inloggen
×

Mijn Crescas

Inloggen met gebruikersnaam & wachtwoord






Zonder wachtwoord snel inloggen?

Columns

Weblogs disclaimer

Simon Soesan

Simon Soesan (1956, Beverwijk) woont sinds 1973 in Haifa, Israël, waar hij zijn eigen sales-en-marketing bureau had. Tegenwoordig is hij vertegenwoordiger van Keren Hayesod – United Israel Appeal in Duitsland. Soesan is bekend van columns in diverse Nederlandse bladen, zoals NRC-Handelsblad, het Reformatorisch Dagblad, Israël Actueel en het Nieuw Israelietisch Weekblad. Zijn korte verhalen werden gebundeld in 'Pita met hagelslag' (2005) en ‘Patatje vrede’ (2007), 'Apoetaah' (2016) is zijn derde boek en in juni 2018 is 'Ik ben jij' verschenen. Zijn familie en vriendschappen met Joden, Moslims en Christenen, inspireren hem bij het schrijven.

vrijdag 24 januari 2014

Pietsie, onze dwergpoedel van acht jaar oud, eet niet alles. In feite is ze erg kieskeurig. Gegrilde kip is eigenlijk het enige dat ze eet. En dan moet het wel opgewarmd zijn, want koud eten vertikt ze. Verwend? Welnee ...

Het was vrijdag en mijn vrouw had in de gaten dat ik niet veel te doen had. We hadden die ochtend samen ergens ontbeten en besloten daarna ‘even’ naar de super te gaan. Ik schrijf ‘even’, want dat bestaat op vrijdag in Israël niet. Iedereen moet ‘even’ nog wat halen en het is absoluut gekkenwerk om op vrijdag naar de super te gaan, al is het maar 'even'.
"Ga jij snel bij de poelier staan en haal een gegrilde kip voor Pietsie," was mijn opdracht. Simpel toch? Niet, dus. Zeker niet op vrijdag in Israël, want de boel gaat dicht om een uur of één en wij kwamen aangesloft om elf uur. Een kleine drie miljoen man stonden in de super. Mijn vrouw zocht een karretje, want ook die raken op vrijdag op. Maar ze zag een vriendin en kreeg het karretje in enkele minuten, onder de jaloerse blikken van duizenden, die ook een karretje wilden. Ze zwaaide triomfantelijk. Met één arm wel te verstaan, want op vrijdag wordt je karretje zo van je ingepikt als je hem niet vasthoud. Zij ging haar lijstje af en ik wurmde me langzaam naar de poelier. Daar aangekomen moest ik een nummertje nemen. Anders kan Moos en alleman voordringen en dat doen wij niet in Israël ...

Ik kreeg nummer 6341, geloof ik, terwijl het machientje liet zien dat klant 109 aan de beurt was. Ik had geen zin te wachten en probeerde de aandacht te krijgen van Abed, die mij wel vaker heeft geholpen. Ik probeerde eerst te springen, maar de menigte begon tegen te werken.
Maar hulp was onderweg! Ik zag Bassam en Zjieda, die vooraan tegen de toonbank gedrukt werden. Ik floot naar Bassam, die na enige pogingen mij hoorde en zag. Typisch Israëlisch gooide hij zijn hand in de lucht en draaide die heen en weer, wat in het Ivriet 'wat mot je?' betekent. "Kip voor Pietsie!” schreeuwde ik. Iets te luid, want de volledige menigte keerde zich om en keek boos naar mij.
"Voordringer!" werd er geschreeuwd van alle kanten. "Asociaal!" riep iemand anders. "Wacht op je beurt, smeerlap!" siste iemand achter me. "Typisch Israëlisch!" hoorde ik iemand anders zeggen. Bassam maakt een gebaar dat hij me niet had begrepen. Ik had maling aan die menigte. Vrijdag was het, en het zou zo sjabbes zijn en ons hondje had honger! "Kip voor de hond!" schreeuwde ik nogmaals.

Nu had ik me echt de menigte op mijn hals gehaald. "Hoor je die rijke vent? Kip voor z'n hond! Wat een gotspe!" hoorde ik een stem. "Mensen gaan dood van de honger hier en hij staat kip te kopen voor zijn hond, wat een mesjoggene!" zei iemand anders. Ik voelde de charrepe, maar wist dat ik niet zonder resultaat bij mijn vrouw terug kon komen. En weer had ik mazzel. Iemand praatte druk in zijn mobieltje en zijn papiertje viel. Ik zag het langzaam naar de grond dwarrelen. Ik probeerde te bukken, maar het gedrang van de menigte was teveel. Ik probeerde met mijn rechtervoet er op te gaan staan, om het zo naar me toe te schuiven, maar stapte op de sandaal van een dame voor me, die zich omdraaide en naar me knipoogde. Precies wat ik nodig had. Ik besloot te doen alsof ik nieste en boog me, luid niesend, voorover en graaide het stukje papier van de grond.
120! Wat een geluksgetal. Ik gooide mijn papiertje op de grond en deed alsof mijn neus bloedde.

Op dat moment liet het machientje 120 zien. "Ikke, ikke!!" schreeuwde de man en begon zijn nummertje te zoeken. Nonchalant liet ik de poelier mijn papiertje zien waar 120 op stond. De man voor me zocht nog steeds zijn nummer, maar hij kon me wat. Ik was op een missie van mijn vrouw en niemand zou me stoppen!
"Een gegrilde kip graag," zei ik parmantig.
De man-zonder-nummer keek verslagen en met tranen in zijn ogen naar me. Ik vermoedde dat ook hij hier in opdracht van zijn vrouw stond en nu wel iets had uit te leggen. Mij een zorg.

"Kip is op," zei de poelier.
"Wat?" zei ik verbaasd.
"Kip is op," herhaalde de man.
"Ik sta hier vijf uur in de rij voor een kip en jullie zeggen me nu dat ze op zijn?" vroeg ik link. "Kip is op," herhaalde de man en drukte op de knop, waardoor 121 aan de beurt was.
"Maar ik moet kip ... voor onze hond ... van mijn vrouw ..." stamelde ik verslagen. Daar ging m'n sjabbes menoeche ...
De man-zonder-nummer keek me gemeen lachend aan. Ons kent ons, wilde hij zeggen.
"Opstappen, je houdt iedereen tegen!" werd me toegeroepen. Bassam gebaarde me om naar hem toe te komen. Ondanks de duwende menigte lukte me dat. Zjieda keek me onderzoekend aan. "Heb je kip voor Pietsie nodig?" vroeg ze, zichzelf goed vermakend. Ik knikte moe.

Ze liep weg en wij wachtten braaf. Praten konden we niet want het kabaal was ongelooflijk. Na een paar minuten was ze terug, met een zakje. Er zat een plastic doos met een gegrilde kip in. Ik keek haar verbaasd aan. "Hoe heb je dat gedaan?" vroeg ik haar dankbaar. Ze legde haar vinger op haar lippen en knikte met haar hoofd in de richting van Abed, die even naar ons opkeek en lachte. "Het is een kip van gisteren, maar dat kan Pietsie toch niet weten?" Ik wilde haar betalen maar ze weigerde. Ze hadden nog meer te kopen en gingen snel door, nadat we afscheid hadden genomen.

Mijn levenspartner vond ik door haar mobieltje te bellen. Ze was al bij de kassa. Ook daar was het vechten om bij haar te komen. "We zijn getrouwd, ik hoor bij haar!" was de zin die het me mogelijk maakte om naast haar te staan. "En, heb je de kip?" vroeg ze. Ik liet haar triomfantelijk het zakje met de plastic doos met kip zien. Verder zei ik niks.

Later, tegen de middag, moest ik Pietsie eten geven. Ik sneed wat vlees van de kip, overtuigde me ervan dat er geen botjes tussen zaten en verwarmde het geheel 30 seconden in de magnetron, zoals het hoort.
Maar Pietsie rook er even aan en at niets. Mijn vrouw keek me doordringend aan. "Heb je je weer een kip van gisteren laten verkopen?" vroeg ze boos. Ze haalde haar schouders op en zuchtte. "Mannen ..." zei ze tegen onze dochter, die naast haar stond, "je vraagt één simpel ding en kijk wat ze ervan maken ..." Onze dochter zuchtte met haar mee. Op dat moment ging de telefoon. Ze nam aan. "Oh, hallo Zjieda, ma nisjma? Nee niks, mijn man moest alleen kip kopen en kwam thuis met een kip van gisteren. Erg hè? Ja, zo zijn die mannen van ons ..."

Ik zei maar niks. Sjabbes menoeche!

© Simon Soesan


(Deze column verscheen eerder in het NIW, 2007)

Delen |

Uw reactie:

vul de beveiligings-code in
aug 2019Ontspoord, macht en verbeelding
jul 2019Bij hoog en laag
jun 2019Omgekeerde wereld
mei 2019Een kaart uit het verleden
apr 2019Kiezen
mrt 2019Gids voor de verwarde Israëlvolger
mrt 2019Nechama gaf een kus … aan mij en m’n zus
mrt 2019Niet uit hun naam
feb 2019Ik wil die naam terug
feb 2019Westerbork
jan 20196, 7
dec 2018Sapperdeflap – סאפרדפלאפ
nov 2018Dubbelganger
nov 2018Saba! Kijk mij eens!
nov 2018Antisemitisme? Prima toch?
okt 2018Veilig weer naar buiten
aug 2018Allemaal Israëli's
mei 2018Inpakken en wegwezen
mrt 2018Pesachfikkie met saba
mrt 2018Nee, nee en nog eens nee
mrt 2018Lente
feb 2018Wokkiewokkie
feb 2018Cadeautjes
dec 2017Get a life
dec 2017Ada
nov 2017Little criminals
nov 2017Sjalom chavera
nov 2017El Al
okt 2017Saba, water!
sep 2017UNEPTZO
sep 2017Bomba!
sep 2017Modern antisemitisme
aug 2017Bij de neus genomen
aug 2017Dubbele moraal
jun 2017Beschaamd
jun 2017De grote zorgen van Brave Burger S (BBS) – een waar gebeurd verhaal
mei 2017Chajaliem bodediem
apr 2017De nieuwe Jood
apr 2017Gematst
mrt 201775 jaar later, 79 namen
mrt 2017BN onder de BN'ers
mrt 2017Über alles
feb 2017Taxi Frankfurt
feb 2017Het lucifersdoosje
feb 20172 minuten, 37 seconden
feb 2017Bayt Cham
jan 2017Wraak is zoet
jan 2017Wij, het probleem
jul 201655432
jun 2016Piekiediekie
jun 2016Terreur
mei 2016Nee, saba!
mei 201647
mei 2016Am Jisraeel Chai
apr 2016Lone soldiers
apr 2016Opa, loop toch niet zo snel
mrt 2016Saba Balagan
mrt 2016Tekenles
feb 2016Dag speen!
feb 2016Dol fijn
feb 2016Stampen
jan 2016Heppikniegedaan
jan 2016Koekel met 350
jan 2016Vuurwerk
dec 2015Wintermarkt
dec 2015Feest der Feesten
nov 2015Ter informatie
nov 2015Steek je rijk (oftewel Steek van de week)
okt 2015Wat een spreker is die man
okt 2015Bezorgd
okt 2015Tot de volgende keer
sep 2015Op het terras
aug 2015Waar is Menachem?
aug 2015Dagje Dachau
aug 2015Voor de duidelijkheid
aug 2015Praatjes vullen geen straatjes
jul 2015Snurk
jul 2015Mijn mooie overhemd
jul 2015Geen probleem
jun 2015Sharien en de soldaten
jun 2015Ver-keuring
jun 2015Antisemitisme op Sicilië
mei 2015... aldus Mantsoer
mei 2015De smeichelaar
mei 2015Family Business
mei 2015De rotonde
apr 201567 jaar Israël
apr 2015Pesach-tsores
apr 2015Antisemieten
mrt 2015De Vrijmatzeballen – een duizenden jaren oud geheim gedeeltelijk ontrafeld
mrt 2015Eén li eretz acheret – ik heb geen ander land
feb 2015Het lek
feb 2015De bofkonten
feb 2015De verkleedpartij
jan 2015Terug naar de hel
jan 2015Je suis … wat …?
jan 2015Vader weet het beter
dec 2014De achterste rij in sjoel met Chanoeka …
dec 2014Gratis Krant
dec 2014De Karmelieten
nov 2014Samen. Leven.
nov 2014Wat een schandaal!
nov 2014Medor ledor
nov 2014De Makollet
okt 2014Dankbaar
okt 2014Justitie
okt 2014Ziekenfonds
okt 2014Een mitswe doen
okt 2014Vast wel
sep 2014Wij geloven in vrede
sep 2014Te gast
sep 2014Duitse worst
sep 2014Neumann
aug 2014Het verhaal van Chamdi en Maria
aug 2014Tsadok
aug 2014Inpakken en wegwezen
aug 2014Het tunnelongeluk
jul 2014Laat me niet lachen
jul 2014Absurd
jun 2014Omgekeerde wereld
jun 2014Deurtje open, deurtje dicht
jun 2014Technion
jun 2014Moederdag
mei 2014Spin
mei 2014Stom-Stom
mei 2014Israël en de wereldkaart
mei 2014En uw naam is?
mei 2014Kinderen van
apr 2014Het jaar erna
apr 2014Apoetaah!
mrt 2014Sprookje
mrt 2014Kleine boodschap
mrt 2014Grapjas
mrt 2014Traditie, traditie
feb 2014Echt Hollands
feb 2014Doen we meteen!
feb 2014De blinde wacht
feb 2014De mesjoggene hond
jan 2014Joodse Stamppot
jan 2014De kip en de hond
jan 2014Lachen met Arik
jan 2014Daarom!
jan 2014Woord van het jaar
dec 2013Een verhaal van twee steden
dec 2013Hier ben ik thuis
dec 2013Hesped voor mijn moeder
dec 2013Yunis en de kaarsjes
nov 2013Lo Janoem We Lo Jisjan
nov 2013Dag vriend
nov 2013Klikken of knippen
nov 2013En gij gelooft het
nov 2013Mijn collega
okt 2013Traditie
okt 2013Het antwoord op de vraag
okt 2013Briefje aan Driesje (en Gretteke)
sep 2013Negentig
sep 2013Im een ani li, mi li?
aug 2013Chag Sameach
aug 2013IJzeren koepels
aug 2013De hitte van juli-augustus
jul 2013Cadeautje
jul 2013Ramadan
jul 2013Mijn vriend Ahmed
jun 2013Kan jou wat schelen!
jun 2013De Dode Zee
jun 2013Nooduitgang
jun 2013De toekomst
mei 2013Anders nog iets?
mei 2013Vriendjespolitiek
mei 2013Kaaskoppen
mei 2013Lag B'Omer
apr 2013Ladies and gentlemen: we have him!
apr 2013Gekke Yuval
apr 201368 Jaar later
apr 2013Simon Caun, één van de zes miljoen
mrt 2013Oy – Bama ...
mrt 2013De vijfde zoon
mrt 2013Dit is het enige land
mrt 2013Het complot
mrt 2013Twitter
feb 2013Bij de beesten af
feb 2013Een boom van een vent
feb 2013Een nieuw parlement
feb 2013De show
jan 2013Rubik’s kubus
jan 2013De hoop van de toekomst
jan 2013Geluidsoverlast
jan 2013Jihad is een miljoen waard
dec 2012Aliyah
dec 2012Eén van de honderdtweeënveertig
dec 2012De gouden wc
nov 2012Verkeerd adres
nov 2012Mein Shtetl brennt
nov 2012Krachtpatser
nov 2012Amsterdam Klezmer Band
nov 2012Circus
okt 2012De agressor
okt 2012De Armeense Elvis
okt 2012Stoelendans
okt 2012De Italiaanse school
sep 2012Excuses aan Ban Ki Moon
sep 2012Licht uit, spot aan
aug 2012Alles is overleefbaar?
aug 2012Aardbeien
jul 2012Wij, burgers van Israël
jul 2012De maan die boven ons schijnt
jun 2012De Palestijnse ramp
jun 2012Vier vingers en een duim
jun 2012De drollenbrigade
jun 2012Geluk
jun 2012Club 504 viert zestig
mei 2012Verontschuldigingen
mei 2012Maakt u zich vooral niet druk
mei 2012Welke Roemeen?
mei 2012Gewetenloos
apr 2012Onafhankelijk
apr 2012'Meant to go, not to stop ...`
apr 2012Het verloren volk gevonden?
apr 2012De overbodige stoel
mrt 2012Sterke verhalen
mrt 2012Het is niet elke dag Poerim!
mrt 2012Het verhaal van Ruth
mrt 2012De geschiedenisles
mrt 2012Jiddisje Kop
feb 2012Gorilla
feb 2012Rochamma
feb 201290 Kilometer van Haifa
feb 2012Het wonderkind
jan 2012Goed dat er politie is
jan 2012Petje af
jan 2012Hoop van de toekomst
dec 2011Het licht van de Almachtige
dec 2011De laatsten
dec 2011En Anwar redt er vier
dec 2011Sje Hichianoe
nov 2011Praatjesmaker
nov 2011Achmed Ismail Chatib
nov 2011Geinponem
nov 2011De uitzondering op de regel
okt 2011Deis je
okt 2011En de zonen keerden terug naar hun grenzen
okt 2011De eerlijke dokter
okt 2011Dakwerk
sep 2011Beste wensen
sep 2011Gekke Shai
sep 2011En ze moedigt militaire dienst aan!
sep 2011Staatsgeheim
sep 2011Het is ook nooit goed
aug 2011Verkeerd verbonden
jul 2011Mary - Miriam
jul 2011Onverdoofd
jul 2011Gekke Achmed
jun 2011Lachen met de man van 9 miljard
jun 2011Het verhaal van Chamdi en Maria
jun 2011De laatste der Zitany's
jun 2011Sjeintje Boterkoek
mei 2011Het gespetter, niet de steak
mei 2011De wandelclub
mei 2011De geschiedenisles
mei 2011Je lacht je dood
apr 2011Sprakeloos
apr 2011Wat deze avond verschilde
apr 2011De Koffer
apr 2011Een klein symbool
apr 2011Licht uit, spot aan
mrt 2011De mesjoggene hond
mrt 2011Yunis
mrt 2011Dankzij de redders van mijn ouders
mrt 2011Soldate X