Is Rosh HaSjanna nu het begin of het einde?
Of misschien wel het begin van het einde?
Kwaliteit doen is dan wel prachtig, maar wat blijft er van al het gedane in het einde nog over?
Excuus voor het woord, maar toch iets te moralistisch?
Wat blijft er bestaan bij het klinken van de Sjofar, ook als deze klinkt nadat ik dingen heb gedaan waardoor ik niet bijgeschreven zou worden, terwijl mijn nefesj, mijn qaraav, ja mijn hele binnenste van Hem houdt?
Staat er niet: Ik wil liefde(chesed)en geen offer.
Het is natuurlijk maar hoe je kwaliteit definieert, maar mijn menselijk trachten om dit, zowel doen als liefhebben, te behalen zal altijd falen. Die chesed miste ik!
Ik ga niet voor mijn naam in Zijn boek, maar Zijn naam in mijn (levens)boek, dan ben ik het niet die doet en liefheb, maar Hij die alle eer verdient en zit het wel goed met mijn naam in Zijn boek.
Ik kijk uit naar het einde. Het begin was stof, het eind is tov!

Lesjanaah towa
Johan(G'd is genadig)

Op Kok Wem...
Goede uitleg over de kwaliteit en de begrippen daarbij, van de kwaliteit in het leven.Ieder jaar een terugkerend gebeuren waarbij het een ongelofelijk emotioneel moment is als het de beurt is aan de sjofar, en de blazer of blazeres ,zoals bij ons in LJG Gelderland gebeurt.
hen dank en een fijn weekend:
sjabbat sjalom:
roos Mendel.