inloggen
×

Mijn Crescas

Inloggen met gebruikersnaam & wachtwoord






Zonder wachtwoord snel inloggen?

Columns

Weblogs disclaimer

Eldad Kisch

Vanaf het moment dat Eldad Kisch (1937) na een jarenlange carrière als arts in Israël van zijn welverdiende pensioen geniet, sloeg hij een andere weg in. Hij schreef zich in als eerstejaars student aan de Universiteit van Tel Aviv en ging vergelijkende taalkunde studeren. De studie was niet wat hij er van verwachtte, hij vond het ronduit een vervelend vak! Na een jaar haakte hij af en studeerde op eigen houtje verder in de immense bibliotheek van de universiteit. Zijn op- en aanmerkingen legt hij vast in, wat hij noemt, zijn taalkundige columns. Daarnaast is Eldad Kisch nog steeds actief als arts in de vredesbeweging. Ook over zijn ervaringen op dit gebied schrijft hij columns. Van deze columns verscheen in 2012 bij uitgeverij Boekscout zijn boek ‘Uit het Dagboek van een Vredestichtertje’.

vrijdag 21 maart 2014

Afgelopen zaterdag was ik weer met mijn dokters op stap. Voor al die nieuwe lezers die dit deel van mijn activiteiten niet kennen, vertel ik even kort hoe dat er uit ziet. Ons werk valt onder de activiteiten van Physicians for Human Rights (PHR), een organisatie die 25 jaar geleden werd opgericht. Elke zaterdag vertrekt een ploeg artsen-vrijwilligers, Israëlische Joden en Arabieren, met verplegend personeel, apothekers, tolken en para-medische behandelaars naar een dorp of stad op de Westelijke Jordaanoever.

We verzamelen om negen uur 's ochtends bij het benzinestation van Taibe. Wij reizen van daar in minibusjes naar onze bestemming, met enkele kisten medicijnen, die gratis worden uitgedeeld aan de Palestijnen. Deze laatste zitten nu weer midden in een problematische periode met hun eigen medische verzorging. Honderden patiënten, mannen strikt gescheiden van de vrouwen en de kinderen, staan en zitten op ons te wachten op de speelplaats van de lokale school. Wij worden hartelijk ontvangen, vriendelijk toegesproken door de burgemeester onder het genot van een klein kopje koffie. Wij krijgen te horen hoe moeilijk het leven is onder de bezetting, de pesterijen van de settlers en de schade die de bevolking daardoor lijdt. Daarna spreekt nog een andere hoogwaardigheidsbekleder, en wij geven een bemoedigend antwoord van steun, solidariteit en de wens tot vrede. Daarna worden we verdeeld over de klaslokalen en begint het echte werk. Soms krijgen we nog een kopje koffie gedurende de ochtend. Na gedane arbeid is een gezamenlijke maaltijd bijna obligaat bij de Arabische gastvrijheid. We zijn blij voor donker thuis te zijn als de doorgang bij de controleposten vlot verloopt.

Dit is het normale patroon. Maar ons leven is nooit eentonig. Ditmaal wachtte ons een verrassing: bij de ingang van het aardige dorpje Adzja in de buurt van Jenin werden wij opgewacht door een contingent politiemannen van de Palestijnse Autoriteit, in volle wapenrusting. En ook de geheime dienst van de PA was aanwezig met ongemerkte auto's. Wij zijn meestal onbeschermd bij dit humanitair-medische werk en op onze vragen waarom al dit wapengekletter nodig was, kregen we zeer ontwijkende antwoorden, wat onze gemoedsstemming niet verbeterde. Persoonlijk voel ik me altijd veilig aan de Palestijnse kant van de Groene Lijn, en ik doe dit werk al ruim tien jaar zonder me ooit bedreigd te voelen.

Al bij ons vertrek in de ochtend hoorde ik van een van mijn collega's dat een maand tevoren een heel bedenkelijk incident had plaatsgevonden in het vluchtelingenkamp van Jenin. Het bleek dat dit geval juist niets te maken had met het bestaande Palestijns-Israëlische geschil. Bij het wachten op hun beurt naast de kamer van een van onze artsen was er een woordenwisseling uitgebroken tussen twee wachtenden. Eén had een pistool getrokken, en er was gelukkig net niet geschoten. De lokale politie was gewaarschuwd, ontruimde meteen de school en de artsen en verdere medewerkers van PHR kregen opdracht snel te vertrekken. Je zult je misschien verbazen over deze gang van zaken, maar dan kennen jullie de Arabische mentaliteit niet. De bedreigde man zon op wraak en had zijn chamoela (uitgebreide familie) gebeld om de schandvlek op zijn eer uit te komen wissen. Vooral in de vluchtelingenkampen bevinden zich heel wat wapens en het was ongetwijfeld beter en gezonder dat wij bij het uitvechten van deze familievetes niet tegenwoordig zouden zijn.

Na veel wroeten kregen we dit verhaal te horen van de aanwezige militairen. Zij willen terecht geen gedonder met onze humanitaire acties, die in grote lijnen altijd buitengewoon gewaardeerd worden. Het zou wel een bijzonder slechte indruk in de wereldpers maken als er met ons iets gebeurt. Dit was de reden van het zware escorte dat gedurende de hele werkdag op het schoolterrein aanwezig bleef. En het zal nu zo ook wel verder gaan. Eigenlijk jammer.

Het werk zelf is bijna altijd interessant. Veel tijd gaat er verloren met tolken en vertalen, en het is niet altijd even duidelijk waarom en wat er eigenlijk op het lokale niveau besloten is. Patiënten hebben meestal geen medische documentatie of hun dagelijkse medicijnen bij zich. Ziektegeschiedenissen zijn er al helemaal niet want patiënten komen niet zelden van verre om nog eens een mening te horen van een Israëlische dokter. Dat uitpluizen van de feiten neemt tijd. Ik heb altijd een voldaan gevoel van een welbestede dag.

Delen |

Reacties

max arian

vrijdag 21 maart 2014
geweldig, eldad, dat jullie dit werk tegen alle moeilijkheden in blijven voortzetten. een piepklein straaltje hoop, voor palestijnen en israeli's!

Uw reactie:

vul de beveiligings-code in
aug 2019Onze Filipijnse verzorgsters
jul 2019Losse flodders
jul 2019Verwarrende woorden
jul 2019De Sjoa en de tweede generatie
jun 2019Tentoonstelling Kabbala
mei 2019Dierbare democratie
mei 2019Eurovisie
mei 2019Alternatieve dodenherdenking
mei 2019De Sjoa en de Wiedergutmachung
apr 2019De Sjoa ruim zeventig jaar later
apr 2019De Yeshayahu Leibovitz Prijs
apr 2019Dieren zijn net mensen
mrt 2019Verkiezingen 2019
mrt 2019Huiskamerpropaganda
mrt 2019Goede raad
feb 2019Medische opleiding
feb 2019HalfJoden
jan 2019Kleinzielig
dec 2018Kroniek
nov 2018UNRWA
nov 2018Black Athena
nov 2018Reacties
nov 2018Meer BDS
okt 2018Een rondje olijvenpluk
okt 2018Frustration
okt 2018Racisme
sep 2018Impressies
sep 2018Levensbeëindiging
aug 2018Vlaggen
jul 2018Hervertaling (hertaling)
jul 2018Broodjes smeren
jun 2018Verjaardag
jun 2018Gaza en wij
mei 2018Israël en de vooruitgang
mei 2018Steun voor Gaza
mei 2018Daar gaan we weer Spelen met vuur
apr 2018Weer Jom HaSjoa
apr 2018Trots
apr 2018Hoe privé is e-mail?
mrt 2018Heeft het zin?
mrt 2018Redigeren
mrt 2018Een duwtje in de goede richting
mrt 2018Taalgebruik door winkels en op reclameborden
mrt 2018Een film van Rolf Orthel: ‘Ik ben mijn herinnering’
feb 2018Droogte
feb 2018Vluchtelingen
feb 2018Qasr el-Yahud
jan 2018Avondje demonstreren
jan 2018De geitenpest
jan 2018Code-switching
jan 2018Umm Zuqa
dec 2017Schokkende gehoorzaamheid
dec 2017Roerige tijden
dec 2017Gezondheidszorg in de Gazastrook
nov 2017Een ongewoon verhaal uit nazi-Duitsland
nov 2017De herdenking van de moord op Jitschak Rabin
okt 2017Vooruitgang
okt 2017Vloeken
sep 2017Politieke vertalingen
sep 2017Stilstand Of eigenlijk achteruitgang
sep 2017Vrijheid van meningsuiting
sep 2017De bewakers van Westerbork - een boekrecensie
aug 2017Roof en diefstal
aug 2017Het gewone leven
aug 2017Landruil
jul 2017Schone elektriciteit voor een Palestijns dorp
jun 2017De verdwenen Jemenitische kinderen
jun 2017Pollard vs Vanunu
jun 2017Tegen de bezetting en voor de vrede
mei 2017De Art Gallery van Umm Al Fachem
mei 2017Coca-cola
mei 2017Een avond van hoop
apr 2017De herdenking van de Sjoa in Israël
apr 2017De haggada van Pesach
apr 2017Hittegolf
mrt 2017De Leibowitz prijs
mrt 2017Ellende in Gaza
mrt 2017Elor Azaria
feb 2017Gaza
feb 2017Gelijkheid en broederschap
feb 2017Een ontroerende bijeenkomst
jan 2017Umm al-Hiran
jan 2017De moderne wereld
dec 2016Komen giften bestemd voor Palestijnen terecht bij terreurorganisaties?
dec 2016De gevaren van het dichterschap
nov 2016Illusoire hoop
nov 2016Het verhaal van Rahieq
nov 2016De bekentenis – een toneelstuk van Motti Lerner
nov 2016Homoseksualiteit in de Bijbel
okt 2016Zo veel te lezen!
okt 2016Stolpersteine
sep 2016Mensen vol goede wil
sep 2016Een koddige discussie
aug 2016Profiling
aug 2016Landmijnen van vijftig jaar geleden
aug 2016Disturbing the Peace
jul 2016De settlers, een nieuwe documentaire van Shimon Dotan
jul 2016Onrustzaaiers
jun 2016Ramadan
jun 2016Het gedoe met de NGO's
mei 2016Choemoes
mei 2016De lessen van de Sjoa
mei 2016ITO-land
apr 2016Qaryut
apr 2016Leenwoorden
mrt 2016Breaking the Silence
mrt 2016BDS
feb 2016Naastenliefde
feb 2016De zwarte lijst
jan 2016Liefde voor het land
jan 2016De Bruiloft van de Haat
dec 2015Demonstratie en droom
dec 2015Na het stenen tijdperk
dec 2015Bestaat er een tweede en derde generatie sjoa-aandoening?
nov 2015Nieuwe CD met chazzanoet uit Groningen
nov 2015Volksverhuizing
nov 2015Rabin
okt 2015Demonstratie
okt 2015Israël nu
sep 2015Breaking the Silence
aug 2015W.G. Sebald
aug 2015Belangrijke beslissingen van het Nederlandse Ministerie van Financiën
aug 2015De Joodse ‘lente’
aug 2015Opruiing
jul 2015Monddood gemaakt
jul 2015Khader Adnan
jun 2015Cholot
jun 2015Geneeskunst
jun 2015Positief denken?
mei 2015Rechtshandhaving onder bezetting
mei 2015Apartheid
apr 2015Alternatieve herdenking van de gevallenen 2015
apr 2015Pesachproblematiek
mrt 2015Maar die kat kwam weer …
mrt 2015Demonstratie zaterdagavond 7 maart
mrt 2015Op naar de vrede
feb 2015Losse flodders
feb 2015Opruiming
jan 2015"Alles is in orde …!"
jan 2015Zekerheden
jan 2015Tunnelvisie
dec 2014Mensenrechten
dec 2014Boeken en kranten
nov 2014Ra'ad Moessa
nov 2014Rabinherdenking
okt 2014Een gewone vrijdag van protest en actie
okt 2014MachsomWatch
okt 2014Het nieuwe (Joodse) jaar
sep 2014Zinloze oorlog
aug 2014Onderhandelen met Hamas
aug 2014Situatie
aug 2014Vijgeblad
jul 2014Schuilkelder
jul 2014De Israël Vredesconferentie
jun 2014Het Klaaglied
jun 2014Meer petities
jun 2014Petitie
jun 2014Een golf van hongerstakers
mei 2014Documentaire over de oorlogsjaren in het N.I.Z.
mei 2014Israël en minderheden
mei 2014Open brief aan mezelf
mei 2014Globalisering en taal
apr 2014Israël boos
apr 2014Immigranten
apr 2014Afleiding
mrt 2014Namen
mrt 2014Het werk met mijn dokters
mrt 2014Ballingschap
mrt 2014Vertaalmachines
feb 2014Boycot en de rest
feb 2014Links actief
feb 2014Junk-mail
feb 2014De autobiografie
jan 2014Doof
jan 2014Een Joods concentratiekamp?
jan 2014De scheidingsmuur
dec 2013Twee ministers van Buitenlandse Zaken uit Nederland
dec 2013Een stukje geschiedenis - 75 jaar geleden
nov 2013Taalverwerving bij adoptie
nov 2013Vertrouwen bouwen
nov 2013Schaamte
nov 2013Woorden
okt 2013Makhoul
okt 2013Het nut van memoires
okt 2013De gevoelswaarde van lettercombinaties
sep 2013Sprekende dieren
sep 2013Een onrechtvaardige wet
sep 2013De spelling van het Nederlands
aug 2013De taal van conflicten
jul 2013Geen woorden, maar daden
jul 2013Voor de vakantie
jul 2013Nostalgie
jun 2013De biologie van de taal
jun 2013Altijd wat
jun 2013Kennismaking
mei 2013De talen van de Joden