inloggen
×

Mijn Crescas

Inloggen met gebruikersnaam & wachtwoord






Zonder wachtwoord snel inloggen?

Columns

Weblogs disclaimer

Eva van Sonderen

Eva van Sonderen (1948) studeerde Engels aan het Nutsseminarium en sociologie/sociale geschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam. Daarnaast verdiepte ze zich in Jungiaanse psychologie en later in het werken aan dromen in droomgroepen (o.l.v.Robert Bosmak). Ze ging aan de slag als vertaalster en free-lance journaliste, publiceerde her en der verhalen en artikelen, o.a. in De Gids, De Groene Amsterdammer en Bres. Eva werkte mee aan het boek 'Israel: een blanco cheque?' (Amphora/Van Gennep 1983). Van 1985 tot 1988 maakte ze deel uit van de vrouwengroep De Nieuwe Wilden in de Poëzie, o.l.v.Elly de Waard. Vanaf 1990 was ze correspondente voor het NIW in Israël. Een aantal jaren heeft ze bijdragen geschreven voor Levend Joods Geloof en het Jonag Bulletin. In 2016 is ze opgehouden met haar werk als sociaal rapporteur in het kader van de WUV. Zo heeft ze nu volop tijd voor andere interesse gebieden, zoals theorie en practijk van traumaverwerking in dromen;alternatieve geneeswijzen, zoals Emotional Freedom Technique (‘Tapping’), Johrei,( Japans) en de door de Nederlandse Mireille Mettes onwikkelde MIR-zelfhelings methode.

vrijdag 10 januari 2014

Het Centraal Busstation in Tel Aviv ligt op de grenslijn van twee verpauperde buurten, Nevé Sja’anan en Sjechoena HaTikwa. Je ziet vanuit de bus nog net waslijnen met was aan grauwe stukken gebouw, die met plastic schermen afgeschermd worden voor de dieseldampen van de voorbij rijdende bussen. Het stationscomplex is een wirwar van verdiepingen, tussenverdiepingen, trappen en roltrappen, waar het moeilijk is je weg te vinden. Bovenin komen de bussen aan en op de overige verdiepingen is markt, met voedselstandjes, zijn coffeeshops en kramen met goedkope troep, variërend van trainingspakken, netkousen, schoenen, tot mobieltjes en speelgoed. Vooral op de onderste verdieping is het treurnis troef. Kom je het busstation uit, dan waan je je bijna in Afrika. Op het kruispunt staat een saxofonist blues te spelen, een mooi muzikaal accent. Op de hoek tegenover het station zit een slagerij in varkensvlees. Dit is de buurt waar de meeste Noord-Afrikaanse (illegale) immigranten verblijven.

Ik neem sjeroet nummer 5 om naar Dizengoff te komen. Achterin zitten twee piepjonge soldaten. Vlakbij het busstation komen we langs het Levinsky-park, waar de grote demonstratie van illegalen de laatste drie dagen plaatsvond: ‘Prison No! Freedom Yes!’ Ook nu, 8 januari, is het daar nog druk met Afrikanen, meest mannen. “Wat moeten die brutale figuren hier, het is hún land niet,” zegt de ene soldaat tegen zijn vriend. We rijden verder en na tien minuten verlaten we de rafelrand van de stad en bevinden we ons in een heel andere wereld, die van het Habima Theater, en de sjieke Rothschildboulevard.

De vluchtelingenstroom begon in 2007. In 2012 bouwde Israël een fors hek langs de grens met Egypte, ook wegens de terrorisme-dreiging vanuit de Sinaï. Dat heeft de stroom van illegalen flink ingedamd, maar inmiddels zijn er naar schatting 54.000 Afrikaanse asielzoekers, de meeste uit Zuid-Soedan of Eritrea, Moslims en Christenen, op een Israëlische bevolking van krap 8 miljoen. Aanvankelijk ging het om 64.000 mensen. Een aantal is, voorzien van $ 3.500 ‘oprotpremie’, teruggegaan naar Afrika. Het is helemaal niet zeker dat ze daar veilig zijn, zeker niet als wordt ontdekt dat ze in Israël zijn geweest. Vijftig asielzoekers, waaronder vrouwen, zijn in september opgenomen door Zweden. Een mooi gebaar, maar natuurlijk niet meer dan een druppel op een gloeiende plaat.

Israël had tot voor kort geen consistent beleid voor deze stroom Afrikaanse migranten ontwikkeld. Aanvankelijk werden ze door het leger opgepikt en ‘losgelaten’ in Zuid-Tel-Aviv, in de buurten rond het oude en het nieuwe busstation. Daar kwamen sociale problemen van, de criminaliteit groeide (diefstal, aanrandingen) en de oorspronkelijke bewoners die het geld niet hebben om de buurt ooit te verlaten, protesteerden woedend. Regeringsleiders, zoals Netanjahoe en minister van Binnenlandse Zaken Eli Jisjay, zijn de Afrikanen ‘infiltranten’ gaan noemen, een term die tot dan toe alleen gebruikt werd voor terroristen vanuit Gaza, Libanon of Egypte. Ze beschouwen hen als economische migranten, niet als politieke vluchtelingen, en vooral Jisjay laat zich racistisch uit. Vorig jaar werd de ‘anti-infiltratiewet’ aangenomen en werd het detentiecentrum Holot gebouwd, in de zuidelijke Negev. Het geldt als opvangcentrum, er wordt eten verstrekt en er is medische verzorging, maar omdat de inzittenden zich drie keer per dag moeten melden en dus onmogelijk ergens kunnen gaan klussen (nog afgezien van het feit dat de woestijn weinig werkgelegenheid biedt), ervaren ze het als een gevangenis. Wie zich niet aan de regels houdt - bijvoorbeeld de demonstranten die naar Jeruzalem trokken om te protesteren - kan rekenen op overplaatsing naar Saharonim, een echte gevangenis. Er is nu dus wel sprake van consistent beleid, maar Israël is hiervoor al op de vingers getikt door de United Nations Refugee Agency. Volgens de Hotline die illegale arbeiders bijstaat, heeft nog geen enkele Soedanees of Eritreeër tot nu toe asiel gekregen. Van de 1.600 asielaanvragen zijn er 250 in behandeling.

In het internetmagazine Y.net beschrijft Danny Adino Ababa, een Israëli van Ethiopische afkomst, zijn belevenissen als ‘undercover vluchteling’ in het Levinsky-park, onder de titel: The dark side of Tel Aviv. Een veteraan migrant instrueert hem in het vluchtverhaal dat hij moet vertellen aan de autoriteiten: dat hij soldaat is geweest in Eritrea en bij terugkomst de doodstraf zou krijgen. ‘Lieg tegen de hulporganisaties, zeg dat je te voet door Egypte bent getrokken, ze zijn dol op leugens.’ Doordat illegalen officieel niet mogen werken, heeft een klein deel andere inkomsten georganiseerd. De Soedanezen beheersen de handel in gestolen fietsen, schrijft Adino Ababa. Nieuwe mountainbikes gaan voor spotprijzen van de hand en er wordt gezorgd voor reparateurs. De Eritreeërs beheersen de markt van gestolen tassen en mobieltjes.

Er zullen zeker gelukzoekers zitten onder de asielaanvragers, maar het merendeel is wegens oorlog en dictatuur zijn land ontvlucht en Israël, grenzend aan Afrika, is dan de dichtstbijzijnde democratie. Dit vluchtelingenprobleem kan niet opgelost worden door de migranten op te sluiten. Het moet in internationaal verband opgelost worden, en ook niet door Israël alleen.

Delen |

Reacties

Joseef Vleeschhouwer

vrijdag 10 januari 2014
bs"d: Beste Eva, je schrijft:twee verpauperde buurten, Nevé Sja’anan en Sjechina HaTikwa. " en verder: "$ 5.300 ‘oprotpremie". De vertrekpremie is, tot vandaag, "slechts $3500."
Hatikva is een buurt, en buurt is in het Ivrith: Sjechoena.
De stam sj.ch.n. betekent wonen of verblijven.
Sjechoena is buurt. Sjacheen is buurman. Sjikoen is wooncomplex, meestal bedoeld als volkswoningbouw. Sjechina is "aanwezigheid", met de speciale gebruiksbetekenis van : "Het WEZEN van God", ofwel: "De AANWEZIGHEID GODS", ofwel: "GODS ESSENTIELE AANWEZIGHEID'.
met beste groeten, Joseef.

Eva van Sonderen

vrijdag 10 januari 2014
Meneer Vleeshhouwer, dank u voor de correctie, van het bedrag, dat heb ik inderdaad fout geschreven! En het doorelkaar halen van de Sjechina met een sjechoena is helemaal dom, ik denk dat het een typefout was. En dat van iemand die zelf in een (heel kleine) sjikoen woont!
Sjabbat sjalom, Eva

Uw reactie:

vul de beveiligings-code in
mrt 2019Stress hanteren en trauma’s kwijtraken
mrt 2019Lente in Amsterdam, winter in Jeruzalem
feb 2019Berichten uit de diaspora
jan 2019Overdenkingen na het overlijden van Amos Oz
dec 2018Een bezoek aan Tekoa
nov 2018Da'at Elyon
nov 2018Chaja Polak: ‘De man die geen hekel had aan Joden’
okt 2018Gesprek met Marceline Loridan-Ivens (2003)
sep 2018Ari Fuld z.l. – een sympathieke rechts-radicale settler
sep 2018Rosh Hasjana, goed en slecht nieuws
aug 2018Wel of niet (koosjer) vlees eten
jul 2018Tisja beAv – The joy of our heart has ceased, our dancing has turned into mourning
jul 2018In memoriam – Claude Lanzmann
jun 2018Pluralisme in Jeruzalem en Tel Aviv
mei 2018Pressurecooker Gaza ontploft
mei 2018Onnodige tragedie
apr 2018Israëls zeventigste verjaardag
apr 2018Lange, hete zomer
mrt 2018Een toevallig gevonden boek
mrt 2018Terugblik op Poerim
feb 2018Noodkreet
jan 2018Deportatie en verzet
jan 2018Doodstraf
dec 2017Rust en rumoer
nov 2017Meeliften op het dagboek van Anne Frank
okt 2017Noach, de zondvloed en (seksueel) geweld
okt 2017Vreugde van het water scheppen
okt 2017Een dinsdag in Jeruzalem
sep 2017New age, alt-right en antisemitisme
aug 2017De totale zonsverduistering
jul 2017De Kotel en de wet op bekering
jun 2017Geweld tegen Arabische vrouwen
mei 2017De zakenman en het fotomodel op bezoek in Jeruzalem
mei 2017Jom Hasjoa in Israël
apr 2017De maaltijd van de Moshiach
apr 2017Demonstreren in Jeruzalem
mrt 2017Weapons of the Spirit
mrt 2017Ana B’choach
feb 2017Emoties en de brit mila
jan 2017Een nieuwe koning in Egypte die Jozef niet had gekend
jan 2017Aanslag in Armon Hanatziv
jan 2017De rechtsstaat Israël
dec 2016Ellende en onheil
dec 2016Portefeuille
nov 2016Bosbranden
nov 2016Amerikaanse verkiezingen
okt 2016Sjana tova – van traditioneel tot vernieuwend
sep 2016Afscheid bij Crescas
sep 2016Prayer for the Soul and the Holy City
sep 2016Bariloche
aug 2016Gideon Levy
aug 2016Zomergasten en groene papegaaien
jul 2016Traditie en moderne ontwikkelingen
jun 2016In memoriam: Alegria
mei 2016Donkere wolken boven Zion?
mei 2016René Kahn – Tikoen Olam met behulp van psychofarmaca
apr 2016Overdenking bij de dood van Wim Brands
mrt 2016Denkflarden bij het samenstellen van sjlachmones
mrt 2016Stervensbegeleiding in Jeruzalem II – het French Hospice
mrt 2016Stervensbegeleiding in Jeruzalem
feb 2016Uitzichtloosheid in Gaza
feb 2016Separate but equal is not equal. Hebben vrouwen gewonnen, of de religieuze stromingen?
jan 2016Aanslagen op de Westoever
jan 2016Van Dis
dec 2015Het verschillende gebruik van messen
dec 2015Chanoeka 2015
nov 2015De oorlog van Gog en Magog
nov 2015Herdenking van de moord op Rabin
okt 2015Een bi-nationale staat voor twee volkeren
okt 2015De terreur van de lange messen
sep 2015Is er nog één Joods volk?
aug 2015Profetie
aug 2015Toch nog lichtpuntjes
jul 2015Tisja beAv 2015
jul 2015Een spook waart door Jeruzalem ...
jul 2015Tegengestelde verhalen - wat is waarheid
jun 2015Stedenband
jun 2015Licht en donker in Jeruzalem
mei 2015Catch the Jew! (Vang de Jood)
mei 2015Beth Mozes
apr 2015Tunnel of Hope
mrt 2015Angst en trauma hebben de verkiezingen gewonnen
mrt 2015Poeriem en Iran
feb 2015Nederlandse Joden, hier of daar
feb 2015Ibrahim Abu El-Hawa
jan 2015Verschillen in perceptie na de aanslagen in Parijs
jan 2015Journaal van te verwachten sneeuwstorm
jan 2015Het jaar 2014
dec 2014Chanoeka tussen Rechovot en Jeruzalem
dec 2014Welkom terug
nov 2014Door de Arabische sjoek
nov 2014Olijven plukken (2)
okt 2014Olijven plukken met Rabbis for Human Rights
okt 2014De goede oude tijd
okt 2014Onder de helm
sep 2014Rosj Hasjana 2014
sep 2014Berlijn en Jeruzalem
aug 2014Overwinning
aug 2014Staakt-het-vuren
jul 2014Oorlog en de as van de Rode Koe
jul 2014In Israël gebeurt in drie weken meer dan in Nederland in een jaar
jun 2014Hopen op het beste, het ergste vrezen - vervolg
jun 2014Hopen op het beste, het ergste vrezen
jun 2014Sjawoe’ot en de éénstaat oplossing
mei 2014Naar Tekoa
mei 2014Het Achterhuis voor tieners verklaard
mei 2014Anne Frank met luxe verwen-arrangement
apr 2014Jeruzalems begin en einde van Pesach
apr 2014Is er hoop na Kerry?
apr 2014De Holyland affaire
mrt 2014Nu al: pre-Pesachkoorts
mrt 2014Botsende klimaatzones en botsende belangen
feb 2014Diaspora-nieuws
feb 2014Ziekenfonds
jan 2014Landau over Sharon
jan 2014Afrikaanse asielzoekers in Tel Aviv
dec 2013Pre-Kersjt in Jeruzalem
dec 2013Een geurkaarsje voor Mandela
dec 2013Amos Oz, Chanoeka en Friedländer
nov 2013De Hollandsche Schouwburg. Theater, Deportatieplaats, Plek van Herinnering
nov 2013Filipijnen
nov 2013Bethlehem, de film
okt 2013Aviva Zornberg over de akeda
okt 2013De Kabbala van rabbijn Ashlag
sep 2013Wie verdient er nu de Nobelprijs?
aug 2013Scheermes en scheerkwast bij de hand houden
aug 2013Een relatief rustig eiland
aug 2013Gasmasker
jul 2013Tisja Be'Av
jul 2013Dertigste Jeruzalem Filmfestival
jul 2013Tel Aviv, stad van tegenstellingen
jun 2013Hitte
jun 2013Rosj Chodesj Tammoez
jun 2013'De vijand'
mei 2013Een echte seculiere sjabbatsfeer
mei 2013Onderduiken in de apenrots
apr 2013In dienst gaan
apr 2013Zon en zingeving in Israël
mrt 2013Kitniyot
mrt 2013Chamsin
mrt 2013Rabbi Menachem Froman, van Goesj Emoeniem tot Jerusalem Peacemaker
mrt 2013Conflict bereikt tuinhekje
feb 2013David Hartman - zichrono livracha
jan 2013The day after
jan 2013Ontregeld
jan 2013Lemaleh et hachalal
dec 2012Chanoeka in Nachlaot
nov 2012Oorlog met Gaza (2)
nov 2012Oorlog met Gaza
nov 2012New York
okt 2012Noach, de Zondvloed en zonne-energie
okt 2012Op de Machane Yehuda
sep 2012High Times – thuiskweek in Israël