Bel Crescas: 020 - 640 23 80
Crescas schoolbord
Onbedwelmd slachten

Daphne Meijer

Op mijn blog heb ik kort geleden acht artikelen gepubliceerd over het zogenaamde onbedwelmde slachten. Ik nodig u graag uit deze artikelen te lezen. Gebruik daarvoor de links in onderstaand overzicht.

De Partij voor de Dieren heeft in februari van dit jaar in de Tweede Kamer een wijzigingsvoorstel van de Wet op het dierenwelzijn verdedigd dat het kosjere en halal slachten verbiedt. Iedereen was druk bezig met de gebeurtenissen in Egypte en Libië, dus het heeft in de media niet zoveel aandacht gekregen.

PvdD, SP, PVV, D66 en GroenLinks zijn vóór dit wetsvoorstel, CU, SGP, CDA zijn tegen, en VVD en PvdA weten het nog niet. In de week van 20 maart gaat de discussie in de Tweede Kamer hierover verder. Wanneer het precies ter stemming komt, weet ik niet.

Mijn punt is dat de joodse en islamitische manier beide voortkomen uit een Goddelijk geïnspireerd verlangen om zo diervriendelijk en snel mogelijk te slachten. In de loop der eeuwen is er echter zo veel technologische vooruitgang geboekt dat de huidige methoden misschien weer eens in de revisie kunnen, om te kijken of het nog een tikje diervriendelijker kan. Ik zoek een compromis tussen degenen die willen verbieden, vanuit het oogpunt van dierenwelzijn, en degenen die zich tegen het verbod verzetten. Zij willen het niet omdat zij zich moeten gaan bedienen van onwenselijke methoden, of het vlees in het vervolg moeten importeren uit het buitenland.

Ik zie het conflict als iets technisch, en pleit ervoor om de discussie hierover zo zakelijk mogelijk te houden. Dus het niet te framen als een conflict dat gaat over dierenliefhebbers versus dierenbeulen, of aanhangers van de vrijheid van godsdienst versus mensen die een ander die vrijheid niet gunnen. Dat wordt moeilijk, want beide partijen hebben zich stevig verschanst in de loopgraaf van hun eigen gelijk.

Ik ben begonnen met een korte inleiding. Vervolgens heb ik in dit artikel geprobeerd uit te leggen wat de sjechieta, de kosjere slacht, eigenlijk inhoudt. Wat gebeurt er precies? En waar komen die regels vandaan? Het is geschreven voor lezers die feitelijk niet zoveel weten van het jodendom en hoe alles werkt. Om het niet al te ingewikkeld te maken, beperkte ik me tot het slachten zelf, niet het hele verhaal wat erop volgt, en de kasjroetwetten in de keuken.

Mijn volgende stuk gaat over de dhabihah, of dhabahah, de islamitische slacht. Hieruit blijkt dat het er technisch min of meer hetzelfde aan toegaat. Ik geeft antwoorden op de vraag of moslims en joden elkaars geslachte vlees kunnen eten. Een interessant verschil is dat moslims meer discussie hebben over de zogenoemde stunning, het bedwelmen van dieren voorafgaand aan het snijden. Ik geef een link over discussies hierover in islamitische kring.

Verdieping

TV-uitzending 'Uitgesproken EO' waarin Crescas-docent Bart Wallet de discussie over (het verbod op) de kosjere slacht in een historisch perspectief plaatst.
http://www.crescas.nl/...allet_over_sjechieta
Lezingen Bart Wallet en Max van Weezel en debat Amanda Kluveld - Erno Eskens tijdens het mede door Crescas georganiseerde symposium 'Dierenwelzijn versus Godsdienstvrijheid'.
http://www.crescas.nl/...s_godsdienstvrijheid

De ‘gewone’ manier kan natuurlijk niet onbesproken blijken. Ik geef in artikel vier een link naar de Europese richtlijn uit 2009 voor de slacht, en de kritiek hierop. Er zijn de afgelopen vijf jaar twee succesvolle documentaires gemaakt over voedselproductie en industriële voedselverwerking. Daar geef ik links voor. Maar het onderwerp ‘vlees eten’ is eigenlijk te breed om in zijn algemeenheid te bespreken.

Mijn volgende artikel gaat over het wetsvoorstel van de PvdD. Wat willen Marianne Thieme en Esther Ouwehand nu eigenlijk? In de Memorie van Toelichting die ik op de website van de partij vond, staat dat precies omschreven. Ik geef een samenvatting, en mijn kritiek.

Daarna komen de stukken die erg leuk waren om te schrijven: ik spreek zowel de tegenstanders van de onbedwelmde slacht als de joden streng toe. De tegenstanders reken ik voor dat zij deze discussie altijd zullen winnen, omdat maar 7,2 procent van de Nederlanders joden of moslims zijn. Maar dat de seculiere liberale samenleving niet inhoudt dat de meerderheid bepaalt hoe de minderheid moet denken en handelen. Dat de meerderheid moet uitkijken dat men zich niet laat leiden door post-christelijk triomfalisme, en dat men zich verre moet houden van argumenten die in joodse oren klinken als antisemitisme, ook al heeft de spreker geen antisemitische bedoelingen. En ook: dat er een compromis te vinden is.

Tegen de joden zeg ik dat wij dit debat niet moeten voeren binnen het kader van de vrijheid van godsdienst. Seculiere Nederlanders zijn helemaal niet gevoelig voor dit argument, zij vinden eerder dat het best nog iets minder kan met die vrijheid. Joden en moslims moeten ook bereid zijn op zoek te gaan naar een compromis: de tegenstanders hebben met hun argument over dierenwelzijn namelijk een reëel punt. Ook spreek ik de linkse en liberale joden aan: ik vind dat zij zich veel meer dan nu het geval is, met dit onderwerp moeten bemoeien.

Tenslotte geef ik voorzetten voor mogelijke oplossingen, maar dat artikel moet u zelf maar gaan lezen.

Crescas is partner in