inloggen
×

Mijn Crescas

Inloggen met gebruikersnaam & wachtwoord






Zonder wachtwoord snel inloggen?

Gastcolumns

Weblogs disclaimer

Op deze pagina vindt u eenmalige bijdragen over uiteenlopende onderwerpen. Onderwerpen die natuurlijk altijd een link hebben met jodendom. Een gastcolumn bestaat uit een boek- of filmrecensie, een mening of opinie over een (actueel) onderwerp, het verslag van een Joodse-thema-reis, een bijzondere belevenis, etc. De gastcolumn is niet bedoeld voor reacties op eerder verschenen columns. Hiervoor is steeds ruimte ónder de betreffende column. Wilt u een gastcolumn schrijven? Neem dan contact met ons op via blocq@crescas.nl. De directie van Crescas beslist in alle gevallen over plaatsing van een gastcolumn.

vrijdag 18 mei 2018

Over de gastcolumnist

Zvi Markuszower (1946) is thans woonachtig in Israël. Hij studeerde Economie aan de Universiteit van Amsterdam, en deed een MBA Insead. Zvi Markuszower is ondernemer en zat in de besturen van een aantal organisaties en stichtingen.

Netta wint het Eurovisie Songfestival. Voor Israël is dat het toetje van een vier-sterren-maaltijd in de eerste helft van deze maand.

De andere gangen? De erkenning door de Verenigde Staten van Jeruzalem als de hoofdstad van Israël en het overbrengen van de ambassade van de VS daar naartoe; de VS die de JCPOA-overeenkomst met Iran inzake nucleaire ontwikkeling in dat land opzegt en de onthulling dat Israël een belangrijk archief uit Iran heeft bemachtigd, waaruit onomstotelijk blijkt dat Iran de ontwikkeling van nucleaire wapens ambieert.
Zowel in Israël maar zeker ook daar buiten, ook in Nederland, roepen deze gebeurtenissen velerlei reacties op. Het spreekt vanzelf dat het overgrote deel van deze reacties uiterst positief is.

Natuurlijk – hoe kan het ook anders – zijn er ook negatieve, zuinige, zurige commentaren op deze positieve ontwikkelingen, variërend van had dat nu wel gemoeten, had het niet wat later gekund tot Bibi en natuurlijk ook Trump hebben dit uitsluitend gedaan uit electorale overwegingen. Daar bovenop allerlei doemscenario’s waar tot nu toe natuurlijk niets van is gebleken.

De negatieve insteek van veel en vooral Joodse analisten ten opzichte van deze ontwikkelingen is voor een deel gebaseerd op gebrekkige kennis en voor een ander deel op obsessieve haatgevoelens voor Trump en Bibi en niet te vergeten het eeuwenoude syndroom van Joodse zelfhaat.

Als we bovengenoemde ontwikkelingen echter nuchter beoordelen, zonder ons te laten leiden door vooringenomen standpunten, dan zien we natuurlijk direct dat beide beslissingen van Trump juist zijn. By the way, het Amerikaanse Congres heeft al in 1995 deze beslissing genomen. Alle presidenten beloofden deze beslissing uit te voeren. Trump is de eerste die zich aan zijn woord heeft gehouden!

Elk land beslist zelf welke stad zijn hoofdstad is. Daar heeft niemand anders inspraak bij.

Jeruzalem is sinds de oprichting van de staat Israël de hoofdstad. Alle functies die een hoofdstad kenmerken, worden daar uitgeoefend. Staatshoofden, diplomaten en andere hoogwaardigheidsbekleders, zij komen allen naar Jeruzalem. Wat ook de uiteindelijke status zal zijn, een ongedeelde stad of een westelijk en een oostelijk deel, Jeruzalem blijft de hoofdstad van Israël. Of de Nederlandse regering al dan niet besluit haar ambassade in Tel Aviv te laten, is niet relevant. Trump heeft deze ballon van hypocriete veronderstellingen definitief doorgeprikt. De veronderstelling van de EU dat de status van Jeruzalem pas definitief wordt bepaald bij een eventueel vredesverdrag met de Palestijnen is een drogreden.

Over het feit dat Jeruzalem reeds ruim 2.500 jaar het religieuze, culturele middelpunt is van onze religie en dus van het Joodse volk ga ik in deze column maar niet verder uitweiden.

Met betrekking tot de opzegging van het nucleaire akkoord met Iran kunnen we stellen dat dit akkoord nooit had mogen worden gesloten. Het is daarom juist dat het nu wordt opgezegd, en niet eventueel op een later moment, hoe eerder hoe beter! Elk moment later brengt Israël in een nog moeilijkere situatie.

De critici van Trump zien gemakshalve over het hoofd dat in Libanon een arsenaal van raketten is opgebouwd dat groter is dan alles dat de EU beschikbaar heeft. Dit arsenaal is bestemd voor bestrijding van Israël. Dit alles met medewerking van Iran. De critici willen niet horen dat Iran Israël elke dag bedreigt; Iran dat in tegenstelling tot zijn beweringen bezig is een atoomwapen te ontwikkelen. De critici willen niet horen dat Iran Israël wil vernietigen. De critici van Trump willen ook niet horen dat de bevolking van Iran buitengewoon ontevreden is met haar leven. Een leven dat wordt verbitterd doordat Iran ongekende miljarden besteed om terreur te verspreiden in het Midden-Oosten.

De EU is tegen. Niet omdat zij niet weet wat er in Iran gebeurt, maar de EU wil haar nu opnieuw aangeknoopte handelsrelaties met Iran niet in de waagschaal stellen. Of Iran na afloop – over zeven jaar – van het nu opgezegde akkoord de ontwikkeling van een kernwapen binnen handbereik zou hebben, kan de Europese regeringsleiders niet echt beroeren. Of er tegen die tijd een oorlog uitbreekt met ontelbare slachtoffers aan beide zijden daar ligt nu niemand wakker van. Zeker niet de EU.

Kijk naar Syrië: bijna een miljoen doden, ontelbare ernstig gewonden, zo’n tien miljoen mensen uit hun huizen verdreven. Kinderen die geen medische verzorging hebben, laat staan een opleiding krijgen. Dit alles mede onder het wakend oog van de EU.

En wat doet de EU? Nederland stuurt bijvoorbeeld onder de bezielende leiding van het Nederlandse kabinet een defensie attaché naar Teheran. Om de wapenaankopen van Nederland naar Iran te bevorderen? Waar is mevrouw Mogherini?

Laten we blij zijn met Trumps beslissingen.

Laten we blij en trots zijn dat Israël met Benjamin Netanjahoe als minister-president een van de belangrijke players op het wereldtoneel is.

Delen |

Uw reactie:

vul de beveiligings-code in
nov 2018Radicaal genuanceerd herdenken
jul 2018When Harry Meets Zvi
mei 2018Trump triomfeert!
nov 2017Eindelijk
sep 2017In memoriam Rob Boerboom
jun 2017Joodse geschiedenis van Gouda
mrt 2017Midden-Oostenpolitiek uit 1001 nacht
jan 2017Nieuwsbriefredactrice Raya Lichansky 70
jan 2017Oude mannen en een dood paard
aug 2016Klein maar springlevend
jun 2016Henriette Boas, vriendin en huisgast
jan 2016Zondebok
dec 2015Wie is er bang voor Spinoza?
nov 2015Om toch
nov 2015Ahmad Dawabsheh blijft alleen
okt 2015Stilte in Joods Nederland
sep 2015Vluchtelingen: ruimhartig en meedogenloos
sep 2015Godgeklaagd
jul 2015I'm a European Jew - and No, I'm Not Leaving
mei 2015Culturele boycot Israël verzwakt de oppositie
mei 2015Boedapest
apr 2015Krakow
apr 2015Praag
mrt 2015Samen optrekken tegen jodenhaat en islamhaat
dec 2014Han Hollander (1886-1943), sportverslaggever
jul 2014Joden, Moslims, vooroordelen en Maison de Bonneterie
jun 2014De handel en wandel van de boekenjood
mei 2014Biografie van Esther de Boer–van Rijk
apr 2014Anne
apr 2014Inclusief of exclusief
apr 2014Het verrassende Egypte van vóór de Uittocht
feb 2014Op school
feb 2014Nieuw boek van Pauline Micheels: 'Vandaag'
feb 2014Allemaal hadden ze een naam
jan 2014Nooit meer Auschwitz
jan 2014Heruitgave van ‘De Samaritanen’
nov 2013Ariëlla Kornmehls 'Wat ik moest verzwijgen’
nov 2013Dialoog tussen Joden en Marokkanen of Turken
nov 2013Fietsen voor Alyn
nov 2013Limmoed en het orthodoxe fiasco
aug 2013Lemberg
jul 2013Joods Gouda
jul 2013Slavernij
jun 2013Een boek over rechtsherstel na de Tweede Wereldoorlog
jun 2013Lili, een boek dat geschreven mòest worden
mei 2013Hannah heet ik - Hannah Cohen
apr 2013Het kwaad van de banaliteit: Margarethe von Trotta's film Hannah Arendt
apr 2013Toespraak tijdens Jom Hasjoa-herdenking, 7 april 2013