbranden
nov 2016Amerikaanse verkiezingen
okt 2016Sjana tova – van traditioneel tot vernieuwend
sep 2016Afscheid bij Crescas
sep 2016Prayer for the Soul and the Holy City
sep 2016Bariloche
aug 2016Gideon Levy
aug 2016Zomergasten en groene papegaaien
jul 2016Traditie en moderne ontwikkelingen
jun 2016In memoriam: Alegria
mei 2016Donkere wolken boven Zion?
mei 2016René Kahn – Tikoen Olam met behulp van psychofarmaca
apr 2016Overdenking bij de dood van Wim Brands
mrt 2016Denkflarden bij het samenstellen van sjlachmones
mrt 2016Stervensbegeleiding in Jeruzalem II – het French Hospice
mrt 2016Stervensbegeleiding in Jeruzalem
feb 2016Uitzichtloosheid in Gaza
feb 2016Separate but equal is not equal. Hebben vrouwen gewonnen, of de religieuze stromingen?
jan 2016Aanslagen op de Westoever
jan 2016Van Dis
dec 2015Het verschillende gebruik van messen
dec 2015Chanoeka 2015
nov 2015De oorlog van Gog en Magog
nov 2015Herdenking van de moord op Rabin
okt 2015Een bi-nationale staat voor twee volkeren
okt 2015De terreur van de lange messen
sep 2015Is er nog één Joods volk?
aug 2015Profetie
aug 2015Toch nog lichtpuntjes
jul 2015Tisja beAv 2015
jul 2015Een spook waart door Jeruzalem ...
jul 2015Tegengestelde verhalen - wat is waarheid
jun 2015Stedenband
jun 2015Licht en donker in Jeruzalem
mei 2015Catch the Jew! (Vang de Jood)
mei 2015Beth Mozes
apr 2015Tunnel of Hope
mrt 2015Angst en trauma hebben de verkiezingen gewonnen
mrt 2015Poeriem en Iran
feb 2015Nederlandse Joden, hier of daar
feb 2015Ibrahim Abu El-Hawa
jan 2015Verschillen in perceptie na de aanslagen in Parijs
jan 2015Journaal van te verwachten sneeuwstorm
jan 2015Het jaar 2014
dec 2014Chanoeka tussen Rechovot en Jeruzalem
dec 2014Welkom terug
nov 2014Door de Arabische sjoek
nov 2014Olijven plukken (2)
okt 2014Olijven plukken met Rabbis for Human Rights
okt 2014De goede oude tijd
okt 2014Onder de helm
sep 2014Rosj Hasjana 2014
sep 2014Berlijn en Jeruzalem
aug 2014Overwinning
aug 2014Staakt-het-vuren
jul 2014Oorlog en de as van de Rode Koe
jul 2014In Israël gebeurt in drie weken meer dan in Nederland in een jaar
jun 2014Hopen op het beste, het ergste vrezen - vervolg
jun 2014Hopen op het beste, het ergste vrezen
jun 2014Sjawoe’ot en de éénstaat oplossing
mei 2014Naar Tekoa
mei 2014Het Achterhuis voor tieners verklaard
mei 2014Anne Frank met luxe verwen-arrangement
apr 2014Jeruzalems begin en einde van Pesach
apr 2014Is er hoop na Kerry?
apr 2014De Holyland affaire
mrt 2014Nu al: pre-Pesachkoorts
mrt 2014Botsende klimaatzones en botsende belangen
feb 2014Diaspora-nieuws
feb 2014Ziekenfonds
jan 2014Landau over Sharon
jan 2014Afrikaanse asielzoekers in Tel Aviv
dec 2013Pre-Kersjt in Jeruzalem
dec 2013Een geurkaarsje voor Mandela
dec 2013Amos Oz, Chanoeka en Friedländer
nov 2013De Hollandsche Schouwburg. Theater, Deportatieplaats, Plek van Herinnering
nov 2013Filipijnen
nov 2013Bethlehem, de film
okt 2013Aviva Zornberg over de akeda
okt 2013De Kabbala van rabbijn Ashlag
sep 2013Wie verdient er nu de Nobelprijs?
aug 2013Scheermes en scheerkwast bij de hand houden
aug 2013Een relatief rustig eiland
aug 2013Gasmasker
jul 2013Tisja Be'Av
jul 2013Dertigste Jeruzalem Filmfestival
jul 2013Tel Aviv, stad van tegenstellingen
jun 2013Hitte
jun 2013Rosj Chodesj Tammoez
jun 2013'De vijand'
mei 2013Een echte seculiere sjabbatsfeer
mei 2013Onderduiken in de apenrots
apr 2013In dienst gaan
apr 2013Zon en zingeving in Israël
mrt 2013Kitniyot
mrt 2013Chamsin
mrt 2013Rabbi Menachem Froman, van Goesj Emoeniem tot Jerusalem Peacemaker
mrt 2013Conflict bereikt tuinhekje
feb 2013David Hartman - zichrono livracha
jan 2013The day after
jan 2013Ontregeld
jan 2013Lemaleh et hachalal
dec 2012Chanoeka in Nachlaot
nov 2012Oorlog met Gaza (2)
nov 2012Oorlog met Gaza
nov 2012New York
okt 2012Noach, de Zondvloed en zonne-energie
okt 2012Op de Machane Yehuda
sep 2012High Times – thuiskweek in Israël