Proportioneel

Naud van der Ven

vrijdag 7 februari 2014

Frits Bolkestein schreef onlangs in NRC over Israël, naar aanleiding van een advies van de Adviesraad Internationale Vraagstukken (AIV). Hoewel hij de nuance niet schuwde en de bezetting van de Westbank benoemde als struikelblok, nam hij het op voor Israël. Maar door een paar opmerkelijke missers ging het effect van het stuk grotendeels teloor.

Allereerst sprak hij over koning Hoessein als de huidige vorst van Jordanië, terwijl de man al in 1999 is overleden. Zo’n evidente misser mag in een serieus opiniestuk toch niet voorkomen.

Verder schreef hij dat de islam uit zou zijn op de vernietiging van de Joden. Ik weet niet waar hij dat vandaan haalt. Je hoeft niet per se de ophemeling te omarmen van het Moorse Spanje als paradijs van vreedzaam samenleven van Joden en Moslims om toch te menen dat vreedzame coëxistentie van die groepen mogelijk is.

Geen evidente misser, maar simpelweg een andere opinie dan de mijne is Bolkesteins opvatting dat markering van producten van de Westbank flauwekul is. ‘Libië, Egypte, Syrië en Irak staan in brand. Wat wil de AIV? Dat Israël de correcte etiketten plakt op sinaasappelen die op de Westoever zijn gegroeid’.

Ik vind die etikettering helemaal niet zo verkeerd. Als je niet wilt dat heel Israël gedemoniseerd wordt (zoals dreigt bij totaalboycots), dan zul je moeten laten zien waar de grens ligt tussen wat verwerpelijk is en wat niet. Als etikettering daaraan kan bijdragen, juich ik dat toe.

Natuurlijk snap ik Bolkestein wel. Hij vraagt zich af of het niet disproportioneel is, in een regio waar men elkaar wekelijks bij duizenden vermoordt, om je druk te maken over omgehakte olijfbomen en checkpoint-controles.

Mijn antwoord zou zijn dat het misschien wel disproportioneel is ten opzichte van het omringende Midden-Oosten, maar dat dat voor meer dingen geldt waar men zich in Israël mee bezig houdt. In Tel Aviv wordt een Gay-pride gehouden of maakt men zich druk over de kwaliteit van de espresso op een schaal die ongekend is in het Midden-Oosten. Dat kun je disproportioneel noemen, maar binnen de Israëlische microkosmos is het heel adequaat. En is het dus ook adequaat om je druk te maken over de bezetting en de vernederende praktijken die daarbij horen.

Natuurlijk, als het gaat om de verdediging van legitieme grenzen tegen Midden-Oosterse buurlanden kan Israël zich geen disproportionaliteit veroorloven. Om zich staande te houden moet Israël daar wel het gebruikelijke geweldsniveau hanteren, het is daar immers geen Nederland-België.

Maar op de Westbank hoeft Israël, ook defensief gezien, helemaal niets. Wat de kolonisten daar doen, is ideologisch gedreven en daarmee wordt de discussie daarover binnen Israël zeer relevant, belangrijker dan de koffie. Dan kan etikettering wel degelijk een issue worden.

8 + 2 = ?
Het is in de eerste plaats stom van de NRC dat ze hun stukken niet behoorlijk nakijken - een fout als "Hoessein" ipv Abdullah hoort de redactie of de corrector er uit te halen.
Zo stom was het niet. Bolkestein sprak nl. in het artikel over 1970 en vermeldt dat Hoessein toen de Palestijnen eruit gooide. De fout zit dus niet in de naam van Hoessein, maar in de tegenwoordige tijd. Er had niet moeten staan, dat H. wil, maar dat hij wilde. en dan is zijn opmerking volkomen teerecht. De etikettering is natuurlijk onzinnig. In de eerste plaats omdat het volkomen oncontroleerbaar is. En het zou nog tot daaraan toe zijn als het voor ieder producerend land zou gelden. Er worden bv. in ons land horloges geproduceerd - Made in Holland dus - waarvoor het uurwerk uit Taiwan komt, de kasten uit Duitsland, de horlogebandjes uit Italië. Dat zou m.i. dan evengoed verboden moeten worden. Gelijke monniken nietwaar. Maar in de tweede plaats zal het averechts werken. Ik zou ze juist kopen. Nu zet dat geen zoden aan de dijk, maar ik heb al diverse berichten gelezen uit verschillende landen, waar men er precies zo over denkt. Ook in de V.S. ligt de boycot-actie van de BDS zwaar onder vuur. Gelukkig maar.

Columns 2022

Columns 2021

Columns 2020

Columns 2019

Columns 2018

Columns 2017

Columns 2016

Columns 2015

Columns 2014

Columns 2013

Columns 2012

Columns 2011

Columns 2010

Doneren

Crescas kan niet zonder jouw steun. Met elke donatie, hoe klein ook, steun je onze activiteiten en zorg je dat wij nog meer voor Joods Nederland kunnen betekenen.