inloggen
×

Mijn Crescas

Inloggen met gebruikersnaam & wachtwoord






Zonder wachtwoord snel inloggen?

Columns

Weblogs disclaimer

Eva van Sonderen

Eva van Sonderen (1948) studeerde Engels aan het Nutsseminarium en sociologie/sociale geschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam. Daarnaast verdiepte ze zich in Jungiaanse psychologie en later in het werken aan dromen in droomgroepen (o.l.v.Robert Bosmak). Ze ging aan de slag als vertaalster en free-lance journaliste, publiceerde her en der verhalen en artikelen, o.a. in De Gids, De Groene Amsterdammer en Bres. Eva werkte mee aan het boek 'Israel: een blanco cheque?' (Amphora/Van Gennep 1983). Van 1985 tot 1988 maakte ze deel uit van de vrouwengroep De Nieuwe Wilden in de Poëzie, o.l.v.Elly de Waard. Vanaf 1990 was ze correspondente voor het NIW in Israël. Een aantal jaren heeft ze bijdragen geschreven voor Levend Joods Geloof en het Jonag Bulletin. In 2016 is ze opgehouden met haar werk als sociaal rapporteur in het kader van de WUV. Zo heeft ze nu volop tijd voor andere interesse gebieden, zoals theorie en practijk van traumaverwerking in dromen;alternatieve geneeswijzen, zoals Emotional Freedom Technique (‘Tapping’), Johrei,( Japans) en de door de Nederlandse Mireille Mettes onwikkelde MIR-zelfhelings methode.

vrijdag 13 december 2013

De reacties afgelopen zondag op het overlijden van Nelson Mandela waren gevarieerd. Zowel premier Netanjahoe als president Peres spraken lovend over de man die een bloedige burgeroorlog in Zuid-Afrika heeft weten te voorkomen. In Ha’aretz noemt Gideon Levy beide leiders daarop ‘hypocriet’ omdat Israël in de jaren 1970 en ’80 wapens heeft geleverd aan het apartheidsregime, Peres was daarbij betrokken. “Geen van beiden heeft het recht om een grafrede uit te spreken,” vonniste Levy. (Ze lijken naar hem te hebben geluisterd, zie verderop in deze column). In Ha’aretz schreef Benjamin Pogrund, voormalig plaatsvervangend hoofdredacteur van de Rand Daily Mail, over zijn persoonlijke relatie met Mandela. Mandela was advocaat, wat ongewoon was voor een zwarte man in die tijd, bezat een auto (ook ongewoon) en zag er, goedgekleed als hij was, uit als een playboy, aldus Pogrund. In 1961, na een half gelukte zwarte staking, besloot Mandela over te gaan tot gewapend verzet. Pogrund beschrijft vooral hoe beminnelijk en edelmoedig Mandela tegenover hem was, en dat hij, al steunde hij de Palestijnse strijd, niet anti-Israël was.

Twintig tot vijfentwintig procent van de Zuid-Afrikaanse Joden is op alija gekomen, zo’n 25.000 mensen, want er bestond een stevige, zionistische Joodse gemeenschap. Telfed, de Zuid-Afrikaanse Zionistische Federatie in Israël, vertegenwoordigt hen. Nadat Mandela in 1994 tot president was gekozen, bezocht hij een synagoge in Capetown en deed een oproep aan de Joden die naar Israël waren geëmigreerd, terug te keren naar Zuid-Afrika, waar ze nodig waren om het land op te bouwen. Daar is geen of weinig gehoor aan gegeven. Wel steunde Mandela Israëls ‘recht om te bestaan’. In 1999 bezocht hij Israël en drong er bij de Arabische landen op aan, het bestaan van Israël te accepteren.

Volgens de vice-voorzitter van Telfed, Doron Kline, hebben Mandela’s opvolgers in het ANC een anti-Israël-atmosfeer in Zuid-Afrika gecreëerd. In 2001 was er de beruchte Wereldconferentie Tegen Racisme, waar Joodse en Israëlische jongeren zich bijzonder onbehaaglijk voelden door de eenzijdige resolutie waarin ‘zionisme’ werd gelijkgesteld aan racisme. In 2010 riep de Zuid-Afrikaanse regering zijn ambassadeur terug, na de noodlottige afloop van de Turkse Gaza-flotilla. Mandela koesterde hoop op een betere toekomst en streefde naar verzoening; het huidige ANC lijkt volgens Kline het gedachtegoed van Mandela te hebben losgelaten.

Twee of drie weken geleden werd bekend dat de Netanjahoe’s er nogal een exorbitante leefstijl op na houden. Naast de officiële residentie in Jeruzalem zijn er nog twee privé-woningen, waarvan het onderhoud voor rekening van de belastingbetaler is. Vooral posten als een waterrekening van 81.000 shekel voor de villa in Caesarea (3 x zo hoog als van een gemiddeld huishouden), pistache-ijs voor 2.700 dollar per jaar en geurkaarsjes voor 2.000 dollar, trokken de aandacht. Wat de kaarsen betreft, de reacties op Facebook en Twitter ‘dat het kennelijk erg stinkt in de residentie’ volgden pijlsnel. Misschien om de verontwaardiging over zijn uitgaven te ondervangen, liet Netanjahoe deze week weten niet aanwezig te zullen zijn bij de begrafenis van Mandela, “omdat het te veel zou kosten”, wegens onder andere de uitgebreide beveiliging die mee moest. Deze mededeling stuitte op nog veel meer hoon en verontwaardiging, vooral omdat hij aanvankelijk wel zou gaan, en er al een driemanschap ter voorbereiding naar Zuid-Afrika was gezonden. Ook Peres zou van de partij zijn, maar die bleek op advies van zijn arts thuis te moeten blijven vanwege griep. Tenslotte is Yuli Edelstein, de voorzitter van de Knesset, naar Zuid-Afrika gereisd. Edelstein, die zelf als voormalige refusenik jaren in werkkampen en gevangenissen in de Sovjet-Unie heeft doorgebracht, lijkt me een waardige vertegenwoordiger van Israël, dus als die meteen was gekozen was er niets aan de hand geweest. Nu wel. De Joodse gemeenschap van Zuid-Afrika, die Israël vanuit zijn eigen moeilijke financiële positie jarenlang trouw gesteund heeft, is gepikeerd door het ‘kosten’argument. Te meer omdat het echtpaar Netanjahoe wel bij de begrafenis van Margareth Thatcher was, waarbij een vliegtuig met speciaal geïnstalleerd tweepersoonsbed geen kostenargument bleek te zijn. Ook internationaal doet deze blunder Israël geen goed.

En Israëli’s geloven geen moer van deze smoes. Men begrijpt best dat Netanjahoe ambivalente gevoelens koestert ten aanzien van Mandela die in 1997 zei “onze vrijheid is niet volledig zonder de vrijheid van de Palestijnen” en die de Libische dictator Khadaffi tot het eind toe heeft gesteund. We begrijpen ook dat hij weinig zin heeft om in Zuid-Afrika uitgejouwd te worden. Maar had hij dat niet van tevoren kunnen bedenken? En eenmaal bedacht, had hij dat niet eerlijk kunnen zeggen? Het lijkt wel of Netanjahoe enigszins autistisch is, zo weinig beseft hij hoe zijn ongeloofwaardige uitingen internationaal overkomen.

De Twitteraar die schreef: ‘Misschien kan Netanjahoe thuis een geurkaarsje aansteken ter herinnering aan Mandela’, spreekt uit veler naam.

Delen |

Uw reactie:

vul de beveiligings-code in
mrt 2019Stress hanteren en trauma’s kwijtraken
mrt 2019Lente in Amsterdam, winter in Jeruzalem
feb 2019Berichten uit de diaspora
jan 2019Overdenkingen na het overlijden van Amos Oz
dec 2018Een bezoek aan Tekoa
nov 2018Da'at Elyon
nov 2018Chaja Polak: ‘De man die geen hekel had aan Joden’
okt 2018Gesprek met Marceline Loridan-Ivens (2003)
sep 2018Ari Fuld z.l. – een sympathieke rechts-radicale settler
sep 2018Rosh Hasjana, goed en slecht nieuws
aug 2018Wel of niet (koosjer) vlees eten
jul 2018Tisja beAv – The joy of our heart has ceased, our dancing has turned into mourning
jul 2018In memoriam – Claude Lanzmann
jun 2018Pluralisme in Jeruzalem en Tel Aviv
mei 2018Pressurecooker Gaza ontploft
mei 2018Onnodige tragedie
apr 2018Israëls zeventigste verjaardag
apr 2018Lange, hete zomer
mrt 2018Een toevallig gevonden boek
mrt 2018Terugblik op Poerim
feb 2018Noodkreet
jan 2018Deportatie en verzet
jan 2018Doodstraf
dec 2017Rust en rumoer
nov 2017Meeliften op het dagboek van Anne Frank
okt 2017Noach, de zondvloed en (seksueel) geweld
okt 2017Vreugde van het water scheppen
okt 2017Een dinsdag in Jeruzalem
sep 2017New age, alt-right en antisemitisme
aug 2017De totale zonsverduistering
jul 2017De Kotel en de wet op bekering
jun 2017Geweld tegen Arabische vrouwen
mei 2017De zakenman en het fotomodel op bezoek in Jeruzalem
mei 2017Jom Hasjoa in Israël
apr 2017De maaltijd van de Moshiach
apr 2017Demonstreren in Jeruzalem
mrt 2017Weapons of the Spirit
mrt 2017Ana B’choach
feb 2017Emoties en de brit mila
jan 2017Een nieuwe koning in Egypte die Jozef niet had gekend
jan 2017Aanslag in Armon Hanatziv
jan 2017De rechtsstaat Israël
dec 2016Ellende en onheil
dec 2016Portefeuille
nov 2016Bosbranden
nov 2016Amerikaanse verkiezingen
okt 2016Sjana tova – van traditioneel tot vernieuwend
sep 2016Afscheid bij Crescas
sep 2016Prayer for the Soul and the Holy City
sep 2016Bariloche
aug 2016Gideon Levy
aug 2016Zomergasten en groene papegaaien
jul 2016Traditie en moderne ontwikkelingen
jun 2016In memoriam: Alegria
mei 2016Donkere wolken boven Zion?
mei 2016René Kahn – Tikoen Olam met behulp van psychofarmaca
apr 2016Overdenking bij de dood van Wim Brands
mrt 2016Denkflarden bij het samenstellen van sjlachmones
mrt 2016Stervensbegeleiding in Jeruzalem II – het French Hospice
mrt 2016Stervensbegeleiding in Jeruzalem
feb 2016Uitzichtloosheid in Gaza
feb 2016Separate but equal is not equal. Hebben vrouwen gewonnen, of de religieuze stromingen?
jan 2016Aanslagen op de Westoever
jan 2016Van Dis
dec 2015Het verschillende gebruik van messen
dec 2015Chanoeka 2015
nov 2015De oorlog van Gog en Magog
nov 2015Herdenking van de moord op Rabin
okt 2015Een bi-nationale staat voor twee volkeren
okt 2015De terreur van de lange messen
sep 2015Is er nog één Joods volk?
aug 2015Profetie
aug 2015Toch nog lichtpuntjes
jul 2015Tisja beAv 2015
jul 2015Een spook waart door Jeruzalem ...
jul 2015Tegengestelde verhalen - wat is waarheid
jun 2015Stedenband
jun 2015Licht en donker in Jeruzalem
mei 2015Catch the Jew! (Vang de Jood)
mei 2015Beth Mozes
apr 2015Tunnel of Hope
mrt 2015Angst en trauma hebben de verkiezingen gewonnen
mrt 2015Poeriem en Iran
feb 2015Nederlandse Joden, hier of daar
feb 2015Ibrahim Abu El-Hawa
jan 2015Verschillen in perceptie na de aanslagen in Parijs
jan 2015Journaal van te verwachten sneeuwstorm
jan 2015Het jaar 2014
dec 2014Chanoeka tussen Rechovot en Jeruzalem
dec 2014Welkom terug
nov 2014Door de Arabische sjoek
nov 2014Olijven plukken (2)
okt 2014Olijven plukken met Rabbis for Human Rights
okt 2014De goede oude tijd
okt 2014Onder de helm
sep 2014Rosj Hasjana 2014
sep 2014Berlijn en Jeruzalem
aug 2014Overwinning
aug 2014Staakt-het-vuren
jul 2014Oorlog en de as van de Rode Koe
jul 2014In Israël gebeurt in drie weken meer dan in Nederland in een jaar
jun 2014Hopen op het beste, het ergste vrezen - vervolg
jun 2014Hopen op het beste, het ergste vrezen
jun 2014Sjawoe’ot en de éénstaat oplossing
mei 2014Naar Tekoa
mei 2014Het Achterhuis voor tieners verklaard
mei 2014Anne Frank met luxe verwen-arrangement
apr 2014Jeruzalems begin en einde van Pesach
apr 2014Is er hoop na Kerry?
apr 2014De Holyland affaire
mrt 2014Nu al: pre-Pesachkoorts
mrt 2014Botsende klimaatzones en botsende belangen
feb 2014Diaspora-nieuws
feb 2014Ziekenfonds
jan 2014Landau over Sharon
jan 2014Afrikaanse asielzoekers in Tel Aviv
dec 2013Pre-Kersjt in Jeruzalem
dec 2013Een geurkaarsje voor Mandela
dec 2013Amos Oz, Chanoeka en Friedländer
nov 2013De Hollandsche Schouwburg. Theater, Deportatieplaats, Plek van Herinnering
nov 2013Filipijnen
nov 2013Bethlehem, de film
okt 2013Aviva Zornberg over de akeda
okt 2013De Kabbala van rabbijn Ashlag
sep 2013Wie verdient er nu de Nobelprijs?
aug 2013Scheermes en scheerkwast bij de hand houden
aug 2013Een relatief rustig eiland
aug 2013Gasmasker
jul 2013Tisja Be'Av
jul 2013Dertigste Jeruzalem Filmfestival
jul 2013Tel Aviv, stad van tegenstellingen
jun 2013Hitte
jun 2013Rosj Chodesj Tammoez
jun 2013'De vijand'
mei 2013Een echte seculiere sjabbatsfeer
mei 2013Onderduiken in de apenrots
apr 2013In dienst gaan
apr 2013Zon en zingeving in Israël
mrt 2013Kitniyot
mrt 2013Chamsin
mrt 2013Rabbi Menachem Froman, van Goesj Emoeniem tot Jerusalem Peacemaker
mrt 2013Conflict bereikt tuinhekje
feb 2013David Hartman - zichrono livracha
jan 2013The day after
jan 2013Ontregeld
jan 2013Lemaleh et hachalal
dec 2012Chanoeka in Nachlaot
nov 2012Oorlog met Gaza (2)
nov 2012Oorlog met Gaza
nov 2012New York
okt 2012Noach, de Zondvloed en zonne-energie
okt 2012Op de Machane Yehuda
sep 2012High Times – thuiskweek in Israël