sluiten
×
Mogen wij u om een kleine bijdrage vragen om het werk van Crescas blijvend mogelijk te maken? Alle content op deze website is vrij toegankelijk: de wekelijkse columns, video’s, geluidsbestanden, artikelen, etc. Dat willen wij graag zo houden. U kunt ons daarbij helpen met een kleine, vrijwillige bijdrage. Ieder bedrag is welkom. Met de groene knop hiernaast is dat zó geregeld. Dankuwel.
inloggen
×

Mijn Crescas

Inloggen met gebruikersnaam & wachtwoord






Zonder wachtwoord snel inloggen?

Columns

Weblogs disclaimer

Renée Citroen

Renée Citroen (1948) was werkzaam als journalist/redacteur van onder andere: Wordt Vervolgd (Amnesty International), Blanes, NIW, Benjamin, JonagBulletin en Chidushim (Beit Ha'Chidush). Als 'opvolgster van Henriëtte Boas' schrijft ze regelmatig ingezonden brieven in NRC Handelsblad. Renée Citroen is oud-bestuurslid van Beit Ha'Chidush en mede-auteur van de Sidur Ha'Chidush en de Nieuwe Hagada.

vrijdag 29 juni 2018

De kinderen werden van hun ouders gescheiden, een beeld dat me meteen deed denken aan de Sjoa. Dat wilde ik niet, dat beeld voor me zien, maar het gebeurde nu, wéér. Gelukkig vond iedereen dat verschrikkelijk, op een paar getrouwen van Trump na, en werd het besluit teruggedraaid. Maar dat het kon gebeuren is een teken dat deze president tot echt alles in staat is, meer nog dan wat hij verder allemaal aan idiote besluiten heeft genomen.

In The New Yorker schrijft Amy Davidson Sorkin dat Rudy Giuliani’s denigrerende opmerkingen over Stormy Daniels een zienswijze laten zien die hij deelt met Trump: die van een bully, een pestkop. Wie kwetsbaar is, moet gepakt worden en heeft geen recht op respect, laat staan op bescherming. Stormy Daniels is niet zwak, maar de kinderen van immigranten zijn dat wel.

En dan haalt Jeff Sessions het Nieuwe Testament er nog bij (Romeinen 13) om te bewijzen dat het echt oké is, omdat je van God de autoriteiten moet gehoorzamen. De Bijbel is wel vaker misbruikt, helaas.

Gelukkig heeft Reb Zalman Schachter-Shalomi z.l. daarover wijze woorden geschreven. Ter gelegenheid van zijn Jahrzeit (hij overleed op 3 juli 2014) deelden zijn leerlingen in de Aleph Nieuwsbrief citaten van hem die hen het meeste aanspraken.
“Remember, the Torah is given to us. Lo B’Shamayim, “the Torah is no longer in Heaven;…it has been given to us.” And because the Torah is given to us, we have a right to study the Torah in our uniqueness. How we interpret something will make a difference in reality. It is almost as if to say that this interpretation that I am going to give determines how the world will come out. (From First Steps to a New Jewish Spirit).”
Wij beslissen hoe de wereld er uit ziet, ten goede of ten kwade.

Reb Zalman was dé vernieuwer van het Amerikaanse Jodendom, een grote inspiratiebron, en een waardig opvolger van de rebbes uit de achttiende eeuw die ik in Oekraïne (in de geest) ontmoette. Hij zegt daarover:
“Renewal, change is a reality: nothing in life is static…Paradigm shifts are not (new) to human history, yet they are usually received with great reluctance…but life is movement. And while it may be that human nature never changes, our technology evolves, the tools change. (From Yavneh II, unpublished).”
“The process of transformation, however is not without its pain, confusion and risks. No wonder that the ancient Rabbis dubbed the pre-messianic era as “hevlei ha-mashiach - the labor pains of the ‘messiah’.” They understood that all change is preceded by contractions and that the contractions become increasingly intense as the birthing draws closer; that in transformation there is a storm before the calm … (From Yavneh II, unpublished).”
“When we look back at our ancestors, our aim is not to be locked into the past. We want to use the past as a reference point, a source of tradition, and a living history so that we will be able to see ourselves as links in a long chain of continuity. (From First Steps to a New Jewish Spirit).”

Vernieuwing is onvermijdelijk, al kost het pijn en moeite, en willen velen er niet aan, omdat ze terug verlangen naar een idyllisch verleden, dat natuurlijk helemaal niet idyllisch was. Bas Heijne noemt dat ook, dat verlangen naar de jaren '50 toen we nog allemaal zo gelukkig en saamhorig waren, als de oplossing die de populisten ons graag voorspiegelen. Ik vind dat een gotspe. Voor ons, Joden, waren het de jaren van verdringen en niet omkijken, van stil leed dat niet werd begrepen, van gebroken families, waarin de trauma's naadloos op de kinderen overgingen. Die nostalgie is een historische leugen. Heb ik dan geen goede herinneringen aan de jaren '50? Natuurlijk, als kind krijg je niet alles mee, en het plezier van een ijsje van een dubbeltje (en als je geluk had, van een kwartje) tijdens de eindeloos lange zomervakanties weet ik nog goed. Maar daar overheen hing toch een gordijn van verdriet, dat ik me pas later realiseerde.

Maar wanhoop nooit, zei Rabbi Nachman, “het is een grote mitswe om altijd gelukkig (ik zou zeggen: opgewekt en optimistisch) te zijn.” En: “Als je gelooft dat je dingen kapot kunt maken, geloof dan ook dat je kunt helen.”

Delen |

Uw reactie:

vul de beveiligings-code in
jun 2018Het gebeurde wéér
jun 2018Ze lieten me huilend achter
jun 2018Een grijs wereldbeeld
mei 2018Van de Baal Shem Tov tot Susannah Heschel
mei 2018Een reis naar onszelf
apr 2018Waarheid
apr 2018Monument
mrt 2018De beste Pesach ooit
mrt 2018Lijden of genieten
mrt 2018Identiteit, Volendam of de wereld
mrt 2018Zwart/wit of grijs?
feb 2018Carlebach, wat te doen?
jan 2018Besnijdenis 2
jan 2018Een straatnaam
jan 2018Jodendom nu
dec 2017Medemenselijkheid
dec 2017Universele verklaring
nov 2017Dilemma's
nov 2017“Op de achtergrond sluimert het”
okt 2017Raar nieuws
okt 2017JMW toen en nu
okt 2017De brug
sep 2017Tesjoewa
sep 2017Het is altijd erger dan je dacht
sep 2017Westerbork, of all places
aug 2017De schaduw van twijfel
aug 2017Troost en rust
aug 2017Je verzint het niet
jul 2017Een seider voor de vierde juli
jun 2017Psalm 23
jun 2017Besnijden of niet?
mei 2017Geduld en empathie
mei 2017“De kinderen van de vermoorden”?
mei 2017Verbazing en afgunst
apr 2017Culturele toe-eigening
apr 2017Behulpzaam overlappen
apr 2017Tzafun – Wat verborgen is
mrt 2017Morandi
mrt 2017Juffrouw Boas
mrt 2017De flat
mrt 2017Besnijdenis
feb 2017Poerim toen en nu
feb 2017Daar gáán we weer
feb 2017Inburgeren
jan 2017Atheïsme
jan 2017Waarheid
jan 2017Flauw
dec 2016Familieruzie
dec 2016Roofkunst
dec 2016VaderJoden again
nov 2016Sjoelbezoek
nov 2016De mag/moet-cultuur
okt 2016Joodse identiteit – Geen woorden maar daden
okt 2016Vergeven
sep 2016Losers
sep 2016Afscheid
sep 2016Welkom bij de club
sep 2016Sterke vrouwen
aug 2016Terug naar vroeger?
aug 2016Schoonfamilie
aug 2016Antisemitisme 2.0
jun 2016De toon
jun 2016Psalm 81
mei 2016Joods begraven
mei 2016Antisemiet of niet?
mei 2016Vergeven?
apr 2016Altijd weer Pesach
apr 2016Pestjochies
mrt 2016De Vreemdeling
mrt 2016Behoudend
feb 2016Familie als Hotel California?
jan 2016Zondebok
dec 2015Wie is er bang voor Spinoza?
nov 2015Om toch
okt 2015Stilte in Joods Nederland