inloggen
×

Mijn Crescas

Inloggen met gebruikersnaam & wachtwoord






Zonder wachtwoord snel inloggen?

Gastcolumns

Weblogs disclaimer

Op deze pagina vindt u eenmalige bijdragen over uiteenlopende onderwerpen. Onderwerpen die natuurlijk altijd een link hebben met jodendom. Een gastcolumn bestaat uit een boek- of filmrecensie, een mening of opinie over een (actueel) onderwerp, het verslag van een Joodse-thema-reis, een bijzondere belevenis, etc. De gastcolumn is niet bedoeld voor reacties op eerder verschenen columns. Hiervoor is steeds ruimte ónder de betreffende column. Wilt u een gastcolumn schrijven? Neem dan contact met ons op via blocq@crescas.nl. De directie van Crescas beslist in alle gevallen over plaatsing van een gastcolumn.

vrijdag 27 juli 2018

Over de gastcolumnist

Zvi Markuszower (1946) is thans woonachtig in Israël. Hij studeerde Economie aan de Universiteit van Amsterdam, en deed een MBA Insead. Zvi Markuszower is ondernemer en zat in de besturen van een aantal organisaties en stichtingen.

In de Crescas-nieuwsbrief van 13 juli uitte Harry van den Bergh zijn zorgen over Israël. Zorgen, volgens deze gewaardeerde Crescas-columnist, voortvloeiend uit een verwijtbare vorm van politiek en religieus extremisme die de grondslagen doen schudden.

De grondslagen hebben inderdaad geschud in Noord-Israël. Daar was vorige week een aardbeving. Geen ernstige, maar toch. Langzamerhand – veel te laat – beginnen de verantwoordelijke ministeries zich eindelijk zorgen te maken over deze Afrikaans-Aziatisch scheur in de aardkorst. Plannen worden gemaakt om zo snel mogelijk aanpassingen uit te voeren die huizen en/of appartementen betere bescherming tegen deze natuurlijke calamiteit moeten geven.

De zorgen die onze columnist voor het voetlicht brengt, verdienen, ondanks het bovenstaande, natuurlijk wel een verduidelijking. Deze column is feitelijk een beetje mosterd na de hot pastrami, maar misschien leert het ons niet direct in de paniek te schieten en allerlei extreme meningen te uiten voordat we een duidelijk en compleet beeld hebben.

Een van zijn aandachtspunten was de nieuwe ontwerpwet Nation State, waaruit zou blijken dat “uitsluitend Joden in een dorp worden toegelaten.” Ik citeer: “De gedachte alleen al is een ramp van formaat en in volledige tegenspraak met de waarden die de stichters van de staat formuleerden. In gewone taal heet zoiets apartheid.”

Als je het zo leest, krijg je het direct toch wel een ietwat benauwd. Maar niets is zoals het lijkt. Afgezien van het feit dat deze ontwerpwet inmiddels onder andere op dit punt door Netanjahoe ietwat is aangepast, is het misschien toch wel zinnig even naar de juridische achtergrond te kijken, alsmede deze wet ook in haar totaliteit te bekijken.

In de Israëlische politiek wordt in vergelijking met Nederland veel aandacht besteed aan de juridische basis waarop Israël mede is gebaseerd. Dat is logisch omdat de staat een ontstaansgeschiedenis heeft die nog maar erg kort is, maar ook omdat de legitimiteit van Israël in veel internationale fora wordt bestreden. Daarnaast heeft Israël (nog steeds) geen grondwet.

Kort na de Balfour-declaratie in 1917 vonden in 1919 onderhandelingen plaats tussen Chaim Weizmann als afgevaardigde van de zionisten en koning Faisal, afgevaardigde van de Arabieren. De resultaten van deze onderhandelingen werden mede opgenomen in de mandaatovereenkomst van de Volkerenbond in 1922 en daarna in 1945 bekrachtigd door de Verenigde Naties.

Een van de afspraken die deze onderhandelingen opleverde, was dat de zionistische beweging zou streven naar besloten Joodse gemeenten als een centrale doelstelling voor het oprichten van een Nationaal Tehuis voor het Joodse volk. Hiermee werd door de Israëlische regering van haar rechtsvoorgangers, volgens de regels van het internationale recht, dus het juridische recht, maar zelfs ook de plicht, verkregen om nieuwe gemeenschappen te bouwen die specifiek alleen Joodse inwoners hadden.

Hier zien we heel duidelijk dat de inmiddels gewijzigde ontwerpwet op dit punt niets meer bevatte dan een internationaal geaccepteerde regel.

Deze wet is voor een belangrijk deel gestoeld op de Onafhankelijkheidsverklaring van 1948.
Het is een wet die een aantal karakteristieke kenmerken van de staat Israël opneemt in de wet. Vergelijkbare karakteristieke nationalistische kenmerken zijn door vrij veel EU-lidstaten in hun constitutie opgenomen. Deze kenmerken, zowel in Israël als in die diverse EU-staten zijn niet discriminatoir noch vertonen ze een zweem van apartheid.

Het principe van gelijke rechten voor alle burgers, Joden en Arabieren, mannen en vrouwen, in de staat Israël is en blijft onaangetast. Wie anders beweert, is de zoveelste producent van Fake News.

Een ander pijnpunt van mijn geachte opponent zijn de commentaren van Ruth Ginsburg. Zij pleitte gedurende haar bezoek aan Israël voor een gelijke behandeling van de diverse Joodse religieuze denominaties. Met alle respect voor mevrouw Ginsburg, maar een dergelijke opmerking, zonder die met argumenten te staven en zonder over de consequenties na te denken, is wat mij betreft een niets zeggende losse flodder.

Israël bestaat, om het maar voorzichtig te zeggen, uit een uiterst gecompliceerde samenleving. Een groep mensen, afkomstig uit bijna allemaal niet democratische landen, die ondanks alles een democratische regeringsvorm heeft geïnstitutionaliseerd. In zo’n samenleving, met de religie als toetje er bovenop, verloopt niet alles conform onze wensen.

Maar als er een keer iets is dat ons niet helemaal bevalt, moeten we toch vermijden meteen moord en brand te schreeuwen.

Meestal komt het wel op zijn pootjes terecht!

Delen |

Uw reactie:

vul de beveiligings-code in
nov 2018Radicaal genuanceerd herdenken
jul 2018When Harry Meets Zvi
mei 2018Trump triomfeert!
nov 2017Eindelijk
sep 2017In memoriam Rob Boerboom
jun 2017Joodse geschiedenis van Gouda
mrt 2017Midden-Oostenpolitiek uit 1001 nacht
jan 2017Nieuwsbriefredactrice Raya Lichansky 70
jan 2017Oude mannen en een dood paard
aug 2016Klein maar springlevend
jun 2016Henriette Boas, vriendin en huisgast
jan 2016Zondebok
dec 2015Wie is er bang voor Spinoza?
nov 2015Om toch
nov 2015Ahmad Dawabsheh blijft alleen
okt 2015Stilte in Joods Nederland
sep 2015Vluchtelingen: ruimhartig en meedogenloos
sep 2015Godgeklaagd
jul 2015I'm a European Jew - and No, I'm Not Leaving
mei 2015Culturele boycot Israël verzwakt de oppositie
mei 2015Boedapest
apr 2015Krakow
apr 2015Praag
mrt 2015Samen optrekken tegen jodenhaat en islamhaat
dec 2014Han Hollander (1886-1943), sportverslaggever
jul 2014Joden, Moslims, vooroordelen en Maison de Bonneterie
jun 2014De handel en wandel van de boekenjood
mei 2014Biografie van Esther de Boer–van Rijk
apr 2014Anne
apr 2014Inclusief of exclusief
apr 2014Het verrassende Egypte van vóór de Uittocht
feb 2014Op school
feb 2014Nieuw boek van Pauline Micheels: 'Vandaag'
feb 2014Allemaal hadden ze een naam
jan 2014Nooit meer Auschwitz
jan 2014Heruitgave van ‘De Samaritanen’
nov 2013Ariëlla Kornmehls 'Wat ik moest verzwijgen’
nov 2013Dialoog tussen Joden en Marokkanen of Turken
nov 2013Fietsen voor Alyn
nov 2013Limmoed en het orthodoxe fiasco
aug 2013Lemberg
jul 2013Joods Gouda
jul 2013Slavernij
jun 2013Een boek over rechtsherstel na de Tweede Wereldoorlog
jun 2013Lili, een boek dat geschreven mòest worden
mei 2013Hannah heet ik - Hannah Cohen
apr 2013Het kwaad van de banaliteit: Margarethe von Trotta's film Hannah Arendt
apr 2013Toespraak tijdens Jom Hasjoa-herdenking, 7 april 2013