inloggen
×

Mijn Crescas

Inloggen met gebruikersnaam & wachtwoord






Zonder wachtwoord snel inloggen?

Columns

Weblogs disclaimer

Renée Citroen

Renée Citroen (1948) was werkzaam als journalist/redacteur van onder andere: Wordt Vervolgd (Amnesty International), Blanes, NIW, Benjamin, JonagBulletin en Chidushim (Beit Ha'Chidush). Als 'opvolgster van Henriëtte Boas' schrijft ze regelmatig ingezonden brieven in NRC Handelsblad. Renée Citroen is oud-bestuurslid van Beit Ha'Chidush en mede-auteur van de Sidur Ha'Chidush en de Nieuwe Hagada.

vrijdag 23 augustus 2019

Ik lees over cultural appropiation, culturele toe-eigening. Het is in het nieuws, want het gebeurt veel. Of liever, er wordt meer op gelet, want het bestaat natuurlijk al eeuwen. De Engelse definitie vind ik heel duidelijk, alles staat er in: the unacknowledged or inappropriate adoption of the customs, practices, ideas, etc. of one people or society by members of another and typically more dominant people or society.

Het gebeurt door iemand die bewust of onbewust dingen overneemt van een minderheidsgroep.

Net als met zwarte piet moet je eerst door hebben wat er aan de hand is. Een rastakapsel overnemen, is dat erg? Ik zag een blonde vrouw met rastavlechtjes, vreemd genoeg alleen van voren, van achteren had ze los geblondeerd haar. Stoort iemand zich daaraan?

The Guardian heeft er een interessant artikel over. De grens tussen wat kan en wat niet is vaag, blijkt.

Er was gedoe over het modemerk Kimono van Kim Kardashian, dat stoorde Japanners. Bij ons heten badjassen ook kimono, is dat ook erg? Een Sikh-tulband als mode-item van Gucci (voor € 790!) voor vrouwen, kan dat? Het is een religieus symbool. Maar een keppel ook, terwijl de paus en zijn personeel er al eeuwen een dragen.

In Israël (en ook hier wel) zie je christelijke vrouwen met een grote mageen Davied om hun nek, groter dan ik ooit een Jood heb zien dragen. Toe-eigening? Meer een teken van filosemitisme, lijkt me. Ik vind het alleen raar, ik stoor me er niet aan. Ze doen maar.

's Zomers draag ik espadrilles, van oorsprong schoenen uit Zuid Europa voor mensen die geen leren schoenen konden betalen. Hoe zit dat dan? In Volendam en Marken betalen toeristen om zich te laten fotograferen in klederdracht. Vinden de bewoners dat erg, die vreemdelingen in hun oorspronkelijke kleding? Ze profiteren er van, het is commercie geworden.

Zo'n feest als Halloween, overgenomen uit Amerika, wordt hier steeds populairder, dat is blijkbaar oké, maar je mag je niet meer als indiaan, sorry native American, verkleden. De kleding van de cowboys komt trouwens uit Zuid Amerika.

Vakantiesouvenirs uit verre landen, ook weer commercie, is het dan dus wel oké? En als het over eten gaat, is er geen beginnen aan, de nasi uit Indonesië, de pizza uit Italië, de bouillabaisse uit Marseille, allemaal armeluis eten, maar geen mens die zich eraan stoort.

Best moeilijk dit. Is het dus overgevoeligheid van de Japanners? Daar heb je het al, zodra je iemand overgevoelig noemt, weet je dat je fout zit. Iemand voelt zich gekwetst, wie ben ik om dat denigrerend af te doen? Zwarte piet is kwetsend, want een vernederend cliché. Een dure tulband op een modeshow, is een heilig voorwerp onteren. Simone de Beauvoir droeg er altijd een, omdat ze eerst geen geld en later geen zin had om naar de kapper te gaan. Dat kan dus niet meer.

De keppel is ingepikt door de katholieken, dat is eigenlijk ook niet zo leuk. Maar als ik er eentje opzet als vrouw, is dat dan hetzelfde? Eigen ik me ook iets toe van een andere groep? Ja, maar wel eentje die altijd dominant was en de regels bepaalde. Die regels volg ik niet, dus houd ik lekker mijn keppel op. Niet overal, als ik te gast ben in een sjoel waar dat niet gebruikelijk is, laat ik hem weg.

Tot slot de boerka. Dat is een ‘klederdracht’ die ik niet zo gauw overgenomen zie worden.

Delen |

Uw reactie:

vul de beveiligings-code in
sep 2019Een column over de column
sep 2019Le paradis
aug 2019Van tulband tot keppel
aug 2019Middenjoden
jul 2019Mulisch en zijn ouders
jun 2019Afscheid van Westerbork
jun 2019De 'verwarring' over vaderJoden
jun 2019Een tastbare herinnering?
mei 2019Noodzakelijke woede
mei 2019Het verleden haalt je in
mei 2019De “shit” in Westerbork
apr 2019Duisternis
apr 2019Op reis door zware tijden
mrt 2019Yehuda's woorden
mrt 2019“We zijn allemaal ménsen”
feb 2019Antisemiet op een Israëlische scootmobiel
feb 2019Sommetjes
feb 2019Westerbork again
jan 2019Het 'Oude' Testament
jan 2019Een nieuw jaar met nieuwe inzichten
dec 2018Nivellering door goedbedoelde intentie
dec 2018Identiteit, een citroen met veel pitjes
nov 2018Als ik het niet doe ...
nov 2018Een enerverende week
okt 2018Integriteit
okt 2018De zionisten
sep 2018Kijken in de orthodoxe ziel
sep 2018Chesed we-emet
aug 2018Evelien
aug 2018De pijn van het er niet bij horen
jul 2018Nog een Rebbe
jun 2018Het gebeurde wéér
jun 2018Ze lieten me huilend achter
jun 2018Een grijs wereldbeeld
mei 2018Van de Baal Shem Tov tot Susannah Heschel
mei 2018Een reis naar onszelf
apr 2018Waarheid
apr 2018Monument
mrt 2018De beste Pesach ooit
mrt 2018Lijden of genieten
mrt 2018Identiteit, Volendam of de wereld
mrt 2018Zwart/wit of grijs?
feb 2018Carlebach, wat te doen?
jan 2018Besnijdenis 2
jan 2018Een straatnaam
jan 2018Jodendom nu
dec 2017Medemenselijkheid
dec 2017Universele verklaring
nov 2017Dilemma's
nov 2017“Op de achtergrond sluimert het”
okt 2017Raar nieuws
okt 2017JMW toen en nu
okt 2017De brug
sep 2017Tesjoewa
sep 2017Het is altijd erger dan je dacht
sep 2017Westerbork, of all places
aug 2017De schaduw van twijfel
aug 2017Troost en rust
aug 2017Je verzint het niet
jul 2017Een seider voor de vierde juli
jun 2017Psalm 23
jun 2017Besnijden of niet?
mei 2017Geduld en empathie
mei 2017“De kinderen van de vermoorden”?
mei 2017Verbazing en afgunst
apr 2017Culturele toe-eigening
apr 2017Behulpzaam overlappen
apr 2017Tzafun – Wat verborgen is
mrt 2017Morandi
mrt 2017Juffrouw Boas
mrt 2017De flat
mrt 2017Besnijdenis
feb 2017Poerim toen en nu
feb 2017Daar gáán we weer
feb 2017Inburgeren
jan 2017Atheïsme
jan 2017Waarheid
jan 2017Flauw
dec 2016Familieruzie
dec 2016Roofkunst
dec 2016VaderJoden again
nov 2016Sjoelbezoek
nov 2016De mag/moet-cultuur
okt 2016Joodse identiteit – Geen woorden maar daden
okt 2016Vergeven
sep 2016Losers
sep 2016Afscheid
sep 2016Welkom bij de club
sep 2016Sterke vrouwen
aug 2016Terug naar vroeger?
aug 2016Schoonfamilie
aug 2016Antisemitisme 2.0
jun 2016De toon
jun 2016Psalm 81
mei 2016Joods begraven
mei 2016Antisemiet of niet?
mei 2016Vergeven?
apr 2016Altijd weer Pesach
apr 2016Pestjochies
mrt 2016De Vreemdeling
mrt 2016Behoudend
feb 2016Familie als Hotel California?
jan 2016Zondebok
dec 2015Wie is er bang voor Spinoza?
nov 2015Om toch
okt 2015Stilte in Joods Nederland