inloggen
×

Mijn Crescas

Inloggen met gebruikersnaam & wachtwoord






Zonder wachtwoord snel inloggen?

Columns

Weblogs disclaimer

Renée Citroen

Renée Citroen (1948) was werkzaam als journalist/redacteur van onder andere: Wordt Vervolgd (Amnesty International), Blanes, NIW, Benjamin, JonagBulletin en Chidushim (Beit Ha'Chidush). Als 'opvolgster van Henriëtte Boas' schrijft ze regelmatig ingezonden brieven in NRC Handelsblad. Renée Citroen is oud-bestuurslid van Beit Ha'Chidush en mede-auteur van de Sidur Ha'Chidush en de Nieuwe Hagada.

vrijdag 28 juni 2019

De directeur van Westerbork is met veel fanfare vertrokken. Alom is hem lof toegezwaaid, voor alles wat hij heeft bereikt. Maar in alle verhalen en interviews rond zijn afscheid kon Dirk Mulder het niet laten om te klagen over die lastige Joden die zijn feestje hebben verpest. Met dreigementen, waarvan niet duidelijk is wat ze inhielden, maar ook omdat ze niet wilden dat Westerbork vertrekpunt werd voor een sponsortocht voor hedendaagse vluchtelingen.

Wéér komt hij met het argument dat Westerbork niet alleen het kamp was, waarvandaan onze familieleden naar hun ondergang moesten vertrekken. Alsof iemand dat ontkent! Maar dat is het punt niet. Onze redelijke argumenten werden gewoon op één hoop gegooid met die dreigementen, omdat Mulder bleef doorzeuren dat er ook andere bewoners van het kamp waren geweest, zoals Joodse vluchtelingen voor de oorlog en Molukkers na de oorlog. Om maar niet te spreken van de foute Nederlanders die er ook werden geïnterneerd. Maar die werden niet systematisch vermoord, dát is het verschil.

Het is het op één hoop gooien van alle slachtoffers, dat wéér zorgt voor het vergrijzen van de geschiedenis en daardoor het ontkennen van de Sjoa als een veel grotere ramp. Mulder doet dat bewust, ik kan niet anders constateren. Waarom erkent hij niet gewoon dat kamp Westerbork een plaats moet zijn waar de nadruk moet liggen op de Sjoa? Anders doe je geen recht aan de slachtoffers en hun nabestaanden. Dat heeft Mulder niet gedaan, integendeel.

Frits Barend heeft in het NIW zijn kant van het verhaal verteld. Hij klaagt Mulder ook aan, in het bijzonder om de manier waarop hij Chaja Polak heeft bejegend, die pas na veel aandringen haar verhaal mocht houden in Westerbork. Haar boek weerspreekt Isabel van Boetzelaers boek over haar foute familie. Zij mocht wél meteen komen.

Barend noemt ook Ad van Liempt, die een kwalijke rol heeft gespeeld door het boek van Van Boetzelaer aan te prijzen en daar maar met moeite afstand van nam. Hij is nog steeds lid van de Raad van Advies van Westerbork en stond als spreker op het programma van het afscheid van Mulder.

Barend schrijft dat hij voor de afscheidsreceptie was uitgenodigd en zich daar “als een gentleman” zal gedragen. Maar wegblijven was een beter signaal geweest.

Delen |

Uw reactie:

vul de beveiligings-code in
aug 2019Middenjoden
jul 2019Mulisch en zijn ouders
jun 2019Afscheid van Westerbork
jun 2019De 'verwarring' over vaderJoden
jun 2019Een tastbare herinnering?
mei 2019Noodzakelijke woede
mei 2019Het verleden haalt je in
mei 2019De “shit” in Westerbork
apr 2019Duisternis
apr 2019Op reis door zware tijden
mrt 2019Yehuda's woorden
mrt 2019“We zijn allemaal ménsen”
feb 2019Antisemiet op een Israëlische scootmobiel
feb 2019Sommetjes
feb 2019Westerbork again
jan 2019Het 'Oude' Testament
jan 2019Een nieuw jaar met nieuwe inzichten
dec 2018Nivellering door goedbedoelde intentie
dec 2018Identiteit, een citroen met veel pitjes
nov 2018Als ik het niet doe ...
nov 2018Een enerverende week
okt 2018Integriteit
okt 2018De zionisten
sep 2018Kijken in de orthodoxe ziel
sep 2018Chesed we-emet
aug 2018Evelien
aug 2018De pijn van het er niet bij horen
jul 2018Nog een Rebbe
jun 2018Het gebeurde wéér
jun 2018Ze lieten me huilend achter
jun 2018Een grijs wereldbeeld
mei 2018Van de Baal Shem Tov tot Susannah Heschel
mei 2018Een reis naar onszelf
apr 2018Waarheid
apr 2018Monument
mrt 2018De beste Pesach ooit
mrt 2018Lijden of genieten
mrt 2018Identiteit, Volendam of de wereld
mrt 2018Zwart/wit of grijs?
feb 2018Carlebach, wat te doen?
jan 2018Besnijdenis 2
jan 2018Een straatnaam
jan 2018Jodendom nu
dec 2017Medemenselijkheid
dec 2017Universele verklaring
nov 2017Dilemma's
nov 2017“Op de achtergrond sluimert het”
okt 2017Raar nieuws
okt 2017JMW toen en nu
okt 2017De brug
sep 2017Tesjoewa
sep 2017Het is altijd erger dan je dacht
sep 2017Westerbork, of all places
aug 2017De schaduw van twijfel
aug 2017Troost en rust
aug 2017Je verzint het niet
jul 2017Een seider voor de vierde juli
jun 2017Psalm 23
jun 2017Besnijden of niet?
mei 2017Geduld en empathie
mei 2017“De kinderen van de vermoorden”?
mei 2017Verbazing en afgunst
apr 2017Culturele toe-eigening
apr 2017Behulpzaam overlappen
apr 2017Tzafun – Wat verborgen is
mrt 2017Morandi
mrt 2017Juffrouw Boas
mrt 2017De flat
mrt 2017Besnijdenis
feb 2017Poerim toen en nu
feb 2017Daar gáán we weer
feb 2017Inburgeren
jan 2017Atheïsme
jan 2017Waarheid
jan 2017Flauw
dec 2016Familieruzie
dec 2016Roofkunst
dec 2016VaderJoden again
nov 2016Sjoelbezoek
nov 2016De mag/moet-cultuur
okt 2016Joodse identiteit – Geen woorden maar daden
okt 2016Vergeven
sep 2016Losers
sep 2016Afscheid
sep 2016Welkom bij de club
sep 2016Sterke vrouwen
aug 2016Terug naar vroeger?
aug 2016Schoonfamilie
aug 2016Antisemitisme 2.0
jun 2016De toon
jun 2016Psalm 81
mei 2016Joods begraven
mei 2016Antisemiet of niet?
mei 2016Vergeven?
apr 2016Altijd weer Pesach
apr 2016Pestjochies
mrt 2016De Vreemdeling
mrt 2016Behoudend
feb 2016Familie als Hotel California?
jan 2016Zondebok
dec 2015Wie is er bang voor Spinoza?
nov 2015Om toch
okt 2015Stilte in Joods Nederland