Heeft David Ben Goerion tijdens de stichting van de staat Israël een fout gemaakt door af te zien van het grondwettelijk vastleggen van scheiding van Staat en Synagoge (kerk in de westerse terminologie)? Deze scheiding, een van de verworvenheden van de Franse revolutie, is een van de belangrijkste kenmerken van de democratie. Is Israël dan geen democratie in de westerse betekenis van dit Griekse woord? En wat betekent het 'leven' zonder grondwet voor de inwoners van Israël, Joden, Moslims, Christenen en de grote Joodse diaspora? Israël en Israëli's worstelen dagelijks met deze vraag. Door af te zien van een grondwet en de daarvan afgeleide afwezigheid van scheiding van staat en synagoge hebben de religieuze leiders van deze drie gemeenschappen verregaande autonomie gekregen. Geboorte, huwelijk en dood liggen in handen van rabbijnen, sjeiks en christelijke religieuze leiders.
De Halacha, de diepgaande Joodse religieuze wetgeving is voor de rabbijnen de leidraad voor hun beslissingen met alle gevolgen van dien voor diegenen die niet als halachische Jood worden erkend. De problematiek die uit de huidige stand van zaken voortvloeit, reikt echter veel verder en karakteriseert Israël als een theocratische democratie.