inloggen
×

Mijn Crescas

Inloggen met gebruikersnaam & wachtwoord






Zonder wachtwoord snel inloggen?

Columns

Weblogs disclaimer

Renée Citroen

Renée Citroen (1948) was werkzaam als journalist/redacteur van onder andere: Wordt Vervolgd (Amnesty International), Blanes, NIW, Benjamin, JonagBulletin en Chidushim (Beit Ha'Chidush). Als 'opvolgster van Henriëtte Boas' schrijft ze regelmatig ingezonden brieven in NRC Handelsblad. Renée Citroen is oud-bestuurslid van Beit Ha'Chidush en mede-auteur van de Sidur Ha'Chidush en de Nieuwe Hagada.

vrijdag 11 augustus 2017

Ook in de zomer houd ik het nieuws bij. De gang van zaken in het Witte Huis is spannender dan welke serie ook. De kinderen willen mij altijd aan Netflix helpen, maar ik vind de realiteit meer dan voldoende. La réalité dépasse la fiction, altijd weer. Ik volg CNN, de New Yorker en de HuffPost, en ook The Daily Show met Trevor Noah (op Comedy Central).

Dit zijn de media die Trump fake noemt, maar die hem kritisch volgen en alle leugens en verdraaiingen meedogenloos laten zien.

Net als in een soap verandert de plot elke dag en verschijnen en verdwijnen figuren met de meest vreemde namen. Je verzint het niet. Onder het amusement van de satire en het ridiculiseren voel je wel duidelijk de ernst en de bezorgdheid over hoe het zal aflopen. In een soap is er een happy end, maar dat zou hier nog wel eens tegen kunnen vallen. Het is dus een tragedie en daar helpt fictie wel weer bij.

In het Amsterdamse Bostheater speelt Orkater deze zomer Julius Caesar van Shakespeare. Het is een prachtige voorstelling, qua acteurs, decors en muziek, het geheel boeit de hele avond lang. De regisseur heeft geen bewuste link naar het heden gemaakt, maar dat hoeft ook niet. De tekst spreekt voor zichzelf. Caesar trekt alle macht naar zich toe en zijn vriend Brutus staat daardoor voor een dilemma: wat telt zwaarder, de vriendschap of de dreiging van de dictatuur?

Caesar is de man die door manipulatie en chantage mensen voor zich wint, met dat randje hysterie dat alle volksmenners hebben. Ik heb dat nooit begrepen, bij Hitler niet, en ook niet bij Pim Fortuyn en Wilders, en nu weer bij Trump. Maar kennelijk is het iets magisch dat de mensen onbewust aantrekt. De dictator lokt zijn naasten in zijn web, vervreemdt ze van hun omgeving en dan kunnen ze niet meer terug.

Brutus kiest voor de vrijheid en tegen zijn vriend. Dat kan alleen met geweld en hij doodt Caesar, maar ook met hem loopt het niet goed af. Is dat de les? Dat geweld nooit de oplossing is? Dat zou mooi zijn, maar soms gaat het niet vreedzaam, als de tegenstander té gevaarlijk is. En het zet een cyclus van geweld in gang die van generatie op generatie doorwoekert. De Tora staat er vol mee. Toch is er altijd de hoop dat het beter wordt. Als de Messias komt? Nee, daar kunnen we niet op wachten. We zullen het hier en nu moeten doen.

Zoals vaker bij Shakespeare ligt het toneel aan het einde van de voorstelling vol lijken, die bij het applaus op wonderbaarlijke wijze weer herrijzen en buigen voor het publiek.
Was dat in het echt ook maar zo.

Delen |

Uw reactie:

vul de beveiligings-code in
okt 2018De zionisten
sep 2018Kijken in de orthodoxe ziel
sep 2018Chesed we-emet
aug 2018Evelien
aug 2018De pijn van het er niet bij horen
jul 2018Nog een Rebbe
jun 2018Het gebeurde wéér
jun 2018Ze lieten me huilend achter
jun 2018Een grijs wereldbeeld
mei 2018Van de Baal Shem Tov tot Susannah Heschel
mei 2018Een reis naar onszelf
apr 2018Waarheid
apr 2018Monument
mrt 2018De beste Pesach ooit
mrt 2018Lijden of genieten
mrt 2018Identiteit, Volendam of de wereld
mrt 2018Zwart/wit of grijs?
feb 2018Carlebach, wat te doen?
jan 2018Besnijdenis 2
jan 2018Een straatnaam
jan 2018Jodendom nu
dec 2017Medemenselijkheid
dec 2017Universele verklaring
nov 2017Dilemma's
nov 2017“Op de achtergrond sluimert het”
okt 2017Raar nieuws
okt 2017JMW toen en nu
okt 2017De brug
sep 2017Tesjoewa
sep 2017Het is altijd erger dan je dacht
sep 2017Westerbork, of all places
aug 2017De schaduw van twijfel
aug 2017Troost en rust
aug 2017Je verzint het niet
jul 2017Een seider voor de vierde juli
jun 2017Psalm 23
jun 2017Besnijden of niet?
mei 2017Geduld en empathie
mei 2017“De kinderen van de vermoorden”?
mei 2017Verbazing en afgunst
apr 2017Culturele toe-eigening
apr 2017Behulpzaam overlappen
apr 2017Tzafun – Wat verborgen is
mrt 2017Morandi
mrt 2017Juffrouw Boas
mrt 2017De flat
mrt 2017Besnijdenis
feb 2017Poerim toen en nu
feb 2017Daar gáán we weer
feb 2017Inburgeren
jan 2017Atheïsme
jan 2017Waarheid
jan 2017Flauw
dec 2016Familieruzie
dec 2016Roofkunst
dec 2016VaderJoden again
nov 2016Sjoelbezoek
nov 2016De mag/moet-cultuur
okt 2016Joodse identiteit – Geen woorden maar daden
okt 2016Vergeven
sep 2016Losers
sep 2016Afscheid
sep 2016Welkom bij de club
sep 2016Sterke vrouwen
aug 2016Terug naar vroeger?
aug 2016Schoonfamilie
aug 2016Antisemitisme 2.0
jun 2016De toon
jun 2016Psalm 81
mei 2016Joods begraven
mei 2016Antisemiet of niet?
mei 2016Vergeven?
apr 2016Altijd weer Pesach
apr 2016Pestjochies
mrt 2016De Vreemdeling
mrt 2016Behoudend
feb 2016Familie als Hotel California?
jan 2016Zondebok
dec 2015Wie is er bang voor Spinoza?
nov 2015Om toch
okt 2015Stilte in Joods Nederland