“Als ik de ogen sluit, zie ik op de binnenkant van mijn oogleden de buurt, zoals ik haar heb gekend gedurende veertig jaar vóór Het Grote Verdriet…”
Zo begint Meyer Sluyser (1901-1973) zijn boek Voordat ik het vergeet, verschenen in 1957. Dit boek was het eerste in een reeks waarin verder verscheen: Als de dag van gisteren (1958), Hun lach klinkt van zo ver (1959) en Er groeit gras in de Weesperstraat (1962). De serie is inmiddels een monument voor de verdwenen vooroorlogse jodenbuurt van Amsterdam en het leven zoals zich dat daar afspeelde.
Maar Meyer Sluyser deed veel meer dan het opschrijven van zijn herinneringen. In zijn jonge jaren was hij betrokken bij de oprichting van de VARA en werd hij lid van het hoofdbestuur van deze omroep. In zijn blad Vrijheid Arbeid Brood ageerde hij in de roerige jaren dertig tegen de dreiging van zowel het fascisme als het communisme. Toen de Duitsers in mei 1940 ons land binnenvielen wist hij 14 mei op het nippertje te ontsnappen aan de nazi's, die kort nadat ze Amsterdam binnentrokken al voor zijn deur stonden om hem te arresteren. Sluyser ontsnapte met zijn gezin naar Engeland en kon aan de slag bij de regeringsvoorlichtingsdienst. Hij is de geestelijke vader van de naam 'Radio Oranje', het Nederlandse radioprogramma in oorlogstijd dat via de BBC werd uitgezonden. Sluyser verzorgde ook de uitzendingen van 'De Flitspuit', waarvan de zender zogenaamd in Nederland stond en die een jaar lang een grote steun was voor het verzet. Als enig socialistisch lid van de Buitengewone Raad van Advies van de Nederlandse regering in ballingschap, speelde Sluyser een belangrijke rol bij het herstellen van de democratie in ons land na de oorlog. In de jaren vijftig en zestig werd hij landelijk bekend om zijn commentaar op het nieuws, dat hij leverde via de VARA-radio en dat hij altijd afsloot met de woorden: Ik wens u smakelijk eten luisteraars!