Wie zonder zonde is, wordt immuun voor .....
vrijdag 20 maart 2009  

Naar de radio luisteren doe ik eigenlijk nooit. De enige radioflarden die mijn oor bereiken, zijn die van de autoradio van een taxichauffeur, als ik wel eens gebruik maak van diens diensten. Toch hoor je ook daar veel interessante informatie. Zo viel ik midden in een programma over een soort idols van ‘het leukste zoogdier’ van Nederland. Maar let op, het mogen alleen zoogdieren in het wild zijn. Honden en katten doen niet mee. De organisator legde uit dat er 3 belangrijke factoren zijn die de ‘aaibaarheid’ van het dier bepalen: je mag geen spitse snuit hebben, je moet grote ogen hebben en een vacht. Het wilde zwijn stond overigens niet in de top-10. U ziet, ook hier heeft de Joodse lobby al weer veel invloed.

Onlangs bleek gelukkig ook dat straling van mobiele telefoons e.d. niet gevaarlijk is, aldus de Gezondheidsraad in een artikel in het AD: “Niet de daadwerkelijke straling van onder meer mobiele telefoons en draadloze computernetwerken, maar de veronderstelling eraan te worden blootgesteld leidt tot gezondheidsklachten.” Een hele opluchting. Hoewel? Het artikel besluit met de mededeling dat “de raad later zal rapporteren over een onderzoek naar de gevolgen van de straling voor hersentumoren.” Helemaal gerust is men er blijkbaar niet op.

Maar, wacht eens even … Dat je ziek zou kunnen worden van straling van mobiele telefoons is verontrustend, maar nog verontrustender is volgens mij dat je ziek kan worden van straling die NIET gevaarlijk is. Alleen maar omdat het ‘tussen je oren zit’. Eigenlijk weten we dit soort dingen al langer, door wat ze het placebo-effect noemen. Mensen die vage klachten hebben, waar dokters niet mee kunnen, krijgen soms een foppil die hen echter wel helpt. Sommige neppillen werken zelfs beter dan echte medicatie. Omgekeerd werkt het blijkbaar ook. Wie denkt dat iets gevaarlijk voor hem is, krijgt allerlei vervelende kwalen en pijntjes zoals hoofdpijn, migraine, oorsuizen, slapeloosheid, vermoeidheid, slechte concentratie en dergelijke. Hoe dit soort dingen werkt, weten we eigenlijk nog niet. Een Jiddisj spreekwoord zegt: ‘tragt gut, wet sein gut’ – ‘denk goed, dan zal het goed worden’. Krijgen al die New-Age-achtige zwevers die het steeds hebben over ‘positief denken’, ‘reframen’, ‘visualisatie’ et cetera dan toch gelijk? Zou overigens wel een enorme besparing zijn van de ziektekosten, als mensen genezen door positief te denken, of visualisatie van het genezingsproces. Deepak Chopra gelooft daar bijvoorbeeld in. Hij beschrijft in verschillende boeken de helende werking van positief denken, hoop en het visualiseren van genezingsprocessen. Door, bijvoorbeeld, je voor te stellen dat je afweercellen een spelletje voetbal spelen met de kankercellen en deze wedstrijd uiteraard winnen.

Hoe vaag we dit soort dingen ook vinden, toch kennen ook de rabbijnen vergelijkbare ideeën. In de Talmoed lezen we een verhaal over een bepaalde plaats waar een soort giftige slang de mensen schade toebracht. Men ging naar Rabbi Chanina ben Dosa toe – die als een heilig man werd gezien aan wie vaak wonderen gebeurde – en vertelde over dit agressieve reptiel. Hij zei: ‘Laat mij zijn hol zien.’ Men toonde hem het hol en Rabbi Chanina legde zijn voet over de opening van het hol heen. Het dier kwam naar buiten en beet de rabbijn in zijn voet, waarop het dier stierf. Rabbi Chanina legde het dode dier op zijn schouder en nam het mee naar het Leerhuis. Hij zei tegen de aanwezigen: ‘Kijk, de slang doodt niet, maar de zonde doodt!’ (B.T. Berachot 33a).

Je zou vanuit een puur wetenschappelijk standpunt toch zeggen dat gif, dat een menselijk lichaam binnenkomt, daar schade aanricht, onafhankelijk van het religieuze en morele niveau van de persoon in kwestie. De Talmoed, uit naam van Rabbi Chanina, denkt daar blijkbaar anders over. Wie zonder zonde is, wordt immuun voor slangengif!

Een soort Joodse vorm van snake handlers? U weet wel, die kleine, radicale kerkjes in de VS die geloven dat, als je maar genoeg in Jezus gelooft, je slangen kunt vasthouden en immuun wordt voor hun gif. Soms drinkt men gif zoals strychnine om dat men gelooft onkwetsbaar te zijn. Aan de soms fatale afloop hiervan te zien, zijn successen uit het verleden geen garantie voor het heden …

Maar, zullen we eens samen naar Psalm 91 kijken? Voor wie in de schaduw van de Allerhoogste vertoeft – wat dat ook moge zijn – belooft deze Psalm onkwetsbaarheid voor de pest (Ps. 91:6) en macht over wilde dieren (althans als je het letterlijk neemt): “adder en leeuwenjong zul je met voeten treden, leeuw en slang vertrappen” (Ps. 91:13)

Ik zal hier gelijk een DISCLAIMER neerzetten: Lezers, probeer dit allemaal zelf NOOIT thuis!



<< EconomieEen jesjiva-gave >>

Reacties:
ina de paauwvrijdag 20 maart 09, 10:43

Geinige column, Leo.
Maar waarin verschilt positief denken eigenlijk van vertrouwen op Hasheem. We hadden het daar van de week nog over i.h.k.v. de lessen toch ?
Vertrouwen op de Eeuwige maakt alles goed.
Voor mij werkt het, zoals ik zei.
Daarvoor heb ik geen enkele behoefte aan bewijs via een giftige slang die me bijt. Ben al giftig genoeg van mezelf.
Gut Shabbes !

Reageren op dit blog?
Uw naam:
Email:
Reactie:
vul de beveiligings-code in
Leo Mock kreeg zijn opleiding in Israël aan een talmoedhogeschool (jesjiwa). Verder studeerde hij Joodse geschiedenis aan de Bar-Ilan Universiteit en oude geschiedenis aan de UvA. Hij is sinds 1999 docent bij de Vakgroep Hebreeuws van de UvA. Samen met co-auteur rabbijn R. Evers schreef hij Aan tafel bij de rabbijn - eten en drinken in bijbels perspectief (1999). In Zappen door de Talmoed (2002) en Surfen op de zee van de Talmoed (2004) vindt de lezer zijn talmoedcolumns die hij in de periode 1999-2003 publiceerde in het NIW. Voor Crescas verzorgt Leo Mock, naast zijn wekelijkse web-column, diverse Talmoed-cursussen.


Volg dit blog automatisch!

Wilt u automatisch op de hoogte worden gehouden wanneer er een nieuw bericht op deze weblog verschijnt? Abonneer u dan op de RSS-feed.

Abonneer via RSS
Add to Google Abonneer via Google

Klik hier voor meer informatie over RSS


juli 2010:
Paul
Keppeltjesdag

juni 2010:
Een echte held
Politici laten zich niet horen
Bowlen

mei 2010:
Jesaja 53:5
Eten
Koninginnedag

april 2010:
Lag Be'omer
Feestvieren en herdenken
Dóórpakken
Ben jij nog in?
Pesach: waar gaat het echt om?

maart 2010:
Méér dan vier vragen ...
Insecten
De langste Poeriem ooit
Herken de Poeriemgrap!

februari 2010:
Rare vragen, rare antwoorden
Rabbijn Elon in problemen
Gescheiden buslijnen
Nogmaals de diboek

januari 2010:
Diboek
Natuurrampen
Een boek kopen
Uitvinding van de bakker
Oud-en-Nieuw

december 2009:
Taal
Halachisch veroorzaakte kinderloosheid

november 2009:
Dawwenen op het juiste moment
Kosjer
Bidden om regen
Het wisselen van de seizoenen

oktober 2009:
Leerhuizen in de mediene
Een boek uitlezen
Onze minhag
Een soeka in de Diaspora
Soekotmelancholie

september 2009:
Jom Kippoer
Leeuwen en beren
Woordeloze haast
De 'midrechov' in Jeruzalem

augustus 2009:
Tatoeages, een beladen imago
Op bezoek bij S

juni 2009:
Vakantie
Generatiekloof

mei 2009:
Cheesecake
Keukenhof
Varkensgriep

april 2009:
Vakantie
Chameets

maart 2009:
Een jesjiva-gave
Wie zonder zonde is, wordt immuun voor .....
Economie
Poeriem

februari 2009:
Taal en getallen
Internet-tribalisme
Verkiezingen
De taxichauffeur en de zoon van de rabbijn

januari 2009:
Liefde
Oppassen voor slangengif!
Cafépraat
Veel boeken – en een goed huwelijk

december 2008:
Een ongeluk of dood door schuld?
De Israëlische State Controller
De periferie

november 2008:
Zending
Kromme komkommers
Actie en reactie
De regenmaker

oktober 2008:
Slechte gedachtes
Hosjanna Rabbah
Soekot
Onze zondes
Een oud kabbalistisch gebed


Amphora