inloggen
×

Mijn Crescas

Inloggen met gebruikersnaam & wachtwoord






Zonder wachtwoord snel inloggen?

Columns

Weblogs disclaimer

Harry Polak

Harry Polak (1947), psycholoog, was tot zijn pensionering in 2012 kwaliteitsadviseur in de geestelijke gezondheidszorg. Als voorzitter van de dialoogcommissie van de Liberaal Joodse Gemeente Amsterdam was hij een belangrijke en graag geziene bruggenbouwer. In maart 2016 maakten Harry en zijn vrouw alija. Ze wonen nu in Herzliya.

vrijdag 25 maart 2016

We waren ons er terdege van bewust dat het een sprong in het diepe zou zijn: het kalme en kille Nederland verlaten en ons vestigen in het turbulente en warme Israël. Natuurlijk hadden we er goed over nagedacht en alle plussen en minnen op een rij gezet. Daarbij hadden we ons verzekerd van ondersteuning ter plekke via onze jongste dochter die al zo’n acht jaar met plezier en succes in Tel Aviv woont. Toch blijkt het een ongewis avontuur - en ook dat wisten we eigenlijk. Een parachutistensprong waarbij je niet van tevoren weet of er een beschermend valscherm boven je tevoorschijn zal komen of dat je akelig snel de diepte in valt met zekere afloop.

Het land trekt aan de Joodse ziel maar kan ook afstoten door de harde onderlinge mentaliteit. Het zou enorm schelen als we goed Hebreeuws hadden gesproken. Anderzijds spreken velen (wat) Engels, en dat helpt. Zo gaat het tot nu toe - we zitten hier nog maar nauwelijks twee weken: één voortdurende rollercoaster van mee- en tegenvallers en vooral van emotionele ups en downs.

Neem onze aankomst op Ben Gurion als oliem chadasjiem, nieuwe immigranten. We hadden ons enkeltje op zondag aangevraagd, met maandag en vrijdag als reservemogelijkheden. Dat van die vrijdag hadden we beter niet kunnen doen, blijkt achteraf. We kregen een vlucht op vrijdag. De EL AL-vlucht had nauwelijks vertraging, maar toen we aankwamen was de opvang van het ministerie van Alija en Klita (Absorptie) reeds aan de sjabbat begonnen. We waren vlak voor de vlucht al gewaarschuwd dat zoiets stond te gebeuren. We hebben nog even rondgekeken en naar de ambtenaren van de immigratie gebeld met de speciale telefoon in de aankomsthal, maar niks, nop, nul. Okay, geen probleem, dan maar naar buiten en zien hoe we dat later gaan regelen. Bij de paspoortcontrole maakten we ons op voor de gebruikelijke vragen: What is the purpose of your visit? Alleen deze keer zeiden we niet: We are going to visit our daughter in Tel Aviv, maar: alija! De vriendelijke dame van de grenscontrole vroeg of we al iemand hadden gezien van de Klita en begon prompt te bellen. We moesten een stukje teruglopen en daar geduldig wachten, want ze zouden ons echt komen ophalen. Ondertussen werden onze dochter en haar Israëlische echtgenoot en twee goede vriendinnen van ons die ze had meegevraagd (voor ons een verrassing) steeds ongeduldiger, want zij gingen er vanuit dat we direct zouden doorlopen. Er zou toch niemand zijn van de immigratie, wisten ze.

Tijdens het wachten gingen we overal informeren (“ja, ze komen heus wel van de immigratie”) en nogmaals bellen via de speciale maar dode telefoonlijn, totdat er twee vriendelijke en kordate dames van de inlichtingenafdeling van het vliegveld op ons afkwamen. Ze waren op pad gestuurd door onze dochter en de drie Israëli’s die haar vergezelden aan de andere kant van de grens. De inlichtingendames belden resoluut met het hoofd van de immigratie op Ben Goerion en maakten hem duidelijk dat dit niet kon: oliem op deze manier ontvangen, dus wat ging hij eraan doen? Hij beloofde dat hij ons zondag zou laten ophalen met de taxi om alle formaliteiten rond de immigratie alsnog af te wikkelen, zoals verstrekken van het identiteitsbewijs, inschrijving voor een ziektekostenverzekering en dergelijke. De dure taxirit van vrijdag, met al onze koffers, zou hij later vergoeden. Die rit hoort namelijk gratis te zijn voor nieuwkomers, het is een vast onderdeel van het immigratiepakket als je onder de Wet op de Terugkeer valt.

Gerustgesteld door deze toezeggingen gingen we naar de aankomsthal waar we heel hartelijk werden ontvangen door onze dochter, haar man en - tot onze grote verrassing – die twee goede vriendinnen van ons. Dat voelde wel heel warm en welkom aan na de koude ontvangst vóór de grenscontrole.

Op zondag is alles keurig in orde gekomen, zodat we in de dagen erna aan alle andere regeldingen konden beginnen. Op de vergoeding van de taxirit op de dag van aankomst, zitten we echter ondanks diverse telefoontjes en sms-jes nog steeds te wachten.

Delen |

Reacties

lex nathans

vrijdag 25 maart 2016
Harrie shalom,
ten eerste van harte welkom in ons Homeland.
even en klein vraagje, was er ook niemand van de Irgoen Oleh Holland?
daar is n.l. iemand aangesteld om nieuwe emigranten uit Holland af te halen van Ben Gurion en hen te begeleiden.
Met de wens :OPDAT JE MAG SLAGEN!
LEX NATHANS.

ruth weijel

vrijdag 25 maart 2016
Nog vele jaren Purim in gezondheid te vieren in jullie(ons) ëilige land Israël".

2 Jaar geleden,m eind augustus 2013, kwamen wij als olim chadassim op Ben Gurion aan en kregen daar een geweldige ontvangst en ninderdaad alles war daarbij hoorde en beloofd was.
Wij kwamen op een doordeweekse dag aan en alles liep gesmeerd. (nu 75 en bijna 84 jaar).

Onze dochter die met familie in Petach Tikwa woont heeft ons met alles geholpen en daar onze woning (om de hoek bij hen) nog niet afgerestaureerd was, woonden we ongeveer 2 maanden bij hen in.

Wij zijn 10 maanden naar een ulpan gegaan in PT, na de gagiem, en dat was goed.
Daarna een privè lerares gedurende 10 maaden en ik ben nu aan mijn 2e serie met de lerares bezig. Mijn man heeft het opgegeven, geen talenknobbel.
Maar Iwritlessen zijn onmisbaar. Wij zijn 3-talig met onze kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen. (Hollands, Iwrit en Engels).

Ons tel.nr. is : 054 5846028 (Ruth) als jullie misschien contact willen.

Succes en sjabbat sjalom,

Ruth/Joop Weijel

Ron

vrijdag 25 maart 2016
hartstikke interessant om te lezen,
en ik zie uit naar de volgende column.
veel succes met alles
en veel plezier in Israël.

Irith en Harry Polak

vrijdag 25 maart 2016
Beste Lex Nathans,
Er was niemand van de Irgoen Olei Holland. Maar zij hadden dat doorgegeven aan onze dochter die uiteraard naar Ben Gurion zou komen - als ik het goed heb begrepen. Zij hadden in ieder geval gewaarschuwd dat bij vertraging van de vlucht er niemand meer van de Klita zou zijn. De vlucht was echter nauwelijks vertraagd. Vijf minuten of zoiets.

Irith en Harry Polak

vrijdag 25 maart 2016
Beste Ruth en Joop,
Kol hakawod dat jullie zijn gegaan. Al wat ouder dan wij, maar als je gezond en jong van geest blijft, maken de kalenderjaren niet zoveel uit.
Oelpan wordt ook voor ons verplichte kost. De taal enigszins beheersen is een must als nieuwkomer. Maar het zal niet meevallen, al hebben we goede hoop dat het hier makkelijker en noodzakelijker zal zijn dan in Nederland.
Poeriem hier meemaken was leuk. Al die verklede kinderen en ook volwassenen op straat en in winkels e.d. De Poeriemoptocht in Herzliya hebben we helaas gemist. Volgend jaar dan maar.
Groet en wie weet bellen we nog, dank voor het mooie aanbod!

Marjo Hannah Deutsch

zaterdag 26 maart 2016
Beste mensen, van harte wensen we jullie bhatslacha met jullie avontuur. Heel interessant om te lezen hoe het met jullie gaat. Wij zijn hier in kibbuts Mashabe Sade in de Negev om Hebreeuws te leren en leren zo olim chadashim kennen en horen een beetje van hun ervaringen. Wij zelf gaan weer terug naar Nederland/Wenen.
Chag Poerim Sameach en Shabat Shalom

Irith en Harry Polak

maandag 28 maart 2016
Sjalom Marjo Hannah Deutsch,

De wereld is klein: in Mashabeh Sadeh heeft onze oudste dochter een jaar doorgebracht tijdens haar sjnat hachsjara (Israel-jaar) van Haboniem. Daar we uiteraard op bezoek geweest. Het was midden in de winter met... zelfs een beetje sneeuw in de Negev. De kinderen van de kiboets hadden net genoeg om kleine sneeuwpopjes te maken. Dat was een leuk gezicht.

In Jeruzalem was toen heel veel gevallen, weet ik nog. We maakten ons vrolijk over het voorzichtige geschuivel van de Jeroesjalmi's en het bibberige rijgedrag van de automobilisten door de sneeuw, terwijl wij voorzichtig maar wel handiger rondreden. De weg van Tel Aviv naar Jeruzalem zat de volgende dag helemaal vast omdat iedereen de sneeuw wilde zien.

Hopelijk is jullie oelpan nu beter dan toen van onze dochter. Zij heeft indertijd meer Amerikaans Engels en zelfs Russisch geleerd dan Hebreeuws.

Groet en succes!

Naud van der Ven

maandag 28 maart 2016
Hallo Harry en Irith,

Leuk om jullie zo te kunnen volgen.
Ik zal Izzet, Adem en Ahmed attenderen op de site van Crescas!

Alles goeds en groet,
Naud

F. van Keulen

dinsdag 29 maart 2016
Veel succes toegewenst. Blijf ons informeren svp.

Harry Polak

vrijdag 6 mei 2016
Voor de goede orde: meer dan anderhalve maand na onze taxirit van Ben Gurion naar ons nieuwe huis in Herzliya heeft het misrad haklita de kosten overgemaakt op onze bankrekening. Dat heeft wel ettelijke sms'jes en telefoontjes gekost, maar de aanhouder wint.

Uw reactie:

vul de beveiligings-code in
aug 2019Dimitri
aug 2019Chidoesj strijdt verder voor gelijke rechten
jul 2019Doorbraak voor non-orthodoxie via strijdkrachten
jun 2019Op vredespad – tegen beter weten in?
jun 2019Sjabbat is geen zondag
mei 2019Verkiezingsdebat: in Nederland wel, in Israël niet
mei 2019Hoogste tijd voor Gaza 4.0
mei 2019Erfgenamen
apr 2019Verkiezingen voor de 21ste Knesset
mrt 2019Vlinders
mrt 2019Habrigada hajehoediet (הבריגדה היהודית)
mrt 2019Brabants bont
feb 2019Einat Wilf
feb 2019Longontsteking
jan 2019De gan
jan 2019Nazareth
dec 2018Conserverende aanslag
nov 2018De 30ste november
nov 2018Stadsparken
nov 2018Bitoeach sioedi (ביתוח סיעודי)
okt 2018Lokale verkiezingen
okt 2018Herzliya - Amsterdam v.v.
sep 2018Laat de UNRWA opgaan in de UNHCR
sep 2018Bezeq is niet HOT
aug 2018Israël als natiestaat
aug 2018Aardbevingen
jul 2018Familiebezoek
jul 2018Nederlanders over de grens
jun 2018Op stap naar Spanje
jun 2018Films en nieuws kijken
jun 2018Nederlandse taalles in Israël
mei 2018De Giro d’Italia en nog wat
mei 2018Jom Ha Sjoa
apr 2018Dialoog
mrt 2018Het huurcontract
feb 2018Oelpan (Hebreeuws les) – de volgende klas en nog wat
jan 2018Winkelsluitingswet
dec 2017Witgoed
nov 2017Geoefende analfabeten
okt 2017Thuis
okt 2017Israël. Hoe kun je dáár nou gaan wonen?
sep 2017Op en neer naar Nederland
aug 2017Hollanders ‘in den vreemde’
jun 2017Israël op zijn smalst
mei 2017Staaroperatie in het Assutaziekenhuis
apr 2017Stemmen vanuit Israël
mrt 2017Een jaartje verder
jan 2017Oelpan
okt 2016Tweedehands of nieuw?
sep 2016Op zoek naar een auto
sep 2016Zachte landing
aug 2016Het verkorte rijexamen (mivchan hamara = conversietest)
aug 2016Dubbelleven
jul 2016Mea (100)
jul 2016Nola
jun 2016Cultuur
jun 2016Misrad Harishui (ministerie van Vergunningen)
mei 2016Antizionisme
mei 2016Geduld
mei 2016Zeg eens A(lef)
apr 2016Liften of niet?
apr 2016Een hele belasting
mrt 2016Alija