inloggen
×

Mijn Crescas

Inloggen met gebruikersnaam & wachtwoord






Zonder wachtwoord snel inloggen?

Columns

Weblogs disclaimer

Harry van den Bergh

Harry Jacob van den Bergh studeerde politieke en sociale wetenschappen aan de Universiteit van Amsterdam. In het verleden was hij onder andere lid van de Tweede Kamer, lid van de Raad van Europa, lid van de gemeenteraad van Amstelveen, voorzitter van de Raad van Toezicht van Joods Maatschappelijk Werk, bestuursvoorzitter van Vluchtelingenwerk Nederland, lid van het Netherlands Committee van Human Rights Watch en voorzitter van Humanity in Action Nederland. Tegenwoordig is hij zelfstandig ondernemer en bestuurder. Hij is lid van de Raad van Toezicht van de Hebreeuwse Universiteit, van het Truman Institute en de International Board van het Feuerstein Institute, alle in Jeruzalem. Sinds 2013 tot 2018 is Harry opnieuw lid geweest van de gemeenteraad van Amstelveen. Verder is hij voorzitter van de Stichting Hersenonderzoek Sport en van de Stichting Educatief Programma ANNE. In 2018 is hij teruggekeerd in het Nederlandse Committee van Human Rights Watch.

vrijdag 30 september 2016

De dood van Shimon Peres had niets onverwachts. Wie de berichten volgde, wist één ding zeker: het einde van het leven van Shimon Peres was nabij. In de nacht van dinsdag op woensdag overleed de oud-president van Israël in zijn slaap. Toen ik woensdagochtend wakker werd, was het toch nog een klap. Zo groot was kennelijk de betekenis van Shimon Peres in mijn leven. Het verging mij woensdagochtend net zoals bij de dood van president Kennedy, van Willy Brandt en president Mandela. Ik was aangeslagen en ontroerd dat Shimon Peres niet meer onder ons is. De berichten enkele uren later dat andere grote mannen van deze tijd, waaronder Obama en Clinton, naar Jeruzalem zouden komen voor het afscheid, voel ik als een rechtvaardiging voor de prestaties van Shimon Peres. Het geheel doet ook denken, anders weliswaar, aan de tragedie van de dood van Jitschak Rabin, wiens dood niet alleen verdrietig was, maar door de omstandigheden ook meer dan schokkend!

Ik heb het grote voorrecht gehad Shimon Peres in de loop der jaren een aantal keren te hebben ontmoet, of in zijn nabijheid te hebben verkeerd. Dat had met mijn werk te maken, indertijd als 'tassendrager' van Joop den Uyl en later met mijn activiteiten in de Tweede Kamer en de Raad van Europa in Straatsburg. Shimon Peres was heel actief en invloedrijk in tal van fora. Dat was zeker het geval toen de Socialistische Internationale nog een orgaan van betekenis was met leiders als Willy Brandt, Olof Palme, François Mitterand en onze eigen Joop den Uyl, die zeker de betekenis van de SI inzag. In deze Socialistische Internationale was Shimon Peres een gezien en invloedrijk man. Hij deed natuurlijk een beroep op het 'comradesentiment', maar het was zonder twijfel meer. Met zijn grote intelligentie en visie werd hij gezien als de gematigde en naar compromis neigende leider van Israël. Het was ook de tijd dat de Arbeiderspartij in Israël nog verreweg de invloedrijkste partij was.

Het was verrassend, althans voor mij, om vast te kunnen stellen dat Shimon ook oog had voor de 'tassendragers', zoals ik. Onze Israëlische vrienden hadden een goed oog voor al degenen die tot de 'tribe' behoorden en nuttig konden zijn bij het dienen van de politieke doelen van Israël. Ik mocht daar aan mee doen en was dus heel trots toen op een bepaald moment Shimon, zoals iedereen zei, wist wie Harry was. Zijn medewerkers hadden hun werk goed gedaan!

Tijdens een bezoek aan Israël werd ik gevraagd samen met mijn vrouw Marijke een vrijdagavond bij Shimon thuis door te brengen. Er waren nog meer gasten en ik herinner mij dat ik als jong en nogal onervaren broekje moeite had mij aan te passen omdat ik zo'n andere Shimon zag. In plaats van de toch wat afstandelijke en zeer rationele Shimon Peres zag ik een heel vriendelijk politiek leider die met groot genoegen samen met zijn gasten een feestelijke vrijdagavond vierde op zijn dakterras in Ramat Aviv. U begrijpt, Shimon Peres bewonderde ik vanaf die avond ook om andere redenen dan alleen politieke of intellectuele.

In de loop der jaren had ik de kans zo af en toe Shimon Peres te bezoeken. Meestal in zijn kantoor van de Arbeiderspartij op de Hayarkonstraat in Tel Aviv. Het kantoor met een hoop lawaai en gedoe was eigenlijk een zootje, maar de kamer van Shimon was een oase van on-Israëlische rust. Er was een specifiek punt dat mij al bij de eerste keer was opgevallen: Shimon Peres was een fanatiek lezer van historische literatuur (naast al het andere) en op zijn kamer was een kleine maar indrukwekkende bibliotheek. In dat opzicht leek hij zeker op Joop den Uyl. Ik heb grote bewondering voor politieke leiders die veel lezen en een deel van de inspiratie voor hun passie in boeken vinden. Peres was ook zo en gaf ook graag voorbeelden die hij ontleende aan de dikke boeken die hij las.

Zo beschouw ik het als een groot voorrecht dat ik Shimon Peres toch af en toe van wat dichterbij heb meegemaakt en mede daardoor ook zijn politieke carrière met veel belangstelling heb gevolgd, inclusief de talrijke ups en downs.
Naar mijn inzicht was Shimon Peres een visionair die heel scherp begreep wat er in zijn wereld gaande was en hoe daarop te reageren. De nu door heel wat mensen afgewezen Oslo-akkoorden waren er het resultaat van. Ik geloof nog steeds in die visie van Peres en zie het als een ramp dat het nu in de ontwikkelingen in en rond Israël de verkeerde kant dreigt op te gaan. Met de waardigheid van het presidentschap belast, bleef hij eigenlijk op subtiele wijze tot voor kort zijn opvattingen uitdragen.

Shimon Peres was twee jaar geleden als president van Israël in Nederland. Israël en de wereld had zich geen betere president kunnen voorstellen. Ook een president die na een broze toespraak voor de Koning en een groep gasten, wilde weten of er in Den Haag nog een jazzcafé open was. Dat was zo, en ik weet met zekerheid dat de 91-jarige president daar nog een tijdje achter een glas wijn heeft gezeten.
Ik had in deze dagen voor het nieuwe jaar in deze column uiting willen geven aan mijn somberheid over de toekomst van Israël en het Midden-Oosten: geen vrede en geen perspectief, om wat voor redenen dan ook. Het verbaast mij dat de dood van een groot man mij nog somberder heeft gemaakt! Niet dat hij nog grote politieke invloed had, maar als laatste van een generatie stichters en bouwers van Israël wordt ook zijn visionaire stem niet meer gehoord.

Delen |

Reacties

R.Boot

woensdag 5 oktober 2016
En toch blijven wij doorgaan in zijn stem en die van onze geestverwanten. Een vijand graaft altijd zijn eigen kuil. Ook Israël maakt fouten maar zal als natie zegevieren omdat zij weten als geen ander dat dit ons thuisland is. Vrolijkt dit bericht je weer op

Rob

Uw reactie:

vul de beveiligings-code in
apr 2019Er is een diepe kloof in Israëlische samenleving
apr 2019Worden de verkiezingen in Israël weer het oude liedje?
mrt 2019Wordt de chaos steeds groter?
mrt 2019Zit Benny Morris er nu echt naast?
mrt 2019De beschamende vertoning die de VN-Mensenrechtenraad is
mrt 2019Hoe paranoïde is Een Ander Joods Geluid?
feb 2019Het drama van de arbeiderspartij in Israël (opnieuw)
feb 2019Het drama van de arbeiderspartij in Israël
feb 2019Ongerustheid over Amerika in het Midden-Oosten
feb 2019Staat de democratie op het spel in Israël?
jan 2019De perikelen gaan huizenhoog in en om Heilige Land
jan 2019Amos Oz: zijn woorden moeten wij koesteren
dec 2018Debat over antisemitisme zwelt zeker aan
dec 2018De minister-president aangeklaagd: hoe erg is dit?
nov 2018De verkiezingsstrijd is al begonnen
nov 2018Opnieuw rampspoed uit Gaza!
nov 2018Wat te denken van deze VS-verkiezingen?
nov 2018Staat de Joodse wereld op ontploffen?
okt 2018Bezoek Angela Merkel aan Israël
okt 2018Klimt het Nederlandse Jodendom uit het dal?
sep 2018Wie begrijpt wat van Syrië?
sep 2018Laat Corbyn nu vooral ophoepelen!
aug 2018Ronald Lauder heeft groot gelijk
aug 2018Nieuwe wet: bron van grote verdeeldheid
aug 2018Macht en moraal in het Saoedische koninkrijk
jul 2018Wordt het verwijt van apartheid nu vaker gehoord?
jul 2018Er is inderdaad reden tot zorg
jun 2018Opzettelijke versimpeling van de kwestie Gaza
jun 2018De wonderlijke wegen van onze Russische vrienden!
mei 2018Het voorspelbare drama in Gaza
mei 2018De wirwar van meningen over Iran
mei 2018De lastige knoop van de Iran-deal
apr 2018Na het feest terug naar de werkelijkheid
apr 2018De warmte van het Joodse ritueel
mrt 2018Verontrustend schouwspel in Rotterdam
mrt 2018Neemt Amsterdam eindelijk de Joodse gemeenschap in bescherming?
mrt 2018Hoe Israël omgaat met zijn vluchtelingen
feb 2018Nogmaals Jeruzalem
feb 2018Iran nadert Israël tijgerend door de woestijn
feb 2018De Polen, Israël en de Sjoa
jan 2018Afgeknapt op Mohammed Abbas en/of de Palestijnen
jan 2018De noodzaak van out of the box denken
jan 2018Wie is er nu bang voor BDS?
jan 2018Op het schaakbord van de grote wereld
dec 2017Chanoeka is weer voorbij en wat nu?
dec 2017Ik had graag meegelopen
dec 2017Wie zijn er nu dom: de Amerikanen of de Israëli’s?
nov 2017Moet Israël in zee gaan met Saoedi-Arabië?
nov 2017Waarom al die drukte over een vage verklaring?
nov 2017Hoe gaat het verder met de Palestijnen?
okt 2017Hoe goed gaat het met Israëls democratie?
okt 2017Wat te verwachten van de Palestijnen?
okt 2017De eenheidsstaat en de twee staten: de grote verwarring
okt 2017Amerikaanse gangsters vierden Jom Kipoer
sep 2017Geen wereld om vrolijk van te worden
sep 2017Corruptie ondermijnt Israël tot op het bot
sep 2017De generaal over het nieuwe Midden-Oosten
aug 2017Moeten wij weer bang zijn voor de antisemieten?
aug 2017De zomer van een angstige wereld
jul 2017Staat de democratie op het spel in het Heilige Land?
jun 2017Komt de grote klap nu toch echt?
jun 2017Wie wil er een orthodoxe maaltijd?
jun 2017In dezelfde week vijftig jaar later
mei 2017Jacques Senior Coronel z.l.
mei 2017Is Trump nu al verdwaald?
mei 2017Weer feest met de ultra-orthodoxie in Israël
mei 2017Israël na 69 jaar: meer welvaart en meer verdeeldheid
apr 2017Het ontbreekt de VN aan wijsheid!
apr 2017Marwan Bargoeti: terrorist en/of vredesstichter. Moreel dilemma
mrt 2017Mensenrechten doen ook pijn
mrt 2017Vreemdelingen in eigen land?
mrt 2017Israel en de verkiezingen in Nederland
mrt 2017Israël te midden van een nieuwe wereldorde
feb 2017De Sjoa en wat de herinnering waard is
jan 2017Amerikaans jodendom staat op scheuren
jan 2017Wat kan democratie in Israël nog aan?
jan 2017John Kerry, indrukwekkend en te laat
dec 2016Een wereld in verwarring
dec 2016Ontroerende onzin: vreugde en verdriet
dec 2016Is er ook een andere Arabische wereld?
nov 2016Trump, de Israëli's, de Palestijnen
nov 2016Toch Trump!
nov 2016De strijd om de democratie: waar of niet waar?
okt 2016Is er reden voor optimisme en/of pessimisme?
sep 2016Shimon Peres
sep 2016Goodbye Barack Obama!
sep 2016Kraakt de staat?
sep 2016Was Bibi echt hier?
aug 2016Veel dank aan Michel Waterman!
aug 2016De Balfour-verklaring van Mahmoud Abbas
aug 2016Open brief aan mevrouw Sima Vaknin
aug 2016Toch nog een keer Abou Jahjah
jul 2016De wereld zonder Elie Wiesel
jun 2016De AOW-ers van de Westbank
jun 2016Terug naar Sykes-Picot?
jun 2016Wat is er aan de hand in het land Israël?
mei 2016Antizionisme en antisemitisme
mei 2016Welk hart voor het leger van Israël?
apr 2016Pesach en de Joodse identiteit
apr 2016Hoe kapitalistisch is Israël?
mrt 2016Leven met terreur
mrt 2016Ontkerkelijking in de Joodse wereld?
mrt 2016Vliegen met El Al en naast mij …
feb 2016Strategische verandering in en rond Syrië
feb 2016Het drama Olmert
feb 2016Overwinning van grote betekenis
jan 2016Geweld en de rechtsstaat
jan 2016Verkettering van links Israël
jan 2016Wat kan ons nog optimistisch maken in 2016?
dec 2015Efraim Halevy: “Israël is onvernietigbaar”
dec 2015Bij de dood van Jossi Sarid
dec 2015De militairen zijn verstandiger dan de politici
nov 2015Schwarze dwang in het moderne Israël
nov 2015Israël is alweer boos
nov 2015Ja of nee tegen Mohammed Abbas?
okt 2015Twee of één: that's the question
okt 2015Opnieuw de vluchtelingen
okt 2015Het wordt steeds erger
okt 2015Het gevecht om Syrië is begonnen
sep 2015Opnieuw over de vluchtelingen
aug 2015Vluchtelingen, de morele uitdaging van deze tijd
aug 2015Een Namenwand en een Sjoamuseum
aug 2015Woede en verdriet
jul 2015Voor of tegen de Iran-deal?
jul 2015Wordt Israël omsingeld?
jun 2015Amsterdam en Tel Aviv
jun 2015Het Israël van vandaag
mei 2015Op weg naar Jeruzalem
mei 2015Hoe herboren is Duitsland?
mei 2015Welke toekomst voor Israël?
mei 2015Weer een schandaal aan de Klaagmuur
apr 2015Opnieuw Iran
apr 2015Ja of neen tegen Iran
mrt 2015Na het weekend een koude douche
mrt 2015Wanneer het stof optrekt, dan ...?
feb 2015Deze keer had Bibi gelijk
feb 2015Het verschijnsel Bibi
jan 2015Wat nu met onze islam?
jan 2015De dag na Parijs
jan 2015Ja, een echt verschrikkelijke dreun
jan 2015Lang leve Lieberman?
dec 2014Verkiezingen in Israël: kan het tot iets leiden?
nov 2014Crisis rond nieuwe wet
nov 2014Bezorgdheid alom
okt 2014Wij missen Jitschak Rabin
okt 2014Al weer de emigratie
okt 2014Wie stopt de Joodse extremisten?
okt 2014Dubbelhartig gepraat
sep 2014Intern zielsdebat II
sep 2014Nederland en de Islamitische Staat
sep 2014Gaza en de politiek van Israël
aug 2014Nederland is nu een ander land
aug 2014Keuzes doen pijn
jul 2014Wat de Gaza-oorlog niet allemaal oproept!
jul 2014Wanhoop over vrede
jun 2014Omsingeling van Israël?
jun 2014Is het echte eenheid?
jun 2014Dramatische clash met VS
mei 2014De moord, het antisemitisme en Bibi
mei 2014Vijftig jaar PLO
mei 2014Het Joodse gevecht in Amerika
mei 2014Abbas de bedrieger
apr 2014Anne Frank
apr 2014Crisis en politieke cultuur
mrt 2014Diplomaten die staken
mrt 2014Erkenning van de (Joodse) staat?
mrt 2014Het gevecht van de zeer vromen
feb 2014Ook ruzie met Duitsland
feb 2014Nogmaals het monument van het Auschwitz Comité
jan 2014Nog een Auschwitzmonument?
jan 2014Ariel Sharon
jan 2014Nederlandse regering: treed op!
jan 2014Roulette in 2014?
dec 2013Nederland, Israël, Palestina
nov 2013De uitdaging van de Liberalen
nov 2013Ari Shavit´s Mijn Beloofde Land: een boek om niet te missen
nov 2013Verwarring alom?
nov 2013Wat is anti-Israël?
okt 2013Religie in Israël
okt 2013Heeft het Amerikaanse jodendom toekomst?
okt 2013Peres versus Netanjahoe
sep 2013Shimon Peres
sep 2013Bezinning
aug 2013Syrië, drama en dilemma
aug 2013De vrede: tactiek of doel?
jul 2013Vanwaar de boycott?
jul 2013Frans Timmermans
jun 2013Shimon Peres 90 jaar
jun 2013Er verandert iets ten goede!
mei 2013Yair Lapid: nu al gevallen
mei 2013Advies van de AIV-wijzen
mei 20134 Mei
apr 2013Het geluk in Israël
apr 2013Waarom is Israël zo gelukkig?
mrt 2013Is het antisemitisme terug?
mrt 2013De sprong in het onzekere diepe
mrt 2013De Partij van de Arbeid: vergeten partij?
feb 2013Zijn er tekenen van hoop?
feb 2013Weg met de geestelijke dictatuur!
feb 2013De Joodse gemeente van de toekomst
jan 2013De brief van Eric Yoffie
jan 2013Somber en/of optimistisch?
dec 2012De Arabische wereld kookt
nov 2012Amsterdamse Joden en Moslims
nov 2012 Wie heeft gewonnen?
nov 2012Toekomst van onzekerheid
nov 2012Israël en de Apartheid
okt 2012Israël en de Mensenrechten
okt 2012Joodse identiteit: waar hebben we het over?
aug 2012Het onopvallende Levy-rapport
jul 2012Het gevecht om de dienstplicht
jun 2012Terug in Amsterdam
mei 2012De politieke kleur van de Tora
mei 2012Het debat begint nu pas
mei 2012Die wonderlijke Israëlische politiek
apr 2012De mensenrechten en Israël
apr 2012Hoe betrekkelijk vrijheid is
mrt 2012De Holocaust en Iran
mrt 2012De kunst van Tsedaka
feb 2012De moraal en de Joodse moraal
feb 2012Het geloof in de aanval
feb 2012Welke orthodoxie is aan de winnende hand?
jan 2012Süskindfilm benadert werkelijkheid
dec 2011Het recht heeft gezegevierd
dec 2011Een paar dagen in Israël
nov 2011Een antwoord aan Iran
nov 2011Een reactie
okt 2011Gilad Shalit: recht en onrecht
sep 2011Gemeenschap kraakt in zijn voegen
sep 2011Zionisme opnieuw uitgevonden?
sep 2011Het ‘feest’ kan beginnen
jul 2011Ter kennismaking