inloggen
×

Mijn Crescas

Inloggen met gebruikersnaam & wachtwoord






Zonder wachtwoord snel inloggen?

Columns

Weblogs disclaimer

Harry van den Bergh

Harry Jacob van den Bergh studeerde politieke en sociale wetenschappen aan de Universiteit van Amsterdam. In het verleden was hij onder andere lid van de Tweede Kamer, lid van de Raad van Europa, lid van de gemeenteraad van Amstelveen, voorzitter van de Raad van Toezicht van Joods Maatschappelijk Werk, bestuursvoorzitter van Vluchtelingenwerk Nederland, lid van het Netherlands Committee van Human Rights Watch en voorzitter van Humanity in Action Nederland. Tegenwoordig is hij zelfstandig ondernemer en bestuurder. Hij is lid van de Raad van Toezicht van de Hebreeuwse Universiteit, van het Truman Institute en de International Board van het Feuerstein Institute, alle in Jeruzalem. Sinds 2013 tot 2018 is Harry opnieuw lid geweest van de gemeenteraad van Amstelveen. Verder is hij voorzitter van de Stichting Hersenonderzoek Sport en van de Stichting Educatief Programma ANNE. In 2018 is hij teruggekeerd in het Nederlandse Committee van Human Rights Watch.

vrijdag 6 november 2015

De aandacht die in de Nederlandse media aan het bezoek van Mohammed Abbas, de president van Palestina zoals hij graag genoemd wil worden tot ergernis van Israël, viel eigenlijk nogal tegen. Hoewel: als een president is hij echt ontvangen, niet als bij een staatsbezoek, maar het kwam toch redelijk in de buurt. Ik las ergens dat hij precies zo ontvangen is als president Peres. Dat is niet zo, want de laatste kreeg een (betekenisvol!) staatsdiner aangeboden in het paleis van de Koning, maar verder was er geen verschil. De politieke betekenis die aan het bezoek van Abbas werd gegeven was zeker op het niveau van het bezoek van president Peres. De erkenning van de Staat Palestina is nog enkel een kwestie van een formaliteit. Die winst heeft Abbas binnen!

Het heeft ook wel iets aardigs wanneer ik mij herinner hoe ik vele jaren geleden, midden in de oorlog in Libanon, door Yasser Arafat midden in de nacht, om veiligheidsredenen, in een gebombardeerd flatgebouw werd ontvangen. De Palestijnen hadden vooral iets slordig militairs en bovenal iets revolutionairs. En dan nu: de Palestijnse president is eigenlijk een heel burgerlijke man die omgeven wordt door een ongelooflijke stoot van assistenten, hulpjes, veiligheidsbeambten en nog meer, die allemaal zonder uitzondering keurig in het pak zitten. Op zijn minst op het oog zijn de veranderingen heel groot.

Het heeft iets heel boeiends om, overigens op initiatief van het CIDI, door de Palestijnse president ontvangen te worden. Zoals het ook opvallend is met welke mate van gretigheid Aboe Mazen, zoals hij liefkozend wordt genoemd, een gesprek aangaat met een Joodse en zionistische delegatie uit Nederland. Ik begreep dat des te beter toen de Palestijnse minister Saeb Erekat uitvoerig sprak over het belang van contacten met de ‘Joodse gemeenschappen en zijn Joodse vrienden’. Dat waren letterlijk zijn woorden. Die contacten zijn zonder twijfel deel van de Palestijnse politieke PR-campagne en onderdeel van het beleid, of de pogingen daartoe, de regering van Israël onder druk te zetten.

Stel mij de vraag of ik onder de indruk was van de Palestijnse president en het antwoord is ja, terwijl ik tegelijkertijd in een gesprek van vijf kwartier een poging doe mijn gevoel van scepsis niet te laten verdwijnen. Het lijkt ook wel wat op het gevoel dat die Palestijnen nooit iets oprechts doen of zeggen en dat alles onderdeel is van een tactiek om de wereld ten gunste van hun verborgen doeleinden om de tuin te leiden.

Kritisch zijn is tijdens zo'n gesprek geboden en ook dan kom ik tot de conclusie dat het verhaal van Abbas heel redelijk is en zelfs overtuigend, met uitzondering van wat de man zegt over de nu populaire steekpartijen. Ik kan natuurlijk niet in de binnenkamer kijken van Ramallah of van Jeruzalem en niet of nauwelijks beoordelen wat zich in die binnenkamers afspeelt. In elk geval is er een hemelsbreed verschil tussen wat wij hedendaags horen vanuit Ramallah en Jeruzalem. Propaganda?

Misschien, maar feit is toch dat wat Abbas als zijn politieke programma presenteert, niet alleen bij het CIDI, maar ook tegenover de Tweede Kamer en minister Koenders als uitermate redelijk overkomt. Met betrekking tot de vluchtelingen, het meest heikele punt, zegt hij dat hij niet de terugkeer bepleit (“Ik begrijp de grote problemen daarbij”) maar een oplossing. De oplossing over de grenzen en het principe van de landruil lag al bij de gesprekken met Ehud Olmert op tafel. Zo ook met betrekking tot Jeruzalem en de veiligheidsvraagstukken. Het is zeker zo dat Olmert en Abbas het eens waren over de hoofdlijnen van een akkoord dat de stichting van een Palestijnse staat inhield en de erkenning van Israël door Palestina en de Arabische staten. Het moet gezegd worden: over de steekpartijen was Abbas niet duidelijk genoeg. Hij verwees naar het gedrag van de kolonisten en de voortgaande samenwerking tussen Israël en de Palestijnen met betrekking tot de veiligheid op de Westbank. Tegenover al deze al of niet gemeende teksten staat aan Israëlische zijde alleen de uitspraak dat Israël voor lange tijd de controle wil houden over de Westbank vanwege het gedonder in de Arabische omringende wereld.

Dit alles kan alleen betekenen dat de kloof tussen de Palestijnse en de Israëlische aspiraties somber makend groot is. Wanneer men in propagandatermen zou spreken, wordt de slag gewonnen door de Palestijnse president. De huidige Israëlische regering lijkt daarentegen in het geheel niet meer te denken in termen van een tweestaten oplossing, terwijl Aboe Mazen als een redelijk en vriendelijk staatshoofd overkomt. Ik vrees dat in de boezem van tal van regeringen dezelfde opvatting leeft. Ook in Den Haag!

Delen |

Reacties

Simon Soesan

vrijdag 6 november 2015
Meneer van den Bergh....
Ik maak er geen gewoonte van om te reageren bij mede-columnisten van Crescas, maar ik moet bij deze een uitzondering maken.
Even twee feiten op een rijtje zetten:
1. Meneer Abbas is voorziter van de Palestijnse Autoriteit. Hij is geen president, geen staatshoofd, helaas is er nog geen Palestijns land. Een voorzitter dus. Zoals in: voorzitter van de studentenbond, voorzitter van de naaimachine-club. Niet meer, niet minder.
2. CIDI, het centrum voor informatie en documentatie Israel, heeft als taak informatie en documentatie te verstrekken over Israel. Niet meer niet minder. Het kan zijn dat onze huidige regering niet de beste is, het kan zijn dat er heel wat fouten gemaakt worden. Maar dat geeft geen enkele salon-zionist het recht om ons even te gaan vertegenwoordigen. Tenzij de deelnemers zich wilden verzekeren dat deze terroristen-leider hun (letterlijk) ooit over het hoofd zal zien.
Om met de de man te gaan zitten alsof CIDI verkozen is Joden, Zionisme of Israel te vertegenwoordigen is al hoogmoed. Om met de man te gaan zitten die slecht enkele weken terug uiriep dat "Joods boed moet vloeien" en dat "de Joden met hun vuile poten "onze" heilige berg besmetten", grenst, volgen mijn mening, ergens tussen pure domheid en ongevoeligeheid. Meneer Abbas, de voorzitter, heeft mensen opgehitst om Joden te doden. Meneer Abbas wil Joods bloed zien vloeien. Meneer Abbas verspreid videos met instructies hoe je het beste een Jood kunt doden. Diegenen die met deze man een "photo-opportunity" hebben gemaakt moeten zich schamen.

Likoed Nederland

vrijdag 6 november 2015
Wat zal Abbas inwendig een pret hebben gehad dat hij de Tweede Kamerleden, ministers Koenders en Ploumen, premier Rutte en koning Willem-Alexander volledig in de maling kon nemen, zonder dat iemand hem met zijn leugens confronteerde.

http://likud.nl/2015/11/hoogste-islamitische-geestelijke-van-abbas-de-palestijnse-strijd-is-allah-tegen-de-duivels/

Uw reactie:

vul de beveiligings-code in
apr 2019Er is een diepe kloof in Israëlische samenleving
apr 2019Worden de verkiezingen in Israël weer het oude liedje?
mrt 2019Wordt de chaos steeds groter?
mrt 2019Zit Benny Morris er nu echt naast?
mrt 2019De beschamende vertoning die de VN-Mensenrechtenraad is
mrt 2019Hoe paranoïde is Een Ander Joods Geluid?
feb 2019Het drama van de arbeiderspartij in Israël (opnieuw)
feb 2019Het drama van de arbeiderspartij in Israël
feb 2019Ongerustheid over Amerika in het Midden-Oosten
feb 2019Staat de democratie op het spel in Israël?
jan 2019De perikelen gaan huizenhoog in en om Heilige Land
jan 2019Amos Oz: zijn woorden moeten wij koesteren
dec 2018Debat over antisemitisme zwelt zeker aan
dec 2018De minister-president aangeklaagd: hoe erg is dit?
nov 2018De verkiezingsstrijd is al begonnen
nov 2018Opnieuw rampspoed uit Gaza!
nov 2018Wat te denken van deze VS-verkiezingen?
nov 2018Staat de Joodse wereld op ontploffen?
okt 2018Bezoek Angela Merkel aan Israël
okt 2018Klimt het Nederlandse Jodendom uit het dal?
sep 2018Wie begrijpt wat van Syrië?
sep 2018Laat Corbyn nu vooral ophoepelen!
aug 2018Ronald Lauder heeft groot gelijk
aug 2018Nieuwe wet: bron van grote verdeeldheid
aug 2018Macht en moraal in het Saoedische koninkrijk
jul 2018Wordt het verwijt van apartheid nu vaker gehoord?
jul 2018Er is inderdaad reden tot zorg
jun 2018Opzettelijke versimpeling van de kwestie Gaza
jun 2018De wonderlijke wegen van onze Russische vrienden!
mei 2018Het voorspelbare drama in Gaza
mei 2018De wirwar van meningen over Iran
mei 2018De lastige knoop van de Iran-deal
apr 2018Na het feest terug naar de werkelijkheid
apr 2018De warmte van het Joodse ritueel
mrt 2018Verontrustend schouwspel in Rotterdam
mrt 2018Neemt Amsterdam eindelijk de Joodse gemeenschap in bescherming?
mrt 2018Hoe Israël omgaat met zijn vluchtelingen
feb 2018Nogmaals Jeruzalem
feb 2018Iran nadert Israël tijgerend door de woestijn
feb 2018De Polen, Israël en de Sjoa
jan 2018Afgeknapt op Mohammed Abbas en/of de Palestijnen
jan 2018De noodzaak van out of the box denken
jan 2018Wie is er nu bang voor BDS?
jan 2018Op het schaakbord van de grote wereld
dec 2017Chanoeka is weer voorbij en wat nu?
dec 2017Ik had graag meegelopen
dec 2017Wie zijn er nu dom: de Amerikanen of de Israëli’s?
nov 2017Moet Israël in zee gaan met Saoedi-Arabië?
nov 2017Waarom al die drukte over een vage verklaring?
nov 2017Hoe gaat het verder met de Palestijnen?
okt 2017Hoe goed gaat het met Israëls democratie?
okt 2017Wat te verwachten van de Palestijnen?
okt 2017De eenheidsstaat en de twee staten: de grote verwarring
okt 2017Amerikaanse gangsters vierden Jom Kipoer
sep 2017Geen wereld om vrolijk van te worden
sep 2017Corruptie ondermijnt Israël tot op het bot
sep 2017De generaal over het nieuwe Midden-Oosten
aug 2017Moeten wij weer bang zijn voor de antisemieten?
aug 2017De zomer van een angstige wereld
jul 2017Staat de democratie op het spel in het Heilige Land?
jun 2017Komt de grote klap nu toch echt?
jun 2017Wie wil er een orthodoxe maaltijd?
jun 2017In dezelfde week vijftig jaar later
mei 2017Jacques Senior Coronel z.l.
mei 2017Is Trump nu al verdwaald?
mei 2017Weer feest met de ultra-orthodoxie in Israël
mei 2017Israël na 69 jaar: meer welvaart en meer verdeeldheid
apr 2017Het ontbreekt de VN aan wijsheid!
apr 2017Marwan Bargoeti: terrorist en/of vredesstichter. Moreel dilemma
mrt 2017Mensenrechten doen ook pijn
mrt 2017Vreemdelingen in eigen land?
mrt 2017Israel en de verkiezingen in Nederland
mrt 2017Israël te midden van een nieuwe wereldorde
feb 2017De Sjoa en wat de herinnering waard is
jan 2017Amerikaans jodendom staat op scheuren
jan 2017Wat kan democratie in Israël nog aan?
jan 2017John Kerry, indrukwekkend en te laat
dec 2016Een wereld in verwarring
dec 2016Ontroerende onzin: vreugde en verdriet
dec 2016Is er ook een andere Arabische wereld?
nov 2016Trump, de Israëli's, de Palestijnen
nov 2016Toch Trump!
nov 2016De strijd om de democratie: waar of niet waar?
okt 2016Is er reden voor optimisme en/of pessimisme?
sep 2016Shimon Peres
sep 2016Goodbye Barack Obama!
sep 2016Kraakt de staat?
sep 2016Was Bibi echt hier?
aug 2016Veel dank aan Michel Waterman!
aug 2016De Balfour-verklaring van Mahmoud Abbas
aug 2016Open brief aan mevrouw Sima Vaknin
aug 2016Toch nog een keer Abou Jahjah
jul 2016De wereld zonder Elie Wiesel
jun 2016De AOW-ers van de Westbank
jun 2016Terug naar Sykes-Picot?
jun 2016Wat is er aan de hand in het land Israël?
mei 2016Antizionisme en antisemitisme
mei 2016Welk hart voor het leger van Israël?
apr 2016Pesach en de Joodse identiteit
apr 2016Hoe kapitalistisch is Israël?
mrt 2016Leven met terreur
mrt 2016Ontkerkelijking in de Joodse wereld?
mrt 2016Vliegen met El Al en naast mij …
feb 2016Strategische verandering in en rond Syrië
feb 2016Het drama Olmert
feb 2016Overwinning van grote betekenis
jan 2016Geweld en de rechtsstaat
jan 2016Verkettering van links Israël
jan 2016Wat kan ons nog optimistisch maken in 2016?
dec 2015Efraim Halevy: “Israël is onvernietigbaar”
dec 2015Bij de dood van Jossi Sarid
dec 2015De militairen zijn verstandiger dan de politici
nov 2015Schwarze dwang in het moderne Israël
nov 2015Israël is alweer boos
nov 2015Ja of nee tegen Mohammed Abbas?
okt 2015Twee of één: that's the question
okt 2015Opnieuw de vluchtelingen
okt 2015Het wordt steeds erger
okt 2015Het gevecht om Syrië is begonnen
sep 2015Opnieuw over de vluchtelingen
aug 2015Vluchtelingen, de morele uitdaging van deze tijd
aug 2015Een Namenwand en een Sjoamuseum
aug 2015Woede en verdriet
jul 2015Voor of tegen de Iran-deal?
jul 2015Wordt Israël omsingeld?
jun 2015Amsterdam en Tel Aviv
jun 2015Het Israël van vandaag
mei 2015Op weg naar Jeruzalem
mei 2015Hoe herboren is Duitsland?
mei 2015Welke toekomst voor Israël?
mei 2015Weer een schandaal aan de Klaagmuur
apr 2015Opnieuw Iran
apr 2015Ja of neen tegen Iran
mrt 2015Na het weekend een koude douche
mrt 2015Wanneer het stof optrekt, dan ...?
feb 2015Deze keer had Bibi gelijk
feb 2015Het verschijnsel Bibi
jan 2015Wat nu met onze islam?
jan 2015De dag na Parijs
jan 2015Ja, een echt verschrikkelijke dreun
jan 2015Lang leve Lieberman?
dec 2014Verkiezingen in Israël: kan het tot iets leiden?
nov 2014Crisis rond nieuwe wet
nov 2014Bezorgdheid alom
okt 2014Wij missen Jitschak Rabin
okt 2014Al weer de emigratie
okt 2014Wie stopt de Joodse extremisten?
okt 2014Dubbelhartig gepraat
sep 2014Intern zielsdebat II
sep 2014Nederland en de Islamitische Staat
sep 2014Gaza en de politiek van Israël
aug 2014Nederland is nu een ander land
aug 2014Keuzes doen pijn
jul 2014Wat de Gaza-oorlog niet allemaal oproept!
jul 2014Wanhoop over vrede
jun 2014Omsingeling van Israël?
jun 2014Is het echte eenheid?
jun 2014Dramatische clash met VS
mei 2014De moord, het antisemitisme en Bibi
mei 2014Vijftig jaar PLO
mei 2014Het Joodse gevecht in Amerika
mei 2014Abbas de bedrieger
apr 2014Anne Frank
apr 2014Crisis en politieke cultuur
mrt 2014Diplomaten die staken
mrt 2014Erkenning van de (Joodse) staat?
mrt 2014Het gevecht van de zeer vromen
feb 2014Ook ruzie met Duitsland
feb 2014Nogmaals het monument van het Auschwitz Comité
jan 2014Nog een Auschwitzmonument?
jan 2014Ariel Sharon
jan 2014Nederlandse regering: treed op!
jan 2014Roulette in 2014?
dec 2013Nederland, Israël, Palestina
nov 2013De uitdaging van de Liberalen
nov 2013Ari Shavit´s Mijn Beloofde Land: een boek om niet te missen
nov 2013Verwarring alom?
nov 2013Wat is anti-Israël?
okt 2013Religie in Israël
okt 2013Heeft het Amerikaanse jodendom toekomst?
okt 2013Peres versus Netanjahoe
sep 2013Shimon Peres
sep 2013Bezinning
aug 2013Syrië, drama en dilemma
aug 2013De vrede: tactiek of doel?
jul 2013Vanwaar de boycott?
jul 2013Frans Timmermans
jun 2013Shimon Peres 90 jaar
jun 2013Er verandert iets ten goede!
mei 2013Yair Lapid: nu al gevallen
mei 2013Advies van de AIV-wijzen
mei 20134 Mei
apr 2013Het geluk in Israël
apr 2013Waarom is Israël zo gelukkig?
mrt 2013Is het antisemitisme terug?
mrt 2013De sprong in het onzekere diepe
mrt 2013De Partij van de Arbeid: vergeten partij?
feb 2013Zijn er tekenen van hoop?
feb 2013Weg met de geestelijke dictatuur!
feb 2013De Joodse gemeente van de toekomst
jan 2013De brief van Eric Yoffie
jan 2013Somber en/of optimistisch?
dec 2012De Arabische wereld kookt
nov 2012Amsterdamse Joden en Moslims
nov 2012 Wie heeft gewonnen?
nov 2012Toekomst van onzekerheid
nov 2012Israël en de Apartheid
okt 2012Israël en de Mensenrechten
okt 2012Joodse identiteit: waar hebben we het over?
aug 2012Het onopvallende Levy-rapport
jul 2012Het gevecht om de dienstplicht
jun 2012Terug in Amsterdam
mei 2012De politieke kleur van de Tora
mei 2012Het debat begint nu pas
mei 2012Die wonderlijke Israëlische politiek
apr 2012De mensenrechten en Israël
apr 2012Hoe betrekkelijk vrijheid is
mrt 2012De Holocaust en Iran
mrt 2012De kunst van Tsedaka
feb 2012De moraal en de Joodse moraal
feb 2012Het geloof in de aanval
feb 2012Welke orthodoxie is aan de winnende hand?
jan 2012Süskindfilm benadert werkelijkheid
dec 2011Het recht heeft gezegevierd
dec 2011Een paar dagen in Israël
nov 2011Een antwoord aan Iran
nov 2011Een reactie
okt 2011Gilad Shalit: recht en onrecht
sep 2011Gemeenschap kraakt in zijn voegen
sep 2011Zionisme opnieuw uitgevonden?
sep 2011Het ‘feest’ kan beginnen
jul 2011Ter kennismaking