inloggen
×

Mijn Crescas

Inloggen met gebruikersnaam & wachtwoord






Zonder wachtwoord snel inloggen?

Columns

Weblogs disclaimer

Renée Citroen

Renée Citroen (1948) was werkzaam als journalist/redacteur van onder andere: Wordt Vervolgd (Amnesty International), Blanes, NIW, Benjamin, JonagBulletin en Chidushim (Beit Ha'Chidush). Als 'opvolgster van Henriëtte Boas' schrijft ze regelmatig ingezonden brieven in NRC Handelsblad. Renée Citroen is oud-bestuurslid van Beit Ha'Chidush en mede-auteur van de Sidur Ha'Chidush en de Nieuwe Hagada.

vrijdag 23 oktober 2015

Ronit Palache pleit in het NIW voor het gelijkwaardig behandelen van mensen met een Joodse vader en de 'echte' Joden, de moederjoden. Het lijkt of de tijd heeft stil gestaan, sinds Andreas Burnier het woord 'vaderjoden' voor het eerst gebruikte in de jaren '90. Nee, sterker nog, er is sprake van achteruitgang. Toen heerste er optimisme en enthousiasme, de babyboomers ontdekten hun roots en elkaar bij de door JMW georganiseerde bijeenkomsten (Woudschoten!), cafés (Naches!) en praatgroepen voor, wat zij toen 'randjoden' noemden; er waren allerlei initiatieven op cultureel gebied en de homo's en de vaderjoden - beide gediscrimineerde groepen in het Nederlandse jodendom - stichtten hun eigen sjoel, Beit Ha'Chidush, Huis van Vernieuwing.

Nu is het heel stil en heeft iedereen zich teruggetrokken in eigen clubjes met vaste regels. Er moet veel en er mag weinig. De discussie over vernieuwing gaat moeizaam of ontbreekt geheel.

Natuurlijk, er zijn belangrijker problemen, het antisemitisme, niet ver weg, maar vlakbij, de dreiging van aanslagen. Trekt men zich daarom terug op een goed bewaakt eilandje, waar alle verandering bedreigend is? Is het veiliger om houvast te zoeken bij vaste regels, ook al zijn die onderdrukkend, kwetsend en discriminerend voor iedereen die vrouw, homo of vaderjood is?

Ik werd gebeld door de Joodse Omroep, of ik mee wilde werken aan een discussie over uitkomen door vaderjoden en de problemen daarbij. Ik meldde dat ik geen probleem heb met mijn identiteit, daar hebben de praatgroepen van JMW in de jaren '90 en mijn bestuurslidmaatschap van Beit Ha'Chidush in de jaren 2000 wel voor gezorgd. De mensen die visten naar mijn moeders achternaam of ronduit vroegen of ik wel Joods was, heb ik altijd verteld dat ik inderdaad Joods was, zonder uitleg. Never explain, never excuse, darling, zei Nanny Fran al.
De Joodse Omroep was verbaasd. “Vindt u het dan niet erg dat u nergens bij hoort,” vroegen ze. Nee, als er in Nederland geen club meer is die, zonder onderscheid te maken, een jodendom uitdraagt dat open is en de traditie op een spirituele en intellectuele manier aanpast aan het leven van nu, dan hoor ik liever nergens bij.

En wil ik weer eens een mooie dienst bijwonen, waar ik zonder meer welkom ben, dan reis ik af naar Frankfurt, naar de Egalitärer Minjan van rabbijn Elisa Klapheck, die teleurgesteld uit Nederland vertrok, omdat haar inzet en inspiratie niet werden gewaardeerd.

Ik wens Ronit veel sterkte met haar idealistische streven naar gelijkwaardigheid. Maar of ik die nog meemaak? Misschien als ik 120 word …

Delen |

Uw reactie:

vul de beveiligings-code in
okt 2018De zionisten
sep 2018Kijken in de orthodoxe ziel
sep 2018Chesed we-emet
aug 2018Evelien
aug 2018De pijn van het er niet bij horen
jul 2018Nog een Rebbe
jun 2018Het gebeurde wéér
jun 2018Ze lieten me huilend achter
jun 2018Een grijs wereldbeeld
mei 2018Van de Baal Shem Tov tot Susannah Heschel
mei 2018Een reis naar onszelf
apr 2018Waarheid
apr 2018Monument
mrt 2018De beste Pesach ooit
mrt 2018Lijden of genieten
mrt 2018Identiteit, Volendam of de wereld
mrt 2018Zwart/wit of grijs?
feb 2018Carlebach, wat te doen?
jan 2018Besnijdenis 2
jan 2018Een straatnaam
jan 2018Jodendom nu
dec 2017Medemenselijkheid
dec 2017Universele verklaring
nov 2017Dilemma's
nov 2017“Op de achtergrond sluimert het”
okt 2017Raar nieuws
okt 2017JMW toen en nu
okt 2017De brug
sep 2017Tesjoewa
sep 2017Het is altijd erger dan je dacht
sep 2017Westerbork, of all places
aug 2017De schaduw van twijfel
aug 2017Troost en rust
aug 2017Je verzint het niet
jul 2017Een seider voor de vierde juli
jun 2017Psalm 23
jun 2017Besnijden of niet?
mei 2017Geduld en empathie
mei 2017“De kinderen van de vermoorden”?
mei 2017Verbazing en afgunst
apr 2017Culturele toe-eigening
apr 2017Behulpzaam overlappen
apr 2017Tzafun – Wat verborgen is
mrt 2017Morandi
mrt 2017Juffrouw Boas
mrt 2017De flat
mrt 2017Besnijdenis
feb 2017Poerim toen en nu
feb 2017Daar gáán we weer
feb 2017Inburgeren
jan 2017Atheïsme
jan 2017Waarheid
jan 2017Flauw
dec 2016Familieruzie
dec 2016Roofkunst
dec 2016VaderJoden again
nov 2016Sjoelbezoek
nov 2016De mag/moet-cultuur
okt 2016Joodse identiteit – Geen woorden maar daden
okt 2016Vergeven
sep 2016Losers
sep 2016Afscheid
sep 2016Welkom bij de club
sep 2016Sterke vrouwen
aug 2016Terug naar vroeger?
aug 2016Schoonfamilie
aug 2016Antisemitisme 2.0
jun 2016De toon
jun 2016Psalm 81
mei 2016Joods begraven
mei 2016Antisemiet of niet?
mei 2016Vergeven?
apr 2016Altijd weer Pesach
apr 2016Pestjochies
mrt 2016De Vreemdeling
mrt 2016Behoudend
feb 2016Familie als Hotel California?
jan 2016Zondebok
dec 2015Wie is er bang voor Spinoza?
nov 2015Om toch
okt 2015Stilte in Joods Nederland