inloggen
×

Mijn Crescas

Inloggen met gebruikersnaam & wachtwoord






Zonder wachtwoord snel inloggen?

Columns

Weblogs disclaimer

Simon Soesan

Simon Soesan (1956, Beverwijk) woont sinds 1973 in Haifa, Israël, waar hij zijn eigen sales-en-marketing bureau had. Tegenwoordig is hij vertegenwoordiger van Keren Hayesod – United Israel Appeal in Duitsland. Soesan is bekend van columns in diverse Nederlandse bladen, zoals NRC-Handelsblad, het Reformatorisch Dagblad, Israël Actueel en het Nieuw Israelietisch Weekblad. Zijn korte verhalen werden gebundeld in 'Pita met hagelslag' (2005) en ‘Patatje vrede’ (2007), 'Apoetaah' (2016) is zijn derde boek en in juni 2018 is 'Ik ben jij' verschenen. Zijn familie en vriendschappen met Joden, Moslims en Christenen, inspireren hem bij het schrijven.

vrijdag 14 december 2012

Eldad wist van bijna alles vooraf hoe hij het wilde. Hij wist wie zijn vriendinnetje zou worden, hij wist wat hij zou gaan studeren en hij wist bij welk legeronderdeel hij wilde dienen. En daarbij ging hij altijd uit van het beste.
Daarom was het ook geen verrassing toen Eldad verleden jaar met zijn eenheid naar Libanon werd gestuurd. De oorlog vereiste dat alleen de besten voor ons gingen vechten. Tijdens de eerste weken hoorden we af en toe van hem. Als klasgenoot van onze oudste was hij na de middelbare school het leger in gegaan en was hij na zeven jaar dienst beroepsofficier bij de parachutisten.
Yael, zijn vriendinnetje, hield tijdens die laatste oorlog onze dochters, en ook ons, op de hoogte.
Toen we hoorden dat hij gewond was geraakt besloten we hem op te zoeken. Maar omdat het ziekenhuis dagelijks voltreffers kreeg van de vrome en humane Hezbollah, kon dat niet. De legergewonden lagen onder het straatniveau en de andere zieken waren geëvacueerd naar andere ziekenhuizen.
Yael kwam nu bij ons om te vertellen wat er met Eldad gebeurd was.
Zijn eenheid was een Libanees dorp binnengetrokken, waarna een vuurgevecht ontstond. Na een uur, toen het rustiger was geworden liep de groep soldaten voorzichtig verder, tot ze plotseling geschreeuw hoorden. Ze gingen kijken en zagen een jongetje van een jaar of elf op straat liggen. Hij zat onder het bloed en dus ging de hospik naar hem toe. Toen deze zich over hem heen boog om hem te onderzoeken, duwde het jongetje hem een revolver in zijn buik en schoot de hospik dood.
De overige soldaten snelden meteen toe, waarna het jongetje aan een draad trok en zichzelf opblies. Op dat moment brak de hel los want tegelijkertijd werd vanuit diverse richtingen het vuur op de soldaten geopend. Drie van hen kwamen hierbij om het leven en Eldad, die te dicht bij de explosie had gestaan, verloor zijn benen.
Maar Eldad bleef rustig. Hij besefte hoe hij eraan toe was en met onverklaarbare wilskracht bond hij wat er van zijn benen over was af met wat hij maar kon vinden.
Meteen hierna pakte hij het machinegeweer van een gesneuvelde kameraad en schoot terug. Eldad had vijf man uitgeschakeld en het leven van zijn kameraden gered. Hierna verloor hij het bewustzijn.
Na anderhalve dag werd hij pas weer wakker.

Wij zagen Eldad pas een paar weken later. Om te revalideren was hij overgebracht naar een ziekenhuis in het midden van het land. Hoewel zijn wonden nog vers waren, was hij al protheses aan het passen.
Hij keek ons aan en knipoogde naar onze dochters.
“Vanaf nu loop ik dus niet meer in zeven sloten tegelijk,” was het eerste wat hij zei, laconiek als altijd.
Hij gebaarde onze dochters bij hem op bed te komen zitten.
“Ik garandeer jullie dat ik over een paar maanden weer loop,” zei hij zelfverzekerd.
Ik vroeg hem naar de oorzaak van zijn verwondingen.
“Een hinderlaag, we hadden voorzichtiger moeten zijn,” antwoordde hij zacht.
“Je hebt je vrienden het leven gered, bijna twintig man,” zei ik.
Hij keek me verdrietig aan.
“Ieder ander had hetzelfde gedaan. Maar vergeet niet dat we wel vier jongens zijn verloren. Het is onbegrijpelijk. Een klein jongetje schiet een hospik neer die hem wil helpen en blaast zich dan op. Wat een haat!”

Verder wilde Eldad niets meer kwijt over het gebeurde.

De maanden daarop ging zijn toestand snel vooruit.
Het is nu een jaar later.
Na intensieve bestudering van de feiten is bijna de voltallige legerleiding vervangen. Ook wordt er inmiddels zwaar getraind, is er opnieuw bevoorraad en is de sfeer veranderd. De nieuwe opperbevelhebber heeft, samen met onze nieuwe Minister van Defensie, die zelf kan bogen op een legendarische legercarrière als meest gedecoreerde soldaat in de geschiedenis van ons land, tijd gevonden om ook de kleinere oorlogsverhalen te onderzoeken. Waaronder het verhaal van Eldad. Journalisten wilden hem nu interviewen, maar de bescheiden Eldad zag daar het nut niet van in. En ook had hij het te druk met revalideren.

En toen werd er op een avond aangebeld. Ik deed open en Eldad stond voor me. Hij lachte bedeesd en schudde mijn hand. Vervolgens liep hij naar binnen.
Iedereen keek hem met grote ogen aan, terwijl hij een stoel pakte en daarop neerplofte alsof er niets gebeurd was. Hij keek naar onze zoon en haalde een sleutel tevoorschijn die hij naar hem opgooide.
“Die donkerblauwe Buick beneden, ga er maar eens in zitten,” zei hij tegen hem.
Dat liet onze autogek zich geen twee keer zeggen en weg was hij.
“Je ziet er prima uit!” verbrak mijn levenspartner de stilte.
Eldad klopte op zijn dijen.
“Dit is al mijn vierde set protheses. Aluminium met platina deze keer, en ik zwem, dans, wandel, spring, voetbal ... ik kan vrijwel alles weer,” zei hij trots.
Hij stond op, nam de hand van mijn vrouw, trok haar omhoog en begon met haar te dansen. We keken allemaal verbaasd, want hij danste vlot zonder dat te zien was dat hij beide benen vanaf boven de knie miste.
Yael, die ook was binnengekomen keek lachend naar het tafereel.
“Ieder weekend zitten we in een andere disco. Hij is niet meer te stoppen,” zei ze met een grijns.
Vol ongeloof schudde ik mijn hoofd.
“Kom erbij zitten!” zei onze oudste tegen haar en wees op de stoel van haar broertje. Deze kwam net weer binnen.
“Zou ik er ook een keertje in mogen rijden?” vroeg hij Eldad, voor zijn doen timide.
“Alleen als ik er bij ben, dus we kunnen zo wel even gaan als je wilt. Maar ik wilde jullie eerst nog wat geven.”
Yael pakte nu een envelop uit haar tas en gaf deze aan mijn echtgenote.
“We gaan trouwen. Nog voor Rosj Hasjana, zodat we echt het nieuwe jaar samen ingaan,” verklaarde Eldad trots.
Weer werd het stil.
“Zeggen jullie nou niets meer?” vroeg Yael verbaasd.
Ineens begonnen we allemaal te praten. Door elkaar heen wensten we ze mazzeltov.
Toen de rust weergekeerd was, had Yael nog iets.
“Begin september krijgt Eldad een militaire onderscheiding voor getoonde moed.”
Nogmaals keken we vol bewondering naar deze jongeman.
“Ik niet alleen hoor, honderdtweeënveertig personen krijgen een onderscheiding,” probeerde Eldad haar woorden te bagatelliseren.
“Dat is waar, maar slechts drie krijgen een onderscheiding vanwege getoonde moed,” corrigeerde Yael hem.

Wat later liepen we allemaal mee naar Eldad’s auto. Deze gaf de sleutels aan onze zoon en knipoogde toen naar mij.
“O ja, en ik ga vanaf november studeren,” zei hij nonchalant.
“Wat ga je studeren?” informeerde ik geïnteresseerd.
Hij keek me nu verbaasd aan.
“Wat ik altijd al gezegd heb natuurlijk, geneeskunde met als specialisatie orthopedie.”
Zijn vanzelfsprekendheid snoerde mij verder de mond.
Hij stapte in en sloeg het portier dicht.
Yalla, yalla, chauffeur! Rijden!” riep hij naar onze zoon, die zich dit geen twee keer liet zeggen en meteen gas gaf.
Yael bleef met ons wachten op hun terugkeer van het rondje rijden.
“Eind goed, al goed,” zei ik haar.

“Eind goed?” vroeg zij oprecht verbaasd. “Dit is pas het begin. Het begin van ons leven samen en het begin van een nieuw jaar!”

© Simon Soesan

Eerder gepubliceerd in het NIW, in 2007

Delen |

Uw reactie:

vul de beveiligings-code in
aug 2019Ontspoord, macht en verbeelding
jul 2019Bij hoog en laag
jun 2019Omgekeerde wereld
mei 2019Een kaart uit het verleden
apr 2019Kiezen
mrt 2019Gids voor de verwarde Israëlvolger
mrt 2019Nechama gaf een kus … aan mij en m’n zus
mrt 2019Niet uit hun naam
feb 2019Ik wil die naam terug
feb 2019Westerbork
jan 20196, 7
dec 2018Sapperdeflap – סאפרדפלאפ
nov 2018Dubbelganger
nov 2018Saba! Kijk mij eens!
nov 2018Antisemitisme? Prima toch?
okt 2018Veilig weer naar buiten
aug 2018Allemaal Israëli's
mei 2018Inpakken en wegwezen
mrt 2018Pesachfikkie met saba
mrt 2018Nee, nee en nog eens nee
mrt 2018Lente
feb 2018Wokkiewokkie
feb 2018Cadeautjes
dec 2017Get a life
dec 2017Ada
nov 2017Little criminals
nov 2017Sjalom chavera
nov 2017El Al
okt 2017Saba, water!
sep 2017UNEPTZO
sep 2017Bomba!
sep 2017Modern antisemitisme
aug 2017Bij de neus genomen
aug 2017Dubbele moraal
jun 2017Beschaamd
jun 2017De grote zorgen van Brave Burger S (BBS) – een waar gebeurd verhaal
mei 2017Chajaliem bodediem
apr 2017De nieuwe Jood
apr 2017Gematst
mrt 201775 jaar later, 79 namen
mrt 2017BN onder de BN'ers
mrt 2017Über alles
feb 2017Taxi Frankfurt
feb 2017Het lucifersdoosje
feb 20172 minuten, 37 seconden
feb 2017Bayt Cham
jan 2017Wraak is zoet
jan 2017Wij, het probleem
jul 201655432
jun 2016Piekiediekie
jun 2016Terreur
mei 2016Nee, saba!
mei 201647
mei 2016Am Jisraeel Chai
apr 2016Lone soldiers
apr 2016Opa, loop toch niet zo snel
mrt 2016Saba Balagan
mrt 2016Tekenles
feb 2016Dag speen!
feb 2016Dol fijn
feb 2016Stampen
jan 2016Heppikniegedaan
jan 2016Koekel met 350
jan 2016Vuurwerk
dec 2015Wintermarkt
dec 2015Feest der Feesten
nov 2015Ter informatie
nov 2015Steek je rijk (oftewel Steek van de week)
okt 2015Wat een spreker is die man
okt 2015Bezorgd
okt 2015Tot de volgende keer
sep 2015Op het terras
aug 2015Waar is Menachem?
aug 2015Dagje Dachau
aug 2015Voor de duidelijkheid
aug 2015Praatjes vullen geen straatjes
jul 2015Snurk
jul 2015Mijn mooie overhemd
jul 2015Geen probleem
jun 2015Sharien en de soldaten
jun 2015Ver-keuring
jun 2015Antisemitisme op Sicilië
mei 2015... aldus Mantsoer
mei 2015De smeichelaar
mei 2015Family Business
mei 2015De rotonde
apr 201567 jaar Israël
apr 2015Pesach-tsores
apr 2015Antisemieten
mrt 2015De Vrijmatzeballen – een duizenden jaren oud geheim gedeeltelijk ontrafeld
mrt 2015Eén li eretz acheret – ik heb geen ander land
feb 2015Het lek
feb 2015De bofkonten
feb 2015De verkleedpartij
jan 2015Terug naar de hel
jan 2015Je suis … wat …?
jan 2015Vader weet het beter
dec 2014De achterste rij in sjoel met Chanoeka …
dec 2014Gratis Krant
dec 2014De Karmelieten
nov 2014Samen. Leven.
nov 2014Wat een schandaal!
nov 2014Medor ledor
nov 2014De Makollet
okt 2014Dankbaar
okt 2014Justitie
okt 2014Ziekenfonds
okt 2014Een mitswe doen
okt 2014Vast wel
sep 2014Wij geloven in vrede
sep 2014Te gast
sep 2014Duitse worst
sep 2014Neumann
aug 2014Het verhaal van Chamdi en Maria
aug 2014Tsadok
aug 2014Inpakken en wegwezen
aug 2014Het tunnelongeluk
jul 2014Laat me niet lachen
jul 2014Absurd
jun 2014Omgekeerde wereld
jun 2014Deurtje open, deurtje dicht
jun 2014Technion
jun 2014Moederdag
mei 2014Spin
mei 2014Stom-Stom
mei 2014Israël en de wereldkaart
mei 2014En uw naam is?
mei 2014Kinderen van
apr 2014Het jaar erna
apr 2014Apoetaah!
mrt 2014Sprookje
mrt 2014Kleine boodschap
mrt 2014Grapjas
mrt 2014Traditie, traditie
feb 2014Echt Hollands
feb 2014Doen we meteen!
feb 2014De blinde wacht
feb 2014De mesjoggene hond
jan 2014Joodse Stamppot
jan 2014De kip en de hond
jan 2014Lachen met Arik
jan 2014Daarom!
jan 2014Woord van het jaar
dec 2013Een verhaal van twee steden
dec 2013Hier ben ik thuis
dec 2013Hesped voor mijn moeder
dec 2013Yunis en de kaarsjes
nov 2013Lo Janoem We Lo Jisjan
nov 2013Dag vriend
nov 2013Klikken of knippen
nov 2013En gij gelooft het
nov 2013Mijn collega
okt 2013Traditie
okt 2013Het antwoord op de vraag
okt 2013Briefje aan Driesje (en Gretteke)
sep 2013Negentig
sep 2013Im een ani li, mi li?
aug 2013Chag Sameach
aug 2013IJzeren koepels
aug 2013De hitte van juli-augustus
jul 2013Cadeautje
jul 2013Ramadan
jul 2013Mijn vriend Ahmed
jun 2013Kan jou wat schelen!
jun 2013De Dode Zee
jun 2013Nooduitgang
jun 2013De toekomst
mei 2013Anders nog iets?
mei 2013Vriendjespolitiek
mei 2013Kaaskoppen
mei 2013Lag B'Omer
apr 2013Ladies and gentlemen: we have him!
apr 2013Gekke Yuval
apr 201368 Jaar later
apr 2013Simon Caun, één van de zes miljoen
mrt 2013Oy – Bama ...
mrt 2013De vijfde zoon
mrt 2013Dit is het enige land
mrt 2013Het complot
mrt 2013Twitter
feb 2013Bij de beesten af
feb 2013Een boom van een vent
feb 2013Een nieuw parlement
feb 2013De show
jan 2013Rubik’s kubus
jan 2013De hoop van de toekomst
jan 2013Geluidsoverlast
jan 2013Jihad is een miljoen waard
dec 2012Aliyah
dec 2012Eén van de honderdtweeënveertig
dec 2012De gouden wc
nov 2012Verkeerd adres
nov 2012Mein Shtetl brennt
nov 2012Krachtpatser
nov 2012Amsterdam Klezmer Band
nov 2012Circus
okt 2012De agressor
okt 2012De Armeense Elvis
okt 2012Stoelendans
okt 2012De Italiaanse school
sep 2012Excuses aan Ban Ki Moon
sep 2012Licht uit, spot aan
aug 2012Alles is overleefbaar?
aug 2012Aardbeien
jul 2012Wij, burgers van Israël
jul 2012De maan die boven ons schijnt
jun 2012De Palestijnse ramp
jun 2012Vier vingers en een duim
jun 2012De drollenbrigade
jun 2012Geluk
jun 2012Club 504 viert zestig
mei 2012Verontschuldigingen
mei 2012Maakt u zich vooral niet druk
mei 2012Welke Roemeen?
mei 2012Gewetenloos
apr 2012Onafhankelijk
apr 2012'Meant to go, not to stop ...`
apr 2012Het verloren volk gevonden?
apr 2012De overbodige stoel
mrt 2012Sterke verhalen
mrt 2012Het is niet elke dag Poerim!
mrt 2012Het verhaal van Ruth
mrt 2012De geschiedenisles
mrt 2012Jiddisje Kop
feb 2012Gorilla
feb 2012Rochamma
feb 201290 Kilometer van Haifa
feb 2012Het wonderkind
jan 2012Goed dat er politie is
jan 2012Petje af
jan 2012Hoop van de toekomst
dec 2011Het licht van de Almachtige
dec 2011De laatsten
dec 2011En Anwar redt er vier
dec 2011Sje Hichianoe
nov 2011Praatjesmaker
nov 2011Achmed Ismail Chatib
nov 2011Geinponem
nov 2011De uitzondering op de regel
okt 2011Deis je
okt 2011En de zonen keerden terug naar hun grenzen
okt 2011De eerlijke dokter
okt 2011Dakwerk
sep 2011Beste wensen
sep 2011Gekke Shai
sep 2011En ze moedigt militaire dienst aan!
sep 2011Staatsgeheim
sep 2011Het is ook nooit goed
aug 2011Verkeerd verbonden
jul 2011Mary - Miriam
jul 2011Onverdoofd
jul 2011Gekke Achmed
jun 2011Lachen met de man van 9 miljard
jun 2011Het verhaal van Chamdi en Maria
jun 2011De laatste der Zitany's
jun 2011Sjeintje Boterkoek
mei 2011Het gespetter, niet de steak
mei 2011De wandelclub
mei 2011De geschiedenisles
mei 2011Je lacht je dood
apr 2011Sprakeloos
apr 2011Wat deze avond verschilde
apr 2011De Koffer
apr 2011Een klein symbool
apr 2011Licht uit, spot aan
mrt 2011De mesjoggene hond
mrt 2011Yunis
mrt 2011Dankzij de redders van mijn ouders
mrt 2011Soldate X