sluiten
×
Mogen wij u om een kleine bijdrage vragen om het werk van Crescas blijvend mogelijk te maken? Alle content op deze website is vrij toegankelijk: de wekelijkse columns, video’s, geluidsbestanden, artikelen, etc. Dat willen wij graag zo houden. U kunt ons daarbij helpen met een kleine, vrijwillige bijdrage. Ieder bedrag is welkom. Met de groene knop hiernaast is dat zó geregeld. Dankuwel.
inloggen
×

Mijn Crescas

Inloggen met gebruikersnaam & wachtwoord






Zonder wachtwoord snel inloggen?

Columns

Weblogs disclaimer

Renée Citroen

Renée Citroen (1948) was werkzaam als journalist/redacteur van onder andere: Wordt Vervolgd (Amnesty International), Blanes, NIW, Benjamin, JonagBulletin en Chidushim (Beit Ha'Chidush). Als 'opvolgster van Henriëtte Boas' schrijft ze regelmatig ingezonden brieven in NRC Handelsblad. Renée Citroen is oud-bestuurslid van Beit Ha'Chidush en mede-auteur van de Sidur Ha'Chidush en de Nieuwe Hagada.

vrijdag 19 mei 2017

Niet vaak sta je oog in oog met iemand die in het wereldnieuws was. Maar afgelopen zondag ontmoette ik Robert Serry, de Nederlandse diplomaat die als crisismanager door de Verenigde Naties op vredesmissie naar het Midden-Oosten werd gestuurd. Hij bleek (verre) familie en vertelde zijn verhaal op onze laatste familiedag. Hij begon te zeggen dat hij zo blij verrast was dat wij hem wilden ontvangen en opnemen in onze vereniging Berith Salom van de Spanjaardfamilie. Dat sprak vanzelf, natuurlijk. Hij was pas sinds kort bezig met zijn Joodse achtergrond, omdat zijn vader zich tot het christendom had bekeerd om met zijn moeder te kunnen trouwen. Hij kon ons zijn verhaal vertellen nu zijn carrière als diplomaat was geëindigd.

Hij is een vriendelijke man, die heel bescheiden en onopvallend overkomt. Maar misschien is dat juist een pré als je moet onderhandelen met én Israel én Hamas. En hoe doe je dat, zulke uiteenlopende belangen proberen te verzoenen?

Dat had hij in Macedonië geleerd, toen hij daar voor de NAVO werkte. Geduld en een lange adem heb je nodig, en verder begrip en ook empathie voor alle partijen, zelfs Hamas. Je moet onpartijdig zijn, maar dat betekent niet neutraal. Zo heeft hij Hamas wel gemeld dat geweld onacceptabel was als zij tot onderhandelingen wilden komen.

Minister Lieberman heeft nog geprobeerd hem het land uit te zetten, omdat hij zogenaamd op de hand van de Palestijnen was.

Eerder was hij diplomaat in Rusland, waar hij meewerkte aan de emigratie van de Russische Joden, die via de Nederlandse ambassade liep.

En op de Krim werd hij wereldnieuws toen de beruchte 'groene mannen' hem wilden uitzetten. Zijn chauffeur werd uit zijn auto gehaald en hij moest door gewapende mannen naar het vliegveld worden gereden. In een fractie van een ogenblik besloot hij uit de auto te stappen. In een café in de Rosa Luxemburgstraat in Simferopol kon hij via zijn telefoon laten weten dat hij dreigde te worden gekidnapt. Dat redde hem het leven, want de Russen wisten gelukkig hoe belangrijk hij was.

Ik vroeg hem of zijn Joodse achtergrond nooit een rol had gespeeld. Hij moest glimlachen, want, zei hij, hij wist toen zelf nauwelijks dat hij Joods was en de Israëli's en de Palestijnen al helemaal niet.

In het Midden-Oosten is vrede helaas nog niet gerealiseerd, al heeft Serry wel enige keren een humanitair staakt-het-vuren voor elkaar kunnen krijgen. En na zeven jaar in die stressvolle omgeving was het genoeg, vond hij.

Toch blijft hij geloven in een rechtvaardige wereldorde. Is dat geen typisch Joodse eigenschap?

Delen |

Uw reactie:

vul de beveiligings-code in
jun 2018Het gebeurde wéér
jun 2018Ze lieten me huilend achter
jun 2018Een grijs wereldbeeld
mei 2018Van de Baal Shem Tov tot Susannah Heschel
mei 2018Een reis naar onszelf
apr 2018Waarheid
apr 2018Monument
mrt 2018De beste Pesach ooit
mrt 2018Lijden of genieten
mrt 2018Identiteit, Volendam of de wereld
mrt 2018Zwart/wit of grijs?
feb 2018Carlebach, wat te doen?
jan 2018Besnijdenis 2
jan 2018Een straatnaam
jan 2018Jodendom nu
dec 2017Medemenselijkheid
dec 2017Universele verklaring
nov 2017Dilemma's
nov 2017“Op de achtergrond sluimert het”
okt 2017Raar nieuws
okt 2017JMW toen en nu
okt 2017De brug
sep 2017Tesjoewa
sep 2017Het is altijd erger dan je dacht
sep 2017Westerbork, of all places
aug 2017De schaduw van twijfel
aug 2017Troost en rust
aug 2017Je verzint het niet
jul 2017Een seider voor de vierde juli
jun 2017Psalm 23
jun 2017Besnijden of niet?
mei 2017Geduld en empathie
mei 2017“De kinderen van de vermoorden”?
mei 2017Verbazing en afgunst
apr 2017Culturele toe-eigening
apr 2017Behulpzaam overlappen
apr 2017Tzafun – Wat verborgen is
mrt 2017Morandi
mrt 2017Juffrouw Boas
mrt 2017De flat
mrt 2017Besnijdenis
feb 2017Poerim toen en nu
feb 2017Daar gáán we weer
feb 2017Inburgeren
jan 2017Atheïsme
jan 2017Waarheid
jan 2017Flauw
dec 2016Familieruzie
dec 2016Roofkunst
dec 2016VaderJoden again
nov 2016Sjoelbezoek
nov 2016De mag/moet-cultuur
okt 2016Joodse identiteit – Geen woorden maar daden
okt 2016Vergeven
sep 2016Losers
sep 2016Afscheid
sep 2016Welkom bij de club
sep 2016Sterke vrouwen
aug 2016Terug naar vroeger?
aug 2016Schoonfamilie
aug 2016Antisemitisme 2.0
jun 2016De toon
jun 2016Psalm 81
mei 2016Joods begraven
mei 2016Antisemiet of niet?
mei 2016Vergeven?
apr 2016Altijd weer Pesach
apr 2016Pestjochies
mrt 2016De Vreemdeling
mrt 2016Behoudend
feb 2016Familie als Hotel California?
jan 2016Zondebok
dec 2015Wie is er bang voor Spinoza?
nov 2015Om toch
okt 2015Stilte in Joods Nederland