inloggen
×

Mijn Crescas

Inloggen met gebruikersnaam & wachtwoord






Zonder wachtwoord snel inloggen?

Columns

Weblogs disclaimer

Renée Citroen

Renée Citroen (1948) was werkzaam als journalist/redacteur van onder andere: Wordt Vervolgd (Amnesty International), Blanes, NIW, Benjamin, JonagBulletin en Chidushim (Beit Ha'Chidush). Als 'opvolgster van Henriëtte Boas' schrijft ze regelmatig ingezonden brieven in NRC Handelsblad. Renée Citroen is oud-bestuurslid van Beit Ha'Chidush en mede-auteur van de Sidur Ha'Chidush en de Nieuwe Hagada.

vrijdag 2 december 2016

Mijn verre achternicht Ronit Palache krijgt veel media-aandacht met haar verzameling interviews met allerlei soorten Joden. Het 'probleem' van de vaderJoden komt weer aan de orde. In mijn eerste Crescascolumn 'Stilte in Joods Nederland' (oktober 2015) verzucht ik al dat er niets veranderd is sinds dat voor het eerst werd aangekaart, meer dan 25 jaar geleden.

Het is als met het weer, iedereen klaagt erover, maar niemand doet er iets aan (met dank aan Mark Twain). Behalve Beit Ha'Chidush dan. Ik heb meegewerkt om die Joodse gemeente tot een democratische vereniging te maken, met in haar doelstellingen de gelijkheid van iedereen met ten minste één Joodse ouder. Probleem opgelost zou je zeggen.

Maar dan zijn er weer mensen die zich toch niet echt geaccepteerd voelen door de 'andere' Joodse gemeentes. Daar krijgen ze vaak te horen: “Oh, ben jij lid van dat homosjoeltje?” En: “Nee, hoor, dat zijn geen echte Joden”, of nog sterker: “Dat zijn helemáál geen Joden”. Ik heb mij daar nooit wat van aangetrokken, maar blijkbaar is het feit dat ze ergens geaccepteerd worden niet genoeg. Ze willen door iederéén geaccepteerd worden. En ja, dan gaan ze toch maar uitkomen. Bij de liberalen.
Maar die worden weer niet geaccepteerd door de orthodoxen en wringen zich in allerlei bochten om toch maar te bewijzen dat zij ook echt, helemaal, honderd procent Joods zijn.

Waar ben je dan mee bezig? Is het zo moeilijk om te accepteren dat jouw manier van je jodendom beleven ok is? En kijk ook eens buiten de deur: in de Verenigde Staten en Engeland zijn grote Joodse gemeenschappen (Reconstructionism, Liberal Judaism) waar het geen enkel punt is.

Toen ik ooit bij Beit Ha'Chidush aan een 'flying rabbi' uit Vermont het probleem probeerde uit te leggen, begreep hij er niets van. Hij begon steeds maar over mijn kinderen. Dat ikzelf een vaderJood was, wilde er bij hem niet in. Dus toen heb ik maar weer eens de naoorlogse generatieproblematiek uitgelegd. Oh, jullie oúders trouwden met niet-Joodse partners na de oorlog? Voor hem was het een non issue. Als de kinderen maar Joods werden opgevoed. Dat dat hier ook niet vanzelf sprak, heb ik maar niet verteld. Te ingewikkeld.

Zijn inclusieve manier van iedereen erbij betrekken was hartverwarmend. Ik heb dat zelf ook altijd nagestreefd. Maar een ding heeft het vaderJoodschap mij wel geleerd: er zullen altijd anderen zijn die jou niet zien zitten.

Bekijk voor meer informatie 120% Joods, de documentaire van Corinne Falch uit 2007.

Delen |

Reacties

Dvorah Hersch

vrijdag 2 december 2016
Misschien kunt u uw verre achternicht eens vertellen dat LJG vrouwen echt geen keppel dragen en dat zij wel degelijk religieus kunnen zijn. De verbondsnaam van de LJG's is niet voor niets verbond van liberaal-religieuze Joden in Nederland.
In zowel het interview in de NRC, als ook in Het Parool werden wij de "liberalen" genoemd. Wij "liberalen" zijn gewoon Joden,niets meer en niets minder. Het zou mevrouw Palache sieren zich minder laatdunkend te uiten.

Uw reactie:

vul de beveiligings-code in
okt 2018De zionisten
sep 2018Kijken in de orthodoxe ziel
sep 2018Chesed we-emet
aug 2018Evelien
aug 2018De pijn van het er niet bij horen
jul 2018Nog een Rebbe
jun 2018Het gebeurde wéér
jun 2018Ze lieten me huilend achter
jun 2018Een grijs wereldbeeld
mei 2018Van de Baal Shem Tov tot Susannah Heschel
mei 2018Een reis naar onszelf
apr 2018Waarheid
apr 2018Monument
mrt 2018De beste Pesach ooit
mrt 2018Lijden of genieten
mrt 2018Identiteit, Volendam of de wereld
mrt 2018Zwart/wit of grijs?
feb 2018Carlebach, wat te doen?
jan 2018Besnijdenis 2
jan 2018Een straatnaam
jan 2018Jodendom nu
dec 2017Medemenselijkheid
dec 2017Universele verklaring
nov 2017Dilemma's
nov 2017“Op de achtergrond sluimert het”
okt 2017Raar nieuws
okt 2017JMW toen en nu
okt 2017De brug
sep 2017Tesjoewa
sep 2017Het is altijd erger dan je dacht
sep 2017Westerbork, of all places
aug 2017De schaduw van twijfel
aug 2017Troost en rust
aug 2017Je verzint het niet
jul 2017Een seider voor de vierde juli
jun 2017Psalm 23
jun 2017Besnijden of niet?
mei 2017Geduld en empathie
mei 2017“De kinderen van de vermoorden”?
mei 2017Verbazing en afgunst
apr 2017Culturele toe-eigening
apr 2017Behulpzaam overlappen
apr 2017Tzafun – Wat verborgen is
mrt 2017Morandi
mrt 2017Juffrouw Boas
mrt 2017De flat
mrt 2017Besnijdenis
feb 2017Poerim toen en nu
feb 2017Daar gáán we weer
feb 2017Inburgeren
jan 2017Atheïsme
jan 2017Waarheid
jan 2017Flauw
dec 2016Familieruzie
dec 2016Roofkunst
dec 2016VaderJoden again
nov 2016Sjoelbezoek
nov 2016De mag/moet-cultuur
okt 2016Joodse identiteit – Geen woorden maar daden
okt 2016Vergeven
sep 2016Losers
sep 2016Afscheid
sep 2016Welkom bij de club
sep 2016Sterke vrouwen
aug 2016Terug naar vroeger?
aug 2016Schoonfamilie
aug 2016Antisemitisme 2.0
jun 2016De toon
jun 2016Psalm 81
mei 2016Joods begraven
mei 2016Antisemiet of niet?
mei 2016Vergeven?
apr 2016Altijd weer Pesach
apr 2016Pestjochies
mrt 2016De Vreemdeling
mrt 2016Behoudend
feb 2016Familie als Hotel California?
jan 2016Zondebok
dec 2015Wie is er bang voor Spinoza?
nov 2015Om toch
okt 2015Stilte in Joods Nederland