sluiten
×
Mogen wij u om een kleine bijdrage vragen om het werk van Crescas blijvend mogelijk te maken? Alle content op deze website is vrij toegankelijk: de wekelijkse columns, video’s, geluidsbestanden, artikelen, etc. Dat willen wij graag zo houden. U kunt ons daarbij helpen met een kleine, vrijwillige bijdrage. Ieder bedrag is welkom. Met de groene knop hiernaast is dat zó geregeld. Dankuwel.
inloggen
×

Mijn Crescas

Inloggen met gebruikersnaam & wachtwoord






Zonder wachtwoord snel inloggen?

Columns

Weblogs disclaimer

Renée Citroen

Renée Citroen (1948) was werkzaam als journalist/redacteur van onder andere: Wordt Vervolgd (Amnesty International), Blanes, NIW, Benjamin, JonagBulletin en Chidushim (Beit Ha'Chidush). Als 'opvolgster van Henriëtte Boas' schrijft ze regelmatig ingezonden brieven in NRC Handelsblad. Renée Citroen is oud-bestuurslid van Beit Ha'Chidush en mede-auteur van de Sidur Ha'Chidush en de Nieuwe Hagada.

vrijdag 12 augustus 2016

Ook al geef je hem teveel eer door maar met hem bezig te blijven, het viel vooral op hoe de een hem wel vertrouwde en de ander niet. Het is logisch dat Joden iemand die zulke praatjes houdt over Israël, pardon het zionisme, niet vertrouwen. Hoe hij die term alleen al gebruikt. De bevlogen idealisten die een veilig thuis voor de vervolgde Joden in Europa zochten, vonden het 'een leeg land', schrijft Ari Shavit in Mijn beloofde land. Dat was de blinde vlek die álle koloniale machten hadden. Shavit vertelt de geschiedenis van die idealistische Joden die uit het niets dorpen opbouwden, daar samenwerkten met de plaatselijke Arabieren die ze hielpen met onderwijs en medische zorg. En die ze daarna hun dorp moesten uitjagen en doden.

Dat was de rauwe werkelijkheid, waarmee velen het toen ook al moeilijk hadden. Maar om dan nu de term zionist te gebruiken voor iedereen die Israël niet afvalt, hoe ongenuanceerd kun je zijn?

Waarom geloof ik Shavit wel en de zomergast niet? Hoe was het ook al weer: “Blijf met je rotpoten van onze rotJoden af”. Het is net als met schoonfamilie, daar mag je niets over zeggen, terwijl je partner lekker mag klagen over zijn of haar ouders en andere familie. Pas op, vooral het niet er mee eens zijn, dan krijg jíj de volle laag. En o wee als jouw familie wordt bekritiseerd, dat kan jíj dan weer niet hebben. Ook al is de kritiek volkomen terecht.

Moeilijker wordt het als Joden mensen zoals de zomergast gebruiken om hun eigen, vaak terechte kritiek kracht bij te zetten. Een Ander Joods Geluid doet dat. Het is alsof je je schoonmoeder kritiek hoort uiten over je eigen moeder. Dan word je toch helemaal razend? Gelukkig houden de meeste mensen zich in om de lieve vrede te bewaren binnen de familie. Deed iedereen dat maar, dan werd het héél rustig op Facebook en Twitter (waar ik dus niet op zit).

Als de zomergast zich net zo druk maakte over de schendingen van mensenrechten door zijn eigen mensen, kon ik hem misschien geloven. Maar het slachtofferschap lijkt comfortabeler dan de hand in eigen boezem steken. In zijn laatste reactie in NRC krijgt die arme Thomas Erdbrink zelfs een veeg uit de pan. Wat een gotspe, dat verzin je toch niet? Helaas, tegenwoordig kan het altijd erger dan je denkt.

Delen |

Uw reactie:

vul de beveiligings-code in
jun 2018Het gebeurde wéér
jun 2018Ze lieten me huilend achter
jun 2018Een grijs wereldbeeld
mei 2018Van de Baal Shem Tov tot Susannah Heschel
mei 2018Een reis naar onszelf
apr 2018Waarheid
apr 2018Monument
mrt 2018De beste Pesach ooit
mrt 2018Lijden of genieten
mrt 2018Identiteit, Volendam of de wereld
mrt 2018Zwart/wit of grijs?
feb 2018Carlebach, wat te doen?
jan 2018Besnijdenis 2
jan 2018Een straatnaam
jan 2018Jodendom nu
dec 2017Medemenselijkheid
dec 2017Universele verklaring
nov 2017Dilemma's
nov 2017“Op de achtergrond sluimert het”
okt 2017Raar nieuws
okt 2017JMW toen en nu
okt 2017De brug
sep 2017Tesjoewa
sep 2017Het is altijd erger dan je dacht
sep 2017Westerbork, of all places
aug 2017De schaduw van twijfel
aug 2017Troost en rust
aug 2017Je verzint het niet
jul 2017Een seider voor de vierde juli
jun 2017Psalm 23
jun 2017Besnijden of niet?
mei 2017Geduld en empathie
mei 2017“De kinderen van de vermoorden”?
mei 2017Verbazing en afgunst
apr 2017Culturele toe-eigening
apr 2017Behulpzaam overlappen
apr 2017Tzafun – Wat verborgen is
mrt 2017Morandi
mrt 2017Juffrouw Boas
mrt 2017De flat
mrt 2017Besnijdenis
feb 2017Poerim toen en nu
feb 2017Daar gáán we weer
feb 2017Inburgeren
jan 2017Atheïsme
jan 2017Waarheid
jan 2017Flauw
dec 2016Familieruzie
dec 2016Roofkunst
dec 2016VaderJoden again
nov 2016Sjoelbezoek
nov 2016De mag/moet-cultuur
okt 2016Joodse identiteit – Geen woorden maar daden
okt 2016Vergeven
sep 2016Losers
sep 2016Afscheid
sep 2016Welkom bij de club
sep 2016Sterke vrouwen
aug 2016Terug naar vroeger?
aug 2016Schoonfamilie
aug 2016Antisemitisme 2.0
jun 2016De toon
jun 2016Psalm 81
mei 2016Joods begraven
mei 2016Antisemiet of niet?
mei 2016Vergeven?
apr 2016Altijd weer Pesach
apr 2016Pestjochies
mrt 2016De Vreemdeling
mrt 2016Behoudend
feb 2016Familie als Hotel California?
jan 2016Zondebok
dec 2015Wie is er bang voor Spinoza?
nov 2015Om toch
okt 2015Stilte in Joods Nederland