inloggen
×

Mijn Crescas

Inloggen met gebruikersnaam & wachtwoord






Zonder wachtwoord snel inloggen?

Columns

Weblogs disclaimer

Eldad Kisch

Vanaf het moment dat Eldad Kisch (1937) na een jarenlange carrière als arts in Israël van zijn welverdiende pensioen geniet, sloeg hij een andere weg in. Hij schreef zich in als eerstejaars student aan de Universiteit van Tel Aviv en ging vergelijkende taalkunde studeren. De studie was niet wat hij er van verwachtte, hij vond het ronduit een vervelend vak! Na een jaar haakte hij af en studeerde op eigen houtje verder in de immense bibliotheek van de universiteit. Zijn op- en aanmerkingen legt hij vast in, wat hij noemt, zijn taalkundige columns. Daarnaast is Eldad Kisch nog steeds actief als arts in de vredesbeweging. Ook over zijn ervaringen op dit gebied schrijft hij columns. Van deze columns verscheen in 2012 bij uitgeverij Boekscout zijn boek ‘Uit het Dagboek van een Vredestichtertje’.

vrijdag 12 december 2014

Vandaag vierden we de Internationale Dag van de Mensenrechten. Niet veel van gemerkt? Dat klopt, want wij hebben het niet zo op mensenrechten, niet voor Palestijnen, niet voor onze eigen Arabieren, Druzen en Bedoeïenen, en zeker niet voor onze migranten of vluchtelingen, of hoe je ze noemen wilt.
Daar wilde de onvolprezen organisatie Machsomwatch iets tegen doen en zij organiseerden een avond in de Cinematheque van Tel Aviv. De avond werd redelijk goed bezocht door het bekende publiek. Een echte avond voor de overtuigden, maar toch goed dat het bestaat. Enkele woorden van begroeting werden gesproken door een voormalig Zuid-Afrikaanse, Sally-Anne Friedland, die vertelde dat toen ze voor het eerst op de bezette Westelijke Jordaanoever kwam, ze zich in Soweto waande. Alle achterstelling, pesterijen, armoede en gebrek aan diensten kwamen haar maar al te bekend voor. De bitterheid, de somberheid van de inwoners leken precies op de hopeloosheid van de zwarte bevolking die ze zo goed kende uit de ergste periode van de Apartheid. Zij blijft vechten voor een oplossing van dit probleem in het kader van Machsomwatch: hef de bezetting op!

Daarna kwam een schrijfster die ons veel citaten voorschotelde en die mij nogal zwevend ver over het hoofd vloog. De volgende spreker, uit het dorp/stadje Kfar Akev, dat op wonderlijke wijze wel en niet bij Jeruzalem hoort, had het over de vele moeilijkheden van reizen, belemmeringen, de bijna onmogelijkheid werkvergunningen of bouwvergunningen te krijgen. Dit alles is een welbekende litanie, en dit zal voortgaan zolang de onzalige bezetting duurt.

De hoofdschotel was een nieuwe documentaire, Nabi Samwil 1099 – 2099, gemaakt door Eran Turbiner, met veel bijstand van de dames van MachsomWatch. Dit dorp, in de schaduw van Jeruzalem, kon in 1948 niet veroverd worden, maar dat gemis werd in 1967 hersteld. De bewoners werden verdreven uit hun huizen, en Nabi Samwil werd grondig verwoest, behalve de moskee, want zo gevoelig zijn we wel. Daarenboven was die moskee een periode lang ook een sjoel, dus dat is een nog betere reden. Het plaatsje is gebouwd op de resten van een dorp uit de Hellenistische periode - dat gebeurt wel vaker in Israël – en dat is archeologisch van belang. Een mooi intermezzo in de film was een gesprek met de archeoloog Ben-Dov, die meende dat in 1967 Nabi Samwil verlaten was (sterk tegengesproken door de lokale Palestijnen die geïnterviewd werden) en dat de opgravingen van die dode Hellenen belangrijker waren dan de levende Palestijnen. Dat durfde hij warempel zomaar te zeggen in de film. Niet de enige in Israël die zo denkt.
Sinds enkele jaren is er in Nabi Samwil een vereniging, Women's Association of the Prophet Samuel. De leden vechten voor hun rechten en ontplooien allerlei initiatieven. De dames van Machsomwatch helpen daarbij waar ze kunnen. Na afloop kwamen sommige van de geïnterviewde Palestijnen op het podium en zij werden hartelijk toegejuicht. Wie interesse heeft in die film, met Engelse ondertitels, kan via mij meer informatie krijgen.

Een literator gaf een kort overzicht van de eufemistische terminologie waarvan wij, vooral het leger, ons bedienen inzake bezetting, oorlog, dood en verderf. Die new speak bestaat in alle landen en alle talen, dus dat hoef ik niet verder uit te leggen.

De avond werd besloten met stemmige liederen en toepasselijke verhalen van Dan Almagor, gevoelig gezongen en voorgedragen door een jonge zangeres.

Wij gingen gesticht naar huis.

Delen |

Reacties

Joost Goudeket

vrijdag 12 december 2014
Volgens mij zijn wat je in je column schrijft en het weergeven van de feitelijke waarheid zeer verschillend. Het verschil tussen Soweto en de "gebieden"is dat de blanke zuid Afrikanen zwarten discrimineerden en dat Joodse Israeli alleen maar niet opgeblazen of op andere manieren vermoord willen worden en daarom de arbieren uit die gebieden, die na dat de PA die dankzij de Oslo nakba daar aan het bewind kwam dit met steeds grotere regelmaat gingen doen, buiten wilden houden. Verder dacht ik niet dat de zwarten uit Soweto meer geld gedoneerd hadden gekregen van Europa en de VS dan het na 2de wereldoorlogse Marshal plan zoals de arabieren in die gebieden, althans hun corrupte terroristische leiders dat wel hebben gekregen, dat die prefereren de fondsen in Zwitserland op privé rekeningen te storten i.p.v. de locale bevolking een beter leven te bezorgen kan je Israel niet verwijten.

eldad kisch

vrijdag 12 december 2014
Joost noemt mij op slinkse wijze een leugenaar. Het zij zo. Hij meent dat wij Palestijnen niet discrimineren. Hij weet kennelijk niet waar hij het over heeft. We houden ze daar al bijna 50 jaar klein alleen maar om niet opgeblazen te worden. Daarna stapt hij over op een vergelijking met het Marshall-plan. Bij een normale discussie moet je je wel bij de les houden en niet in gedachtenvlucht opstijgen. In dat kader spreekt hij over de corrupte leiders van de Palestijnen en hun privé-rekeningen in Zwitserland. Wat denk je van sommige van onze leiders in dit verband? Zonder enige moeite hebben we het al over iets heel anders. En even terug naar 'af'. Het verhaal over Soweto was een citaat, met instemming door mij vermeld.

Joost Goudeket

maandag 15 december 2014
Eldad, ik weet verdomd goed waar ik het over heb, ik kom al sinds 1953 regelmatig in Israel, mijn halfzuster kwam daar via Cyprus in 1948 te wonen en mijn dochter woont er al 20 jaar. Ik heb de geschiedenis van af zeg maar 1956 bewust gevolgd. De arabische bewoners werden niet gediscrimineerd en ook na 1967 was er ook in de bevrijde gebieden van een redelijk contact sprake. De Shukairy gang en later de boef Arafat die samen met de KGB het politiek een gunstige zet vonden om de Joden als onderdrukkers en bezetters af te schilderen en de gemengde arabische bewoners als palestijns volk in samenhang met het gaan gebruiken van terrorisme als druk middel hebben de verstandhoudingen op de grond doen verslechteren en hebben het tot vandaag voortdurende wantrouwen aangewakkerd. Links Israel dacht dat met het verbeteren van de levensstandaard de arabieren minder ontvankelijk voor het gebruik van terreur zouden worden maar dat bleek dankzij het feit dat van die genoemde Marshal hulp niets bij hen terecht kwam onbewijsbaar. Ga nu geen paar ton die Olmert of Barak van aannemers als smeergeld gekregen hebben, ook al is dat zeker ook corruptie, vergelijken met de 10tallen miljoenen door de PA gegapt hulp geld van wat de bevolking ten goede had moeten komen. Ik vind het gebruik van Soweto een voorbeeld van valse vergelijking, de arabieren in Judea en Samaria hebben meer kansen op een normaal leven gehad dan de zwarten ooit van het apartheids regime hebben gekregen.

eldad kisch

dinsdag 16 december 2014
Aan Joost: inplaaats van me de les te lezen over Achmed Shukeiri, nodig ik je uit om bij een van je frequente bezoeken aan Israel eens om vier uur 's ochtends te komen kijken bij een van de controleposten, samen met de dames van Machsomwatch.

Els Brouwer-Elfferich

woensdag 17 december 2014
Wat een pijnlijke reacties op deze column van Eldad! Bescheidenheid in reacties op de observaties van mensen die zèlf in Israël wonen / leven en persoonlijk regelmatig het dagelijks leven en daarmee de schendingen van de rechten van Palestijnen waarneemt, past ieder ander, die niet op deze manier zijn/haar nek uitsteekt.

Twee dingen vallen mij op: Joost G. heeft het nadrukkelijk (?) over arabieren (kleine letter!!); Eldad over Palestijnen (hoofdletter!!). Een subtiel verschil in respect? Pijnlijk vind ik het gebruik van de woorden: \'bevrijde gebieden\'. In die eerste jaren na de zesdaagse oorlog van \'67 woonde en werkte ik zelf in Israël. Ook ik meende toen dat de gebieden \'bevrijd\' waren. Nu moeten we toch beter weten, Joost? Juist als je de geschiedenis (welke precies?) al vanaf 10 jaar voordien \'bewust\' hebt gevolgd.

Joost Goudeket

donderdag 18 december 2014
Eldad, ik moet je gezien je reactie en je meningen zelfs de les lezen over het bestaansrecht van Israel. Ja palestijnen schrijf ik met kleine letter en Joden met een hoofdletter. Met blind Utopisch links valt nu eenmaal niet meer te discussiëren en jij behoort tot die groep. En ja, ik heb 100x liever mijn neef die in '73 op de Golan diende en later ooit een belangrijke aanslag heeft weten te voorkomen dan al die machshonwatch vijfde colone provoceurs die blij mogen zijn dat jonge mensen voor HUN veiligheid met gevaar voor eigen leven bij die overgangen staan.

Uw reactie:

vul de beveiligings-code in
aug 2019Onze Filipijnse verzorgsters
jul 2019Losse flodders
jul 2019Verwarrende woorden
jul 2019De Sjoa en de tweede generatie
jun 2019Tentoonstelling Kabbala
mei 2019Dierbare democratie
mei 2019Eurovisie
mei 2019Alternatieve dodenherdenking
mei 2019De Sjoa en de Wiedergutmachung
apr 2019De Sjoa ruim zeventig jaar later
apr 2019De Yeshayahu Leibovitz Prijs
apr 2019Dieren zijn net mensen
mrt 2019Verkiezingen 2019
mrt 2019Huiskamerpropaganda
mrt 2019Goede raad
feb 2019Medische opleiding
feb 2019HalfJoden
jan 2019Kleinzielig
dec 2018Kroniek
nov 2018UNRWA
nov 2018Black Athena
nov 2018Reacties
nov 2018Meer BDS
okt 2018Een rondje olijvenpluk
okt 2018Frustration
okt 2018Racisme
sep 2018Impressies
sep 2018Levensbeëindiging
aug 2018Vlaggen
jul 2018Hervertaling (hertaling)
jul 2018Broodjes smeren
jun 2018Verjaardag
jun 2018Gaza en wij
mei 2018Israël en de vooruitgang
mei 2018Steun voor Gaza
mei 2018Daar gaan we weer Spelen met vuur
apr 2018Weer Jom HaSjoa
apr 2018Trots
apr 2018Hoe privé is e-mail?
mrt 2018Heeft het zin?
mrt 2018Redigeren
mrt 2018Een duwtje in de goede richting
mrt 2018Taalgebruik door winkels en op reclameborden
mrt 2018Een film van Rolf Orthel: ‘Ik ben mijn herinnering’
feb 2018Droogte
feb 2018Vluchtelingen
feb 2018Qasr el-Yahud
jan 2018Avondje demonstreren
jan 2018De geitenpest
jan 2018Code-switching
jan 2018Umm Zuqa
dec 2017Schokkende gehoorzaamheid
dec 2017Roerige tijden
dec 2017Gezondheidszorg in de Gazastrook
nov 2017Een ongewoon verhaal uit nazi-Duitsland
nov 2017De herdenking van de moord op Jitschak Rabin
okt 2017Vooruitgang
okt 2017Vloeken
sep 2017Politieke vertalingen
sep 2017Stilstand Of eigenlijk achteruitgang
sep 2017Vrijheid van meningsuiting
sep 2017De bewakers van Westerbork - een boekrecensie
aug 2017Roof en diefstal
aug 2017Het gewone leven
aug 2017Landruil
jul 2017Schone elektriciteit voor een Palestijns dorp
jun 2017De verdwenen Jemenitische kinderen
jun 2017Pollard vs Vanunu
jun 2017Tegen de bezetting en voor de vrede
mei 2017De Art Gallery van Umm Al Fachem
mei 2017Coca-cola
mei 2017Een avond van hoop
apr 2017De herdenking van de Sjoa in Israël
apr 2017De haggada van Pesach
apr 2017Hittegolf
mrt 2017De Leibowitz prijs
mrt 2017Ellende in Gaza
mrt 2017Elor Azaria
feb 2017Gaza
feb 2017Gelijkheid en broederschap
feb 2017Een ontroerende bijeenkomst
jan 2017Umm al-Hiran
jan 2017De moderne wereld
dec 2016Komen giften bestemd voor Palestijnen terecht bij terreurorganisaties?
dec 2016De gevaren van het dichterschap
nov 2016Illusoire hoop
nov 2016Het verhaal van Rahieq
nov 2016De bekentenis – een toneelstuk van Motti Lerner
nov 2016Homoseksualiteit in de Bijbel
okt 2016Zo veel te lezen!
okt 2016Stolpersteine
sep 2016Mensen vol goede wil
sep 2016Een koddige discussie
aug 2016Profiling
aug 2016Landmijnen van vijftig jaar geleden
aug 2016Disturbing the Peace
jul 2016De settlers, een nieuwe documentaire van Shimon Dotan
jul 2016Onrustzaaiers
jun 2016Ramadan
jun 2016Het gedoe met de NGO's
mei 2016Choemoes
mei 2016De lessen van de Sjoa
mei 2016ITO-land
apr 2016Qaryut
apr 2016Leenwoorden
mrt 2016Breaking the Silence
mrt 2016BDS
feb 2016Naastenliefde
feb 2016De zwarte lijst
jan 2016Liefde voor het land
jan 2016De Bruiloft van de Haat
dec 2015Demonstratie en droom
dec 2015Na het stenen tijdperk
dec 2015Bestaat er een tweede en derde generatie sjoa-aandoening?
nov 2015Nieuwe CD met chazzanoet uit Groningen
nov 2015Volksverhuizing
nov 2015Rabin
okt 2015Demonstratie
okt 2015Israël nu
sep 2015Breaking the Silence
aug 2015W.G. Sebald
aug 2015Belangrijke beslissingen van het Nederlandse Ministerie van Financiën
aug 2015De Joodse ‘lente’
aug 2015Opruiing
jul 2015Monddood gemaakt
jul 2015Khader Adnan
jun 2015Cholot
jun 2015Geneeskunst
jun 2015Positief denken?
mei 2015Rechtshandhaving onder bezetting
mei 2015Apartheid
apr 2015Alternatieve herdenking van de gevallenen 2015
apr 2015Pesachproblematiek
mrt 2015Maar die kat kwam weer …
mrt 2015Demonstratie zaterdagavond 7 maart
mrt 2015Op naar de vrede
feb 2015Losse flodders
feb 2015Opruiming
jan 2015"Alles is in orde …!"
jan 2015Zekerheden
jan 2015Tunnelvisie
dec 2014Mensenrechten
dec 2014Boeken en kranten
nov 2014Ra'ad Moessa
nov 2014Rabinherdenking
okt 2014Een gewone vrijdag van protest en actie
okt 2014MachsomWatch
okt 2014Het nieuwe (Joodse) jaar
sep 2014Zinloze oorlog
aug 2014Onderhandelen met Hamas
aug 2014Situatie
aug 2014Vijgeblad
jul 2014Schuilkelder
jul 2014De Israël Vredesconferentie
jun 2014Het Klaaglied
jun 2014Meer petities
jun 2014Petitie
jun 2014Een golf van hongerstakers
mei 2014Documentaire over de oorlogsjaren in het N.I.Z.
mei 2014Israël en minderheden
mei 2014Open brief aan mezelf
mei 2014Globalisering en taal
apr 2014Israël boos
apr 2014Immigranten
apr 2014Afleiding
mrt 2014Namen
mrt 2014Het werk met mijn dokters
mrt 2014Ballingschap
mrt 2014Vertaalmachines
feb 2014Boycot en de rest
feb 2014Links actief
feb 2014Junk-mail
feb 2014De autobiografie
jan 2014Doof
jan 2014Een Joods concentratiekamp?
jan 2014De scheidingsmuur
dec 2013Twee ministers van Buitenlandse Zaken uit Nederland
dec 2013Een stukje geschiedenis - 75 jaar geleden
nov 2013Taalverwerving bij adoptie
nov 2013Vertrouwen bouwen
nov 2013Schaamte
nov 2013Woorden
okt 2013Makhoul
okt 2013Het nut van memoires
okt 2013De gevoelswaarde van lettercombinaties
sep 2013Sprekende dieren
sep 2013Een onrechtvaardige wet
sep 2013De spelling van het Nederlands
aug 2013De taal van conflicten
jul 2013Geen woorden, maar daden
jul 2013Voor de vakantie
jul 2013Nostalgie
jun 2013De biologie van de taal
jun 2013Altijd wat
jun 2013Kennismaking
mei 2013De talen van de Joden