sluiten
×
Mogen wij u om een kleine bijdrage vragen om het werk van Crescas blijvend mogelijk te maken? Alle content op deze website is vrij toegankelijk: de wekelijkse columns, video’s, geluidsbestanden, artikelen, etc. Dat willen wij graag zo houden. U kunt ons daarbij helpen met een kleine, vrijwillige bijdrage. Ieder bedrag is welkom. Met de groene knop hiernaast is dat zó geregeld. Dankuwel.
inloggen
×

Mijn Crescas

Inloggen met gebruikersnaam & wachtwoord






Zonder wachtwoord snel inloggen?

Gastcolumns

Weblogs disclaimer

Op deze pagina vindt u eenmalige bijdragen over uiteenlopende onderwerpen. Onderwerpen die natuurlijk altijd een link hebben met jodendom. Een gastcolumn bestaat uit een boek- of filmrecensie, een mening of opinie over een (actueel) onderwerp, het verslag van een Joodse-thema-reis, een bijzondere belevenis, etc. De gastcolumn is niet bedoeld voor reacties op eerder verschenen columns. Hiervoor is steeds ruimte ónder de betreffende column. Wilt u een gastcolumn schrijven? Neem dan contact met ons op via blocq@crescas.nl. De directie van Crescas beslist in alle gevallen over plaatsing van een gastcolumn.

vrijdag 11 juli 2014

Over de gastcolumnist

Chantal Suissa-Runne (1980) werkt als zelfstandig adviseur en trainer op het gebied van diversiteitseducatie, maatschappelijke cohesie, interculturele en interreligieuze samenwerking. Zij is bestuurslid van de Liberaal Joodse Gemeente (LJG) Amsterdam, lid van de Dialoogcommissie van de LJG en één van de bestuursleden van Crescas. Chantal woont in Amstelveen, met haar man en twee jonge dochtertjes.

Al jaren zie ik het als mijn taak om vooroordelen bespreekbaar te maken en te strijden tegen discriminatie en uitsluiting. In mijn werk, vrijwilligerswerk en bestuursfuncties. Een speciale passie heb ik voor het samenbrengen van groepen die op het eerste gezicht niet zo dol op elkaar lijken te zijn, zoals Joden en moslims. “Ieder mens heeft vooroordelen, zo zit de menselijke geest in elkaar. Dat geeft niet, als we ons daar maar bewust van zijn en er niet naar handelen.” Ik hoor het mezelf bijna zeggen als mantra tijdens talloze trainingen. Laatst werd ik echter met mijn eigen vooroordelen geconfronteerd …

Ik kwam uit Den Haag om daar op het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (SZW) te spreken over de Ronde Tafel Islamofobie, op initiatief van minister Asscher. Ik was vroeg terug en besloot mijzelf, alvorens mij in het kindergedruis thuis te begeven, te trakteren op een uurtje slenteren door de stad. Ik was nog niet uitgestapt bij het Spui of ik zag in schreeuwerig neon ‘70% korting!’ op de ramen van Maison de Bonneterie staan. Nu heb ik altijd een speciaal gevoel bij die zaak. Mijn oma werkte er voor de oorlog als hoofd verkoopster. Ze verkopen er prachtige kleren die ik mij normaliter nooit zou kunnen veroorloven, maar de hoge korting lokte mij naar binnen.

Vrolijk kwam ik, twee vestjes rijker, even later de winkel weer uit. En toen zag ik hem … de imam van de Al Kabir-moskee, met wie ik al zo vaak zo goed samen heb gewerkt. “Oh nee,” dacht ik, “wat zal hij wel niet denken? Ik loop hier in een chique pak vanwege de ontmoeting op het ministerie en dan kom ik ook nog een heeeeeel dure kledingzaak uit gelopen. Hij zal wel denken: ‘zie je wel dat alle Joden rijk zijn?’ Nu belichaam ik dat vooroordeel. Zal ik me verstoppen achter die mevrouw daar? Zal ik de volgende tram nemen?”

Te laat … hij had me al gezien. Langzaam en vrolijk kwam hij op me afgelopen. “Dag Chantal, hoe gaat het? Alles goed? Ook lekker geshopt zie ik?” Ik lachte wat ongemakkelijk terug. “Dag imam, hoe gaat het met u?” Even gleden mijn ogen naar beneden … Ze stopten bij het babyblauwe tasje dat aan de arm van de imam bungelde. Een golf van opluchting ging door mij heen. “Ik zie dat wij net in dezelfde winkel waren, bent u goed geslaagd?” Hij antwoordde: ”Jazeker, maar wat gek dat ik je binnen helemaal niet heb gezien!” Ik barstte opgelucht in lachen uit: “Nee dat klopt, maar ik neem ook aan dat u niet aan het winkelen was op de vrouwenafdeling.” Waarop hij ook erg hard moest lachen en wij samen, met onze blauwe tasjes aan de arm, vrolijk dezelfde tram instapten om onze dromen over een betere maatschappij met meer veiligheid en begrip voor elkaar te bespreken en verdere mooie toekomstplannen te smeden.

Zo werd ik dus even met mijn neus op de feiten gedrukt. Ik projecteerde de vooroordelen, waarmee ik in mijn projecten dagelijks geconfronteerd wordt, geheel ten onrechte op mijzelf en op mijn vriend de imam. Je leert van je successen, maar nog veel meer van je fouten.

Mensen vragen mij weleens waarom ik het zo belangrijk vind om op te komen voor de rechten van homo’s, Moslims of andere minderheden. Ik realiseer mij gewoon dat onze toekomst hier een gedeelde toekomst is. Mijn oma Regine Bremer heeft vijf concentratiekampen en een dodenmars overleefd. Zij leerde me dat haat alleen het slechtste in de mens naar boven haalt en zij kon het weten. Als er iemand in mijn ogen recht had om te haten, dan was zij het wel. Maar dat deed ze niet. Mijn oma had grenzeloos lief. “Kind, je hebt moffen en je hebt Duitsers.” Mijn eerste woordjes Duits leerde ik van haar, toen bleek dat mijn vader voor zijn werk naar Duitsland moest verhuizen en wij wellicht mee zouden gaan. Ik was een zesjarig meisje dat bang was dat niemand mij zou verstaan en geen kind met mij zou spelen. Dus leerde oma me: “Willst du mit mir spielen?” Veel later begreep ik pas hoe het voor haar moet zijn geweest, dat wij mogelijk naar Duitsland zouden verhuizen … Wij bleven uiteindelijk.

Ik ben hier, omdat mijn vader, mijn oma en opa de oorlog hebben overleefd. Dus dan kan ik maar beter iets zinnigs met mijn leven doen en eraan bijdragen dat dit nooit weer gebeurt. Er is een piramidemodel dat de stappen uitlegt van roddels, geruchten en stereotypen naar vooroordelen, naar discriminatie, naar institutioneel geweld, naar genocide. Die piramide is te stoppen. En wel onderaan. Mijn doel is dat we nooit belanden bij discriminatie en verder. Daarom moet ik als Joodse vrouw opkomen voor de rechten van anderen, ook en misschien juist wanneer zij niet op mij lijken. Alleen dan kunnen we het tij keren.


Deze column hebben wij met toestemming overgenomen van Nieuw W!J.

Delen |

Reacties

Ans Hekerman

zaterdag 12 juli 2014
wat een indrukwekkende column...dankjewel Chantal Suissa-Runne

Uw reactie:

vul de beveiligings-code in
nov 2017Geoefende analfabeten
nov 2017Eindelijk
okt 2017Thuis
okt 2017Israël. Hoe kun je dáár nou gaan wonen?
sep 2017Op en neer naar Nederland
sep 2017In memoriam Rob Boerboom
aug 2017Hollanders ‘in den vreemde’
jun 2017Israël op zijn smalst
jun 2017Joodse geschiedenis van Gouda
mei 2017Staaroperatie in het Assutaziekenhuis
apr 2017Stemmen vanuit Israël
mrt 2017Een jaartje verder
mrt 2017Midden-Oostenpolitiek uit 1001 nacht
jan 2017Oelpan
jan 2017Nieuwsbriefredactrice Raya Lichansky 70
jan 2017Oude mannen en een dood paard
okt 2016Tweedehands of nieuw?
sep 2016Op zoek naar een auto
sep 2016Zachte landing
aug 2016Klein maar springlevend
aug 2016Het verkorte rijexamen (mivchan hamara = conversietest)
aug 2016Dubbelleven
jul 2016Mea (100)
jul 2016Nola
jun 2016Henriette Boas, vriendin en huisgast
jun 2016Cultuur
jun 2016Misrad Harishui (ministerie van Vergunningen)
mei 2016Antizionisme
mei 2016Geduld
mei 2016Zeg eens A(lef)
apr 2016Liften of niet?
apr 2016Een hele belasting
mrt 2016Alija
jan 2016Zondebok
dec 2015Wie is er bang voor Spinoza?
nov 2015Om toch
nov 2015Ahmad Dawabsheh blijft alleen
okt 2015Stilte in Joods Nederland
sep 2015Vluchtelingen: ruimhartig en meedogenloos
sep 2015Godgeklaagd
jul 2015I'm a European Jew - and No, I'm Not Leaving
mei 2015Culturele boycot Israël verzwakt de oppositie
mei 2015Boedapest
apr 2015Krakow
apr 2015Praag
mrt 2015Samen optrekken tegen jodenhaat en islamhaat
dec 2014Han Hollander (1886-1943), sportverslaggever
jul 2014Joden, Moslims, vooroordelen en Maison de Bonneterie
jun 2014De handel en wandel van de boekenjood
mei 2014Biografie van Esther de Boer–van Rijk
apr 2014Anne
apr 2014Inclusief of exclusief
apr 2014Het verrassende Egypte van vóór de Uittocht
feb 2014Op school
feb 2014Nieuw boek van Pauline Micheels: 'Vandaag'
feb 2014Allemaal hadden ze een naam
jan 2014Nooit meer Auschwitz
jan 2014Heruitgave van ‘De Samaritanen’
nov 2013Ariëlla Kornmehls 'Wat ik moest verzwijgen’
nov 2013Dialoog tussen Joden en Marokkanen of Turken
nov 2013Fietsen voor Alyn
nov 2013Limmoed en het orthodoxe fiasco
aug 2013Lemberg
jul 2013Joods Gouda
jul 2013Slavernij
jun 2013Een boek over rechtsherstel na de Tweede Wereldoorlog
jun 2013Lili, een boek dat geschreven mòest worden
mei 2013Hannah heet ik - Hannah Cohen
apr 2013Het kwaad van de banaliteit: Margarethe von Trotta's film Hannah Arendt
apr 2013Toespraak tijdens Jom Hasjoa-herdenking, 7 april 2013